Тэнгэрийн нууц номын сан

11-р анги

11-р бүлэг — Өршөөл гуйсан нь

Сонсох

Тулаанчийн 4-р дань — Пигү буюу Бие Чангалах шатанд хүрмэгц хүний булчин, яс төдийгүй арьс хүртэл хатуужиж, хүч нь огцом нэмэгддэг.

Жинхэнэ Хийн шаттай харьцуулбал тэнгэр газар шиг ялгаатай!

Гэтэл Жинхэнэ Хийн шатанд байгаа Жан Сюань ганцхан алгадаад Бие Чангалах шатны бясалгагчийг цус нулимуулчихлаа. Харсан хүн бүр итгэж ядав.

Тэгээд ч энэ хүн Багшийн мэргэшлийн шалгалтын тулааны сорилд хамгийн сүүлд орсон биш бил үү?

Яагаад... ийм хүчтэй болчихов?

— Санаандгүй таарсан хэрэг! Битгий ай!

Цянь Бяо хашхирав.

Түүний үгэнд итгэсэн өөр нэг багш шууд дайрлаа.

Тэр Ли Юаньтай адил Бие Чангалах шатны ахисан үед хүрсэн нэгэн. Булчин шөрмөс нь төмөр мэт чангарч, арьс нь хүртэл төмөр хавтан шиг болсон тул эвдэж дийлшгүй хүн шиг харагдана.

— Унаад өг!

Тэр урагш гишгэн, хөмсгөө өргөх зуураа Жан Сюанийг алгадахаар гараа савчив.

Паа! Паа!

Алга нь агаарыг шахах бүрд тэсрэх мэт дуу гарна.

Ийм догшин дайралт ирж байхад Жан Сюань тайван хэвээр. Долоовор, дунд хуруугаа нийлүүлээд ташуу дээш хатгав.

Тас!

Өнөөх багш сугандаа үл ялиг өвдөлт мэдэрснээ нүд нь харанхуйлж, тэр дороо газар унав.

— Юу?

Хоёрхон хөдөлгөөнөөр Тулаанчийн 4-р данийн хоёр багш ялагдчихлаа.

Одоо Цянь Бяо болон үлдсэн багш энэ хүртэл басамжилж байсан хүн нь бодсон шиг нь энгийн нэгэн биш гэдгийг сая ойлгов.

— Хамт дайръя...

Цянь Бяо архиран нударгаа атгаад урагш ухасхийв.

Гэвч хөдөлж амжаагүй байхад Жан Сюань гэнэт яг өмнө нь гарч ирлээ. Зүүн гараараа нүүрнээс нь базаж аваад, баруун гараараа гэдэс орчимд нь хөнгөхөн хатгав.

Пүд!

Хэвлий рүү нь өвдөлт хатгахад Цянь Бяо ч газар сөхрөн унав.

Түүний бие газарт хүрэхтэй зэрэгцэн хамт дайрсан сүүлчийн багш ч бас пидхийн унаж, бүх бие нь татвалзан чичирлээ.

— Чи... бидний амин цэг хаана байдгийг яаж мэдсэн юм бэ...

Цянь Бяо ам дүүрэн цус нулиман, Жан Сюанийг айдастай ширтэв.

Одоо л тэр ойлголоо.

Жан Сюаний бясалгал тэднээс сул атлаа яагаад үр дүн нь яг эсрэгээрээ гарсны учир энэ байжээ.

Энэ хүн цохилт бүрдээ тэдний амин цэгийг яг олж ононо. Ийм зүйл болно гэж хэн төсөөлөх вэ? Яаж урьдчилж хамгаалах юм?

Бясалгагч бүрт хамгаалалт хамгийн сул, амь насанд нь шууд нөлөөлөх амин цэг байдаг. Тэр цэгийг нь яг оночихвол хүүхэд цохисон ч хүний аминд хүрч мэднэ.

Тиймээс бясалгагчид өөрийн амин цэгээ хамгийн чанд нууцалдаг. Хамгийн ойрын төрөл садан нь хүртэл мэдэхгүй байх нь бий.

Жан Сюаний бясалгал өндөр биш ч дөрвүүлэнгийнх нь амин цэгийг мэдэж байгаа мэт хамгийн эмзэг газрыг нь яг таг онож байлаа.

Ийм хүнтэй яаж тулалдах юм бэ?

Цянь Бяогийн гайхсан үгийг сонсоод Жан Сюань зүгээр л инээмсэглэв. Тайлбар хийх санаа түүнд байсангүй.

Мэдээж энэ бүхэн Тэнгэрийн Нууц Номын Сангийн ачаар.

Номын сан зөвхөн бясалгалын аргын өө сэвийг харуулаад зогсохгүй тухайн бясалгагчийн өөрийнх нь асуудал, амин цэгийг ч дэлгэрэнгүй тэмдэглэдэг.

Өрсөлдөгчийнхөө амин цэг, хэрэглэж буй аргынх нь сул талыг мэдэж байхад Жан Сюань энэ ертөнцийн тулааны урлагт хараахан сайн дасаж амжаагүй байсан ч энэ дөрвийг дарах амархан байлаа.

— Мөрийд орохдоо ялагдвал юу болохыг бодох ёстой байсан юм. Эхнээсээ номоороо намайг алгадахад зүгээр зогсчихсон бол ийм их төвөг болохгүй байлаа шүү дээ!

Жан Сюань инээв.

— Жан Сюань, битгий хөөрөөд бай! Ямар булай аргаар бидний амин цэгийг мэдэж аваад намайг гэмтээснийг чинь мэдэхгүй. Гэхдээ чи академийн доод эрэмбийн багш атлаа бусад багш руу олны өмнө халдлаа! Зөвхөн үүгээр чинь академид гомдол гаргахад багшлах эрхийг чинь цуцлуулж чадна...

Цянь Бяо ууртай хашхирав.

Академийн багш нарын дунд зэрэг дэвийн ялгаа тодорхой. Доод эрэмбийн багш ахлах багш руу гар хүрнэ гэдэг ёс зүйгүй үйлдэлд тооцогдоно.

Жан Сюань залуу, дээр нь Багшийн мэргэшлийн шалгалтаас тэг авсан учраас академийн хамгийн доод зэрэглэлийн багш нарын нэг. Өөрөөсөө ахлах дөрвөн багшийг шархдуулсан явдал академийн удирдлагад хүрвэл том хэрэг болно.

Багшлах эрхээ хасуулах нь бага хэрэг. Шууд академиас хөөгдөж ч мэднэ!

— Яав? Зодолдож дийлэхгүй болохоороо одоо дүрмээр дарах санаатай юу?

Ийм сүрдүүлэг сонссон ч Жан Сюань огт тоосон шинжгүй байв.

— Тийм ээ!

Ли Юань ч сая энэ гарцыг ойлгож, царай нь хорон баяраар гэрэлтэв.

— Одоо бидний өмнө дуулгавартай сөхрөөд, хэд цохиулаад өгчих. Сэтгэл санаа сайхан байвал бид энэ хэргийг мэдээлэхгүй ч байж магадгүй. Үгүй бол ажлаасаа халагдахад бэлд!

— Багш биш болчихвол чамайг хамгаалах албан тушаал ч үгүй болно. Тэр үед чамайг алчихсан ч хэн ч юм хэлэхгүй!

Нөгөө нэг багш ч хашхирав.

Тяньсюань хаант улсад академийн багш нийгэмд өндөр байр суурьтай. Харин ажлаасаа хөөгдвөл тэр хамгаалалт, нэр хүнд нь хамт алга болно. Тэгвэл энэ хэд үнэхээр түүнийг алахаас ч буцахгүй байж мэднэ.

— Дүрмээр шийдье гэж байгаа юм бол болно. Би ч гэсэн дүрмээр ярья!

Жан Сюань тайван харцаар Цянь Бяо руу хэд алхаж ойртов.

— Цянь багш аа. Та ахлагч Чэнь Миний эрдэнэсийг нууцаар авч, нууц амрагтаа таалагдах гэж ашигласан. Гурван сарын өмнө сургуулийн мөнгөнөөс завшиж, түүнд байшин авч өгсөн. Нэг сарын өмнө ахлагч Лю Цюаний хамгийн хайртай шаазан эдлэлийг хагалчихаад нэг сурагчид тохож, хөөрхийг академиас хөөлгөсөн... Эдгээрийг академийн удирдлагын өмнө нэг бүрчлэн ярих хэрэгтэй юу?

— Чи... чи...

Цянь Бяогийн нүд бүлтийж, махлаг бие нь өөрийн эрхгүй чичрэв.

Айдас бүх биеэр нь тархаж, сүнс үзсэн хүн шиг царай нь хувхай цайлаа.

Тэр энэ бүхнийг ямар ч ул мөр үлдээлгүй хийсэн. Хэн ч мэдэх ёсгүй. Хажууд нь байгаа Ли Юань нар хүртэл мэддэггүй.

Тэгтэл Жан Сюань яаж мэдэв?

Бүр ийм нарийн ширийнтэй нь!

Жан Сюань айж балмагнасан Цянь Бяог тоосонгүй. Харин Ли Юань руу харав.

— Ли багш аа. Гурван жилийн өмнө та нэр төрийг нь бузарласнаас болж амиа хорлосон тэр эмэгтэй сурагч өшөө авахаар сүнс болж эргэж ирсэн юм биш биз? Хэд хоногийн өмнө нуруун дээр чинь том юм гарсан гэсэн. Магадгүй тэр чамаас өшөөгөө авах гээд ирчихсэн ч юм билүү?

— Аа...

Ли Юань айсандаа ухарч, нүүрнээс нь бүх өнгө ариллаа.

Гурван жилийн өмнө тэр нэгэн үзэсгэлэнтэй эмэгтэй сурагчид шунан, хүчээр нэр төрийг нь бузарласан. Охин шившгээ даалгүй амиа хорложээ.

Энэ хэрэг маш нууц болсон тул Ли Юаниас өөр хэн ч үнэнийг мэдэхгүй.

Гэвч хийсэн хэрэг нь сэтгэлээс нь салаагүй тул гурван жилийн турш тэр охины сүнс амийг нь авахаар ирж байна гэж зүүдэлдэг болсон. Дээрээс нь хагас сарын өмнө нуруун дээр нь хүний алга шиг хэлбэртэй том батга гарч, айсандаа бараг ухаан алдсан билээ.

Одоо Жан Сюань болсон явдлыг нэг бүрчлэн хэлэхэд Ли Юаний бүх бие айдаст автан чичрэв.

Пүд!

Хөл нь сулран шууд сөхөрч унав. Дараагийн агшинд өрөөнд хурц өмхий үнэр тархлаа.

Тулаанчийн 4-р данийн ахисан үеийн бясалгагч олны өмнө айсандаа шээчихжээ.

— Ду Чунь багш аа. Та сайн ахынхаа бизнесийг булаагаад зогсохгүй хортой дарсаар хорлож алсан. Тэр үед энэ хэрэг нотлогдоогүй өнгөрсөн. Харин одоо цуу тарвал багшийн ажлаа үргэлжлүүлж чадна гэж бодож байна уу?

Дараа нь Жан Сюань сүүлчийн багш руу харав.

— Бай Линь багш аа, таны хийсэн зүйл дотор тийм том хэрэг байхгүй. Гэхдээ эртний эдлэлд дуртай болохоороо сурагчдаас цөөнгүй бэлэг авсан байна. Миний таамаг зөв бол хуруундаа зүүсэн энэ эртний хаш бөгж ч хүсэлт тавьсан нэг сурагчийн өгсөн бэлэг биз дээ? Ямар хүсэлт байсан, хэн өгснийг нь хүртэл хэлэх хэрэг байна уу?

— Чи... чи чөтгөр юм!

— Чи хүн биш...

Үлдсэн хоёр багшийн ч сүнс зайлах шахав. Энэ удаа тэдний харцанд жинхэнэ айдас тодорчээ.

Тэдний хийсэн зүйлс өө сэвгүй нуугдсан гэхэд хэцүү ч гаднын хүн мэдэх боломжгүй гэдэгт итгэлтэй байсан.

Гэтэл Жан Сюань бүгдийг нь нүдээрээ харсан мэт яаж ингэж нарийн мэддэг байна аа?

Тулаанаар дийлэхэд нь тэд ичсэн болохоос айгаагүй.

Харин бүх нууцыг нь дэлгэхэд үнэхээр айлаа.

Бие дээрх бүх хувцсыг нь нэг дор хуу татчихсан мэт, тэд Жан Сюаний өмнө нүцгэн зогсож байгаа юм шиг санагдав.

Энэ мэдээлэл гадагш тарвал багш хэвээр үлдэх эсэх нь бүр жижиг асуудал. Хамгийн муугаар бодоход Багшийн шүүхэд хүргэгдэж, газар дээрээ цаазлуулах ч боломжтой!

— Бидний буруу!

— Жан багш аа, та их хүн байна. Бидэн шиг өчүүхэн хүмүүсийн алдааг битгий тоогооч. Өршөөгөөч...

Дөрвүүл чичирсээр арга буюу өршөөл гуйлаа.

— Өнгөрсөнд юу хийснийг чинь ухаж суух зав надад алга. Цаашдаа л миний уурыг бүү хүргэ. Бас булай ажлаа үргэлжлүүлээд байвал хийсэн хэрэгтээ таарсан шийтгэл хүртэл чинь би өөрөө оролцоно шүү!

Жан Сюань үл тоомсорлон гараа дохив.

Үнэндээ энэ хэд өөрийг нь өдөөгүй бол Жан Сюань тэднийг тоох ч үгүй байлаа.

Тэнгэрийн Нууц Номын Сан хүний бүх өө сэвийг харуулдаг. Зан чанар, өнгөрсөнд хийсэн зүйлс хүртэл түүнд багтана. Одоо Жан Сюаний хэлсэн нь номон дээрх мэдээллийн өчүүхэн хэсэг төдий.

Гэхдээ тэр хорвоог аврах гэж ирсэн хүн биш.

Тэд өмнө нь юу хийсэн, цаашдаа юу хийх нь Жан Сюаний замд хөндөлсөхгүй л бол түүнд хамаагүй.

Харин энэ хэдийн хийж болохгүй байсан ганц зүйл нь...

өөрийг нь зориуд өдөж, хэрэг төвөг тарих!

“Надад төвөг удах гэж байгаа юм бол үхэл ямар байдгийг өөрсдөд чинь харуулна.

Дахиж над руу ингэж оролдох тухай бодох ч үгүй болтол чинь!”

— Дахиж зүрхлэхгүй ээ! Хэзээ ч дахиж зүрхлэхгүй...

— Жан багш аа, таны хүссэн таних пайзнууд энд байна. Хэдийг хүссэнээрээ аваарай...

Жан Сюань өнгөрсөн хэргүүдийг нь дэлгэхгүй гэдгийг сонсоод Цянь Бяо нар сая нэг санаа амрав.

11-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тэнгэрийн нууц номын сан11-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах