Жөү Хуайи Ян Чэнь юу бодож байгааг мэдсэнгүй. Нэгэнт өөрөө тал сольж, Ян Хэнийг дагахаар шийдсэн тул шинэ эзэндээ тал засах нь гарцаагүй хийх ёстой зүйл нь байлаа.
Тэр дороо хурц үг урсган, «Гү Минъюэ, чамайг буруутгах гэсэнгүй. Гэхдээ залуу эзэн Хэн бол авьяас билэгтэй, царай зүс сайтай хүн. Тэр энэ жилийн Ян овгийн “Эрийн цээнд хүрсний ёслол”-оор гарцаагүй гялалзана. Тэгэхэд бусад овгийн тэнгэрийн охидын бай болох нь дамжиггүй» гэв.
«Залуу эзэн Хэн чамд сэтгэлтэй байгаа нь чиний аз. Одоо түүнтэй нийлж нэгдэх боломж чинь энэ. Үгүй бол Эрийн цээнд хүрсний ёслол болох үед харамсаад хөлийн хурууг нь долоолоод ч залуу эзэн Хэн чамайг тоож ч мэдэхгүй. Ойлгов уу?»
Ян Хэн Жөү Хуайигийн үгэнд тун сэтгэл хангалуун байв. Жөү Хуайи хүний аяыг олж, тал засахдаа үнэхээр гаргууд нэгэн байлаа.
Тэр эрүүгээ илэн, Гү Минъюэд үнэхээр туслах гэж байгаа мэт дүр үзүүлээд, «Минъюэ, надтай нийлэхийг хүсэхгүй байсан ч Ян Чэнь ямар ирээдүйтэй юм бэ? Тэр одоо арван гурван настай мөртлөө Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр түвшинд ч хүрээгүй байна. Манай Ян овгийн ахлагчийн шинээр гаргасан журмаар тэр Эрийн цээнд хүрсний ёслолын шалгалтад тэнцэхгүй бол овгоос хөөгдөх нь гарцаагүй. Тэгвэл чи, нэгэн зарц охин, бас хөөгдөх биш үү?» гэв.
Ян Чэнь хоёрыг ээлж дараалан гүтгэн доромжлохыг сонссон Гү Минъюэгийн хөөрхөн царай уурласандаа час улайв. Тэр хөлөө дэвслэн, «Ян Хэн, чи миний залуу эзнийг доромжлохыг би зөвшөөрөхгүй! Би, Гү Минъюэ, бас манай гурван ам бүл Цай Де эгчийн ачаар амьд үлдсэн. Амьддаа бид залуу эзэн Ян Чэнь болон Цай Де эгчийнх, үхсэн ч тэдний үнэнч сүнс хэвээр байна. Энэ тухай дахиж яриад хэрэггүй!» гэв.
Гү Минъюэгийн төрхийг харсан Жөү Хуайи бүр ч ёжтой болж, «Гү Минъюэ, өөрийгөө нэг хар даа. Яасан зөрүүд юм бэ» гэв.
«Хангалттай биз дээ?» хэмээн Ян Чэнь эцэст нь залхуутайхан дуугарлаа. «Жөү Хуайи, чи надаас урваж, Ян Хэнийг дагахаар болсон. Надад бол ямар ч гарзгүй. Тэр байхгүй боллоо гээд надад ялгаа алга.»
«Ха ха, Ян Чэнь, ийм байдалд орчихоод бас л амаа мэдэхгүй байна уу?» гэж Ян Хэн ёжтой инээв.
Ян Чэнь Ян Хэний бууж өгөх шинжгүй төрхийг хараад дотроо аль хэдийн гал дүрэлзэж байлаа. Тэр Ян Хэнд хангалттай хүндэтгэл үзүүлсэн ч нөгөөх нь үүнийг огт үнэлсэнгүй, харин ч дахин дахин өдөж байв. Ян Хэн бүр Ян ахлагчийн хичээл дээр түүнийг егөөдөөд зогсохгүй, одоо ч тавьж явсангүй гэж үү?
Тэгээд Ян Чэнь хүйтнээр инээмсэглэн, ширүүн дуугаар, «Ян Хэн, чи надтай заавал сөргөлдөхөөр шийдчихсэн юм уу? Гурван зуун сүнслэг чулуу алдсан явдлыг чинь би илчилчих вий гэж айхгүй байна уу?» гэв.
«Залуу эзэн, тэр Цай Де эгчийг гарсныг харж байгаад орж ирсэн байх. Тэгэхгүй бол манай хашаанд яаж орж ирэх билээ!» хэмээн Гү Минъюэ дургүйцэн хэлэв.
Сүнслэг чулуу алдсан явдлыг нь илчилнэ гэж сонсмогц Ян Хэн уурлаж, ичсэндээ нүүр нь халуу дүүгэв. Үнэндээ тэр үүнээс хамгийн их айдаг байлаа. Тиймээс шүдээ зуун, «Ян Чэнь, за, за, за. Эрийн цээнд хүрсний ёслолыг хүлээж бай. Тэр үед би чиний жинхэнэ төрхийг илчилнэ. Өрхийн бүртгэлээс хасагдаад, хэтэрхий их уйлахгүй байгаасай гэж найдъя» гэв.
«Үнэхээр үү? Намайг яаж тийм их уйлуулахыг чинь хармаар л байна» гэж Ян Чэнь ёжтой инээмсэглэв.
«Хм, Жөү Хуайи, одооноос намайг дага. Надад тусалж байвал би чамд муухай хандахгүй» гэж Ян Хэн хэлэхдээ бардамнасан янзтай инээмсэглэв.
Жөү Хуайи яаран, «Залуу эзэн, санаа зоволтгүй. Миний нэрийг Хуайи гэдэг. Би эзэндээ нэгэн санаагаар үнэнч байна» гэв.
«Ха ха ха, энэ хогийн гэрт хэсэг хугацаанд нууцаар ажиллах нь чамд их л хүнд байсан байх даа!» гэж Ян Хэн хэлэв.
«Тийм ээ. Ян Чэнийг дагаснаас хойш би, Жөү Хуайи, гадагш гарахдаа толгой өөд ч татаж чадахаа больсон. Түүний зарц гэж хэнд ч хэлж зүрхэлдэггүй» хэмээн Жөү Хуайи гунигласан дүр үзүүлэв.
Ян Хэн Ян Чэнийг дахин ёжлоод, «Санаа зоволтгүй. Цаашдаа намайг дагавал чи өөрийгөө миний зарц гэж бардам хэлж болно. Хэн чамайг шоолж зүрхлэхгүй. Явъя. Энэ муухай газар цаашид баймааргүй байна» гэв.
Ян Хэн ууртай байсан ч Ян Чэний сүнслэг чулуу алдсан явдлын талаар их зүйл хэлж зүрхэлсэнгүй.
Тиймээс тэр нэг их юм ярилгүй эргэж хараад гарч одов.
Ян Чэнь энэ явдлаас болж сэтгэлээр хэт уначих вий хэмээн санаа зовсон Гү Минъюэ хэсэг эргэлзсэний эцэст нүдэндээ нулимстай, «Залуу эзэн, Жөү Хуайи урвасанд битгий хэт санаа зов. Цаашдаа гэрийн бүх ажлыг би хийж чадна. Энэ тухай дэндүү их бодож болохгүй шүү!» гэв.
Тэр залуу эзэн нь бага зэрэг сайжирч байгааг анзаарч, өөрийн залбирлын ачаар үр дүн гарчээ хэмээн бодож байсан юм. Гэвч залуу эзнээ дахин урвалтын шаналал амсахыг хүссэнгүй.
Ян Чэнь Гү Минъюэгийн чин сэтгэлийн үгийг сонсоод дотроо дулаацав.
Ян овог хэдийгээр жижигхэн ч хүнд хэцүү үед ч хажуугаас нь холддоггүй хоёр үнэнч хүн түүнд байлаа. Өмнөх амьдралдаа тэр гялалзаж, амжилтад хүрсэн ч хэчнээн хүнд итгэж чаддаг байсан билээ?
Ингэж бодоод Ян Чэнь аяархан санаа алдав. Хүнд бэрх цагт л жинхэнэ сэтгэл танигддаг. Гү Минъюэгийн сайн санааг тэр чин үнэнээсээ ойлгож байлаа. Энэ жаахан охин үнэхээр өөрт нь сайн сайхныг хүсдэг ажээ.
«Санаа зоволтгүй. Танай залуу эзэн тийм хэврэг хүн биш. Жөү Хуайи урвасан нь тэр л биз. Өмнө нь хэлсэнчлэн, танай залуу эзэнд нэг зарц дутаад сүйд болохгүй. Үүнд гуниглах зүйл огт байхгүй» гэж Ян Чэнь зөөлөн хэлэв.
Гү Минъюэ эцэст нь санаа амран, «Залуу эзэн үүнийг сэтгэлдээ тавилгүй өнгөрөөж чадсанд үнэхээр сайн байна» гэв.
«Жөү Хуайи Ян Хэнийг сонгосон. Нэг өдөр тэр үүндээ харамсана. За, энэ тухай дахиж ярихгүй. Надтай хамт яв» гэж Ян Чэнь хэлэв.
«Залуу эзэн, бид хаашаа явах вэ?» гэж Гү Минъюэ хатгамалтай гутал өмсөн, Ян Чэний араас яаран дагав.
Ян Чэнь биеэ цэхлэн, гараа ардаа авч, «Ли овгийн худалдааны газар руу!» гэв.
…Их зэлүүд нутаг бол эх газрын хамгийн алслагдсан газар бөгөөд тэнд шувууд ч цугладаггүй гэдэг. Гэвч хүн байгаа цагт худалдаа байна. Их зэлүүд нутагт зуун овогтон тархан суурьшсан тул худалдаа эрхлэх боломж хэзээд дуусахгүй. Ли овгийн худалдааны газар ч эдгээр овгийн нэгэн адил янз бүрийн овог аймагтай худалдаа наймаа хийдэг байлаа.
Ян Чэнь олон талаас нь бодож үзээд нөөц баялгийг өөрийн хүчээр олж авах нь хамгийн зөв гэж шийдэв. Ян ахлагч хэдийгээр хөрөнгө чинээтэй ч худалдааны газартай харьцуулахад нөөц боломж нь хомс байлаа. Тиймээс Ян овгийн ойролцоо байрлах Ли овгийн худалдааны газрыг үзэж, санаандгүй олз олж магадгүй хэмээн найдав.
«Морилно уу» гэж Ли овгийн худалдааны газрын найрсаг зарц Ян Чэнь, Гү Минъюэ хоёрыг угтав.
Энэ үед тэд худалдааны газарт хүрээд ирсэн байлаа.
Гү Минъюэ худалдааны газарт анх удаа ирж байгаа нь илт бөгөөд бага зэрэг бэргэж байв. Тэр Ян Чэний араас даган явахдаа түүнийг Ли овгийн худалдааны газарт хэзээ ирж үзсэн юм бол, яагаад ийм тайван, төв байгааг гайхаж байлаа.
Одоо түүний хөөрхөн царай үл ялиг улайжээ. Энэ нь зүгээр л өөрийнх нь төсөөлөл байсан эсэхийг мэдэхгүй ч Ян Чэнь урьдынхаасаа хэд дахин илүү сэтгэл татам болсон мэт санагдав.
Өмнөх амьдралдаа хорвоогийн ихийг үзсэн Ян Чэнь ийм жижигхэн худалдааны газарт амархан сэтгэл хөдлөх хүн биш байлаа. Тэр зүгээр л, «Миний хайж байгаа зүйл нэлээд ховорхон. Танай Ли овгийн худалдааны газар миний сэтгэлд хүрээсэй гэж найдаж байна» гэв.
«Ха ха, залуу эзэн та зөв газраа иржээ. Манай Ли овгийн худалдааны газар таныг заавал сэтгэл хангалуун үлдээнэ» хэмээн зарц бардамнан хэлэв.
Ян Чэнь нөгөө эрийн үгийг нэг их үнэмшилтэйд тооцсонгүй, өөрөө эрж хайж эхлэв.
Төд удалгүй худалдааны газраар тойрон явсны дараа Ян Чэний царайд бага зэрэг урам хугарсан өнгө тодров. Ли овгийн худалдааны газар бараа бүтээгдэхүүний өргөн сонголттой байсан ч түүний хэрэгцээнд нийцэх зүйл нэг ч байсангүй. Сэтгэл дундуур байсан ч шантралгүй тэр худалдааны газраар үргэлжлүүлэн явсаар байв.
«Өө…»
Удалгүй Ян Чэнь лангуун дээр гал шиг улаан харагдах нэгэн жимсийг олж харав. Нүд нь сонирхлоор гялалзлаа.
«Гал улаан жимс үү?» гэж Ян Чэнь хөмсгөө өргөн, инээмсэглэв.
Гал улаан жимс нь туйлын ховор зүйл биш байлаа. Үнэндээ Ян Чэнь ховор зүйл олно гэж төлөвлөөгүй тул хүлээлтээ аль хэдийн бууруулсан байв. Их зэлүүд нутаг ядуу, алслагдсан газар учир өмнөх амьдралдаа энгийнд тооцдог байсан зүйлс нь хүртэл энд ховор олддог байлаа.
Харин энэ Гал улаан жимсийг тэр өмнөх амьдралдаа амархан олдог байв.
Энэ жимс нь нэгдүгээр зэрэглэлийн эм болох Таталцлын эмийг найруулахад зайлшгүй хэрэгтэй орц байлаа.
Таталцлын эмийг Ян Чэнь өмнөх амьдралдаа зохион бүтээсэн юм. Энэ эм нь Бие чийрэгжүүлэх шатны тулаанчдад хүчээ ямар ч нөхцөлгүйгээр гурван зуун жингээр нэмэгдүүлэх боломж олгодог байв. Нэг жин нь ойролцоогоор 0.5 килограммтай тэнцэнэ. Энэ эмийн үнэ цэнэ Ян ахлагчийн бахархдаг Тунгалаг дөлний эмээс ч өндөр бөгөөд найруулахад хавьгүй хэцүү. Таталцлын эм найруулж чаддаг нэгдүгээр зэрэглэлийн төгс эм найруулагч гэж хэлэхэд огт хэтрүүлэг болохгүй.
Бие чийрэгжүүлэх шатны тулаанчдын хувьд нэгдүгээр түвшин нь зуун жин, хоёрдугаар түвшин нь дөрвөн зуун жин, гуравдугаар түвшин нь долоон зуун жингийн хүч өгдөг байв. Хүч нь гурван зуун жингээр нэмэгдэх бүрд Бие чийрэгжүүлэх шатны нэг түвшин ахина. Энгийнээр хэлбэл, Таталцлын эм нь Бие чийрэгжүүлэх шатны тулаанчийн хүчийг ямар ч нөхцөлгүйгээр нэг түвшнээр нэмэгдүүлж чадна.
Эмийг анх удаа хэрэглэсний дараа үйлчлэл нь ихээхэн буурдаг ч шууд үзүүлэх үр дүн нь үнэхээр гайхалтай байлаа. Өмнөх амьдралдаа Ян Чэнь Таталцлын эмийн жорыг нэг их үнэ цэнтэй гэж үздэггүй байсан ч бэлтгэл хийж буй Бие чийрэгжүүлэх шатны тулаанч бүрд үргэлж нэгийг өгдөг байв.
Гал улаан жимс нь Таталцлын эмийг найруулахад зайлшгүй хэрэгтэй гол орц байлаа. Харин бусад туслах материалыг цуглуулахад төвөггүй, Ян Чэньд тэдгээр нь хангалттай байв.
«Энэ Гал улаан жимс яг цагаа олж ирлээ» хэмээн Ян Чэнь догдлон хэлэв. Ийм жимсний нэгийг хэрэглэвэл Ян Чэний хүч Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр түвшнээс хоёрдугаар түвшинд шууд ахиж, бүр гуравдугаар түвшинд ч дөхөх байлаа.
«Дэлгүүрийн эзэн ээ, энэ Гал улаан жимс хэдэн сүнслэг чулуу болох бол…»
Ян Чэнь үгээ гүйцээж амжаагүй байтал баяр хөөр дүүрэн эмэгтэйн дуу түүний үгийг гэнэт таслав.
«Энэ чинь үнэхээр Гал улаан жимс байна! Ли гэр бүлийн худалдааны бүлэгт ийм жимс одоо ч байдаг юм байна! Дэлгүүрийн эзэн ээ, энэ Гал улаан жимсийг би авъя!»
Үүнийг сонсоод Ян Чэнь хөмсгөө зангидан, дуу гарсан зүг рүү эргэж харлаа. Энэ хооронд Ли гэр бүлийн худалдааны бүлэгт нэлээд олон хүн орж ирсэн байв. Дуугарсан хүн нь тэднийг толгойлон явсан, Ян Чэний эгч Ян Цайдьетэй нас чацуу залуухан охин байлаа.
Сайтар ажиглавал тэр охин үнэхээр гайхам үзэсгэлэнтэй, ер бусын өнгө төрхтэй нэгэн байлаа. Яг л зургаас алхаж гарч ирсэн мэт. Төрөлхийн өвөрмөц аяс, үзэсгэлэнт царай, содон харц нь түүнийг улам онцгой харагдуулна. Тэр охин Гү Минъюэгээс ч илүү үзэсгэлэнтэй байлаа.
Гэвч охин хэчнээн үзэсгэлэнтэй байсан ч, Ян Чэнь өөрийн авахаар сэтгэл шулуудсан Гал улаан жимсийг булаахыг завдаж буйг нь хараад хилэгнэв.
Эд нар намайг энд байхгүй гэж бодоо юу?
Царай хувиргалгүй Ян Чэнь хэлэв. «Ноёд, хатагтай нар аа, би энэ Гал улаан жимсний өмнө нэлээд удаан зогсож байна. Эхэлж ирсэн нь түрүүлж авдаг ёсыг та нар мэддэггүй юм уу? Эсвэл Ян Чэнь би та нарт үүнийг тайлбарлаж өгөх үү?»
…
Шинэ ном эхэлж буйтай холбогдуулан зохиолчийг үнэлгээний хэсэгт санал өгч, сэтгэгдэл бичиж, бэлэг илгээх зэргээр дэмжихээ бүү мартаарай. Бүгдээрээ гар сунган дэмжиж, цаашид ч урам хайрлаарай!