Дээд зэргийн тулааны хаан

15-р анги

15-р бүлэг. Нэр нүүрийг харилцан өгөлцөх нь

Энэ бүхнийг бодож суусан Ли Ююань Эм найруулагчийн анхан шатны аргыг хүлээн аваад, «Залуу анд Ян Чэнь надад итгэж байхад би ч бас харамч, явцуу загнаж болохгүй. Би энэ Эм найруулагчийн анхан шатны аргыг аль хэдийн үзэж шалгалаа. Үнэхээр жинхэнэ юм байна. Гагцхүү Ян Чэнь энэ наймааныхаа хариуд юу хүсэж байгааг л мэдэхгүй байна» гэв.

Ян Чэнь инээмсэглээд, «Надад хэдэн арван төрлийн сүнслэг эмийн нөөц хэрэгтэй. Тоо хэмжээ нь нэлээд их байж мэднэ. Гэхдээ Ли овгийн худалдааны бүлгэм үүнийг гаргаж чадна гэдэгт би итгэж байна. Би бас үндэслэлгүй шаардлага тавих гээгүй. Гэвч энэ Эм найруулагчийн анхан шатны арга үнэхээр эрхэм нандин зүйл. Би үүнийг наймаалцах зөвшөөрлийг овгийн ахмадуудаас авсан юм. Хоёр ахмад ойлгоно гэж найдаж байна» гэв.

Ян Чэнь овгийн ахмадуудыг зориуд дурдсан нь үнэн хэрэгтээ Ян овгийн ар талын хүчийг харуулсан хэрэг байлаа.

«Ха ха, залуу анд Ян Чэнь, чи дэндүү даруу юм. Манай Ли овгийн худалдааны бүлгэм Их зэлүүд нутагт хамгийн шилдэг нь биш ч чиний болон овгийн ахмадуудын шаардлагыг хангах хэцүү биш гэж бодож байна» хэмээн Ли Ююань хэлэв.

Үүнийг сонсоод Ян Чэнь сэтгэл хангалуун толгой дохин, өөрт хэрэгтэй сүнслэг эмийн бүх нөөцөө нэг бүрчлэн нэрлэв.

Тэр хэдэн арван төрлийн сүнслэг эмийн нөөцийг нэрлэж дуусахад Ли Ююань цочин амьсгаа татав.

Эдгээр сүнслэг эмийн нөөц бүгд ховор, үнэтэй зүйлс байв. Гэхдээ Ли овгийн боломжийн хүрээнээс хэтрээгүй. Ян Чэнь бэлтгэлтэй ирсэн нь илт байлаа.

Энэ бүх нөөцийг нийлүүлбэл Ли овгийн худалдааны бүлгэмд үнэхээр асар их гарз учрах байв. Гэвч ашиг, алдагдлыг жигнэж үзээд Ли Ююань татгалзах бодолгүй байлаа.

Удалгүй Ли Ююань шулуухан хэлэв. «За яах вэ, залуу анд Ян Чэний хэрэгтэй нөөц манай Ли овгийн худалдааны бүлгэмд бий. Гэхдээ бүгдийг нь цуглуулахад багагүй хугацаа орно. Тиймээс залуу анд бидэнд итгэж байвал долоо хоногийн дотор манай худалдааны бүлгэм эдгээр нөөцийг өөрсдөө овогт хүргэж очоод чамд гардуулъя» гэв.

Ян Чэнь нөөцөө тэр даруй авч чадаагүйд бүрэн сэтгэл хангалуун байсангүй. Гэвч царайдаа огт гаргалгүй инээмсэглээд, «Хоёр ахмаддаа баярлалаа. Би Ли овгийн худалдааны бүлгэмийн нэр хүндэд итгэж байна» гэв.

«Тэгвэл бидний наймаа тохирлоо гэсэн үг. Ян Чэнь хэсэг сууж, ярилцаж байгаад явахгүй юу?» хэмээн Ли Ююань инээд алдан хэлэв.

«Таны сайхан урилгыг хүлээн авч чадахгүй нь. Миний шивэгчин гадаа хүлээж байгаа, түүнийг хэтэрхий удаан хүлээлгэмээргүй байна. Би цааш суухгүй ээ» гэв. Ян Чэнь амь нас, үхлийг нь атгаж чадах энэ хоёр хүнтэй хэт удаан хамт байхыг үнэндээ хүссэнгүй. Тиймээс хэдэн шалтаг хэлээд явахаар завдав.

Ли Ююань түүнд саад болсонгүй. Харин босож, «Явъя, анд Ян Чэнь. Би чамайг үдэж өгье!» гэв.

«Хоёр ахмаддаа баярлалаа.»

Ингээд Ян Чэнь Гал улаан жимс болон Ли овгийн худалдааны бүлгэмийн амлалтыг гартаа оруулж, Гү Минъюэтэй хамт явлаа.

Ян Чэнь явсныг харсан Ли Ююань болон Ли овгийн хоёр ахмад гүн бодолд автлаа.

«Ах аа, тэр хүүхэд дэндүү даварсан шаардлага тавьсан юм биш үү? Тийм их нөөц… Манай Ли овгийн худалдааны бүлгэмийг сүйрүүлэхгүй ч ховор нөөцийн багагүй хэсгийг шавхах нь гарцаагүй» хэмээн Ли Ююаний дэргэдэх ахмад хэлэв. Тэр Ли Ююаний хоёр дахь дүү Ли Юүрэнь байлаа.

Ли Ююань инээмсэглээд, «Тэр хүүхэд ч бас бидэнд Эм найруулагчийн анхан шатны аргыг өгсөн биз дээ?» гэв.

«Үнэнийг хэлэхэд, Эм найруулагчийн анхан шатны арга үнэтэй зүйл мөн. Гэхдээ тэр хүүхдийн туршлага, аливааг шүүн тунгаах чадвар илт хангалтгүй байна. Тэр аргаа урьдчилж өгчихсөн. Бид түүнтэй ингэж их наймаалцаж, тохиролцох ч шаардлагагүй байлаа» хэмээн Ли Юүрэнь Ли Ююаний хандлагад тун дургүйцсэн өнгөөр хэлэв.

Эцсийн эцэст Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр давхаргад дөнгөж хүрсэн хүүхдэд Ли Ююань ингэж хүндэтгэлтэй хандах нь арай дэндүү санагдаж байлаа.

Ли Ююань санаа алдаад, «Хоёр дахь дүү минь, чи өнгөн талыг нь л харснаас биш нөхцөл байдлын гүн, нарийн учрыг олж харсангүй. Чи энэ хүүхдийг мунхаг, туршлагагүй гэж бодож байна. Гэвч тэр үнэндээ нэлээд ухаалаг. Тэр Эм найруулагчийн замын бүрэн аргыг бидэнд өгсөн гэж үнэхээр бодож байна уу? Тийм ээ, өгсөн. Гэхдээ доторх үг, догол мөр бүрийг нь харвал цаанаа сэжүүр, үлдээсэн зүйл байгааг анзаарна. Энэ хүүхэд гарын ардаа хэдэн мэхтэй нь илт» гэв.

«Тэр биднийг тоглоом болгож зүрхэлсэн хэрэг үү?»

«Тоглоом болгосон гэж хэлэхэд арай хэтэрнэ. Тэр Эм найруулагчийн аргыг үнэхээр өгсөн. Гагцхүү бүрэн хувилбарыг нь өгөөгүй. Ихдээ л агуулгын гуравны нэгийг өгсөн байна» хэмээн Ли Ююань сахлаа илэв.

«Агуулгын гуравны нэгийг өгсөн гэж үү? Ах аа, тэгсэн атлаа та түүнд ийм даварсан шаардлага тавихыг зөвшөөрсөөр байх юм уу?» хэмээн Ли Юүрэнь гайхан асуув.

Ли Ююань бага зэрэг ууртайгаар, «Хоёр дахь дүү минь, чи яг энд л учрыг нь ойлгохгүй байна. Бодоод үз. Ян овог бидэнтэй Эм найруулагчийн аргыг наймаалцсан нь өөрөө тэдэнд маш хэцүү хэрэг. Гол нь Эм найруулагчийн арга ухаан өөрөө биш. Тэр хүүхэд аргын бүх агуулгыг өгсөн байлаа ч бид сурч чадна гэж бодож байна уу?» гэв.

«Үнэнийг хэлэхэд, Эм найруулагчийн замд хөл тавих маш хэцүү. Дөнгөж эхлүүлэх нь ч бэрх, эзэмшихийг бүр ч дурдах хэрэггүй. Хэрэв сурахад үнэхээр тийм амархан байсан бол Ян Чэньээс өөр Эм найруулагчийн аргыг эзэмшсэн Ян овгийн хүн байна гэж чи сонсож байсан уу? Үгүй. Нэг ч хүн байхгүй! Тиймээс үүнийг зөвхөн Ян Чэнь л эзэмшсэн гэж хэлж болно.»

Ли Юүрэнь итгэсэн шинжгүй хэвээр, «Эм найруулагчийн аргыг сурахад үнэхээр тийм хэцүү гэж үү?» хэмээн асуув.

Ли Ююань толгой сэгсрээд, «Сурахад хэцүү гэж үү? Тэрнээс ч хэцүү. Хэрэв үнэхээр амархан байсан бол Их зэлүүд нутгийн зуун овогт ганц ч Эм найруулагч байхгүй байна гэж чи бодож байна уу? Их зэлүүд нутгийг орхин, хувь завшаан олсон хүмүүсийн тухай огт сонсож байгаагүй юм уу? Хэдэн зуун жилийн өмнө Их зэлүүд нутагт үнэхээр нэгэн Эм найруулагч байсан. Гэвч тэр Эм найруулагчийн овогт түүнээс хойш хоёр дахь Эм найруулагч төрөөгүй. Энэ нь юуг харуулж байна вэ? Эм найруулагч болоход шаардагдах авьяасын босго туйлын өндөр гэсэн үг. Хүссэн хүн бүр сурчихдаг зүйл биш» гэв.

Тэгээд үргэлжлүүлэн, «Тиймээс л түүнд тал засах хэрэгтэй байгаа юм. Тэр Эм найруулагчийн хувьд ирээдүйд олон овгийн хувьд нэн чухал хүн болно. Ян овог ч түүнийг эрхэмлэн хамгаална. Бид түүнтэй эртнээс сайн харилцаа тогтоочихвол ирээдүйд бэртэж гэмтэх үед нь түүний тусламж хэрэг болж мэднэ. Тэр үед энэ нөөцүүд юутай ч зүйрлэхийн аргагүй үнэ цэнтэй болно. Бид Сүнслэг тулааны шатны мэргэжилтнүүдэд гэмтэл бэртэл хамгийн их төвөг болдгийг чи мэднэ» гэв.

Ли Юүрэнь сая нэг учрыг нь ойлгосон мэт болж, «Ах аа, та үнэхээр холыг хардаг хүн юм. Тэгэхээр Жао Шяовэнь…» гэв.

«Ян Чэнь Эм найруулагч мөн гэдэг нь аль хэдийн батлагдсан. Тэр жинхэнэ төрхөө надаас нууж чадна гэж би бодохгүй байна. Эм найруулагч, эсвэл өөр овгийн хаалгач… аль нь хөнгөн, аль нь хүндийг чи ойлгох учиртай. Энэ асуудлыг чи зохицуул. Дараа нь залуу анд Ян Чэнь манай худалдааны бүлгэмд ирэхэд түүнд хэтэрхий эвгүй байдал бүү үүсгэ. Нэр нүүр гэдэг харилцан өгөлцдөг зүйл» хэмээн Ли Ююань товч бөгөөд тодорхой хэлэв.

«Тийм ээ, ах аа. Би ойлголоо» гэв Ли Юүрэнь уруулаа долоон. Тэд худалдааны бүлгэмийн танхимд ярьж байсан юм. Тэгэхэд Жао Шяовэнь тэдний яриаг яаж сонсохгүй байх билээ?

Ли овгийн ахмадууд түүнээс юу ч нууж ярьсангүй!

Ли Юүрэнь түүн дээр дөхөж очоод хүйтнээр инээв. «Жао Шяовэнь, чи үнэхээр Ли овгийн худалдааны бүлгэмийг өөрийнхөө юм гэж бодсон юм уу? За, сая ахын маань юу хэлснийг сонссон биз дээ. Зайл, үгүй бол горыг чинь амсуулна.»

«Үгүй ээ, ингэж болохгүй. Ахмад аа, би энэ дэлгүүрийн няравын албан тушаалаар амьдралаа залгуулдаг хүн. Ян Чэнь чинь зүгээр л хэн ч биш нэгэн. Түүнээс болж яагаад намайг Ли овгийн худалдааны бүлгэмээс хөөх ёстой гэж? Би энэ олон жил хичээн зүтгэсэн…» хэмээн Жао Шяовэнь гуйхад нүд нь нулимсаар дүүрэв.

Ли Юүрэнь хүйтнээр ёжлон, «Эм найруулагч чиний нүдэнд хэн ч биш гэж үү? Чи өөрийгөө ямар нохойн баас гэж бодоод байгаа юм бэ? Зайл, үгүй бол өнхрөөд явах ч боломжгүй болгоно» гэв.

Жао Шяовэний зүрх хүйт дааж, цөхрөлд автав. Ли Юүрэнь тоглоогүйг тэр мэдэж байлаа.

Ли овог үнэхээр түүнийг хөөхөөр төлөвлөж байв.

Өөрийнх нь хэрэггүй хүн гэж бодож явсан нэгэн нүд ирмэхийн зуур хувь заяаг нь шийднэ гэж тэр яаж төсөөлөх билээ?

…

Энэ зуур Ян Чэнь Ли Ююань болон түүний дүү түүнд тал засахаар хэдийн төлөвлөж эхэлснийг огт мэдэлгүй Ян овогт буцаж ирсэн байлаа. Түүний толгойд одоо Таталцлын эм найруулах тухай л бодол эргэлдэнэ. Гал улаан жимс гартаа орсон тул Таталцлын эмийг нэгээр илүү найруулах боломжтой болсон бөгөөд ингэснээр Бие чийрэгжүүлэх шатны хоёрдугаар давхаргад даруй хүрэх нь гарцаагүй байв.

Эрийн цээнд хүрсний ёслол улам ойртож байлаа. Ян Чэнь өчүүхэн ч хайнга хандаж болохгүй. Эрийн цээнд хүрсний ёслол дээр гайхамшиг үзүүлэх нь түүнд нэн чухал байв. Бие чийрэгжүүлэх шатны хоёрдугаар давхарга бол тэр ёслол дээр бүгдийг цочирдуулахын ердөө суурь нь байлаа.

Ян овгийнхны дунд Ян Хэний эм найруулах ухаан хамгийн хүчтэй байсан ч тулааны бясалгал нь ердөө дундаж байв. Тэр тулааны урлаг, эм найруулах ухааныг давхар бясалгасан учраас л суут ухаантан хэмээх нэр авсан юм.

Ян овогт тулааны бясалгалаараа Ян Хэнээс илүү хүмүүс цөөнгүй байлаа. Зарим нь бүр Бие чийрэгжүүлэх шатны гайхмаар гуравдугаар давхаргад хүрсэн, цаашлаад дөрөвдүгээр давхаргад хүрсэн хүмүүс ч байлаа.

Ян Чэнь мэдээж хайнга байж болохгүй. Түүний давуу тал нь эм найруулах ухаан болон нөөцийг ашиглах чадварт оршиж байлаа. Тэр одоо эдгээр давуу талаа төгс ашиглах ёстой.

«Ли овгийн нөөцийг энд даруй авчирч чадахгүй нь харамсалтай. Тэр нөөцийг гартаа оруулж чадсан бол төгс эмийн усан эмчилгээний үр дүнд хүрч чадахгүй байж болох ч, хоёр, гурван хувийн хэмжээнд хүрэхэд асуудалгүй байхсан» гэж Ян Чэнь өөртөө аяархан бувтнав.

Их зэлүүд нутгийн зуун овогт нөөц баялаг туйлын хомс байв. Сүнслэг тулааны шатанд орохоосоо өмнө эмийн усан эмчилгээний төгс үр дүнд хүрэх эсэх нь зөвхөн хувь заяанаас шалтгаална. Эцсийн эцэст, гадаад ертөнцөд ийм эмчилгээ хийлгэх хөрөнгө зөвхөн томоохон сектүүдэд л байв.

«Таталцлын эмийг найруулж эхлэх цаг болжээ» хэмээн бодоход Ян Чэний нүд гялалзав.

Ингэж бодоод Ян Чэнь цаг алдалгүй бэлдсэн түүхий эдээ нэг нэгээр нь эм найруулах зууханд хийв.

Гал улаан жимсийг гол орц болгон бусад түүхий эдийг нэмэхэд, Гал хянагч мод ширүүн дүрэлзэн аслаа…

…

Ян Цайдье эргэж ирснийг алсаас хараад Гү Минъюэ дуудав. «Залуу хатагтай, ирчихэв үү! Энэ хэд хоног хаагуур яваад ирэв?»

Ян Цайдье хаа нэгтэй явж байгаад буцаж ирэхдээ банзал нь хэд хэдэн газраа урагдаж, нүүр нь шороонд дарагдсан байв. Ер нь л залуу хатагтай гэх шинжгүй харагдана. Гэвч сайтар ажиглавал гартаа хэдэн галуу барьчихсан байлаа.

Ян Цайдье цагаан шүдээ яралзуулан инээв. «Баоэр жигнэсэн галуунд хамгийн дуртай. Сүүлд жигнэсэн галуу дуусахад ахиад хэдийг агнахаар Араатан уул руу явсан юм. Эд нар ямар тарган гээч!»

Түүний хэлсэн «Баоэр» гэдэг нь Ян Чэнь байв.

Гү Минъюэ санаа зовсон янзтай нүдээ анив. «Залуу хатагтай, Араатан уул их аюултай гэж сонссон шүү.»

«Баоэр дуртай юм чинь аюултай байлаа гээд яах вэ? Хэчнээн аюултай байсан ч би очих л ёстой» хэмээн Ян Цайдье Ян Чэнь баяртай инээхийг төсөөлөн, галууны тарган махыг баяртайгаар чимхэж үзэв. «Дашрамд хэлэхэд, Баоэр одоо юу хийж байна?»

«Залуу эзэн энэ хэдэн өдөр хаалттай бясалгал хийж байгаа. Тулааны урлагаар хичээллэж, биеэ чийрэгжүүлж байгаа сурагтай» хэмээн Гү Минъюэ болгоомжтой хэлэв. «Залуу хатагтай, энэ удаа залуу эзэн үнэхээр гэмшсэн бололтой. Одоо бүр би түүнийг биширдэг болсон. Түүнийг дагаж явахад надад нэг л түшигтэй санагддаг.»

Ян Цайдье алмайран зогсов. «Тэр хаалттай бясалгалд ороод хэд хонож байгаа юм бэ?»

«Гурван өдөр болсон байх аа. Нэг ч удаа гарч ирээгүй. Залуу эзнийг өлсчих вий гэж санаа зовон, цонхны дэргэд чимээгүйхэн хоол тавьсан ч тэр огт хүрээгүй» гэж Гү Минъюэ аяархан хэлэв.

Ян Цайдье хэсэг бодолхийлснээ сэтгэлээр унасан янзтай хэлэв. «Дахиж юу ч битгий ярь.»

«Залуу хатагтай, яасан бэ?»

«Баоэр тулааны урлагаар хичээллэж, бэлтгэлийнхээ зовлон шаналал, ядаргааг туулж явааг бодохоор л уйлмаар болчих юм. Гурав хоног юм ч идэж, ус ч уухгүйгээр тулааны урлагаар хичээллээд яах юм бэ? Эгч нь өмнөөс нь хийж өгвөл дээр биш үү?» Ян Цайдье хаанаас ч юм гал тогооны хутга гаргаж ирээд атгав. «За, тэр ч яах вэ. Эхлээд энэ галуунуудаа янзлая, үгүй бол дотор давчдаад байх нь.»

15-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Дээд зэргийн тулааны хаан15-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах