Дээд зэргийн тулааны хаан

16-р анги

16-р бүлэг. Миний дүү суут авьяастан байх учиртай

Ян Цайдье Ян Чэнийг хэчнээн их эрхлүүлдгийг Гү Минъюэ сайн мэдэж байлаа.

Ян Чэнийг Ян Цайдье хайрлан эрхлүүлдэгийг Ян овгийнхон дундаас хэн мэдэхгүй билээ? Ян Чэний биед өчүүхэн ч шалбархай гарвал түүний зүрх шимширнэ. Ян Чэнь багаасаа л эгчийнхээ ивээл дор өссөн юм.

Ян Хэнийг л жишээ болгоё. Тэр Ян Чэнийг үгээрээ шоолж, эм найруулах ухаанаар түүнтэй өрсөлдөж л зүрхэлдэг байв. Харин Ян Чэний ганц үсийг ч гэмтээх зориг гаргавал Ян Цайдье Ян Хэний бүх гэр бүлтэй тэмцэлдэх байлаа. Ян Цайдьегаас илүү хүчтэй Ян Хэний эцэг хүртэл түүнийг өдөж зүрхэлдэггүй байсан. Учир нь уурласан цагт нь түүнийг хэн ч тогтоож чадахгүй билээ.

Товчхондоо, хэн нэгэн дүүг нь гэмтээхээр оролдвол тэр хүний амийг авах, эсвэл өөрийнхөө амийг алдах хоёрын аль нэг нь л тохионо.

Ян Цайдье уурлавал есөн бух нийлээд ч тогтоож дийлэхгүй.

Ийм зоригт атлаа өөрийг нь тэгтлээ хайрладаг эгчтэй байх нь Ян Чэний хувьд сайн хэрэг үү, муу хэрэг үү гэдгийг Гү Минъюэ мэдэхгүй байлаа.

Ян Чэнь энэ үед гаднын ертөнцөд юу болж байгааг огт мэдэлгүй, бүх сэтгэлээ бясалгалдаа зориулан хаалттайгаар хичээллэж байв. Тэр аль хэдийн Таталцлын эмийг найруулан гаргаж, эртхэн уучихаад, одоо бие махбоддоо шингээж байлаа. Үүний зэрэгцээ тулааны бясалгал нь ч тасралтгүй ахиж байв.

Ян Чэний хувьд Таталцлын эм найруулах нь тун амархан байлаа.

Түүнд хэрэгтэй түүхий эд байхад л эмийг гарцаагүй амжилттай найруулж чадна.

Харамсалтай нь Гал улаан жимс ганцхан ширхэг байв. Хэрэв Таталцлын эмийг олноор найруулж чадсан бол нэг бүрийнх нь үйлчлэл буурсан ч Бие чийрэгжүүлэх шатны гуравдугаар давхаргад хүрэх нь түүнд асуудал биш байлаа.

Гэвч ганцхан Таталцлын эм ч Ян Чэнийг Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр давхаргыг сэтлэн давахад туслаад зогсохгүй, гуравдугаар давхаргад халдах шинжийг хүртэл үзүүлж чадна.

Нэг цаг орчмын дараа Ян Чэний царайны өнгө аажмаар хэвийн болов. Тэр агшинд нүдээ гэнэт нээхэд хий нь урьдынхаас огт өөрөөр хувирсан байлаа. Таталцлын эмийг биеэрээ бүрэн шингээсний дараа тэр Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр давхаргаас хоёрдугаар давхаргад орсныг харахад хэцүү биш байв.

Тэр одоо таван зуун жингээс илүү хүчтэй болжээ.

Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр давхарга — зуун жингийн хүч.

Бие чийрэгжүүлэх шатны хоёрдугаар давхарга — дөрвөн зуун жингийн хүч.

Үүнээс цааш давхарга бүр ахихад хүч нь гурван зуун жингээр нэмэгдэнэ.

Одоо Ян Чэнь Бие чийрэгжүүлэх шатны хоёрдугаар давхаргын дунд үеэс сүүл үе рүү орж байв. Долоон зуун жингийн босгыг давж чадвал гуравдугаар давхаргад орно.

«Бүх биеэр минь ийм хүч урьд өмнө хэзээ ч байсангүй.» Ян Чэнь сэтгэлдээ санаа алдан харамсан бодов.

Өмнөх амьдралдаа тэр ердөө л жирийн нэг хүн байлаа. Зуун жингийн хүчтэй байна гэдэг түүнд дэндүү хэцүү байсан, харин одоогийн таван зуун жингийн хүчийг бүр ярилтгүй.

Таван зуун жингийн хүч гэдэг чухам юу гэсэн үг вэ?

Энэ нь түүний энгийн нэг цохилт ч том хад чулууг бут цохиж чадна гэсэн үг байв.

Ян Чэнь бувтнав. «Таталцлын эм найруулах түүхий эд хязгаарлагдмал байгаа нь даанч харамсалтай. Одоогоор би хамгийн ихдээ Бие чийрэгжүүлэх шатны хоёрдугаар давхаргад л хүрч чадна. Түүнээс гадна миний эм найруулах хэрэгсэл хэтэрхий бүдүүлэг юм. Надад Ер бусын гал ч алга, төрөлхийн гал ч алга. Эм найруулах зуух маань ч хамгийн энгийнх. Бас тусгайлан эм найруулах өрөө хүртэл алга.»

Ер бусын гал болон эм найруулах зуух нь эм найруулах ухаанд тус болдог үнэт эрдэнэ байлаа.

Галыг хянах чадвар чухал зүйлсийн нэг байлаа. Хэрэв Ер бусын галтай бол эм найруулах нь хавьгүй үр ашигтай болно. Үүн дээр нэмээд сайн чанарын эм найруулах зуухтай байвал бүр ч илүү.

Энэ хоёр зүйлийг олж авах амаргүй, ялангуяа Ер бусын гал нэн ховор. Өмнөх амьдралдаа Ян Чэнь «Тайюаний алтлаг гал» хэмээх Ер бусын галтай байсан бөгөөд тэр нь Ер бусын галуудын дундах онцгой төрөл байв. Түүнийг олж авахын тулд тэр ихээхэн үнэ төлсөн юм. Харин энэ амьдралдаа дахин Ер бусын галтай учрах боломж түүнд олдох эсэхийг тэр мэдэхгүй байлаа.

Дээд зэрэглэлийн эм найруулагчийн хувьд Ер бусын гал бол зайлшгүй хэрэгтэй багаж байв. Түүнчлэн Ер бусын гал нь эм найруулагчийн байр суурийн бэлгэ тэмдэг болдог.

«Эдгээр Ер бусын гал, эм найруулах зуух хоёр эм найруулагчдад зайлшгүй хэрэгтэй зүйлс. Харамсалтай нь богино хугацаанд олж авах боломжгүй. Эм найруулахын ачааллыг багасгаж, үр ашгийг нь нэмэгдүүлэхийн тулд би одоохондоо ахмад Янгийн Эм найруулах өрөөг л ашиглахаас өөр аргагүй.» Ян Чэнь өөрийн эрхгүй инээв.

Түүний эм найруулах түвшнийг бодолцвол Таталцлын эм найруулах амжилтын хувь яахын аргагүй зуун хувь байлаа.

Гэвч Эм найруулах өрөөний давуу тал нь эм найруулагч бүрийн хүсдэг зүйл байв. Тэнд эм найруулах үйл явц илүү хялбар болдог.

«Боломж гарвал ахмад Ян дээр дахин очихоос өөр аргагүй бололтой.» Ян Чэнь дотроо бодов.

«Гүррр…»

«Өө, би бага зэрэг өлсчихөж.» Ян Чэний царайд эвгүйцсэн байдал тодров.

…

Хэдийгээр тэр тулааны замд хөл тавьсан ч үр тариа идэх шаардлагагүй болохын тулд Сүнслэг тулааны шатны мастер болох хэрэгтэй байв. Түүн шиг Бие чийрэгжүүлэх шатанд яваа хүнд өдөр тутмын хоол зайлшгүй шаардлагатай. Ядаж л жирийн хүмүүсээс арай удаан тэсэж чадна. Гэвч гурван өдөр хоол идээгүй Ян Чэнь өлсөж үхэх шахжээ.

Хоолны ширээн дээр Ян Цайдье нэг тогоо жигнэж болгосон галуу, мөн өөрийнхөө болон Гү Минъюэгийн хийсэн олон төрлийн хачир бэлджээ.

«Хурдан ид. Чи гурван өдөр хоол идээгүй, их өлсөж байгаа даа.» Ян Цайдье хөөрхөн царай дүүрэн санаа зовнил тээсэн хэвээр хэлэв.

Гү Минъюэ том нүдээ ирмэснээс өөр юм хэлсэнгүй. Гэвч түүний бодол ч Ян Цайдьегийнхтэй адил байлаа. Ян Чэнь гурван өдөр дараалан өрөөндөө бясалгаж, гадагш ч гараагүйг хараад тэд санаа зовж, сэтгэл нь тавгүйтэж байв. Ян Чэнь урьд өмнө хэзээ ч ингэж шаргуу хичээж байгаагүйг тэд мэддэг байлаа.

Ян Чэнь өмнөө тавьсан жигнэсэн галууг, дараа нь Ян Цайдье, Гү Минъюэ хоёрыг харав. Гашуун атлаа зөөлөн нэгэн мэдрэмж нарийн горхи мэт зүрхэнд нь урсан орж, тэр сэтгэлдээ санаа алдав.

Өөрийнх нь төрх нэлээд цэвэрхэн харагдаж байлаа. Харин Ян Цайдьегийн хувцас хэн нэгэнтэй зодолджээ гэмээр хиртэй, хормой нь хүртэл урагдсан байв. Гү Минъюэгийн тухайд, түүнийг мэддэг болсон цагаас хойш хувцсаа тун цөөн сольжээ. Ян Чэнь өмнөх амьдралдаа олон эмэгтэйтэй учирч явсан тул эмэгтэй хүн гоо сайханд дуртайг сайн мэднэ. Аль ч эмэгтэй өөрийгөө сайхан хувцаслан гоёж гоодох дургүй байх билээ? Харин Ян Цайдье, Гү Минъюэ хоёр яасан юм бэ? Тэд гоо сайханд дургүй гэж үү? Үгүй ээ, тэд илүү сайхан бүхнийг түүнд үлдээж, өөрсдөө ганган хувцас өмсөхийн оронд хүнд хэцүү амьдралыг үүрч явжээ.

Эдгээр жижиг зүйлсийг анзаарсан Ян Чэнь нударгаа зангидан, зүрх сэтгэлдээ шийдэмгий болов. Хэрэв түүний эргэн тойрны эмэгтэйчүүд сайхан амьдарч чадахгүй юм бол дахин төрснийх нь хэрэг юу байх билээ? Дахин төрсөн нь ямар утга учиртай байх вэ?

Ингэж бодсоны дараа Ян Чэнь аль хэдийн төлөвлөгөөтэй болжээ.

Яг тэр үед Ян Цайдье барс мэт сүртэй царай гаргасан ч болгоомжтой өнгөөр хэлэв. «Чэнь, эгч нь чамд нэг зүйл хэлэх гэсэн юм.»

«Юу юм бэ?» Ян Чэнь ихэд сониучирхав.

«За даа, чи тулааны урлагаар хичээллэхээ болиод өгч болохгүй юу? Чи гурван өдөр хаалттай бясалгалаа. Царай чинь ч өмнөхөөсөө өөр болчихож.» Ян Цайдье санаа нь зовнин хэлэв.

Энэ үг Ян Чэнийг санаа алдахад хүргэв. «Эгч ээ, чи намайг тулааны замд бүү хөл тавь гэж үргэлж ятгадаг. Гэтэл чи өөрөө ч бас зовлон бэрхийг туулж, алхам алхмаар өдий зэрэгт хүрсэн биш бил үү?»

Ян Цайдье толгойгоо сэгсрэн, чин сэтгэлээсээ хэлэв. «Дүү минь, бидний нөхцөл өөр. Би багаасаа хичээллэж эхэлсэн. Тулааны урлаг гэдэг өөрөө бага наснаас үндсэн бэлтгэлээр эхлэх ёстой зүйл. Харин чи одоо энэ насанд хүрчихсэн. Одоо дахин хичээллэвэл үеийнхэнтэйгээ хөл нийлүүлэхэд хэцүү.»

Ян Чэнь инээд алдав. «Эгч ээ, заавал тийм байх албагүй шүү дээ!»

«Юу заавал тийм байх албагүй гэж?» Ян Цайдье нүдээ ирмэв.

«Үнэндээ энэ гурван өдрийн хаалттай бясалгалын хугацаанд миний бясалгал огт ахицгүй байсангүй.» Ян Чэнь инээмсэглэн хэлэв.

Ян Цайдье ширүүн зантай болохоос мунхаг биш байлаа. Үүнийг сонсоод тэр учрыг нь ойлгон асуув. «Гуравхан өдрийн дотор чи үнэхээр ямар нэг үр дүнд хүрч чадсан гэж үү?»

Тулаанчдын хувьд суурь тавих нь хэчнээн чухал болохыг мэдэх хэрэгтэй. Дөрөв, таван наснаасаа бэлтгэл хийж эхэлсэн олон хүүхэд Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр давхаргад орохын тулд өсвөр насныхаа эхэн үеийг хүртэл хүлээдэг. Хэрэв хоёрдугаар давхаргад хүрч чадвал тэднийг суут авьяастан хэмээнэ.

Харин дараагийн давхаргууд бүр ч хэцүү байв. Ерөнхийдөө хүн дөч, тавин нас хүрч байж Бие чийрэгжүүлэх шатны есдүгээр давхарга буюу оргилд хүрдэг. Бие чийрэгжүүлэх шатыг сэтлэн давж, Сүнслэг тулааны шатанд орох эсэх нь ихээхэн аз завшаан, боломж нөхцөлөөс шалтгаална. Үнэндээ Ян овогт Сүнслэг тулааны шатанд хүрсэн хүн олон биш. Энэ нь уг шат ямар ховор болохыг харуулна.

Бие чийрэгжүүлэх шат нь Сүнслэг тулааны шат шиг ховор биш ч сууриа бат тавьж, бага наснаасаа удаанаар ахих ёстой байв. Тиймээс Ян Цайдье дүү нь энэ гурван өдрийн дотор чухам юу бүтээж чадсаныг ойлгож чадахгүй байлаа.

Ян Чэнь аяархан инээмсэглэн, урьдын адил тайван хэлэв. «Эгч ээ, Минъюэ, надтай хамт хашаанд гараад ир.»

Ийн хэлээд Ян Чэнь инээсээр хашаа руу алхан оров.

Хашаанд янз бүрийн жинтэй чулуунууд өрөөстэй байлаа. Тулаанчид тэдгээрийг «бэлтгэлийн чулуу» хэмээн нэрлэдэг бөгөөд ихэвчлэн дасгал хийхэд ашиглана. Бас Бие чийрэгжүүлэх шатанд яваа хүний хүчийг шалгах зориулалттай. Хэрэв хүн гурван зуун жинтэй чулууг өргөж чадвал Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр давхаргын оргилд хүрч, хоёрдугаар давхаргад ороход тун ойртжээ гэсэн үг.

Ян овгийн «Эрийн цээнд хүрсний ёслол» ч мөн бэлтгэлийн чулуугаар овгийн залуу үеийн хүч чадал, ололтыг шалгадаг байв. Ян Хэн шиг суут авьяастнууд өөрсдийгөө өдөр бүр шалгадаг байсан нь лавтай.

Ян овгийн эмэгтэй суут авьяастан болохын хувьд Ян Цайдьегийн хашаанд ч ийм хэд хэдэн чулуу байсан нь мэдээж.

Хашаанд тавин жинтэйгээс эхлээд мянга таван зуун жинтэй хүртэлх чулуунууд байлаа.

Энэ үед Ян Чэнь гараа ардаа авч, хашаан дунд зогсоод: «Эгч ээ, би бэлтгэлийн чулуугаар одоогийн хүчээ шалгаад үзье. Та зүгээр харж бай» гэв.

Ян Цайдье санаа зовнин: «Дүү минь, өөрийгөө хэт бүү хүчлээрэй. Эхлээд тавин жингийн чулуунаас эхэл! Тулааны урлагийг алхам алхмаар, тууштай бясалгах ёстой...» гэж хэлэв.

Тэр үглэсээр байсан ч Ян Чэнь ганц ч үг сонсоогүй мэт тавин жингийн чулууг өнгөрч, дараа нь нэг зуун жин, нэг зуун тавин жин, хоёр зуун жин... рүү ахисаар байлаа.

«Авхай, залуу эзэн... тэр...» Гү Минъюэ биеэ барьж чадсангүй.

Ян Цайдье Ян Чэнь юу хийх гэж байгааг ойлголгүй алмайрч орхив. Үнэндээ Ян Чэнь тавин жингийн чулууг өргөж чадсан бол тэр баярласандаа хөөрөх байлаа. Учир нь энэ нь дүү нь ердөө гуравхан хоногийн дотор Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр давхаргад орох шахсан суут авьяастан гэсэн үг юм.

Гэтэл дүү нь тавин жингийн чулууг бүү хэл, түүн рүү ч харсангүй.

Юу болоод байна вэ?

Эцэст нь Ян Чэнь таван зуун жингийн чулууны дэргэд зогсов.

Тэр бусдын адил нударгаа үрсэнгүй. Хоёр алгаа зөөлөн товшиж, асар том чулууг тэврээд, «Дээшээ!» хэмээн хашхирлаа.

Агшин зуур таван зуун жинтэй чулуу жингээ алдсан мэт болж, Ян Чэнь түүнийг ямар ч хүч гаргасан шинжгүйгээр толгой дээгүүрээ өндөрт өргөн барив.

Дараагийн агшинд Ян Чэнь аварга том чулууг нүргэлүүлэн газар шидэв.

Таван зуун жин. Амжилттай өргөлөө.

Гү Минъюэгийн нүд орой дээрээ гарч, ам нь үл ялиг ангайв. «Авхай... авхай, та тавин жинтэй, таван зуун жинтэй хоёр чулууны байрлалыг дахиад сольчихсон юм биш үү?»

«Үгүй ээ, би андуураагүй...» Ян Цайдье чулууг буруу байрлуулаагүйгээ баттай мэдэж байв. Чулуу газарт унахад гарсан нүргээн тавин жинтэй чулуунаас гарах дуу яавч биш байлаа.

Түүний нүдэнд ч Гү Минъюэгийнхээс дутахгүй гайхшрал тодров. Тэр агшинд цээж нь амьсгалаа даган хүчтэй өргөгдөж, тэр хоёр бардам оргил нь хүний төсөөллийг эцэс төгсгөлгүй өдөөж байлаа.

Гү Минъюэ яахаа мэдэхгүй: «Тэгвэл залуу эзэн... тэр үүнийг яаж хийж чадсан юм бэ?» гэв.

Ян Цайдье хэсэг зуур амандаа үглэснээ шүлсээ залгиад: «Дүү минь... суут авьяастан байж магадгүй!» гэж хэлэв.

16-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Дээд зэргийн тулааны хаан16-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах