Дээд зэргийн тулааны хаан

22-р анги

22-р бүлэг. Эм найруулах шавийн тээг

Үүний дараа Гү Минъюэгийн хувирамтгай сэтгэл хөдлөлийг анзаарсан Ян Чэнь эхлээд түүнийг явуулаад, ганцаараа Ян ахлагчтай уулзахаар явлаа.

Өмнө нь Ян ахлагч нийтэд лекц уншиж, хүрээгээ хүн бүрт нээлттэй болгож байсан үеэс ялгаатай нь ердийн өдрүүдэд Ян овгийн жирийн гишүүд энд ирэхийг зөвшөөрдөггүй байв. Ирсэн ч дотогш нэвтэрч чаддаггүй байлаа. Тухайлбал, одоо Ян Чэнь Ян ахлагчтай уулзахаар хүрээнд нь орох гэтэл эм найруулах ухааны гадаад шавь түүнийг зогсоов.

Ян Чэнь энэ шавийн тухай дурсамжтай байлаа. Тэр Ян ахлагчийн ивээлд багтдаг нэгэн бөгөөд Ян ахлагч түүнийг гаднаас олж авчирсан гэдэг байв. Эм найруулахад авьяастай тул эм найруулагчийн туслахаар томилогдож, ихэвчлэн Ян ахлагчийн үүдийг сахин, элдэв хүмүүсийг шүүн нэвтрүүлдэг байлаа.

Тэгтэл Ян Чэнь энэ шавийн хувьд яг тэр «элдэв хүн» байв.

Тэр шавь их л бардам харагдаж, Ян Чэнийг огт тоосонгүй. Хүрээг залхуутай нь аргагүй сахин зогсож, эвшээснээ «Ян Чэнь, чи Хоёрдугаар эзний хүрээнд дураараа орж гардаг газар гэж бодоо юу? Чи өөрийгөө хэн гэж боддог юм? Толинд өөрийгөө нэг харчихгүй юу? Чиний энэ явдал бусад овгуудад хүртэл тарчихсан. Хоёрдугаар эзэнтэй харьцуулахад чи ямар байр суурьтай юм бэ?» хэмээн хэлэв.

Ян Чэнь арван дөрөв, арван тав орчим настай, улаа бутарсан царайтай, цав цагаан шүдтэй, үнэхээр нүдэнд дулаахан харагдах тэр шавийг түр ажиглав.

Тэр дурсамжаа ухаж үзээд, өмнө нь болсон явдлын нэлээд хэдэн зүйл санаанд нь орж ирэв.

Өмнө нь «Ян Чэнь» ч бас Ян ахлагчийнд байнга ирж эм найруулах ухаанд суралцдаг байжээ. Гэвч энэ шавь энд байх болгондоо «Ян Чэнь»-д зориуд төвөг учруулах арга олдог байв. Урьдын Ян Чэнь араншин султай, дээрэлхүүлсэн ч ам нээж зүрхэлдэггүй байсан тул тэр шавь аажмаар Ян Чэнийг амархан дээрэлхэж болох хүн гэж үзэх болжээ.

Эдгээр дурсамжийг санахад Ян Чэнь аргагүйн эрхэнд гашуухан инээмсэглэв. Ян ахлагч шиг эрхэм хүн өөрийнх нь тухай энэ шавьд хэлэхээ мартсан бололтой. Тэгээгүйсэн бол хэчнээн зориг орсон ч энэ шавь бусдыг ингэж басамжлан харж зүрхлэхгүй байлаа.

Ян Чэнь гараа ардаа зөрүүлэн тайвнаар «Ян ахлагч өөрөө надад энд хэзээ ч ирж болно гэж хэлсэн» гэв.

Тэр эдгээр үгийг хэлэхдээ санаатайгаар дуугаа бага зэрэг өндөрсгөв.

Ян ахлагч өрөөндөө эм найруулж байгаа бөгөөд өөрийнх нь үгийг сонсоод гарч ирнэ гэж тэр таамаглаж байлаа. Харин энэ шавьтай маргалдаж цаг алдахыг үнэхээр хүссэнгүй. Ян ахлагчийн эм найруулах өрөөг ашиглах шаардлага гараагүйсэн бол энд бүр ирэх ч үгүй байж мэдэхээр байв.

«Ха ха ха!» Шавь ямар ч тээнэгэлзэлгүй чангаар инээгээд «Ян ахлагч өөрөө чамд хэлсэн гэнэ ээ? Би ч бас Ян ахлагч намайг төрсөн ач хүү минь гэж өөрөө хэлсэн гэж ярьж чадна. Тэгвэл тэр үнэмшилтэй болох уу? Энэ чинь ямар утгатай юм, Ян Чэнь? Ийм худал зохиох тусам чамайг хүүхдэрхүү гэж л бодно. Ян овогт Ян ахлагчийн хүрээнд надаас болон овгийн тэргүүнээс өөр хэн ч чөлөөтэй орж гарч чаддаггүй гэдгийг чи мэдэх ёстой!» гэв.

Шавь Ян Чэнийг дээрээс харсан янзтай ширтэхэд, яснаас нь нэвт шингэсэн бардамнал илт мэдрэгдэж байлаа. Ян ахлагчийн хүрээнд чөлөөтэй орж гарч чадна гэдэг өөрөө нэр төрийн хэрэг байв.

«Сюй Сань.»

Гэнэт өтөл хүний дуу цуурайтав. Үүний дараа өрөөнөөс цагаан үстэй, цагаан сахалтай нэгэн ахмад гарч ирэв.

Энэ дууг сонсмогц саяхан мэдэрч байсан бардамнал нь Сюй Саний сэтгэлээс ор мөргүй ариллаа. Тэр хүн огт өөрчлөгдсөн мэт яаран хүндэтгэлтэй бөхийж «Ян ахлагч аа, та яагаад гарч ирэв? Энэ Ян Чэнь хэтэрхий чанга дуугарч, таны бясалгалд саад болсон юм уу? Хэрэв тийм бол би түүнийг даруй хөөн явуулъя!» гэв.

Эхэндээ Ян ахлагчийн царай тайван байсан ч эм найруулах шавь Сюй Саний үгийг сонсоод тэр даруй хөмсгөө зангидан загнав. «Сюй Сань, үг чинь улам бүр дэндэж байна!»

«Юу... Ян ахлагч аа, юу болоод байна?» Сюй Сань мэл гайхав. Ян Чэнийг буруутай гэж бодсон тэрээр тэр даруй ширүүнээр «Ян Чэнь, одоо зайл!» гэв.

«Дуугүй!»

Ян ахлагч хүйтнээр «Сюй Сань, Ян Чэнь бол миний хүндэт зочин!» гэв.

Сюй Сань алмайран, итгэж ядан «Ян ахлагч аа, яаж... яаж тэр байж болох юм бэ!» гэж хэлэв.

«Чи чинь ёстой дэндсэн амьтан юм.» Ян ахлагч ямар ч хувиралгүйгээр «Миний үгэнд эргэлзэж зүрхэлж байна уу?» гэв.

Ян ахлагч толгой сэгсрэн, Сюй Сань үнэхээр хэтэрснийг бодов. Түүнд хэрэгтэй зүйл нь эм найруулахад туслах шавь болохоос, өөрийнх нь нэрийг барьж эрх мэдлээ гайхуулдаг хүн биш байлаа. Эм найруулах шавь ямар үүрэгтэй байх ёстой вэ? Хурц ажигч, нөхцөл байдалд хурдан зохицдог, бас өөрийн байр суурийг мэддэг байх учиртай. Сюй Сань эхэндээ эдгээр тал дээр нэлээд сайн байв. Тэр эв дүйтэй, ухаалаг байсан тул Ян ахлагчийг үнэхээр төвөггүй байлгадаг байлаа.

Гэвч сүүлийн үед Сюй Сань улам бүр учир утгагүй аашлах болжээ. Дөнгөж сая Ян ахлагчийн хэлсэн үгийг дараалан хэд хэдэн удаа ойлгосонгүй. Энэ нь түүнийг эм найруулах шавьд тавьдаг шаардлагыг хангахаа больсныг харуулж байв.

Тэр үүнээс өмнө өрөөн дотроос гаднах чимээг сонссон ч тэр даруй гарч ирээгүй байлаа. Мөн Сюй Сань, Ян Чэнь хоёрын яриаг бүгдийг сонссон байв. Сюй Саний дээрэнгүй авир түүнд таалагдаагүй ч Ян ахлагч үүнийг ноцтойд тооцсонгүй. Эцсийн эцэст Сюй Сань түүний дор хоёр, гурван жил ажиллаж байсан билээ.

Түүнчлэн Ян Чэний тухай Сюй Саньд урьдчилан хэлээгүй нь өөрийнх нь буруу байв. Тиймээс энэ тухай сөхөх бодол түүнд байсангүй. Гэвч Сюй Сань түүнтэй үг сөрсөөр байсан нь Ян ахлагчийн уурыг хүргэж, улмаар тэр шавийг загнасан хэрэг байлаа.

Загнуулсны дараа Сюй Сань бүрэн алмайрав.

Ян Чэнь үнэхээр Ян ахлагчийн хүндэт зочин байжээ гэж үү?

Яаж тэр байж болох билээ? Ян Чэний араншин, чадварыг өөрөөс нь илүү мэдэх хүн байхгүй гэж Сюй Сань боддог байв. Гэсэн ч тэр хүний ая эвийг олохдоо гаргуун нэгэн байсан тул хүнд байдалд ормогцоо хандлагаа хурдан өөрчилдөг байлаа.

«Ян Чэнь, надтай хамт яв» хэмээн Ян ахлагч инээмсэглээд, Сюй Сань руу эргэн «Сюй Сань, санаад яв. Ян Чэнь энд хэзээ ч ирсэн бай, асуултгүйгээр шууд нэвтрүүлж бай. Ойлгов уу?» гэв.

«Тийм ээ... Хоёрдугаар эзэн» гэж Сюй Сань шүд зуун хариулав.

Гэвч Ян Чэнь рүү харсан харц нь хорслоор дүүрэн байлаа. Яг л Ян Чэнь өөрт нь байх ёстой зүйлийг булааж авсан мэт.

Ян ахлагчийн дэргэд эм найруулах шавийн хувиар ажилладаг Сюй Сань үнэхээр сайн халамжлуулдаг байв. Ян ахлагч сайхан сэтгэлтэй хүн тул дэргэдээ ажилладаг нэгнийг мэдээж зовоохгүй. Анхандаа Сюй Сань үүнд талархдаг байсан ч цаг хугацаа өнгөрөхийн хэрээр өөрийгөө Ян ахлагчийн эрхэм хайртай ач хүү мэт үзэх болжээ.

Тэр Ян ахлагчийн бүх хайрыг хүртэхийг хүсэж, өөр хэн нэгэнтэй энэхүү хайр халамжийг хуваалцахыг тэвчдэггүй байв. Ян овгийн залуу үеийнхнээс хэн ч Ян ахлагчийн ивээлд хүрч, өөрийг нь давж чадахгүй гэж тэр итгэдэг байлаа.

Гэтэл одоо Ян Чэнь гарч ирсэн бөгөөд ядаж одоохондоо Ян ахлагч түүнд ихэд ач холбогдол өгч байгаа мэт харагдав.

«Чөтгөр ав!» Сюй Сань шүдээ зуув. Ян Чэнь рүү чиглэсэн үзэн ядалт зүрхэнд нь үр болон суув. Ядаж урьд нь өөрийнх нь дээрэлхэж байсан хүн Ян Чэнь өөрөөс нь дээгүүр гарахыг тэр хэзээ ч зөвшөөрөхгүй байлаа.

«Ян Чэнь, Сюй Саньд чиний тухай хэлээгүй нь үнэхээр миний буруу. Тиймээс үүнийг сэтгэлдээ бүү тээ. Сюй Саний үг эвгүй байсан ч уг чанартаа муу хүн биш» хэмээн Ян ахлагч зөөлөн хэлэв.

Омогшихыг зүрхлээгүй Ян Чэнь яаран «Хоёрдугаар эзэн, та надаас уучлал гуйвал миний насыг хороож буйтай адил шүү!» гэв.

«Хүү минь, чи ч үг олж хэлэх юм аа.» Ян ахлагчид Ян Чэнь улам бүр таалагдах болжээ. Тэд урагш алхах зуур Ян ахлагч «Тэгэхээр чи хэсэг хугацааны өмнө гэртээ буцаж очоод, тэр материалуудаар эм найруулсан юм байна. Үр дүн нь ямар байв?» хэмээн асуув.

Ян Чэнь эрүүгээ илэн, нэг их бодолгүй хариулав. «Хоёрдугаар эзэн, энэ хугацаанд би эм найруулах ухаанд шамдан ажилласан бөгөөд үр дүн нь ч онцгой байлаа. Зарим эмийн гарсан үр дүнд сэтгэл тун хангалуун байгаа ч хэсэг хугацаанд найруулсны эцэст олон саадтай тулгарлаа. Тулсан газраа гацсан мэт санагдсан. Би дүү хүний хувьд хайхрамжгүй байж зүрхэлсэнгүй. Тиймээс танд хандаж ирлээ.»

Эдгээр үг мэдээж түүний урьдчилан бэлдсэн шалтаг байв. Түүний эм найруулах түвшнийг бодвол Ян ахлагч түүнд заах хэмжээнд яаж хүрэх билээ.

«Ха ха, гацаанд орох нь сайн хэрэг. Дашрамд, чи ямар эмүүд найруулж байв?» хэмээн Ян ахлагч асуув.

Ян Чэнь хэд хэдэн эмийн нэрийг дурдав.

Үүнийг сонсоод Ян ахлагч гайхан хөмсгөө өргөж «Хэрэв чиний хэлсэн үнэн бөгөөд эдгээр эмийг үнэхээр найруулсан бол эм найруулах түвшин чинь ядаж нэгдүгээр зэргийн дунд шатанд хүрсэн байх ёстой. Тийм байх нь аргагүй, аргагүй. Ян Чэнь, чи яагаад гацаанд орсноо мэдэх үү? Учир нь дахиад ганц алхам урагшилбал чи нэгдүгээр зэргийн дээд шатны эм найруулагч болох гэж байна!» гэв.

«Хоёрдугаар эзэн, таны хэлсэн үнэн гэж үү?» хэмээн Ян Чэнь гайхсан дүр үзүүлэв. Гэвч үнэн хэрэгтээ энэ бүх зүйл түүний тооцоолсноор байлаа.

22-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Дээд зэргийн тулааны хаан22-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах