Ян ахлагчийн зүрх сэтгэл аль хэдийн цочирч, биширсэн сэтгэлээр дүүрчээ. Тийм залуу насандаа Ян Чэнь 1-р зэргийн дунд шатны эм найруулагчийн түвшинд хүрсэн нь үнэхээр ховор үзэгдэл байв. Ян овогт эм найруулах ухаантан цөөн, энэ үеийнхний дундаас түүнтэй эн зэрэгцэх хүн бараг байсангүй. Сайн авьяастнууд тун ховор байлаа.
Залуу насандаа 1-р зэргийн дунд шатны эм найруулагчийн түвшинд хүрсэн ганц хүн нь Ян Хэн байв. Гэвч Ян Хэн дунд шатандаа арайхийн хүрсэн төдий бол Ян Чэнь худал хэлээгүй л бол 1-р зэргийн дээд шатны эм найруулагчийн босгыг хэдийн сорьж чадах хэмжээнд хүрчээ. Ердөө энэ саадыг давчихвал чанарын асар том өөрчлөлт гарч, шууд 1-р зэргийн дээд шатны эм найруулагч болно.
Нэг нь 1-р зэргийн дээд шатанд бараг хүрсэн, нөгөө нь 1-р зэргийн дунд шатны...
Ян Чэнь аль хэдийн Ян Хэнийг ардаа орхижээ. Харамсалтай нь, Ян Хэн үүнийг огт мэдсэнгүй. Ян ахлагч толгой сэгсрэн гүн санаа алдав.
Тэгээд Ян ахлагч Ян Чэний эм найруулах ухааны авьяасыг бодон баярлаж, инээд алдан хэлэв: «Би чамайг хэзээ хуурч байсан юм бэ? Ха ха ха, сайхан байна! Ян Чэнь, би одоо чамд Тунгалаг дөлөн эмийг хэрхэн найруулахыг заая. Түүнийг амжилттай найруулж чадвал энэ саадыг аяндаа давж, 1-р зэргийн дээд шатны түвшинд хүрнэ!»
1-р зэргийн дээд шат... Энэ тухай бодох төдийд л Ян ахлагчийн сэтгэл догдолж байлаа.
Фэн овог, Ван овог зэрэг том овгуудын тухайд гэвэл, Ян Чэнтэй чацуу насныхны ихэнх нь ердөө 1-р зэргийн дээд шатны эм найруулагчийн түвшинд байдаг. Манайх шиг дунд зиндааны овог 1-р зэргийн дээд шатны эм найруулагчтай болж чадвал том овгуудын дундаж түвшинд хүрэх байв.
Ян Чэний ирээдүй үнэхээр гэрэлтэй ажээ.
«Сайн, сайн!» Ян ахлагч бодох тусам улам хөөрч, яаран хэлэв: «Ян Чэнь, надтай хамт яв!»
Ян Чэнь Ян ахлагчийн юу бодож байгааг мэдэхгүй хүн биш байв. Тэрээр «За» хэмээн хариулав.
Ян ахлагч түрүүлж, Ян Чэнь араас нь дагасаар хормын төдийд Ян ахлагчийн онцгой эм найруулах өрөөнд хүрч очив.
Тоног хэрэгслээр бүрэн хангагдсан эм найруулах өрөөг хараад Ян Чэний нүд догдлон гялалзав. Учир нь энэ өрөө яг түүнд хэрэгтэй зүйл байлаа. Ли овгийн худалдааны бүлгээс материалууд ирмэгц тэр их хэмжээний эм найруулах шаардлагатай болно. Харин энгийн эм найруулах зуухнууд ийм их хэмжээний үйлдвэрлэлийг даахгүй байж мэднэ.
Тиймээс Ян Чэнь Ян ахлагчийн эм найруулах өрөөг нэлээд удаан сонирхож явжээ.
Хэрэв эм найруулах өрөөний хүчийг ашиглан эм найруулж чадвал олон санаа зовнил, төвөг бэрхшээлээс ангижрах байв.
Тэр өнөөдөр энд ирсэн нь газрыг нь үзэж, Ян ахлагчийн эм найруулах өрөөг өөрийн нүдээр харах гэсэн хэрэг байлаа.
Энэ өрөө Номын мэлмийд нь өртөхөөр онцгой зүйл биш байсан ч, түүний төлөвлөгөөнд нийцэхэд бүрэн хангалттай байлаа.
Эдгээрийг бодон Ян Чэнь гайхсан дүр эсгэж асуув: «Ахлагч аа, энэ чинь эм найруулах өрөө мөн үү?»
Ян ахлагч үүнийг сонсоод нэлээд бахархсан янзтай хэлэв: «Ян Чэнь, чи энэ талаар багагүй судалжээ. Тийм ээ, энэ бол эм найруулах өрөө. Эм найруулах ухаанд гаршсан эм найруулагч бүрийн хувьд эм найруулах өрөө нь эм найруулах явцад амин чухал байдаг юм. Энгийн эм найруулах зуухнууд олон тооны эмийг найруулахыг даахгүйгээс гадна эдэлгээний хугацаа нь ч хязгаартай. Харин тусгай эм найруулах зуух олоход бэрх бөгөөд Ер бусын галтай хослон ажиллавал илүү сайн үр дүн гардаг. Гэхдээ эм найруулах өрөөтэй бол энгийн зуухны шийдэж чаддаггүй эдгээр асуудлыг шийдэж болно.»
«Аан, тийм учиртай юм байна.» Ян Чэнь их зүйл мэдэж авсан мэт дүр үзүүлэв.
Ян ахлагч нухацтай хэлэв: «Ян Чэнь, чи эм найруулах ухааны замаар баттай, алхам алхмаар урагшлах ёстой. Дараа нь би чамд Тунгалаг дөлөн эмийг найруулах нарийн дарааллыг зааж өгнө. Алхам бүрийг анхааралтай сонсож, миний эм найруулж буйг сайтар ажигла. Хэрэв Тунгалаг дөлөн эмийг амжилттай найруулж чадвал чи Ян овгийн эм найруулах ухааны хамгийн суут авьяастан болно!»
«Ахлагч аа, би ойлголоо» хэмээн Ян Чэнь хүндэтгэн хариулав.
Ян Чэнь Ян овгийн эм найруулах ухааны хамгийн суут авьяастан гэх цолыг огт тоосон шинжгүй байхыг хараад Ян ахлагчийн сэтгэл түгшив. Ян Чэний бардам зан түүнд бүдрэх шалтгаан болж мэдэхээс айжээ. Тэгвэл үнэхээр харамсалтай хэрэг болох байв.
Тэр эм найруулах зуухны өмнө сууж, эргэн тойрныхоо хэрэгслүүдийг ашиглан хоёр гараараа хоосон атгаж байгаа мэт хөдөлгөв. Гэтэл хормын төдийд Ян ахлагчийн гарын дунд агаараас нэгэн бөөн гал гарч ирлээ.
Ян ахлагч галыг удирдан ажиллах зуураа зааварлахаа мартсангүй: «Ян Чэнь, би эм найруулж эхлэхийг сайн ажиглаарай.»
Үүнийг сонссон Ян ахлагч хөдөлгөөнөө тохируулж, эмийг аажмаар найруулж эхлэв.
Эм найруулах зуураа Ян ахлагч Ян Чэнд Тунгалаг дөлөн эмийг найруулах арга ухаан, нарийн ур чадварыг тайлбарлан, алхам бүрээр нь хөтөлж байлаа.
Ян Чэнь эдгээр мэдлэгийг өөрөө заавал сурах шаардлагагүй байсан ч сэтгэлдээ талархал төрөн, үнэхээр анхааралтай сонсов. Ян ахлагч түүнд ихээхэн ач холбогдол өгч, авьяастай залуу хэмээн үнэлж байгааг тэр харж байлаа. Овог хүчирхэгжин цэцэглэхийн тулд ийм анхаарал халамж, төвлөрөл зайлшгүй хэрэгтэй.
Цаг хугацаа тун удаан өнгөрөх шиг санагдав. Ян ахлагч зэрэг тайлбарлангаа эм найруулж байсан тул асар их ядарчээ. Хөлс нь цутгаж, хоёр цагийн дараа эм сая нэг эм найруулах зуухнаас суга үсрэн гарч, Ян ахлагчийн алган дээр буув.
Ян ахлагч баяр хөөрөөр бялхсан ч Ян Чэнийг анзаарахын оронд асуув: «Ян Чэнь, саяын бүх алхмыг тодорхой харж авсан уу? Миний хэлсэн нарийн ширийн бүхнийг санасан уу?»
«Ихэнхийг нь санаж байна» гэж Ян Чэнь хариулав. Ян ахлагч сониучирхан асуулаа: «Тунгалаг дөлөн эмийг найруулж чадна гэдэгтээ хэр итгэлтэй байна?»
«Хоёрдугаар өвөө, эм найруулах ухаан таашгүй тул би юуг ч баттай амлаж чадахгүй. Хэн ч амжилтыг зуун хувь баталж чадахгүй шүү дээ. Тиймээс би оролдож үзэхэд бэлэн байна. Харин амжилттай болох эсэх минь таны саяын эм найруулсан явцыг хэр ойлгосноос хамаарна» гэж Ян Чэнь инээмсэглэн хэлэв.
Тэр ямар нэгэн зүйлийг туйлын итгэлтэйгээр амласангүй.
«Сайн, сайн!» Ян ахлагч ч дотроо ихэд сониучирхав.
Тэр үнэндээ Ян Чэнийг Тунгалаг дөлөн эмийг найруулахыг харахыг тэсэн ядан хүлээж байлаа.
Гэвч Ян Чэнь Тунгалаг дөлөн эмийг амжилттай найруулахын тулд хэдэн удаа оролдохыг тэр баттай хэлж чадахгүй байв. Ян Чэнь ердөө найм, аравхан удаа оролдоод эмийн жинхэнэ мөн чанарыг ухаарахад амаргүй гэж түүнд санагджээ. Эцсийн дүнд онолын мэдлэг, гардан туршлага хоёр өөр зүйл. Өнгөрсөн удаа Ян Чэнь Ян ахлагчийн эм найруулах явцын нарийн учрыг ойлгож чадсан ч өөрөө жинхэнээсээ найруулах нь огт өөр хэрэг байлаа.
Ян ахлагч хэчнээн сониуч байсан ч санаа зовохгүй байж чадсангүй. Тэрээр «Сюй Сань, нааш ир!» гэж дуудав.
«Хоёрдугаар өвөө» гэж Сюй Сань барайсан царайтайгаар дөхөн ирэв. Сэтгэл нь одоо ч таагүй хэвээр байлаа.
Ян ахлагч Сюй Саний царайг анзаарах сөхөөгүй хэт хөөрсөн байв. Тэрээр «Сюй Сань, Ян Чэнд Тунгалаг дөлөн эмийг найруулахад тусал» гэв.
Тэр чангаар инээн Ян Чэнь рүү хараад хэлэв: «Ян Чэнь, Сюй Сань бол миний бахархдаг туслах шавь. Түүгээр туслуулбал эм найруулахад чинь ихээхэн хүч хэмнэгдэнэ. Энэ бол чиний Тунгалаг дөлөн эмийг найруулах анхны удаа тул алхам, нарийн зүйл бүрийг жигд хийж чадахгүй байж мэднэ. Тиймээс Сюй Сань чамд туслахад тун тохиромжтой.»
«Хоёрдугаар өвөө, би түүнд эм найруулахад хэзээ ч туслахгүй!» Сюй Саний царай гэнэт хувирч, өөрт нь асар их гомдол хүрсэн мэт болов.
«Юу гэнэ ээ?» Ян ахлагчийн царай үл ялиг хувирч, уур нь хүрч эхэлснийг илтгэв.
Сюй Сань шүдээ зуун хэлэв: «Тэр тусламж авах эрхгүй!»
Тэгээд Ян Чэнь рүү хүйтнээр ширтэв.
Ян ахлагч уурласандаа ширээг нижигнэтэл алгадаад: «Муу новш, Сюй Сань! Чамайг эм найруулах ухааны туслах шавь болгон дэргэдээ байлгасан нь надад захирагдаж, зааврыг минь дагаг гэж тэр. Энд үймээн тарь гэж биш!» хэмээн загнав.
«Хоёрдугаар өвөө!» Сюй Сань сандарч орхив.
Ердийн үед өөрийг нь ингэтлээ хайрлаж, үнэлдэг Ян ахлагч зөвхөн Ян Чэний төлөө өөрийг нь ингэж загнана гэж тэр яаж төсөөлөх билээ?
«Зайл!» гэж Ян ахлагч ууртайгаар хашхирлаа.
«Хоёрдугаар өвөө!»
«Зайл!»
Ян ахлагч уур нь буцалсан хэвээр гадаах хаалга руу заав.
Сюй Сань Ян Чэнь рүү хорон санаатай харцаар нэг ширтээд, шүдээ зуун гарч одов.
Ян ахлагч сая арай гэж тайвшраад: «Ян Чэнь, ийм дүр зураг үзүүлсэнд уучлаарай. Дараа нь Сюй Саньд сургамж өгнө. Харин одоо Тунгалаг дөлөн эмдээ л анхаар. Хэрэв чи түүнийг найруулж чадвал би чамд өөр шагнал өгнө» гэв.
«Хоёрдугаар өвөө, надад эм найруулах ухаанаар хичээллэх боломж олгосон нь аль хэдийн надад үзүүлж чадах хамгийн их ач тус. Өөр шагнал надад хэрэгтэй гэж үү?» хэмээн Ян Чэнь Сюй Санийг огт тоосон шинжгүй хэлэв.
Ян ахлагч толгой сэгсрээд: «Үгүй, шагналыг заавал өгнө. Ян Чэнь, чи одоо ч залуу, магадгүй хараахан ойлгоогүй байж мэднэ. Овог гэж юу байдгийг чи мэдэх үү?» гэв.
Ян Чэнь аяархан толгой сэгсрэв. Энэ тал дээр тэр үнэхээр даруу байж, суралцахад бэлэн байлаа. Ян ахлагч түүнээс насаар ах төдийгүй, өөрийнх нь мэдэхгүй олон учрыг ойлгож мэдсэн хүн байж болох юм.
Ян ахлагч нухацтай хэлэв: «Овог үүрд цэцэглэн оршихын урьдач нөхцөл бол эв нэгдэл. Гэвч эв нэгдэл дангаараа хангалтгүй. Амьдрал гэдэг төрөх, өтлөх, өвдөх, үхэхийн жамтай, төрөл арилжихын мөчлөгт захирагддаг. Овогт шинэ цус, шинэ авьяас хэрэгтэй. Ян Чэнь, чи бол Ян овгийн өсөн мандаж буй чухал од юм.»
«Гарамгай авьяастан бол овгийн ирээдүйн баталгаа. Овог чамайг ямар ч болзолгүйгээр өсгөн бойжуулна. Ян Чэнь, өнгөрсөнд чамд хэрхэн хандсанд нь Ян овгийг буруутгаж болно. Гэвч тэдэнд өөр арга байгаагүй. Ян овгийн нөөц хязгаарлагдмал учраас зүгээр суугсдад үрэн таран хийж болохгүй. Илүү авьяастай хүмүүс хүчирхэгжин дэвшихийн тулд нөөцөө тэдэнд зориулах хэрэгтэй. Тэгж байж л Ян овог цаашдаа Их зэлүүд нутгийн зуун овгийн дунд байр суурьтай болж чадна. Ян Чэнь, овог гэдэг ийм л зүйл. Овгийн эрх ашигтай харьцуулахад хувийн ашиг сонирхол өчүүхэн.»
«Хэрэв нэг өдөр Ян овгийг авч үлдэхийн төлөө өөрийгөө золиослох уу, эсвэл өөрийгөө аврах уу гэж сонгох хэрэг гарвал би эргэлзэлгүйгээр өөрийгөө золиослоно. Учир нь миний гэр бүл, гэр орон энд бий. Чи одоо үүнийг мэдрэхгүй байж болох ч нэг л өдөр овог гэдэг цус, ураг төрлийн холбоо болохыг ойлгоно.»