Тархи толгойгоо гашилгатал бодсон ч Ян овгийн ахлагч Ли Ююань ямар суутныг биширч явдгийг олж чадсангүй. Гэвч хэчнээн их бодсон ч Ли Ююанийн зорьсон хүн нь дөнгөж саяхан өөрийнх нь басамжилсан «Ян Чэнь» гэдгийг тэр яаж мэдэх билээ.
Ли Ююань эмийн анагаах ухааныг эзэмшдэг Ян овогтой хамтран ажиллах сонирхолтой байлаа. Бүр нарийн хэлбэл, тэр Ян Чэньтэй хамтран ажиллахыг хүсэж байв. Ян Чэньтэй холбоо тогтоохын тулд тэр ихээхэн хүчин чармайлт гаргажээ. Гэвч түүнтэй шууд холбогдохыг хүсээгүй тул Ян овгийн тэргүүнийг олж уулзан, түүнээр дамжуулан Ян Чэньтэй сайн харилцаа тогтоохыг зорьжээ.
Тэр Ян Чэнийг Ян овог нууцаар өсгөн хүмүүжүүлсэн суутан гэж чин сэтгэлээсээ итгэж байв. Ян Чэнь яагаад ингэтлээ хэрэггүй хүн шиг харагддаг вэ гэвэл, бусдыг гайхшруулахын тулд Ян овог зориуд тийм дүр эсгэсэн хэрэг гэж боджээ. Гэвч Ян Чэнь Ян овогт үнэндээ ямар ч онцгой байр суурь эзэлдэггүйг тэр огт мэдсэнгүй.
Ийнхүү энэ инээдтэй жүжиг дэгджээ.
Мэдээж, Ян Чэнь энэ бүхнийг огт мэдсэнгүй.
Ян ахмад энэ байдалд ихэд бухимдаж байлаа. Ян овгийн ахлагчийн өмнө уураа барьсан нь дотроо огт уурлаагүй гэсэн үг биш.
«Ян Чэнь минь, ийм юм болно гэж би ч бас бодсонгүй. Ер нь овгийн тэргүүн эм найруулах ухаанаас илүү тулааны урлагт анхаардаг хэдий ч, эм найруулах ухааныг ингэтлээ басамжлах учиргүйсэн» хэмээн Ян ахмад харамсан санаа алдав.
Ян Чэнь ч бас учрыг нь олж ядан байсан ч Ян ахмадаас хавьгүй тайван байлаа. Тэр өмнөх амьдралдаа дэндүү олон өгсөж уруудсан тул амархан сөхөрдөг хүн биш байв. Тэгээд инээмсэглэн хэлэв: «Хоёрдугаар эзэн ээ, Ян Чэний аз заяа одоохондоо хүрэлцээгүй бололтой.»
Ян Чэнь энэ явдалд огтхон ч өртөөгүй мэт байхыг хараад Ян ахмад гэнэт мэл гайхав. «Ян Чэнь, би чамайг тайвшруулах гэж бодож байсан юм. Гэтэл чи үүнийг сэтгэлдээ огтхон ч аваагүй байх чинь вэ?»
Ян Чэнь тайвнаар хэлэв: «Хоёрдугаар эзэн ээ, тэр үед би бооцоот тулаанд ялагдаж, бүр амиа хорлох тухай бодож байсан. Харин амиа хорлохыг завдаад бүтэлгүйтсэнийхээ дараа би алдаагаа ухаарсан. Одоо би тийм амархан сөхрөхгүй.»
«Сайн байна, үнэхээр зөв хэллээ. Хүн бүрийн амьдралд өгсөх, уруудах үе бий. Хэн ч бүтэлгүйтэлтэй нүүр тулалгүй өнгөрдөггүй. Үүнийг ухаарч чадсан нь л хамгийн чухал. Өнгөрсөн бүтэлгүйтэл хүнийг улам төлөвшүүлж, оюун санааг нь зэс хана, төмөр хэрэм мэт бат бөх болгодог. Харин Ян овгийн бусад залуусын дутагдаж буй зүйл нь бүтэлгүйтэл юм» хэмээн Ян ахмад сэтгэл хөдлөн өгүүлэв.
Түүний хэлсэн үнэн байлаа. Ян овгийн залуу эзэд бүгд ихэрхүү, дээрэнгүй бөгөөд тэдэнд дутагдаж байсан зүйл нь бүтэлгүйтэл байв.
Хүн бүрт бүтэлгүйтэл хэрэгтэй. Харин Ян овгийн хэт олон хүн бүтэлгүйтлийг амсаж үзээгүй байлаа.
Хүн бүтэлгүйтлээр дамжин галд дахин төрж байж л луугийн хаалгыг давж чадна!
Ян Чэнь Ян овгийн ахлагчийн зөвшөөрлийг авч чадаагүй ч Ян ахмадын нүдэнд тэр боломж нь хязгааргүй, засаж өнгөлөөгүй хаш хэвээр байлаа. Дөнгөж саяын ярианы дараа Ян ахмадын нүд бүр ч гялалзав. «Ян Чэнь, чи овгийн тэргүүний хүлээн зөвшөөрлийг авч чадаагүй ч би чамайг урам хугалахгүй. Овог чамд нөөц өгөхгүй бол би өгнө!»
«Хоёрдугаар эзэн ээ, үнэхээр ингэх хэрэггүй» хэмээн Ян Чэнь гайхсан байдалтай шууд татгалзав.
«Ян Чэнь, үүнээс татгалзах хэрэггүй. Овгийн тэргүүн өнөөдөр чамайг үл тоосон нь надтай ч холбоотой. Үүнийг чамд өгөх нөхөн төлөөс, бас өөрийнхөө сэтгэлийг тайвшруулах арга гэж бодож байгаа. Тиймээс битгий татгалз» хэмээн Ян ахмад эрс шийдэмгий өнгөөр хэлэв.
Ян ахмадын шийдсэн нь илт байсан тул Ян Чэнь арга буюу толгой дохин зөвшөөрөв.
Ян ахмад дөнгөж сая болсон явдалд үнэхээр их гэмшиж байгааг тэр олж харжээ.
Удалгүй Ян ахмад Ян Чэнд их хэмжээний эм найруулах материал гаргаж өгч, эм найруулахад нь таатай нөхцөл бүрдүүлэв. Энэ нь түүнд барьж буй нөхөн төлөөс байлаа.
Ян Чэнь татгалзсангүй. Тэдгээр нөөцийг авмагцаа гэртээ харьж, хэрхэн ашиглахаа нарийн төлөвлөв.
Тэр Ян ахмадын өгсөн тэнгэр газрын ховор эрдэнэсийг шууд ашиглахгүй, харин Ли овгийн худалдааны бүлгээс материалууд ирсний дараа цаашдын төлөвлөгөөгөө гаргахаар шийджээ.
Түүний одоогийн төлөвлөгөө, Ян ахмадын нөөц, мөн Ли овгийн худалдааны бүлгээс ирэх материалуудыг нийлүүлэн тооцвол, өөрийн чадлаар найруулах эмийн ванн түүнийг Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр түвшинд шууд хүргэж чадах байв. Харамсалтай нь нөөц хомс байлаа. Хэрэв нөөц хангалттай байсан бол үүнээс ч илүү үр дүнд хүрэх боломжтой байв.
«Одоо яарах хэрэггүй. Ли овгийн худалдааны бүлгийн нөөц ирэхийг хүлээхээс өөр аргагүй» хэмээн бодоод Ян Чэнь гэртээ харьж, орон дээрээ завилан суугаад амьсгалаа жигдлэн, аажмаар бясалгалдаа оров.
…
Ян Чэнь Ли овгийн худалдааны бүлгийн нэр хүндэд итгэж байсан бөгөөд үнэхээр ч хэдхэн хоногийн дараа нөөцүүд ирлээ. Гэвч Ян Чэнийг гайхшруулсан зүйл нь Ли овгийн худалдааны бүлгийн дэлгүүрийн эрхлэгч солигдсон явдал байв. Шинэ эрхлэгч нь Ян Чэнь өмнө нь Ли овгийн худалдааны бүлэгт очиход хүндэтгэн үйлчилж байсан өнөөх зарц хүү байлаа.
Тэр зарц хүү амьдралаа өөрчилж, Ли овгийн худалдааны бүлгийн эрхлэгч болж чаджээ. Одоо тэр амжилтынхаа үр шимийг хүртэж байлаа.
Гэвч албан тушаал дэвшсэндээ тэр ихэрхэж эхэлсэнгүй. Өмнөх эрхлэгч Жао Сяовэнь яагаад халагдсаныг тэр маш сайн мэдэж байлаа. Энэ бүхний цаана Ян Чэнь байв. Тиймээс өнөөх жаахан зарц хүү хайнга хандаж зүрхэлсэнгүй. Тэр хэлэв: «Залуу эзэн Ян Чэнь, эдгээр нөөцийг манай худалдааны бүлэг таны өмнө нь өгсөн зааврын дагуу сүүлийн хэдэн өдөр цуглуулсан юм. Одоо танд хүргэж өглөө.»
«Өө, эрхлэгч Лю өөрийн биеэр ирж өгсөнд баярлалаа» хэмээн Ян Чэнь өнөөх зарц хүүгийн хэн болохыг аль хэдийн мэдэж байсан тул үл ялиг инээмсэглэв.
«Огт үгүй, огт үгүй.» Эрхлэгч Лю Ян Чэний өмнө их зан гаргаж зүрхэлсэнгүй. Тэр толгой гудайлган мэхийгээд: «Нөөцийг хүргэж өгсний зэрэгцээ манай худалдааны бүлгийн ахмад Ли Ююань танд тусгайлан хэлүүлэх үг байна» гэв.
Ян Чэнь хөмсгөө өргөөд: «Өө, юу гэнэ вэ? Сонсъё!» гэв.
«Ийм учиртай юм. Ли Ююань ахмад энэ удаагийн Ян овгийн Эрийн цээнд хүрсний ёслолд өөрийн биеэр оролцоно. Тэр таныг ёслолын үеэр нэрээ гаргаж, энэ боломжийг ашиглан Ян овогтой хамтын ажиллагааны талаар ярилцаасай гэж хүсэж байна» хэмээн эрхлэгч Лю хоолойгоо намсган хэлэв.
Ян Чэнь бодлогошрон толгой дохив.
Удалгүй эрхлэгч Лю явлаа. Ян Чэнь үнэт нөөцүүдийг хүлээн авч, эрхлэгч Лю болон бусдыг явж одохыг харсаар толгойдоо элдвийг тооцоолж байв.
Удалгүй тэр өөрийн эрхгүй инээд алдан: «Тэр Жао Сяовэнь Ли овгийн худалдааны бүлгийн өмнөх эрхлэгч байхдаа хэдхэн хоногийн өмнө надад гай тарьж байсан. Гэтэл одоо өөрөө солигдчихож...» хэмээн хэлэв.
Ян Чэнь ухаан сийрэг хүн байсан тул жаахан тунгаах төдийд л Жао Сяовэнь солигдсон явдал яавч санамсаргүй биш гэдгийг тааварлав.
«Энэ Ли овгийн худалдааны бүлэг надтай дотносохыг хүсэж байна» хэмээн Ян Чэнь өөртөө шивнэв.
Хэрэв Ли овгийн худалдааны бүлэгт ийм санаа байгаагүй бол Жао Сяовэнийг яах гэж сольж, Эрийн цээнд хүрсний ёслолын үеэр Ян овогтой хамтын ажиллагааны талаар ярих билээ?
«Миний эм найруулах ухаан эзэмшдэг гэдэг нь Ли овгийн худалдааны бүлгийн анхаарлыг үнэхээр татжээ» хэмээн Ян Чэнь мушилзаад, толгой сэгсрэн хадгалах уутан дахь нөөцөд анхаарлаа төвлөрүүлэв.
Эдгээр нөөцийг хараад Ян Чэний өөртөө итгэх итгэл ихэд нэмэгдэв. «Эдгээр нөөц байхад хүчээ Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр түвшинд хүргэх эмийн ванн найруулах тун амархан байна.»
Энэ бодол төрмөгц Ян Чэнь догдлон хөөрч, гэртээ яаран харив. Тэр Ли овгийн худалдааны бүлгээс илгээсэн нөөцөд бүх анхаарлаа хандуулав.
Эмийн ванн найруулахын тухайд Ян Чэнь угаас эм найруулах ухааны мастер байлаа. Гар дээрээ нөөцтэй болмогц тэр нэг өдөр, нэг шөнийг зарцуулж, эмийн ваннаа найруулж дуусгав.
Дараа нь тэр шууд эмийн ваннд орж, түүний тусламжтайгаар биеэ чийрэгжүүлж эхлэв.
Энэ удаагийн эмийн ванн өмнөхөөсөө арав гаруй дахин хүчтэй байлаа.
Одоогийн хүч чадал, бясалгалын түвшнийг нь бодвол Ян Чэнь эмийн ванны хүчийг богино хугацаанд шингээж дийлэхгүй байв. Тиймээс тэр ваннд яаралгүй сууж, эмийн хүчийг бага багаар шингээв.
Цаг хугацаа урсан өнгөрч, нүд ирмэхийн зуур долоо хоног өнгөрчээ…
Долоо дахь өдрийн өглөө ваннд дүрэгдэн сууж байсан Ян Чэнь гэнэт сэрэв. Тэр нүдээ нээхэд ванны ус цалгин асгарав.
Энэ мөчид Ян Чэнь чангаар инээв. «Гайхалтай! Би Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр түвшинд хүрчихлээ. Тэр ч бүү хэл, тавдугаар түвшинд хүрэх бүдэгхэн шинж ч мэдрэгдэж байна. Үнэхээр гайхалтай юм! Миний авьяас чадвар өөрийнхөө төсөөлснөөс ч илүү байх нь!»
Уг нь Ян Чэнь энэ эмийн ванныг ашиглаад Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр түвшинд арайхийн хүрнэ гэж бодож байсан юм.
Эмийн ванн хүний биеийн төрөлхийн авьяас чадварт маш өндөр шаардлага тавьдаг. Тулааны бясалгалын замд хөл тавьж чадахгүй хүнд эмийн хүч нь хэчнээн их байсан ч ямар ч эмийн ванн тус болохгүй.
Гэвч Ян Чэний төрөлхийн авьяас ер бусын байлаа. Эмийн ванны тусламжтайгаар тэр Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр түвшний саадыг сэтлээд зогсохгүй, тавдугаар түвшинд ч ойртож, дөрөвдүгээр түвшний оргилд хүрчээ.
Нэг дор дөрөвдүгээр түвшний оргилд хүрсэн Ян Чэнь баярлан хөөрөв. Ядаж энэ удаа тэр бусдыг жинхэнээсээ сорих чадвартай болжээ.
«Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр түвшин. Энэ Эрийн цээнд хүрсний ёслолыг би үнэхээр тэсэн ядан хүлээж байна» хэмээн Ян Чэнь инээмсэглэв.
Хэчнээн дөлгөөн зантай хүн ч хүмүүс өөрийг нь ингэж өрөөсгөлөөр удаан харсаар байвал сэтгэл дундуур болох нь аргагүй.
Эрийн цээнд хүрсний энэ ёслолын үеэр тэр хүмүүсийн өөрийнх нь талаарх ойлголтыг ч өөрчлөх хэрэгтэй байлаа.