Ян Ү Ян овгийн шилдэг авьяастнуудын нэг байсан төдийгүй, овгийнхоо хамгийн суут авьяастан болох шинжийг аль хэдийн илт харуулж эхэлсэн байлаа. Түүнийг гарч ирэнгүүт хүн бүрийн анхаарал түүн дээр төвлөрөв. Өөр овгийн олон залуу бүсгүй Ян Үтэй ойртохыг хүсдэг байсан бөгөөд түүнийг хараад догдлон хашхирч эхлэв.
Энэ бол тун хэвийн үзэгдэл байлаа. Бүх тив даяар тулааны урлагийг бүхнээс дээгүүр хүндэлдэг байв.
Зөвхөн тулааны урлагаар хичээллэж байж л хүн эрин зууныг туулан амьд үлдэж чадна.
Тулааны бясалгалын түвшин, авьяас чадвар нь өндөр байхад л тоо томшгүй олон эмэгтэйг хашхирахад хүргэх нь зүйн хэрэг байв.
Энэ мэдрэмж Ян Үд тун их таалагддаг байлаа.
Энэ хоёр сарын хугацаанд түүний бясалгалын түвшин улам ахиж, Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр давхаргын дунд үеэс сүүл үед хүрсэн байв.
Тэр энэ Эрийн цээнд хүрсний ёслолд түрүүлнэ гэдэгтээ итгэлтэй байлаа.
«Ян Ү!»
Нэрээ дуудмагц Ян Ү цээжээ түрэн, өөртөө итгэл дүүрэн өнгөөр гарч ирэв.
«Ян Ү бол манай Ян овгийн залуу үеийн бэлгэ тэмдэг яах аргагүй мөн дөө.» «Хэрэв миний хүү ийм шилдэг байсан бол эцэг хүний хувьд би үхсэн ч санаа амар байх сан.»
«Ян Ү 1000 жинтэй чулууг юу ч биш мэт төвөггүй өргөчихлөө.»
«Ян Ү 1100 жин өргөнө гэж зорьжээ!»
Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр давхаргын сүүл үед хүрсэн Ян Ү 1200 жинтэй бул чулуу өргөх хүчтэй болсон байв.
Гэвч 1200 жинтэй чулууг өргөх нь илүү хүнд тул Ян Ү хэсэг бодсоны эцэст зорилгоо 1100 жинд тогтоожээ.
«1100 жинтэй чулуу л юм чинь, намайг хэн ч давж чадахгүй.» Ян Ү амныхаа буланг өргөн, итгэл төгс инээмсэглэв.
Ян овгийнхон дунд Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр давхаргад хүрсэн хүн ганц Ян Ү биш байлаа. Гэвч тэдний ихэнх нь дөрөвдүгээр давхаргын дунд үед л байсан бөгөөд түүн шиг сүүл үед хүрсэн хүн нэг ч байсангүй.
Ингэж шийдээд Ян Ү биеэрээ үл ялиг чичирч, дараагийн мөчид бул чулууг хоёр гараараа бат тэврэн, бүх хүчээрээ толгой дээрээ өргөлөө.
«Ян Ү 1100 жинтэй бул чулууг ингэж төвөггүй өргөж байгааг бодоход түүнд хүч үлдсэн нь лавтай. Тэгэхгүй бол 1100 жинтэй чулууг ингэж амархан өргөж, Ян Ү шиг царай нь улайж амьсгаадахгүй зогсож чадахгүй шүү дээ.»
«Ян Ү бүх хүчээ гаргасангүй бололтой, аваргын төлөө багахан хүчээ үлдээж байгаа ч байж мэднэ. Энэ залуугийн ирээдүй хязгааргүй. Тэр гарцаагүй ихийг бүтээнэ!»
Гаднын олон төрөлтөн Ян Ү-г өндөр үнэлж байлаа.
Харин Ян Ү-д дурласан залуу бүсгүйчүүдийн хашхираан тасарсангүй. Ялангуяа Ян Үтэй гэрлэх учиртай Юй овгийн залуу бүсгүй гэнэт зүрх нь цэцэглэсэн мэт болж, баярласандаа үсрэн босох шахав.
Ян Жиньхэгийн ахмад зарц ч сэтгэл хангалуун толгой дохин, аяархан хэлэв. «Ян Ү — 1100 жин. Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр давхаргын дунд үе!»
Ян Ү хүчнийхээ заримыг зориуд дарсан тул түүнийг Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр давхаргын дунд үед байна хэмээн зарлав.
Үнэндээ энд байсан олон залуу шавь ч бас хүчнийхээ заримыг нуусан байлаа.
«Дараагийнх нь...» Ахмад зарц жагсаалт руу нэг харлаа.
Санаатай ч бай, тохиолдлоор ч бай, Ян Ү-ийн дараа гарч ирсэн хүн нь Ян Чэнь байлаа.
«Ян Чэнь!»
Нэрээ дуудуулахад Ян Чэнь бага зэрэг гайхав.
Тэр мөрөө хавчаад, Ян Ү рүү хальтхан харав.
Олны бишрэлийг хүртэн зогсож байсан Ян Ү Ян Чэньтэй урьд нь таарсан таагүй явдлуудаа санамагцаа хүйтнээр хэлэв. «Ян Чэнь, миний дараахан жагссан чинь азгүйтэл бололтой. Надтай харьцуулахад чи хэр амжилт гаргаж чадахыг чинь харъя. Өө, уучлаарай, мартчихаж. Чамд тулааны бясалгал огт байхгүй шүү дээ. Миний түвшний хэдхэн хувьд ч хүрнэ гэж хэлэх нь чамайг хэтэрхий дөвийлгөсөн хэрэг болох нь.»
Ян Үгийн үгийг сонсоод Ян Чэнь чихээ үрэн хэлэв. «Чи сая намайг аз муутай гэж хэлэв үү?»
«Өөрийгөө азтай гэж бодож байна уу?» хэмээн Ян Ү хахир дуугаар хашхирлаа.
Ян Чэнь үл тоосон мэт инээмсэглээд, Ян Үтэй цааш маргалдсангүй. Нэр нь дуудагдсан тул тэр аажуухан урагш алхав.
Ян Жиньхэтэй хамт нэгэн асарт байсан Ахлагч Ян Ян Чэнь урагшилж байхыг хараад гэнэт босов.
«Хүлээ!» хэмээн Ахлагч Ян хашхирлаа.
Үүнийг сонсоод Ян Жиньхэ гайхан асуув. «Ахлагч аа, та юу гэсэн үг вэ?»
Энд байсан бүх хүний анхаарал Ахлагч Ян дээр төвлөрөв.
«Юу болоод байна вэ?»
«Ахлагч яагаад гэнэт босов?»
Ахлагч Ян хашхирсан тул шалгалтыг түр зогсоохоос өөр аргагүй болов.
Ахлагч Ян хүндэтгэлтэйгээр хэлэв. «Овгийн тэргүүн ээ, Ян Чэний шалгалтыг зогсоохыг хүсэж байна.»
Ян Жиньхэгийн царай эвгүйрхэн хувирав. «Ахлагч аа, та үүгээр юу хэлэх гээд байна вэ?»
Ахлагч Ян өнөөдөр ийм хүсэлт гаргавал Ян Жиньхэ хүлээж авахад хэцүү гэдгийг мэдэж байлаа. Эцсийн эцэст Ян Жиньхэ хүндэт зочдоо хүлээн авч суусан байв.
Гэвч Ян Чэнь бол түүний онцгойлон дэмждэг эм найруулах ухааны суут авьяастан байлаа. Хэрэв Ян Чэнь ямар нэгэн байдлаар овгийн бүртгэлээс хасагдчихвал дараа нь байдлыг засаж залруулах нь бүр ч түвэгтэй болох байв.
Тиймээс тэр сайтар бодсоны эцэст Ян Чэний өмнөөс үг хэлэхээр шийджээ.
Гэхдээ сэтгэлдээ тэр Ян Чэнь өнөөдрийн шалгалтыг давж чадахгүй гэж бодсоор байв.
Ингэж бодоод Ахлагч Ян гүнзгий амьсгаа аван хэлэв. «Овгийн тэргүүн ээ, Ян Чэнь тулааны бясалгал хийж чаддаггүйг хүн бүр мэднэ. Харин эм найруулах ухаанд багагүй авьяастай. Тиймээс ирээдүйд намайг дагаж, эм найруулах ухаан сураасай гэж хүсэж байна. Түүнийг Эрийн цээнд хүрсний ёслолоос чөлөөлж болох уу?»
«Дэмий балай юм!» хэмээн Ян Жиньхэ ууртайгаар хашхирахад царай нь хүйтэн мөс шиг хөшив.
Бусад үед бол тэр Ахлагч Янд багахан нүүр өгөхөд татгалзахгүй байлаа.
Гэвч өнөөдөр өөр байв. Ли Ююань тэнд сууж байхад тэр овгийнхныг гаднынхны доог тохуу болгохыг хүссэнгүй. Эцсийн эцэст шалгалтад тэнцэж чадаагүй хүмүүсийг овгийн бүртгэлээс хасна гэсэн журмыг тэр өөрөө гаргасан байлаа. Хэрэв өнөөдөр Ахлагч Янгийн саналыг зөвшөөрвөл өөрөө өөрийнхөө хөлийг цохисонтой адил болох байв.
Ахлагч Ян татгалзсан хариу сонсоод царай нь мөн барайв.
«Ахлагч аа, энэ таны буруу. Эрийн цээнд хүрсний ариун ёслолд хувийн сэтгэлээ хутгаж яаж болно гэж?» хэмээн хэн нэгэн ёжлон өгүүлэв. Дууныхаа өнгийг зориуд чангаруулсан тул асрын доорх хүн бүр үгийг нь тод сонсов.
Тэр бол дунд эргэм насны эр, Ян овгийн Наймдугаар эзэн гэгддэг, Ахлагч Янгийн эртний өрсөлдөгч байлаа. Ахлагч Ян ичгүүрт орсныг хараад тэр гал дээр тос нэмэхээс огтхон ч буцсангүй.
Түүний хашхирахад Ян Чэний тухай явдлыг хүн бүр мэдэж авав.
«Танил тал, холбоо сүлбээ ашиглан Эрийн цээнд хүрсний ёслолоос бултахыг хүсдэг хүн байдаг гэж үү?»
«Бурхан минь, Ян овгийн Эрийн цээнд хүрсний ёслол дээр ийм зүйл хүртэл болдог хэрэг үү?»
«Өөр хэн нэгэн байсан бол гайхахсан. Гэхдээ та нар Ян Чэнийг мэдэхгүй гэж үү? Тэр эм найруулах ухаанд ховорхон суут авьяастан атлаа Ян овгийнхны нүдэнд бол жинхэнэ бүтэлгүй амьтан. Тулааны урлагт ч, эм найруулах ухаанд ч бүтэлгүй. Ван овгийнхонтой өрсөлдөхдөө асар их үнэтэй түүхий эд хэрэглэсэн атлаа ганц ч эм найруулж чадаагүй гэж сонссон.»
«Тэр Эрийн цээнд хүрсний ёслолыг давж чадахгүйгээ мэдээд Ахлагч Ян-д сэмхэн бэлэг сэлт өгсөн бололтой. Тиймээс л Ахлагч Ян түүний өмнөөс үг хэлсэн хэрэг.»
Гаднын олон төрөлтөн тэдний эргэн тойронд цуглаж, ховорхон тохиосон энэ явдлыг сонирхон шивнэлдэж, зугаа болгон ажиглаж байлаа.