Эцсийн эцэст энэ нь ер бусын зүйл биш байлаа. Ян Чэнийг Ян овогт хэрэггүй нэгэн гэдгийг бүгд мэддэг байв.
Гэнэт ийм олон нүд өөрийг нь ширтэхэд Ян Чэнь тун тайван байв. Тэр гараа ардаа үүрээд, эдгээр харцыг огт анзаараагүй мэт зогслоо.
Ян Жиньхэ ч Ян Чэнь рүү харсан боловч удаан тогтсонгүй. Тэгээд «За, ёслол албан ёсоор эхэллээ!» гэж зарлав.
Үүний дараа Ян Жиньхэгийн настай зарц чангаар: «Ян
Ванью!» гэж дуудлаа.
«Байна!»
Ян Ванью хэмээх залуу догдлон урагш гүйн гарч ирэв.
Тэр гурван зуун жингийн чулууг харж, гараа үрэв. Дараагийн агшинд чулууг чанга тэвэрч аваад толгой дээгүүрээ өргөв.
Энэ дүр зургийг харсан Ян овгийн олон ахлагч зөвшөөрсөн янзтай толгой дохив.
«Гурван зуун жин! Ян Ванью, Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр түвшний хожуу үе!» хэмээн настай зарц зарлав.
Зуун жин нь Бие чийрэгжүүлэх шатны нэгдүгээр түвшнийг, дөрвөн зуун жин нь хоёрдугаар түвшнийг илтгэнэ. Үүнээс хойш гурван зуун жин нэмэгдэх бүрд нэг түвшин ахина.
Дараа нь Ян овгийн өөр нэг залуу шалгуулахаар урагш гарлаа.
Энэ нь уг явдлыг үзэхээр цугласан ахлагчдын дунд ч багагүй хөл хөдөлгөөн тарив.
«Би хүүгээ нууцаар шалгасан юм. Тэр таван зуун жингийн чулууг төвөггүй өргөж чадна. Түүний тулааны бясалгал Бие чийрэгжүүлэх шатны хоёрдугаар түвшинд хүрсэн. Энэ үеийнхний дундаас миний хүү хүмүүсийн дундах луу болон тодрох нь гарцаагүй!» хэмээн нэгэн ахлагч догдлон хэлэв.
«Ердөө таван зуун жин гэж үү? Манай хүү зургаан зуун жингийн чулуу өргөж чадна!»
Энэ зуур харь овгийнхон ч гэр бүлээрээ холбоо тогтоож болох Ян овгийн авьяастнуудыг яаран ажиглаж байлаа.
Тэдний хувьд Ян овгоос хэдэн авьяастныг олж, тэдэнтэй гэр бүлээрээ холбогдоод, тэр авьяастнууд өсөж томрон Ян овгийн шийдвэр гаргагчид болохыг хүлээх нь асар их ашигтай байв.
Харин Ян овгийн одоогийн ахлагч Ян Жиньхэ дээд давхрын асарт түрүүлж гарч, тэнд хүндэт зочныг хүлээн авч байлаа. Их ахлагчаас есдүгээр ахлагч хүртэл Ян овгийн бүх ахлагч энд суусан нь энэ зочин ямар өндөр зиндаатайг илтгэнэ.
Цагаан сахалтай, хар дээл өмссөн энэ хүндэт зочин бол Ян Чэний өмнө нь харж байсан Ли Ююань мөн биш үү?
Ли Ююань Ян овгийн ахлагч Ян Жиньхэтэй зэрэгцэн сууж, хөгжилтэй хуучилж байв.
«Ли ах аа, манай Ян овгийн энэ авьяастныг та юу гэж бодож байна? Нэр нь Ян Хэн, дараагийнх нь шалгуулна. Тэр тулааны урлаг, эм найруулах ухааныг давхар эзэмшдэг нь давуу тал. Гэхдээ тулааны бясалгалыг нь басамжилж болохгүй. Миний бодлоор Ян Хэн сүүлийн хоёр сарын дотор тулааны бясалгалаа ахиулж, Бие чийрэгжүүлэх шатны гуравдугаар түвшинд хүрсэн байх ёстой» хэмээн Ян Жиньхэ болгоомжлон хэлэв.
Ян Жиньхэ дотроо Ли
Ююань Ян овгийн аль авьяастныг таалж байгааг ихэд сонирхож байлаа.
Тиймээс тэр хэд хэдэн удаа яриа өдөхийг оролдов.
Гэвч Ян Жиньхэгийн дурдсан авьяастан бүрийн тухайд Ли Ююаний царай бараг өөрчлөгдсөнгүй; тэдний хэн нь ч түүний анхаарлыг татсангүй.
Ян Хэний тухайд ч Ли Ююаний царайд өөрчлөлт гарсангүй. Тэр цайгаа тайван шимэнгээ хайхрамжгүйхэн: «Өө!» гэв.
Ли Ююаний сонирхолгүй царайг хараад Ян Жиньхэ инээд нь хүрэхийн зэрэгцээ арга нь барагдав. Тэр аль Ян овгийн авьяастан Ли
Ююаний анхаарлыг татсаныг мэдэхийг хүсэж байлаа.
Гэвч Ли Ююань энэ тухай хэлэх санаа огт байсангүй.
Энэ үед шалгалт үргэлжилсээр байлаа.
Ян Жиньхэгийн хэлсэнчлэн дараагийн ээлж Ян Хэнд ирэв.
«Ян Хэн!»
Ян Хэний нэрийг дуудахад уруул нь үл ялиг мурийв. Тэр Ян Чэнь рүү учиртай харснаа төв рүү итгэл төгс алхав.
Тэр зуу, хоёр зуу, гурван зуун жингийн чулуунуудыг тоосон ч үгүй.
Мэдээж, Ян Хэний чадварыг гурван зуун жингийн чулуугаар хэмжих аргагүй байлаа.
Үүнийг харсан олон үзэгч өөрийн эрхгүй гүнзгий амьсгаа авлаа.
«Тэр таван зуун жингийн чулуунд хүрээд ч зогссонгүй. Бүр илүү хүнд чулуу өргөж чадах юм биш үү?»
«Хэлэхэд хэцүү. Ян Хэн угаасаа онцгой авьяастай нэгэн шүү дээ.»
Ян Хэний гайхалтай үзүүлэлтийг сонсоод Сүн Цяомэй олны дунд нухацтай бодож байлаа. Тэр Ян Хэнийг нөхөртөө сонгох эсэхээ тунгааж байв.
Эцэст нь Ян Хэн долоон зуун жингийн чулууг онилов.
«Долоон зуун жин!»
«Бурхан минь, Ян Хэн Бие чийрэгжүүлэх шатны гуравдугаар түвшинд хүрчихсэн юм биш үү?»
Долоон зуун жин гэдэг нь Ян Хэн Бие чийрэгжүүлэх шатны гуравдугаар түвшинд орсныг илтгэж байлаа.
Бүгдийн гайхсан харцан дор Ян Хэн хоёр гараараа хүчээ төвлөрүүлэн, чулуунаас атгаж аваад, нэг амьсгаагаар толгой дээгүүрээ өргөв. Гурван хором барьсныхаа дараа бүх хүчээ гаргаагүй мэт долоон зуун жингийн чулууг газар шидэв. Чулуу газар хүчтэй мөргөж, их тоос босгон, цочирмоор дуу гаргав.
Энэ мөчид бүгд хэлэх үггүй болтлоо алмайрав.
Эргэлзэх зүйлгүй, одоогоор Ян Хэн хамгийн сайн үзүүлэлтийг гаргасан байлаа.
Ян Жиньхэгийн настай зарц ч сэтгэл хангалуун инээмсэглэн: «Ян Хэн, Бие чийрэгжүүлэх
шатны гуравдугаар түвшний эхэн үе. Гайхалтай үзүүлэлт!» гэж зарлав.
Ян Жиньхэгийн настай зарцын сайшаалыг хүртсэн нь бахархах зүйл байлаа. Ян Хэн улам хөөрч, бардам азарган тахиа шиг аяглан Гү Минъюэ рүү харлаа. Түүнийг сонгоогүй нь ямар тэнэг шийдвэр байсныг хэлэх гэсэн мэт ажээ.
Харамсалтай нь Гү Минъюэ харцаа огт буруулсангүй, Ян Чэнь дээр төвлөрүүлсэн хэвээр байв.
«Новш гэж!» Ян Хэн уурласандаа шүдээ хавирав. «Гү Минъюэ, чи ямар сохор нүдтэйгээ удахгүй мэднэ дээ!»
Ян Хэн гарч ирсэн нь энэ шалгалтын уур амьсгалыг эргэлзээгүйгээр хөөргөв. Магадгүй түүний өдөөн хатгалгаас болсон биз, дараа дараагийн шалгалтад орсон Ян овгийн хөвгүүдийн үзүүлэлт Ян Хэнийхээс дутуу байсан ч нэг их хол хоцорсонгүй.
Түүгээр ч барахгүй, гол өрсөлдөгчдийн хэд хэд нь санаандгүйгээр эцэст нь шалгуулахаар хуваарилагдсан байв.
Гол өрсөлдөгчдийн ээлж дөхөхөд Ян овгийн ахлагч Ян Жиньхэ дахин болгоомжлон асуув. «Дараагийн шалгуулагч бол Ян Ү. Тэр манай Ян овгийн хамгийн онцгой авьяастнуудын нэг. Дөнгөж арван гурван настай атлаа Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр түвшний оргилд хүрсэн. Өөрөөсөө дүү Ян Хэнээсээ хоёр дахин илүү хүчтэй гэсэн үг. Манай Ян овгийн сайн суулгац байгаа биз дээ, ха ха.»
Ян Үгийн тухай ярихад Ян Жиньхэгийн царай өөртөө итгэсэн бардам байдлаар дүүрэв.
Эцсийн эцэст тэр Ян овгийн залуу үеийн хамгийн шилдэг авьяастнуудын нэг байлаа.
«Өө? Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр түвшний оргил уу? Муугүй юм байна» хэмээн Ли Ююань толгой дохив.
Гэвч Ян Жиньхэ Ли Ююаний царайд одоо ч сэтгэл ханасан шинж олж харсангүй. Ли Ююаний хамгийн их таалсан авьяастан Ян Хэн ч биш, тэр тусмаа
Ян Ү ч биш байлаа.
Юу болоод байв?
Ян Жиньхэ учрыг нь огт олсонгүй.
Ли Ююань Ян овогт ямар зорилгоор ирсэн юм бол?
Ян овгийн ямар авьяастан энэ өндөр зиндааны, Сүнслэг тулааны шатанд хүрсэн мастерын анхаарлыг татсан юм бол?
Ян Жиньхэ бараг нүүр хийх газаргүй болов. Тэр Ян овгийн бүх авьяастныг Ли Ююаньд танилцуулсан шахам боловч Ли Ююаний царай огт өөрчлөгдсөнгүй. Үүнээс болж тэр аргаа барив.
Ли Ююаний тааллыг хэн хүртсэн юм бол?