«Зэвсэг сонгохдоо хайнга, хамаагүй хандаж болохгүйг санаарай. Зэвсэг гэдэг тулаанчийн ирээдүйн тулааны замыг шийдэж, түүний баруун зүүн гар болдог юм!» хэмээн өтөл зарц хашхирлаа. Түүний дуу агаарт цуурайтсаар байв. «За, бүгдээрээ одоо өөрсдөдөө таалагдсан зэвсгээ сонгож болно.»
Өтөл зарцын үгийг сонссон залуус зэвсгийн тавиуруудын өмнө нэг нэгээрээ очиж, нямбайлан сонголтоо хийв.
Гэрийнхээ ахмадуудаас урьдчилан сайтар захиас авсан тул хэн ч хайнга хандаж зүрхэлсэнгүй.
«Ян Чэнь, чи ямар зэвсэг сонгох гэж байна?» Ян Сы ахлагч Ян Чэньтэй мөр зэрэгцэн зогсоод, сониучирхан асуув.
Өнөөдрийн хамгийн гарамгай суут ухаантан болсон Ян Чэнь ямар сонголт хийх бол гэдэг нь зөвхөн Ян Сы ахлагчийн төдийгүй, хүн бүрийн анхаарлыг ихэд татаж байлаа.
Ян Чэнь эрүүгээ илэн хэсэг бодсоноо, «Дөрөвдүгээр багш аа, би жад сонгомоор байна» гэв.
«Жад гэж үү?»
Ян Сы ахлагч болон Ян овгийн ахлагч бие бие рүүгээ гайхсан харцаар харав.
Жад нь уламжлалт бус, гол урсгалд тооцогддоггүй зэвсэг байлаа.
Энэ ертөнцөд голчлон хэрэглэдэг зэвсэгт сэлэм, хутга, хэмжүүр, таяг тэргүүтэн орно.
Өөр учир шалтгаан байхгүй. Сэлэм, хутга нь хувирал олонтой, харин жад тийм биш. Жадыг эзэмшихэд амархан ч хувирал нь цөөн. Дайсантай тулгарах үед жад хэрэглэвэл амархан л давуу талаа алдана. Энэ бол Их зэлүүд нутгийн зуун овогтны дунд нийтээр хүлээн зөвшөөрсөн ойлголт байв.
Ян Чэнь буруу зам руу хазайчих вий хэмээн эмээсэн Ян Сы ахлагч нухацтай хэлэв. «Ян Чэнь, бусадтай тулалдахад хамгийн чухал зүйл нь хувирал байдаг юм. Сэлэм, хутга яагаад гол урсгалын зэвсэг болсон гэж бодож байна? Учир нь хэрэглэж эхэлмэгц тоолж баршгүй олон хувирал гарч, хамгаалахад бэрх болдог!»
«Харин жад бол бүдүүн баараг, хувирал нь ховорхон тул бусадтай тулалдахад давуу тал олж авахад хэцүү. Жад чиний авьяаст тохирохгүй байж мэднэ.» Ян Чэнь үүнийг сонсоод аргагүй инээв.
Энэ үнэхээр Их зэлүүд нутгийн зуун овогтны үзэл бодол бололтой.
Гэвч түүний үзэл бодол Их зэлүүд нутгийн зуун овогтныхоос өөр байлаа.
Хэрэв Их зэлүүд нутгийн өөр хэн нэгэн байсан бол Ян Сы ахлагчийн үгийг гарцаагүй зөв гэж бодох байв. Үнэхээр ч жадны замнал хувирал багатай тул дайсантай тулгарахдаа амархан л таагүй байдалд орно. Гол урсгалын сэлэмний болон хутганы замналтай харьцуулахад жадны замнал үнэхээр эв хавгүй мэт харагдана.
Гэвч энэ бол Их зэлүүд нутгийн хүмүүсийн үзэл бодол төдий юм. Тэд ингэж боддогийн шалтгаан нь Их зэлүүд нутагт «бясалгалын арга» ховор байдагтай холбоотой.
Харин гаднах ертөнцөд бүх зүйл өөр. Тэнд зэвсэгт дээд, доод гэж үгүй.
Ян Чэнь өмнөх амьдралдаа хосгүй хүчтэн нэгэн тулалдаж байхыг холоос харж байв. Тэрхүү тулалдаан л Ян Чэнийг жадны урлагийг бясалгахаар шийдэмгий болгох эргэлтийн цэг болсон юм.
Тийм ээ, тэр өдөр Ян Чэнь хосгүй хүчтэн хэрхэн хөдөлж буйг өөрийн нүдээр үзэх хувь тохиосон байлаа. Тэр хүчтэн урт жад барин тэнгэрийн оройд зогсож, хүйтэн салхийг сөрөн, газар дэлхийг дээрээс ширтэж байв. Аварга чөтгөрийн араатантай тулгарахдаа жадаа ганцхан удаа хатгахад уул ус тэр дороо нуран унасан юм.
Хэрэв олон их мастер Ян Чэнийг хамгаалаагүйсэн бол тэр цохилтын өчүүхэн төдий цуурайд ч бут үсрэн үйрэх байлаа. Гэсэн ч тэр жадны цохилт Ян Чэний сэтгэлд гүн мөр үлдээсэн юм. Тэр хүчтэний хүч жирийн тулаанчдын ухаарч чадах хэмжээнээс хол давсныг Ян Чэнь маш сайн ойлгож байв.
Тэр мөчөөс хойш Ян Чэнь жадны замналыг гүнзгий судалж эхэлсэн билээ.
Ядаж л жадны замнал Ян Сы ахлагчийн хэлсэн шиг цөөн хувиралтай огт биш. Харин ч хамгийн олон хувиралтай байлаа!
Түүнчлэн жадны урлагийг төгс эзэмшиж чадвал тэр хосгүй хүчтэнтэй адил болж, тоолж баршгүй олон хувирлыг ганцхан цохилтод нэгтгэн, нэг хатгалтаар уул усыг нурааж, тэнгэр газар хувиргаж чадна!
Ийм явдлыг өөрийн биеэр үзсэн Ян Чэнь жадны замналыг яаж уламжлалт бус зам төдийхөн гэж бодох билээ?
Түүний сэтгэлд бүх зэвсэг адилхан байв. Гол нь тэрхүү баруун зүүн гарыг ашиглаж буй тулаанч өөрөө л чухал.
Ингэж бодоод Ян Чэний шийд улам батжив. Тэр эргэлзэлгүй хэлэв. «Дөрөвдүгээр багш аа, би жадны замналыг онцгой ихэд сонирхдог. Түүнээс гадна өөрт таалагдсан зүйл л хамгийн сайн гэж би боддог. Сэлэм, хутга үнэхээр гол урсгалын зэвсэг байж болох ч жадны замнал нөгөө хоёрынхаас огт дор биш гэдэгт би итгэдэг.» «Чи... чи чинь...» Ян Сы ахлагч нүдээ томруулан ширтэв.
Ян Жиньхэ бодлогоширон хэлэв. «Дөрөвдүгээр ахлагч аа, Ян Чэнь өөрийн бодсоноороо явж л байг.»
«Овгийн ахлагч аа, та... та... яах вэ, за яах вэ.» Ян Сы ахлагч сэтгэлдээ хэсэг тэмцэлдсэн ч эцэст нь Ян Жиньхэгийн хэлснийг дагахаас өөр аргагүй болов.
Эцсийн эцэст Ян Жиньхэгийн бодол буруу биш. Хүнд дургүй зүйлийг нь хүчээр хийлгэвэл сайн үр дүнд хүрэхгүй. Ян Чэнь жадны урлагт дуртай байхад ахмад хүний хувьд түүнд хэчнээн ятгаад ч юу өөрчлөгдөх билээ?
Ян Чэнь тэр даруй хөдөлж, өөрт нь тохирно гэж бодсон мөнгөн жадыг сонгон гартаа атгав.
Жад бүхэлдээ мөнгөн өнгөтэй бөгөөд онцгой материалаар хийсэн нь илт байлаа. Жадны үзүүр нь ишний уртын тавны нэг орчим хэмжээтэй байв. Энэ нь хамгийн тохиромжтой харьцаа ажээ. Жадыг гартаа атлахад Ян Чэний сэтгэл баяр хөөрөөр дүүрэв. Ийм эвтэйхэн зэвсэгтэй болсон тул түүний тулааны замнал одоо нэгэнт тодорхой болжээ.
Тийм ээ, дахин төрсөн өдрийнхөө эхний өдөр тэр ирээдүйн тулааны замналаа хэдийн төлөвлөчихсөн байв!
Өнөөдөр жадны замналыг сонгосон нь ч мөн урьдчилан сайтар бодсон шийдвэр байлаа.
Үүний дараа Эрийн цээнд хүрсний ёслолын хэсэг удалгүй өндөрлөв.
Ли овгийн худалдааны бүлгийг төлөөлсөн Ли Ююань ёслол дуусмагц, олон гаднын овгийн өмнө Ли овог Ян овог хэмээх хоёр дунд зиндааны овгийн хамтын ажиллагааг албан ёсоор эхлүүлэхээ зарлав. Энэ алхам Ян овгийн нэр хүндийг ихэд өсгөж, олон жижиг овог өндөр мөчирт авирах хүсэлдээ улам автав.
Ян овог.
Өндөр мөчирт авирах хамгийн сайн арга нь гэр бүл болох явдал байлаа.
Ли овог болон Ян овгийн хамтын ажиллагаа тогтсоны дараа Ян Чэнь гэр бүл болгох холбоонд тавигдах анхны сонголт болов.
Тиймээс ёслол дуусмагц хэд хэдэн залуу бүсгүй гэнэт гарч ирээд, Ян Чэньтэй хамт гэрт нь харих гэж өрсөлдөх нь огт санаанд оромгүй явдал байлаа.
Ян Чэнь эдгээр жижиг овгийн чин сэтгэлээсээ илэрхийлсэн «сайн санааг» хэрцгийгээр няцааж чадсангүй. Эцэст нь есөн үхэр, хоёр барын хүч гаргасны эцэст арайхийн гэртээ буцаж ирэв. Гэртээ ирмэгц Ян Чэнь сая нэг амар тайван болов.
Гэвч Ян Цайдье асуудалд оржээ.
Ян Чэнь гэртээ ирэхэд Ян Цайдье гаднын овгуудын хэсэг хүмүүсээр хүрээлүүлчихсэн, тэд Ян Чэний ирээдүйн «гэрлэлт»-ийн талаар ярилцаж байлаа.
Одоо Ян Чэнь орон дээрээ хөлөө ачиж суун, мөнгөн жадыг хажуудаа тавиад, ирээдүйн тулааны замналынхаа талаар нухацтай бодож байв.
«Мөнгөн жад сонгосон тул одооноос жадны замналаар явна. Энэ жадны урлагт тохирох “бясалгалын арга”-ыг сайтар тунгаан олох хэрэгтэй» хэмээн Ян Чэнь дотроо бодов.
Бясалгалын арга болон тулааны ур чадвар гэдэг хоёр өөр ойлголт юм.
Энгийнээр хэлбэл, тулааны ур чадвар нь доод шатны тулаанчдад илүү тохирно.
Харин бясалгалын арга нь тулаанчийг доод шатнаас дээд шат хүртэл дагалдана. Хүчирхэг бясалгалын арга нь тулаанчийг дараагийн шатанд дэвших боломжийг хүртэл нэмэгдүүлж чадна. Тиймээс харьцуулж үзвэл бясалгалын арга тулааны ур чадвараас хавьгүй үнэтэй.
Их зэлүүд нутгийн зуун овогтны дунд энгийн нэг бясалгалын арга ч тоо томшгүй олон хүнийг булаацалдуулан тэмцэлдүүлж, олон хүнийг шархдуулж, цус урсгахад хүргэх байв.
Харин Ян Чэнь өөр байлаа. Түүний мэдлэг үл үзэгдэх эрдэнэсийн сан мэт байв. Ян овог шиг дунд зиндааны овог Бие чийрэгжүүлэх шатны бясалгалын аргад хүрэхэд ч бэрх. Гэвч Ян Чэнь бүхнийг доороос нь эхэлж, бат бөх суурь тавихаар аль хэдийн бэлтгэсэн байлаа.
«Нэг хийт Холимог язгуурын жад буюу өөрөөр “Холимог язгуурын жадны арга” хэмээгдэх энэ нь миний өмнөх амьдралдаа олж авсан хамгийн нандин жадны урлаг юм» хэмээн Ян Чэнь дотроо бодов.
Тэр “Холимог язгуурын жадны арга”-ын гарал үүслийг мэддэггүй байв. Гэсэн ч үүнийг судалсан болохоор гүн нарийн утга, гайхамшигт нууц нь өөрийнх нь одоогийн ойлголтын түвшнээс хол давсныг мэдэж байлаа.
Ян Чэнь энэ Холимог язгуурын жадны арга нь өмнөх амьдралдаа харж байсан Жадны замын дээдсүүдийнхээс огт доргүй гэдгийг ойлгож байв.
Ингээд бодол шийдэгдсэн тул Ян Чэнь мөнгөн жадыг атгаад бувтнав. «Тэгвэл цаашдын тулааны замналаа
Холимог язгуурын жадны аргыг бясалгахад зориулна...»