Хоргодох байрны хамгаалалтын үзүүлэлт тасралтгүй буурч байлаа.
Тоглоомын мэдэгдлийн дуу Цүн Шэ болон бусад тоглогчдын чихэнд үхлийн дохио мэт дахин дахин сонсогдов.
Цүн Шэ хэд дэх удаагаа бусдын хамт хаалгаар ухасхийн гарснаа тоолохоо больжээ.
Тэр дөнгөж гадагш гармагц зомбиуд автоматаар харанхуй руу ухарна.
Удалгүй тэд буцаж ирээд хоргодох байрыг чулуун алхаар дахин нүдэж эхэлнэ.
Цүн Шэ бүр хэдэн тоглогчийг хаалганы гадна байнга харуулд гаргаж үзсэн юм.
Эхэндээ үнэхээр үр дүнтэй байлаа.
Гэвч хэд хэдэн удаагийн дараа зомбиуд тактикаа өөрчилжээ.
Тэд араар нь тойрч, хоргодох байрны модон хананд ар болон хажуу талаас нь довтолж эхлэв.
Цөөн хэдэн тоглогч бүхэл хоргодох байрыг хамгаалж дийлэхгүй!
Шөнө удаан хугацаагаар гадаа байвал тоглогч «Харанхуйн айдас» хэмээх сөрөг төлөвт ордог.
Энэ төлөв нь тоглогчийн бүх суурь үзүүлэлтийг аажмаар бууруулна!
Удах тусам тоглогчийн суурь үзүүлэлтүүд улам ихээр буурна!
Холбооны Засгийн газрын албан ёсны статистикт дурдсанаар, нэг шөнийн дотор хуримтлагдсан хугацаа 300 минутаас давмагц тоглогч зомбийн вирусын халдвар шууд авах магадлал асар өндөр болдог!
Шөнийн хамгийн аймшигтай нь энэ байлаа!
Тэд бүгд хаалганы гадна үргэлж харуулд зогсож чадахгүй.
Ингэсээр байгаад хоргодох байр сүйдвэл өнөө шөнө энд байгаа бүх хүн үхнэ!
Нэг нь ч зугтаж чадахгүй!
Айдас тоглогч бүрийг нөмөрч, тэд бүр цөхрөлийг мэдэрч эхлэв.
Линь Аэр хүйтнээр хэлэв:
«Гадагшаа гараад тэдэнтэй үхэн хатан үзэлцье юу?»
«Юун үзэлцэх вэ, новш минь! Чи гадагш гарч үхэх гээ юу! Бүгд эндээ байцгаа!»
Цүн Шэгийн удаан хугацаанд дарж явсан уур эцэст нь тэсэлгүй дэлбэрлээ.
Тэр шүдээ зуун зогсов.
«Бөөн бүтэлгүй амьтад!»
Өөрөө тэдний мэхэнд орж, учраа олохгүй болсон нь ч яах вэ, энэ тэнэг гарууд нь өчүүхэн ч нэмэр болж чадахгүй байлаа!
«Хамгаалалтаа засварла!!»
Нам гүмийн дунд нэг тоглогч өөрийн эрхгүй чанга хашхирлаа.
«Тийм! Хамгаалалтаа засъя!»
Бусад тоглогчид ч удалгүй учрыг ойлгов.
Энэ санал нь харанхуй шөнө туссан гэрлийн цацраг шиг болж, тэдэнд амьд үлдэх итгэл найдварыг дахин өглөө!
Зомбийн сүргийн довтолгооны хүч өндөр биш тул хоргодох байрны хамгаалалт тийм ч хурдан буурахгүй байв.
Түүнээс гадна зомбиуд давалгаалан дайрч байсан учир тэд хоргодох байрны хамгаалалтыг засварлах хангалттай хугацаатай байлаа!
Сүүлийн хоёр өдөр цуглуулсан мод болон бусад суурь нөөц багагүй үлдсэн байв. Зомбийн довтолгоог тэсэж, маргааш өдөр болтол хүлээж чадвал хангалттай.
Тэгээд тэд гадагшаа гарч, тэр зомбийн сүргийг устгаж чадна!
«Юугаа гөлрөөд байгаа юм! Бүгд хөдөл!»
Цүн Шэ ч тэнэг биш тул даруй гаруудаа дуудаж, хамгаалалтыг засварлуулж эхлэв.
«Үхэхийг хүсэхгүй байгаа нь хурдлаарай!»
Энэ үед тоглоомоос гарч амрах тухай бодох тоглогч нэг ч байсангүй.
Зомбиудын заналхийллийн дор тоглогчид урьд урьдынхаас илүү эвлэлджээ.
Зарим нь түлээ цуглуулж, зарим нь модон банз хийж, зарим нь ээлжээр гадагш гарч зомбиудыг цэвэрлэн, засвар хийх хугацаа хожиж байв.
Цүн Шэ болон түүний тоглогчид бүтэн шөнийн турш эдгээр зомбиудтай тэмцэлдлээ.
Үүр цайж, нар аажмаар мандахад Шэ ах гадагшаа гарч, зомбиудтай үхэн хатан үзэлцэхээр зэхэж байв. Гэтэл зомбиуд аль хэдийн ор мөргүй алга болж, сүүдэр нь ч харагдсангүй.
Бүтэн шөнө зовсны эцэст Шэ ахын нүд улайж цус хуржээ.
Энэ нь нэг талаар уурласных, нөгөө талаар бүтэн шөнийн турш асар их сэтгэлийн дарамт тээснийх байлаа.
«Шэ ах аа, бид…»
Ван Шаогийн царай ядарч туйлдсан харагдана. Тэр дотроо чимээгүй санаа алдав.
«Эхлээд ах дүүсийг тоглоомоос гаргаж амраавал яасан юм бэ? Өчигдөр шөнө үнэхээр дэндүү хүнд байлаа.»
Цүн Шэ харьяа тоглогчдын эцэж ядарсан царайг нэг бүрчлэн ажиглав.
Бүгд бүтэн шөнө нойргүй хоносон тул сэтгэл санаа, биеийн тэнхээ нь аль хэдийн туйлдаа хүрчээ.
Гэсэн ч хоргодох байрны хамгаалалтын түвшин 62% л үлдсэн байв.
Энэ нь бүгд шөнөжин хүчээ шавхан засварласны дараах байдал юм.
Хамгийн муу нь шөнийн хоёрдугаар хагаст модон банз хийх материалгүй болж, хоргодох байр дотор буулгаж салгаж болох бүхнийг нэг бүрчлэн задалсан байлаа.
Одоо хоргодох байр тэр чигээрээ халцарч хоосорчээ. Доторх бүх хаалгыг буулгасан бөгөөд бүр хоёрдугаар давхрын таазны нэлээд хэсгийг ч салгасан байв.
Цүн Шэ нүдээ анин, гүнзгий амьсгаа авлаа.
Тоглоомын хязгаарлалтаар удаан хугацаанд амрахгүй бол «Ядаргаа» хэмээх сөрөг төлөвт орно.
Цүн Шэ болон бусад тоглогчдын толгойд одоо ганцхан бодол байлаа.
Сайхан унтаж амрах.
Ийм баг өөрсдийгөө ч хамгаалж чадахгүй байхад бусад тоглогчдын хоргодох байр руу дайрна гэдэг бүр ч боломжгүй.
Нэмж хэлэхэд, өнөө орой системийн хоргодох байрны хамгаалалт бас хүчингүй болно…
Зомбиуд өчигдөр шөнөжин хоргодох байрыг нь үе үе алхаар нүдсэн тул одоо засварт хэрэгтэй суурь нөөц их хэмжээгээр дутагдаж байлаа.
Бүгд ядарч туйлдсан байлаа. Багт яаралтай амралт хэрэгтэй болсон байв…
Ингэж бодох тусам Цүн Шэгийн толгой улам өвдөв.
«Эхлээд ээлжээр амарцгаая. Өнөө орой хоргодох байр хамгаалалтаа алдаж эхэлнэ, бид бас засварлах хэрэгтэй. Хэд хоногийн дараа тэдэн дээр очиж тооцоо бодъё.»
Цүн Шэ ингэж хэлсэн ч зүрх нь учиргүй цочив.
Өнөө орой зомбиуд дахиад тэднийг эрж ирэхгүй байгаа даа?
…
Жижиг модон байшин.
Өглөө Ляо Буфань урьдын адил тоглоомд оров.
Хар царайтай, туранхай өвгөн Жимми халуун усаар дүүргэсэн шилэн аяга барьжээ.
«Фан Хэн хаана байна?»
«Арай л хоцорчихлоо. Тэр дөнгөж таван минутын өмнө тоглоомоос гарсан.»
«Юу?» Ляо Буфань мэл гайхав. «Үгүй байлгүй дээ. Өчигдөр шөнөжин тоглоомоос гаралгүй тэссэн гэж үү?»
Жимми толгой дохин, халуун уснаас балгав.
«Мундаг ах чинь ер нь хүн мөн үү…»
Ляо Буфань дотроо: «Мундаг ах чинь ёстой тасархай юм аа» гэж бодов.
Тэр энд хар бор ажлыг нь нугалах хүн гэдгээ сайн мэдэж байв. Хадгалах хайрцгаас нэг лааз мах авч, онгойлгоод махнаас нь ам руугаа чихэв.
«Мундаг ах явахдаа ямар нэгэн заавар өгсөн үү?»
«Өгсөн. Тэр чамайг Лю Линьтэй хамт өнөөдөр жижиг модон байшинд үлдэж, гуалин зөөхөд туслаарай гэсэн. Бас зөөвөрлөхөд хялбар хэдэн хадгалах хайрцаг хий. Дараа нь нүүхэд хэрэг болно гэсэн.»
«Аан? Ердөө л энэ үү?»
Ляо Буфань учрыг нь олж ядсан царай гаргав.
«Чи үүнийг хийж дуусгаж чадвал их юм.» Жимми Ляо Буфанийг нэг харснаа түр азнаж, нэмж хэлэв. «Хүч тэнхээ үлдвэл хоргодох байраа бас бэхлээрэй.»
«Үгүй ээ, та сая гуалин зөөнө гэж юу гэсэн юм бэ? Гуалин хаанаас гарчихав?»
Жимми эрүүнээрээ гадагш заав.
«Гараад хар. Тэгвэл мэднэ.»
Ляо Буфань учрыг нь ойлгосонгүй. Тэр нүдээ анивчин эргэлзсээр жижиг модон байшингийн хаалгыг түлхэн нээлээ.
«Өө, новш…»
Гадаах дүр зургийг хараад Ляо Буфань өөрийн эрхгүй «новш» гэж дуу алдлаа.
Хаалганы гаднах ойд мод бэлтгэгчийн хувцастай хорь орчим зомби ган сүх барин том моддыг тойрон зогсоод, сүхээ дахин дахин далайж цавчиж байлаа.
«Тас нясхийн нижигнэв!»
Нэг том мод зомбиудын цавчилтад өртөн сүртэйгээр унав.
Зомби царайны хувиралгүй урагш хэд алхаж, өөр нэг том модны дэргэд очоод ядрахыг мэдэхгүй сүхээ дахин өргөв.
«Тог! Тог тог!!»
Ой дотор сүх мод цавчих чимээ дүүрчээ.
Ляо Буфань хэсэгтээ юу болж байгааг хараад хөшиж орхив.
Ингэж ч болдог хэрэг үү?
Зомбиудад тэсвэрийн оноо тооцогддоггүй бололтой?
Тэд сүхээ механик мэт савлан мод цавчиж, огт амрах шаардлагагүй байлаа.
Хэрэв тоглогч мод унагаавал дор хаяж тэсвэрийн онооныхоо хагасыг зарцуулна.
Тоглоомын тохиргоогоор тэсвэрийн онооны хагасыг ердийн нөхцөлд тайван амарч байж сэргээхэд хагас цаг шаардлагатай…
Ляо Буфань зогсоод гөлрөн байхад том үүргэвч дүүрэн гуалин үүрч, жижиг модон байшин руу буцаж явсан Лю Линь түүн рүү хашхирлаа.
«Ляо Буфань! Битгий залхуураад бай! Нааш ирж гуалин түүхэд тусал!»
«Өө! Ирлээ!»
Ляо Буфань ухаан орж, доошоо харвал жижиг модон байшингийн эргэн тойрон бүхэлдээ дүүрчээ.
Дан гуалин байлаа…