Би мөнх настан болно

10-р анги

10-р анги — Номын ах аа, битгий яваарай!

Сонсох

Бай Шяочунь өөрийг нь сүнсний чулуу шиг гялалзсан нүдээр ширтэх номын ах нар руугаа тойруулан харлаа. Тарган Жаны нүднээс гал дүрэлзэн гарах гэж байгаа мэт харагдана. Бай Шяочунь хоолойгоо засаж, өөрөөрөө бахархах сэтгэл багагүй төрөв.

—Номын ах аа, үүнийг нэг сонсоод үз. Сүнсний Урсгал Бүлгэмийн гурван уулын оргил бүгд сар бүр галын шалгуур явуулдаг. Ингэснээр бидэн шиг зарц нарт лууны хаалгыг даван харайсан загас шиг болох боломж олддог, тийм биз дээ? —гэж Бай Шяочунь дур булаам, гэмгүй төрх гарган бүгдийг тойруулан харлаа.

Тарган Жан толгой дохив.

—Гэхдээ бүлгэм хамгийн шилдэг нь дундаас хамгийн шилдэгийг л хүсдэг. Тиймээс галын шалгуурт хэчнээн хүн оролцсон ч уулын оргил бүрээс зөвхөн эхний гурван шавийг сонгодог. Би зөв хэлж байна уу?

Тэр уруулаа долоож, нүд нь улам гялалзав. Тарган Жан бодлогоширон сонсож байлаа.

Гурав дахь Тарган Хэйн царайд ч бас бодлогоширсон шинж тодорсон боловч бусад нь бүгд будилсан хэвээр байв.

Тарган Жан Бай Шяочунь рүү харахад түүний нүд ч мөн гялалзаж эхэллээ.

—Чи… юу хэлэх гээд байна?

—Номын ах нар аа, та нарын болон миний бясалгалын түвшнийг бодоход гурван уулын галын шалгуурыг бүгдийг нь төвөггүй тэргүүлж чадна… —гэж Бай Шяочунь номын ах нар руугаа тойруулан харав.

Тэд бүгд Ци Хураах шатны гуравдугаар түвшинд байлаа. Тарган Жан болон Гурав дахь Тарган Хэй хоёр бүр гуравдугаар түвшний оргилд хүрсэн байв. Тэд Зуухнуудаас явахыг хүсдэггүй байсан тул бясалгалын түвшнээ дарж барьдаг байлаа. Хэрэв тэгээгүйсэн бол аль эрт дараагийн түвшинд гарчихсан байх байв.

—Тиймээс… —гэж Бай Шяочунь маш хурдан үргэлжлүүлэв. —Бидний хийх зүйл ердөө л уулын оргилд аль болох хурдан гарч, эхний гурван байрыг эзлэх. Тэгээд дараа нь араас ирсэн хэнд ч тэр байруудыг зарчихна!

Тэр үгээ дуусгаад Тарган Жан болон бусад руу харав.

Тарган Жан чичирч байлаа.

—Ямар өөдгүй арга вэ… —гэж тэр бувтнав.

Дараа нь гүнзгий амьсгаа аваад гуяа алгадахад, нүдэнд нь урьд хожид үзэгдээгүй хурц гэрэл тодров. Бай Шяочуньий хэлсэн арга огт төвөгтэй биш, үнэндээ маш энгийн байлаа. Энэ нь ердөө л өөр өнцгөөс сэтгэх явдал бөгөөд чангаар хэлчихээр ойлгоход амархан байв. Гэвч тайлбарлагдахаас нь өмнө энэ санаа хүн бүрийн бодож байснаас тэс өөр, бүр эсрэг зүйл мэт санагдах байлаа.

Тарган Жан яг л сүнслэг ухааралд хүрч байгаа мэт харагдав. Түүнд цоо шинэ амьдралын хаалга нээгдсэн мэт болж, чангаар инээхээ барьж чадсангүй.

Гурав дахь Тарган Хэй догдлон хөлөө дэвслэв. Ичсэндээ ч юм уу, догдолсондоо ч юм уу нүүр нь улайсан байлаа.

—Үүнээс өөдгүй арга гэж байхгүй нь! Ха ха ха!

Бусад тарганчууд ч учрыг нь ойлгож эхлэхэд догдоллоо. Тэд амьсгаадан, урьд урьдынхаас илүү их биширсэн харцаар Бай Шяочунь рүү ширтэв.

—Гайхалтай санаа байна! Ингэе!

—Чөтгөр ав! Хянагчдын албаны тэр новшнууд биднийг олон жил хавчиж, ядуурууллаа. Аз болж, есдүгээр дүү одоо энд байна. Ингэе!

Тэгээд тэд ийм төлөвлөгөөг хэрхэн хэрэгжүүлэх тухай нарийн ширийн зүйлийг догдлон ярилцаж эхлэв.

Юуг ч орхигдуулаагүй гэдэгтээ итгэснийхээ дараа тэд дараа сарын галын шалгуур дээр төлөвлөгөөгөө туршиж үзэхээр шийдлээ. Тарган Жан баярлан гуяа алдав.

—Өнөө орой зууштай шүү!

Зуухнуудын дотор догдолсон яриа дүүрэв. Дараагийн сар туйлын их хөөр хөлтэй өнгөрлөө. Үнэндээ, болгоомжтой байхын тулд бүгд бясалгал хийхэд цаг гаргав. Энэ нь маш ховор тохиолдол байлаа. Эцэст нь хүн бүр галын шалгуур болох өдрийг тэсгэлгүй хүлээж байв.

Тэр өдөр ч эцэст нь ирлээ.

Өглөөний нар тэнгэрт хурцхан тусаж байв. Сүнсний Урсгал Бүлгэмийн өмнөд эргийн гурван уулын оргилын доор урьд хожид үзэгдээгүй дүр зураг өрнөж байлаа. Уул өөд өгсөх зам бүрийн эхэнд гурван хар тогоо гарч ирсэн байв.

Сайтар ажиглавал тэдгээр хар тогооны доор ер бусын сүртэй тарганчууд зогсож байв. Энэ дүр зураг үнэхээр сүртэй харагдана.

Эдгээр нь Зуухнуудын есөн гишүүн байлаа. Тэд гурван уулын оргилд зарц нарт зориулан зохион байгуулдаг галын шалгуурт анх удаа оролцож байгаа нь энэ байв. Төлөвлөснийхөө дагуу тэд гурав гурваараа гурван уулын оргилд хуваарилагджээ.

Бүх зүгээс зарц нар уулын оргилууд руу яаран ирж байв. Тэд хурууныхаа үеийг тачигнуулан, догдолсон байдалтай харагдана. Тэдний олонх нь галын шалгуурт удаа дараа оролцсон ч эцэст нь бүтэлгүйтэж байжээ. Харин зарим нь анх удаа оролцож байсан юм. Бүгд догдолж, бас сандарч байлаа. Тэд давхих тэнгэрлэг хүлэг шиг огцом дэвшин, Гадаад бүлгэмийн шавь болно гэж найдаж байв.

Янз бүрийн уулын оргилд ойртох үедээ тэд Зуухнуудын тарганчуудыг олж харлаа.

—Зуухнууд уу? Тэд энд юу хийж байгаа юм бэ?

—Би аль хэдийн есөн жил зарц хийж байна. Галын шалгуурт гучин удаа оролцсон. Гэтэл Зуухнуудаас энд ирсэн хүнийг анх удаа харж байна…

Бусад зарц нар цочирдон, энэ мэдээг бие биедээ тарааж эхлэв. Удалгүй гурван уулын оргил бүр дээр Зуухнуудынхан галын шалгуурыг хүлээн зогсож байгаа тухай хүн бүр ярьж байв.

—Энэ чинь том хэрэг байна! Зуухнуудынхан бүгд Гадаад бүлгэмд орох байрны төлөө өрсөлдөх гэж байгаа юм биш үү? Юу болоод байна аа?

Бай Шяочунь, Тарган Жан, Гурав дахь Тарган Хэй нар гурав дахь оргилын бэлд хүлээж байлаа. Бусад зарц нарын цочирсон уулга алдалтыг сонссон ч тэд огт хариу үйлдэл үзүүлсэнгүй. Үнэндээ царай нь тийм тайван байсан тул эргэн тойрныхоо яриаг огт анзаарахгүй, сүнсээрээ өөр ертөнцөөр аялан яваа мэт харагдана.

Тэдний бүх анхаарал галын шалгуур эхлэх гарааны шугамд төвлөрчээ. Тэдний хувьд энэ бол галын шалгуурын зам биш, сүнсний чулуунд хүрэх гэрэлтсэн, гялалзсан зам байв.

Бай Шяочунь ялангуяа нухацтай харагдаж, бодлогоширсон янзтай нүдээ дээш өргөжээ.

Удалгүй гурван уулын оргилоос нэгэн дүрс хөвөн бууж ирэв. Бай Шяочунь болон бусдын дэргэд газардсан хүн бол ер бусын төрхтэй, дунд эргэм насны эр байлаа. Тэр гарааны шугамын хажууд буунгуутаа хамгийн түрүүнд Тарган Жаны махан уулыг олж харлаа.

Дараа нь Бай Шяочунь, Гурав дахь Тарган Хэй хоёр руу харлаа. Энэ хүн галын шалгуурыг хариуцсан Хүндэт харуул бөгөөд сэтгэл нь гайхшралаар дүүрсэн байв.

“Өнөөдөр нар баруунаас мандсан юм биш үү?” хэмээн тэр бодов. “Ер нь Зуухнуудынхан Гадаад бүлгэмийн шавь болохоос үхтлээ татгалздаг шүү дээ. Юу болоод байна?”

Тэр өөрийн нүдэнд итгэхгүй хэдэнтээ анивчсаны дараа нүүрэнд нь урам хайрласан төрх тодров. Ханцуйгаа сэгсрээд, дуугаа бүх зүгт цуурайтуулав.

—Гадаад бүлгэмд дэвших галын шалгуур… эхэлсүгэй!

Түүний үг цуурахтай зэрэгцэн бүлгэм даяар хонх дуугарч эхлэв. Үүний зэрэгцээ галын шалгуурын гарааны шугамууд гэрэлтсэн нь шалгуур эхэлснийг илтгэлээ.

Тэр даруй Тарган Жан урагш харван одов. Царайд нь туйлын төвлөрсөн байдал тодорч, уул өөд өгсөх чулуун шат руу гүйхдээ асар их салхи босгож байлаа. Түүний хурд яг л өлсгөлөн араатан араас нь хөөж яваа мэт байв.

Гурав дахь Тарган Хэй ч Тарган Жаны араас хөдөллөө. Нүдэнд нь харгис гялбаа тодорсон бөгөөд зам дээр өөрийг нь гүйцэж түрүүлэх гэж оролдсон хэн боловч амь насанд нь заналхийлж байгаа мэт харагдана.

Гуравдугаар байрт Бай Шяочунь байв. Тэр туулай шиг зам дээр дэвхрэн гарч, өөр юу ч бодолгүй зөвхөн Нас уртасгаж, урт наслуулдаг эмийг л санаж байлаа. Нүд ирмэхийн зуур тэд гурав замаар дээш галзуу мэт давхиж одов.

Бүх зүйл маш хурдан болсон тул бусад зарц нар бараг хариу үйлдэл үзүүлж амжсангүй. Тэдний царай тэр даруй барайж, шүдээ зуун зам дээр мацан, уулын оргил өөд авирч эхлэв.

Нөгөө хоёр уулын оргилд ч үүнтэй төстэй дүр зураг өрнөж, Зуухнуудын тарганчууд тэр даруй тэргүүлж байлаа.

Гурав дахь уулын оргилыг Анхилуун Үүлэн оргил гэдэг байв. Тэр үед Бай Шяочунь болон түүний нөхөд галын шалгуурын замаар бусдаас хол тасарч, салхи татуулан давхиж байлаа. Гэвч удалгүй тэдний дээр улам бүр нэмэгдэх дарамт дарж эхэлсэн тул хурдаа сааруулахад хүрэв.

Бай Шяочунь эргэн харж үзээд, араас нь долоо, найман хүн ойртон ирж байгааг олж харав. Гэнэт сэтгэл нь түгшлээ. Тэд яг л түүний Нас уртасгаж, урт наслуулдаг эмийг булаах гэж байгаа мэт санагдав.

“Миний Нас уртасгаж, урт наслуулдаг эмийг булаана гэдэг амийг минь булаасантай адил!”

Тэр гэнэт амьсгалаа түгжихэд царай нь час улайв. Дараа нь сүнсний эрчмээ биедээ урсган оруулж, хүчтэй түрлэг мэт хүч үүсгэлээ. Тэгээд сүүлээ гишгүүлсэн зэрлэг гахай шиг гэнэт урагш харван одов. Нүд ирмэхийн зуур хурд нь хоёр дахин давж, Гурав дахь Тарган Хэйг, бүр Тарган Жаныг ч давлаа.

Гурав дахь Тарган Хэй архирсан ч, дараа нь ямар нэгэн үл мэдэгдэх техник ашиглан хурдаа мөн адил нэмэгдүүлэв. Тэр гэнэт Тарган Жаныг давж, Бай Шяочуньд улам ойртон давхилаа. Хоёр нөхөд нь өөрийг нь давсныг харсан Тарган Жан түгшиж эхлэв.

Тэр гүнзгий амьсгаа авмагцаа гэнэт өөхөн давхаргууд нь агших шиг болов. Яг л хурдны төлөө өөхөө шатааж байгаа мэт харагдана. Нүргэлэх чимээ гарсаар тэр Гурав дахь Тарган Хэйтэй хоорондын зайгаа багасгав. Удалгүй гурвуулаа маш хурдтайгаар замаар давхиж байлаа.

Араас нь ирсэн зарц нар энэ дүр зургийг хараад эрүү нь мултрах шахан цочирдов. Царайд нь цөхрөл тодорсон ч тэд ингэж амархан бууж өгөхийг хүссэнгүй. Байгаа бүх хүчээ шавхан урагшилсан боловч Бай Шяочунь болон бусдыг гүйцэх ямар ч арга байсангүй. Тэвчээр нь барагдаж, тэд хараал урсган хашхирч эхлэв.

—Новш гэж! Тэд дур хүсэл өдөөх эм уучихсан юм уу? Яаж ингэтлээ хурдан байж чаддаг байна аа!

Нэг хүж шатахын дайтай хугацаа өнгөрөхөд Бай Шяочунь аль хэдийн уулын оргилд хүрчээ. Тэр ч байтугай барианы шугамын цаана зарц нарыг угтан авахаар хүлээж буй Гадаад бүлгэмийн хоёр шавийг олж харж байв.

Хоёр шавь Бай Шяочуньийг хараад үл ялиг инээмсэглэв. Тэдний нэг нь:

—Баяр хүргэе, дүү—

гэж хэлж амжаагүй байтал нүд нь цочролоор томров.

Бай Шяочунь хэдхэн алхам нэмж давхиснаа барианы шугамаас ердөө нэг алхмын өмнө огцом тоормослон зогсов.

Тэр Гадаад бүлгэмийн шавь нарыг харж, тэд ч бас түүн рүү харлаа. Дараа нь Бай Шяочунь дур булаам инээмсэглээд, биеэ эргүүлэн нөгөө зүг рүү харав.

—Зогс!

Тэр гараа дээш өргөн архирахад Гурав дахь Тарган Хэй, Тарган Жан хоёр хажууд нь амьсгаадан зогслоо. Гурвуулаа бие бие рүүгээ харж, хүндээр амьсгалж байв. Дараа нь тэд чангаар инээлдэв.

Гадаад бүлгэмийн хоёр шавь сандарсан янзтай харц солилцов. Яг энэ мөчид гэнэт гүйхээ больсон нь тэднийг галзуурсан байж магадгүйг илтгэж байгаа мэт байлаа.

—Дүү нар аа, та гурав барианд хамгийн түрүүнд ирлээ. Зүгээр л нэг алхам урагшилчихвал Гадаад бүлгэмийн шавь болно шүү дээ —гэж шавь нарын нэг нь болгоомжтой хэлэв.

—Гадаад бүлгэмийн шавь болох уу? —гэж Тарган Жан гараа үл тоосон янзтай даллав. —Хэн Гадаад бүлгэмийн шавь болохыг хүсэх юм бэ?

Тэр Гурав дахь Тарган Хэйн хамт тэндээ зогссоор байв. Хоёр махан уул гарцыг бүхэлд нь хаажээ.

Бай Шяочунь тэдний өмнө суугаад эрүүгээ өргөн, ихэмсэг бөгөөд бардам төрхтэйгөөр хүлээлээ.

Хоёр шавь үүнд огтхон ч баярласангүй.

—Юу? Хэрэв та нар Гадаад бүлгэмийн шавь болохыг хүсэхгүй байгаа юм бол энд юу хийж байгаа юм бэ? Та нар чинь галзуурчихсан юм уу?

Тарган Жан, Гурав дахь Тарган Хэй, Бай Шяочунь гурав юу ч сонсоогүй мэт дүр эсгэж, уулын дооших зам руу анхаарлаа төвлөрүүлсээр байв.

Нэг хүж шатахын дайтай хугацаа өнгөрөв. Эцэст нь урт царайтай нэгэн зарц замаар арайхийн мацан гарч ирж, амьсгаадан, уухилж байлаа. Бай Шяочунь болон бусдыг хараад тэр даруй санаа алдав. Гэвч нүдэнд нь мохошгүй гэрэл асаж байв.

Энэ бол түүний галын шалгуурт оролцож буй ес дэх удаа байлаа. Түрүүлэхэд ингэтлээ ойртсон нь анх удаа байсан юм. Гэтэл Зуухнуудынхан хүрээд иржээ.

Тэр ууртай харагдан, эргэн явах гэж байтал Бай Шяочунь ухасхийн босож, чангаар хашхирлаа.

—Номын ах аа, битгий яваарай! Нааш ир, нааш ир. Харин юу гээч, би Зуухнуудаас явахыг ерөөсөө тэвчиж чадахгүй юм байна. Гэнэт л Гадаад бүлгэмийн шавь болохыг хүсэхгүй байна. Байраа тавьж өгсөн нь дээр юм болов уу…

Урт царайтай зарц хэсэг зуур цочирдон ширтэв. Дараа нь нүд нь гялалзаж эхэллээ.

10-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би мөнх настан болно10-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах