Би мөнх настан болно

13-р анги

13-р анги — Чи ч бас явна!

Сонсох

Хяналтын хэлтэс болон Зуухныхан олон жилийн турш зөрчилдөж иржээ. Тэд хоорондоо нэлээд зөрчилтэй байсан ч ихэнхдээ байдлыг хяналтандаа барьдаг байлаа. Хамгийн муу тохиолдолд л хэн нэгэн нь хөнгөн гэмтдэг байв.

Галын сорилын төлөөх тулаан нэг хүж шатах хугацаанд үргэлжилжээ. Том бүдүүн Жан болон бусад нь Чэнь Фэй, Хяналтын хэлтсийн багийнхныг хөх няц болтол нь зодсон байна. Тэд гол хаалганы зардлыг төлөхүйц сүнсний чулуу гаргаж өгснийхөө дараа л хараал урсгасаар явж одох зөвшөөрөл авчээ.

Явахынхаа өмнө Чэнь Фэй хулсан хашаан дээр зогсож байсан Бай Шяочунь рүү харлаа. Түүний зүрхэнд хурсан үзэн ядалт улам гүнзгийрэв. Түүний бодлоор Бай Шяочунь гарч ирснээс хойш Зуухныхан улам бүр жигшмээр болсон байлаа.

Энэ тулаан зарц нарын дүүрэгт багагүй анхаарал татжээ. Хяналтын хэлтэс Зуухныхныг юу ч хийж чадахгүй байгааг ойлгосон олон зарц урьд урьдынхаас ч илүү уурлав. Харин Хоу Сяомэй шиг зарим зарц Зуухныхны хийсэн зүйл галын сорилд өөрсдөд нь сайхан боломж гаргалаа гэж үзжээ.

Үнэхээр ч дараа сард галын сорил эхлэхэд Зуухныхан бардамнан эхлэх цэг рүү явцгаав.

Эргэн тойрны зарцууд тэднийг ууртайгаар ширтэж байлаа.

Том бүдүүн Жан хоолойгоо засаж, бусад зарцуудыг тойруулан хараад хэлэв.

“Ноёд хатагтай нар аа, та нар биднээс түрүүлж оргилд хүрч чадвал байр худалдаж авах шаардлагагүй. Бид үүнийг бүлгэмийн сайн сайхны төлөө хийж байна! Сайхан өрсөлдөөн шилдгүүдийн шилдгийг гаргаж ирдэг юм!”

Бай Шяочунь түүнд үгээ яг ингэж хэлэхийг заасан байв. Үүний үр дүнд эргэн тойрны зарцууд уурласандаа эрүүгээ зууцгаав.

Хонх дуугарч, галын сорил эхлэхэд Зуухныхан болон бусад бүх зарц амь нас нь үүнээс шалтгаалж байгаа мэт уул өөд уралдан гүйлээ.

Удалгүй бүдүүнүүд болон Бай Шяочунь маш их түрүүлж, харагдахаа ч болив. Бусад зарц гашуунаар инээмсэглэсэн ч уралдаанаа үргэлжлүүлсээр байлаа.

Тэд Том бүдүүн Жаны үгийг үнэхээр сэтгэлдээ шингээсэн бололтой байв...

Зуухныхан дахин гайхалтайгаар амжилт гаргаснаар зарц нарын дүүрэгт асар их үймээн дэгдэв. Эцсийн эцэст тэдний бясалгалын түвшин өндөр, бие бялдар нь асар том байлаа. Хэн ч юу ч хэлж зүрхэлсэнгүй.

Зуухныхан урьд өмнөхөөсөө ч илүү олны анхаарлын төвд оржээ. Тэд зарц нарын дүүрэгт аль хэдийн алдартай байсан ч энэ удаагийн нэр хүнд нь өмнөх жилүүдийнхээс хол давсан байлаа.

Дахиад хоёр сар өнгөрөв. Галын сорил болох бүрд Зуухныхан тэр дороо яаран очдог болжээ. Тэдний хувьд сарын тэр үе нь сүнсний чулууны цалингаа авдаг өдөр байв.

Сүнсний чулуунууд хуримтлагдаж байгаад Бай Шяочунь ч мөн догдолж байлаа. Тэр удахгүй өөрт нь хэрэгтэй бүх эмийн ургамлыг худалдаж авах хэмжээний сүнсний чулуутай болох байв. Ингэсээр ээлжит галын сорил эхэллээ.

Одоо үүр цайж байв. Том бүдүүн Жан, Гурав дахь бүдүүн Хэй болон бусад бүх бүдүүнүүд эртлэн сэржээ. Бай Шяочунь ч тэдэнтэй нийлж, есүүлээ хурдлан давхисаар гурван хэсэгт хуваагдав. Том бүдүүн Жанаар ахлуулсан хэсэг Анхилуун Үүлэн оргилыг чиглэв.

Гэвч замд нь Хяналтын хэлтсийн нэгэн хэсэг тосон хаав. Ямар ч тайлбар хийлгүй шууд л зодоон эхлэв. Хяналтын хэлтэс тооны хувьд давуу байсан тул тулаан эмх замбараагүй болжээ. Удалгүй хонхны дуу сонсогдож, Том бүдүүн Жан сандарсандаа нүд нь цус хурсан байлаа.

Хонхны дуу гармагц Хяналтын хэлтсийнхэн бутран тархав. Том бүдүүн Жан, Бай Шяочунь, Гурав дахь бүдүүн Хэй гурав уурлан шатаж байсан ч тэднийг хөөх зав байсангүй. Тэд тэр даруй Анхилуун Үүлэн оргилын галын сорил руу хурдлан давхилаа. Замын аманд хүрэхэд тэнд хэн ч байсангүй тул уул өөд шууд л уралдан гарч эхлэв.

“Тэр Хяналтын хэлтсийн новшнууд!” гэж Том бүдүүн Жан хараав. “Энд ажлаа дуусгачхаад үзье! Би бүх дүү нарыг дуудан цуглуулаад, тэднийг ёстой балбаж өгнө!” Тэр хамаг хүчээрээ зүтгэж байсан тул биеийнх нь өөх хайлж, илт нарийсав. Гэсэн ч үүний үр дүнд хурд нь тэсрэлт мэт нэмэгджээ.

Бай Шяочунь ч бас уурлаж байлаа. Тэр зорилгодоо хүрэхэд хэдхэн сүнсний чулуу дутуу байсан юм. Тэр шүдээ зуун, чадах бүх хурдаараа урагш зүтгэв. Том бүдүүн Жан, Гурав дахь бүдүүн Хэй хоёртой хөл нийлүүлэн, замаар дээш харван гарч, нэг зарцыг ар араас нь гүйцэн түрүүлэв.

Уулын оргилд хүрмэгц тэдний царай барайлаа. Оргил дээр замын амыг хаан зогсож буй гурван хүн байв.

Урд талд нь Чэнь Фэй зогсож, хоёр талд нь Ци хураах шатны гуравдугаар түвшинд байгаа бололтой хоёр бадриун эр зогсож байв. Бай Шяочунь болон бусдыг хармагцаа тэд чангаар инээлдэв.

“Том бүдүүн Жан, Бай Шяочунь хоёр иржээ! Санаа зоволтгүй, бидэнд байр үлдсэн байна. Та нар нэгийг нь авах уу?”

Том бүдүүн Жан шүдээ зуун, нүд нь цус хурсан чигээр хашхирлаа.

“Жигшмээр! Ичгүүргүй! Та нар чинь долдойнууд!”

“Хөөе, энэ чинь бүлгэмийн дүрэм зөрчиж байгаа хэрэг биш. Зуухныхан энд ирж болж байгаа юм бол Хяналтын хэлтсийнхэн ч бас ирж болно биз дээ!”

“Ха ха ха! Энэ бизнес одоо Хяналтын хэлтсийнх болсон!”

Чэнь Фэй болон түүний нөхдийн басамжилсан инээдийг сонсоод Бай Шяочунь болон бусдын уур дүрэлзэв. Хяналтын хэлтсийнхэн замд нь отож довтолсон шалтгаан одоо тодорхой болжээ. Энэ бүхэн нэг том хуйвалдаан байв!

Том бүдүүн Жан ууртайгаар архиран, Чэнь Фэй рүү дайрах гэж байлаа. Түүний бодлоор энэ үед зодолдохоос өөр аргагүй болсон байв. Цаашдаа ийм зүйл дахин хэдэн удаа давтагдахыг тэр мэдэхгүй. Энэ нь түүнээс сүнсний чулууг шууд хулгайлж байгаатай адил санагдсан тул уур нь буцалж, улам дүрэлзэв.

Гурав дахь бүдүүн Хэй ч мөн адил уурласан байлаа. Гэвч тэр хоёр дайрах гэж яг байхад Бай Шяочунь бодлогоширсон байдалтай дээш хараад гэнэт аяархан шивнэв.

“Том ах аа, хамаг хурдаараа гүйгээд тэднийг барианы шугам давуулж түлх. Энэ удаа бид сүнсний чулуу авч чадахгүй байж магадгүй. Гэхдээ ядаж Хяналтын хэлтсийнхэн цаашдаа бидний бизнесийг булааж чадахгүй болно!”

Том бүдүүн Жаны нүд тэр даруй баяр хөөрөөр гялалзав. Тэр Бай Шяочунь ямар айхтар муу санаатай этгээд болохыг урьд урьдынхаас илүү ойлголоо. Тэр чангаар инээсээр гэнэт урагш харвав. Гурав дахь бүдүүн Хэй ч инээд алдан, нүд нь гялалзсаар Том бүдүүн Жаныг дагав.

Зам тийм ч өргөн биш байлаа. Том бүдүүн Жан, Гурав дахь бүдүүн Хэй хоёр зэрэг дайран урагшлахад бараг л асар том хана мэт харагдав.

Тэд Чэнь Фэй болон бусад руу шууд чиглэн хурдлахад салхи босов.

Бай Шяочунь Том бүдүүн Жаны араас даган, зэрлэгээр уухайлав.

Чэнь Фэй болон түүний нөхөд өчүүхэн ч эргэлзэлгүй довтолсон боловч ямар ч үр дүн гарсангүй. Том бүдүүн Жан, Гурав дахь бүдүүн Хэй хоёр үргэж цочсон зэрлэг гахай мэт урагш зүтгэж байв.

Тэдний хамтарсан дайралт сүнс, бурхдыг хүртэл уйлуулахуйц сүртэй байлаа. Тэд галзуурсан мэт урагш дайрч, Чэнь Фэй болон нөхөдтэй нь мөргөлдөн, арагш шахав. Чэнь Фэй болон түүний нөхөд бүрэн цочирдож, Зуухныхан юу хийх гэж байгааг ойлгох мөчид хуйх нь задрах гэж байгаа мэт болов.

Өөр ямар ч нөхцөлд Чэнь Фэй болон түүний нөхөд хажуу тийш бултах эсвэл сөрөг довтолгоо хийх байв. Харин энд арагш зугтах нь ямар ч ашиггүй, бүр ялагдлыг нь түргэсгэх байлаа.

Тэд арагш шахагдах тусам царай нь уур хилэнгээр дүүрэв.

Тэд Гадаад бүлгэмийн шавь болохыг огт хүсэхгүй байлаа. Дэвшсэнийхээ дараа Хяналтын хэлтэст байхаа больж, дахин жирийн шавь нар болох бөгөөд хууль бусаар олсон ашиг орлогоо алдана.

“Ах Жан аа, болиоч!” гэж Чэнь Фэй духаар нь хөлс цутган уулга алдав. “Би нэг зүйл хэлэх гэсэн юм—”

Гэвч тэр үгээ гүйцээж чадсангүй. Бай Шяочунь түүний яриаг таслав.

“Том ах аа, үргэлжлүүл! Тэднийг барианы шугам давуулж түлх!”

Том бүдүүн Жан архиран, бүр ч хүчтэй урагш түлхэв. Гурав дахь бүдүүн Хэй ч түүнд нийлж, тэд Чэнь Фэй болон хоёр бадриун эрийг нарийхан замаар уруудан түлхэхэд нижигнэсэн чимээ цуурайтав. Хоёр бадриун эрийн нэг нь хамгийн түрүүнд барианы шугамыг давж, уулын орой дээр уйлахыг хүссэн ч уйлж чадалгүй зогсов.

Нөгөө бадриун эр өрөвдөлтэйгөөр орилов. Тэр арагш ганхаж, харамссандаа цээжээ дэлдэж эхэллээ.

Хамгийн сүүлд Чэнь Фэй гарч ирэв. Тэр хэчнээн тэмцсэн ч зам хэтэрхий нарийхан байсан тул тэсхийн дуу гарч, замын хажуу руу шахагдан гарлаа. Тэр Том бүдүүн Жан болон бусдыг цус хурсан, алах хүсэл дүүрэн нүдээр ширтэв.

“Бай Шяочунь!!”

Тэдний хамгийн их үзэн яддаг хүн нь Том бүдүүн Жан биш, анх энэ жигшмээр төлөвлөгөөг сэдсэн Бай Шяочунь байлаа.

Уулын орой дээр байсан Гадаад бүлгэмийн хоёр шавь бүх үйл явдлыг ажиглаж байв. Тэд хоолойгоо зассанаа юу ч хэлэлгүй бага зэрэг ухарлаа.

Том бүдүүн Жан, Гурав дахь бүдүүн Хэй хоёр одоо барианы шугам дээр цээжээ түрэн бардам зогсож, сэтгэл хангалуун инээлдэж байлаа.

“Дараа уулзъя, Чэнь Фэй!” гэж Том бүдүүн Жан гэдсээ алгадан хэлэхэд өөх нь доргин чичирлээ. “Ха ха ха! Гэхдээ зарц нарын дүүрэгт биш шүү! Ха ха ха! Би чамайг санана аа! Гадаад бүлгэмийн шавь болсонд баяр хүргэе!”

Чэнь Фэй болон түүний нөхөд бараг л цус ханиах шахав. Тэд дотроо хүн алахаас өөр юуг ч хүссэнгүй.

Бай Шяочунь доод эрүүгээ түрж, ихэд сэтгэл хангалуун харагдана.

“Бидэнд баярлалаа гэж хэлэх хэрэггүй ээ, ах нар аа. Лууны хаалгыг давсан загас болсонд баяр хүргэе. Гадаад бүлгэмийн шавь болсныхоо дараа та нарын амжилт тэнгэрлэг хүлэг давхих мэт огцом өсөх болно. Дүү нар нь чин сэтгэлээсээ баяр хүргэж байна!”

Гэвч түүний үг цуурайтаж дуусаагүй байхад Анхилуун Үүлэн оргилын оройгоос хүйтэн хурхиралт сонсогдов.

“Баяр хүргэх шаардлагагүй. Чи ч бас явна.”

Үг чихэнд нь хүрэхтэй зэрэгцэн Бай Шяочунь чичирч эхлэв. Нүд нь айдсаар дүүрэхэд уулын дээд хэсгээс асар их хүч доош түрэн бууж, түүнийг бүрхэн аваад уул өөд татаж эхэллээ.

Бай Шяочунь өрөвдөлтэйгөөр хашхирч, галын сорилын замын хажууд ургасан модноос хоёр гараараа зууралдав.

“Ах нар аа, намайг авраач!” гэж тэр орилов.

Энэ бүхэн хэтэрхий хурдан болж өнгөрөв. Том бүдүүн Жан, Гурав дахь бүдүүн Хэй хоёр юу болж байгааг ойлгож амжаагүй байтал Бай Шяочуньий зууралдсан мод тасхийн хугарч, хоёр хуваагдав. Тэр утас нь тасарсан цаасан шувуу шиг арагш шидэгдэн, эргэлдсээр уулын орой өөд нисэв.

Яг тэр мөчид дээд талд урт хөх нөмрөг өмссөн, уурласан шинжгүй атлаа сүрдмээр харагдах дунд эр гарч ирлээ. Тэр хүн бол өөр хэн ч биш...

Ли Цинхоу байлаа.

13-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би мөнх настан болно13-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах