Чэнь Фэй болон түүний нөхөд бусдын зовлонгоор бах тавин баясах дуртай хүмүүс байв. Бай Шяочуньд тохиолдож буй явдлыг хараад, Тэнгэрийн их хууль үнэхээр өршөөлгүй хэрэгжиж байгаа мэт санагдахаас тэд өөрсдийгөө барьж чадсангүй. Харин галын сорилыг хариуцаж байсан Гадаад бүлгэмийн хоёр шавь Бай Шяочунь рүү үзэн ядсан харцаар ширтэж байлаа. Ямар ч зарц шавь урьд өмнө тэдэнд ийм мэдрэмж төрүүлж байгаагүй юм.
— Би явмааргүй байна… — Бай Шяочунь газар суунгуутаа гомдож, дарлагдсан хүн шиг чарлан уйлж эхлэв. Түүний дуу хоолой тийм их зовсон өнгө аястай байсан тул сонссон хэн ч лав уйлах байлаа.
Энэ зуур замын доод хэсэгт Том тарган Жан, Гурав дахь тарган Хэй хоёр Ли Цинхоуг олж хараад, бие нь чичирч эхлэв. Тэд даруй толгойгоо бөхийлгөн, анзаарагдахгүйг хичээлээ.
“Аяа, Ес дэх дүү минь, би чамайг аврахаас татгалзсан юм биш ээ. Харин одоо Анхилуун Үүлэн Оргилын эзэн хүрээд ирчихсэн болохоор чи Гадаад бүлгэмд тэсээд үлдэхээс өөр аргагүй боллоо доо….”
Том тарган Жан зүрхэндээ дахин дахин санаа алдан, мөрөө хавчин, аль болох анзаарагдалгүй холдохыг хичээв. Гэвч яг тэр үед Ли Цинхоугийн дуу чихэнд нь гэнэт сонсогдов.
— Та хоёр ч бас хамт явна.
Том тарган Жан энэ үгийг сонсмогц хүчирхэг хүч түүнийг болон Гурав дахь тарган Хэйг агаарт өргөн татав. Тэд модноос зуурах ч завдалгүй уулын орой руу чирэгдэн гарлаа.
— Би явмааргүй байна! — Том тарган Жан Бай Шяочуньээс ч илүү гашуудалтайгаар чарлав. — Гадаад бүлгэмийн шатаар авирч явснаас Зуухнуудад үхсэн нь дээр…!
Тэр үнэхээр дэндүү зовлонтой дуугаар орилж байсан тул Бай Шяочунь гайхан дээш хараад, уйлахаа мартчихав.
Гурав дахь тарган Хэй юу ч хэлсэнгүй. Тэр уулын бэл рүү чимээгүйхэн ширтэж, царай нь гутрал, санагалзлаар дүүрэн байлаа.
Том тарган Жангийн зовлонтой чарлахыг сонсоод Ли Цинхоугийн царай барайв.
— Дуугүй бол!
Бай Шяочунь тэр даруй босож, царай нь нухацтай болсон чигээрээ зогслоо. Өмнөх шигээ гутарсан харагдсангүй, гэнэт царайгаа сольчихсон мэт байв.
Том тарган Жан цочирдон ширтсэнээ тэр даруй босов. Дотроо өөрт нь тулгарсан хавчлага түүнийг залгихаар заналхийлсэн далай мэт санагдана. Ли Цинхоу Бай Шяочуньг уйлахад юу ч хэлэлгүй байснаа, өөрөө яг адилхан үйлдэл хийхэд нь яагаад загнасныг тэр огт ойлгосонгүй.
— Жан Дахай, өнөөдрөөс эхлэн чи Нил ягаан тогоон оргилын Гадаад бүлгэмийн шавь болно!
— Чэнь Цинжоу, чи Ногоон нурууны оргил руу явна!
— Бай Шяочунь, чи энд надтай хамт үлдэж, Анхилуун Үүлэн Оргилын Гадаад бүлгэмийн шавь болно.
Ли Цинхоу Бай Шяочунь рүү хараад толгой нь өвдөж эхлэхийг мэдрэв. Тэр дөнгөж хаалттай бясалгалд орсон байхдаа Зуухнуудын хүмүүс болон тэнд болж буй бүх зүйлийн тухай мэдээг сонссон байлаа. Бүлгэмийн Настангууд хүртэл энэ талаар ярилцаж байв. Мэдээж, тэдний өнцгөөс бүх явдал нэлээд хөгжилтэй байсан бөгөөд бясалгалын нэгэн хэвийн байдлаас сайхан завсарлага болж байлаа. Тиймээс тэдний хэн нь ч шийтгэл оноох хүсэлгүй байв.
Гэвч үүнийг хязгааргүй үргэлжлүүлж болохгүй байлаа. Тиймээс Ли Цинхоу ирж, асуудлыг цэгцэлжээ.
Тэр үгээ хэлж дуусаад ханцуйгаа сэгсрэн, Чэнь Фэй болон нөгөө хоёр эрийг үл тоомсорлон, Анхилуун Үүлэн Оргилын дээд талд буй ямар нэгэн зүйл рүү харав.
Бай Шяочунь гашуунаар санаа алдаж, Том тарган Жан болон Гурав дахь тарган Хэйтэй салах ёс гүйцэтгэв. Гэнэт нэг зүйл санаанд нь орж, Гурав дахь тарган Хэй рүү толгойгоо эргүүлэв. Царайд нь хачин илэрхийлэл тодорчээ.
— Гурав дахь ах аа, чиний нэр чинь… үнэндээ Чэнь Цинжоу юм уу? Ха ха ха! Ямар сайхан нэр вэ. Чамайг яг л гал халуухан гоо бүсгүй мэт сонсогдуулж байна!
Гурав дахь тарган Хэй хүйтэн атлаа гутарсан янзаар хамраа дуугарган, эргэж уулнаас доош алхаж эхлэв.
— Түүнд юу болчихов? — Бай Шяочунь Том тарган Жангаас асуув.
Том тарган Жан хачин харцаар түүн рүү харав. Дараа нь мөрөн дээр нь алгадаж, нухацтай бөгөөд чин сэтгэлийн өнгөөр хэллээ.
— Ес дэх дүү, чамд урьд нь хэзээ ч хэлж байгаагүй нэг зүйл бий. Гурав дахь тарган Хэй чинь үнэндээ чиний ах биш. Үнэндээ… тэр чиний эгч юм.
Тэр хоолойгоо зассанаа эргэж яаран холдов.
Бай Шяочунь түүн рүү хоосон харцаар ширтэв. Толгой дотор нь аянга нүргэлж, дэлхий бүхэлдээ нуран унаж байгаа мэт санагдлаа.
— Эгч… эгч гэж үү?
Хэсэг удсаны дараа Бай Шяочунь гүнзгий амьсгаа аваад, Гурав дахь тарган Хэй рүү эргэж харах гэж байтал Ли Цинхоугийн хүйтэн дуу сонсогдов.
— Дэмий чалчихаа болиод, гүйцэж ир!
Бай Шяочунь урьд урьдынхаас ч илүү гашуун царайлан Ли Цинхоугийн араас яарав. Хэдхэн алхмын дараа тэр эргэж харан Зуухнуудын зүг доош ширтээд, санаа алдав.
Бай Шяочунь Сүнсний Урсгал Бүлгэмийн хойд эрэг дөрвөн оргилтой, өмнөд эрэг нь гурван оргилтой гэдгийг мэдсэнээс хойш нэлээд хугацаа өнгөрсөн байв. Ли Цинхоу бол гурав дахь уул болох Анхилуун Үүлэн Оргилын эзэн байлаа. Оргилын эзний байр суурь бүлгэмд тун өндөр нэр хүндтэйд тооцогдоно.
Анхилуун Үүлэн Оргил гаднаасаа тийм ч том харагддаггүй ч дотогш орсон хүн шувуудын жиргээ, цэцэгсийн анхилуун үнэрээр дүүрэн болохыг нь мэднэ. Тэндхийн байдал яг л тэнгэрийн дагшин орон мэт бөгөөд гаднаасаа харагддагаасаа дотроо хавьгүй том байлаа.
Үнэндээ галын сорилын барианы шугам бүхэл уулын нэг туслах салааны орой төдийд байрладаг байв. Тиймээс тэр газар жинхэнэ утгаараа уулын бэлд л тооцогдоно.
Хаа сайгүй манан хуйларч, хааяа эмийн анхилуун үнэр сэнгэнэнэ. Тэр үнэрээс ганцхан амьсгаа авахад сэтгэл сэргэж, биеэр дулаан гүйх шиг болно. Бай Шяочунь энэ газар ер бусын гэдгийг дорхноо ойлгов. Тэр гүнзгий амьсгаа авахад сүүлийн хэдэн сард төдийлөн ахиц гаргаагүй бясалгалын суурь нь тэр даруй идэвхжин сэргэв.
Ли Цинхоу эргэж хараагүй ч нүдэнд нь багахан бишрэл тодров. Бай Шяочунь өнгөрсөн нэг жилийн хугацаанд бясалгалын хувьд муугүй ахисан гэж тэр ч бас бодож байлаа.
— Одоо чи Гадаад бүлгэмийн шавь болсон тул дахиж элдэв хэрэг тарьж болохгүй, — гэж Ли Цинхоу удаанаар хэлэв. — Бясалгал хийх нь урсгал сөрөн завь сэлүүрдэхтэй адил. Үүний тулд тасралтгүй хичээх хэрэгтэй.
Бай Шяочунь хариу хэлж зүрхэлсэнгүй. Тэр чадах хамгийн дур булаам царайгаа гарган, толгойгоо дахин дахин дохив.
— Бүлгэмийн нөөц бол Гадаад бүлгэмийн шавийн бясалгалын зөвхөн нэг тал нь. Чи бас шаргуу хөдөлмөрлөж, өөрт тохиолдсон боломж бүрийг ашиглах хэрэгтэй. Бүлгэмийн төлөө биелүүлж болох олон даалгавар бий. Удахгүй чи даалгавруудыг үзээд, хэдийг сонгон авч дадлагаа эхлүүлж болно.
Үүнийг сонсоод Бай Шяочуньий зүрх гэнэт хүчтэй цохилов. Тэр хэсэг хугацааны өмнө бүлгэмийн дүрмийг сөхөж үзэхдээ Гадаад бүлгэмийн шавь нар тодорхой хугацаанд ядаж нэг даалгавар биелүүлэх ёстой гэсэн нэг дүрмийг олж харсан байлаа. Хэрэв тэгэхгүй бол Гадаад бүлгэмийн шавийн зэрэглэлээс буулгаж, зарц шавь болгоно.
Тэр даруй баяр хөөрөөр солиоров. Гэвч Ли Цинхоу түүний юу бодож байгааг аль хэдийн ойлгочихсон бололтой, хүйтнээр хэлэв.
— Бүлгэмийн дүрмийг зөрчих тухай бодоод ч хэрэггүй. Бусад хүн даалгавар биелүүлээгүй бол зарц шавь болж магадгүй. Харин чи тийм зүйл хийх гэж оролдвол би чамайг бүлгэмээс хөөгөөд тосгонд чинь буцаана. Тэр үед чамайг мартаагүй байвал, зуун жилийн дараа чиний төлөө хүж асааж ч магадгүй.
Энэ нь Бай Шяочуньг үхтлээ айлгав. Тэр Үхэшгүйчүүдийн энэ ертөнцийг огт үзээгүй байсан бол нэг их хэцүү биш байх байлаа. Харин одоо тэр мөнх амьдрах замд орчихсон тул тосгондоо буцаж очихыг огт хүссэнгүй. Хэрэв тэгвэл мөнх амьдрах тухай бодох ч хэрэггүй болох байв. Тэр даруй цээжээ алгадаж, заавал хэдэн даалгавар биелүүлнэ гэж өөртөө амлав.
Удалгүй тэд Анхилуун Үүлэн Оргилын дунд хэсэгт хүрэв. Манан дундаас нэгэн барилга харагдлаа. Тэр нь тийм ч том биш боловч маш дэгжин байв. Нэг цонхоор залуу эр тайван суун ном уншиж байх нь харагдана.
Хэн нэгэн ойртож ирснийг мэдэрсэн мэт залуу эр толгойгоо өргөв. Царайлаг төрх нь ил болов. Ли Цинхоуг хармагцаа тэр барилгаас гарч, гараа хавсран ёслож мэндлэв.
— Шавь нь Оргилын эзэнд мэндчилж байна.
— Энэ бол шавь Бай Шяочунь. Түүнийг дагуулж яваад Гадаад бүлгэмийн шавиар бүртгэж, хэрэгтэй бүхнийг нь бэлдэж өг.
Ли Цинхоу Бай Шяочунь рүү сүүлчийн удаа харснаа олон өнгийн гэрлийн цацраг болон хувирч, уулын дээд хэсэг рүү харван одов.
Ли Цинхоуг явмагц Бай Шяочунь санаа амарлаа. Мөрөн дээрээс нь хүнд ачаа авсан мэт болж, тэнгэр ч дахин цэнхэр болсон шиг санагдав.
Залуу эр Бай Шяочуньийг дээш доош нь ажигласнаа инээв.
— Аан, галын сорилын замыг хааж, орох эрх зардаг нөхөр мөн үү? Бай Шяочунь гэдэг бил үү?
Бай Шяочунь инээд алдав.
— Ах аа, та намайг дэмий магтаад байна. Тийм өчүүхэн зүйлийг дурдах ч хэрэггүй.
Залуу эр үүнийг сонсоод бүр чанга инээв. Бай Шяочунь түүнд ихэд хөгжилтэй санагдсан нь илт байлаа. Энэ сэдвийг цааш сунгалгүй, тэр Бай Шяочуньийг дагуулан Анхилуун Үүлэн Оргилыг тойруулж үзүүлэв. Замдаа чухал барилгуудыг зааж тайлбарлалаа.
— Анхилуун Үүлэн Оргил өмнөд эрэгт чухал байр суурь эзэлдэг. Ногоон нурууны оргил сэлэмт бясалгагчдаараа алдартай бол Нил ягаан тогоон оргил шидийн техникээрээ алдартай. Харин Анхилуун Үүлэн Оргил сүнсний эм найруулдгаараа давуу.
— Анхилуун Үүлэн Оргил Тэнгэрт хүрэх мөрний энэ хэсгийн Дөрвөн их бүлгэмийн дунд хүртэл нэртэй. Ялангуяа манай эрхэм Оргилын эзэн Зүүн Модон тивийн хамгийн алдартай хоёр эм найруулагчийн нэг.
— Тиймээс Анхилуун Үүлэн Оргилын Гадаад бүлгэмийн шавь болно гэдэг нь эм найруулагчийн шавь болно гэсэн үг. Чи ургамал, өвс ногоо болон эм найруулах олон янзын арга техникийг судлах хэрэгтэй.
Залуу эр алхаж байх зуураа Бай Шяочуньд улам дэлгэрэнгүй тайлбарласаар байв. Эцэст нь тэд Бай Шяочунь Гадаад бүлгэмийн шавийн хувцас, хэрэглэл, тэр дундаа хадгалах уутаа хүлээн авдаг газарт хүрлээ.
Хадгалах уутны дотор их зүйл багтдаггүй байсан ч Бай Шяочунь түүнийг гайхамшигтай эд зүйл гэж бодов. Хэд хэдэн удаа туршиж үзсэнийхээ дараа тэр уутыг үнэт эрдэнэ мэт болгоомжтой хадгаллаа.
Түүнийг юу юунаас илүү баярлуулсан зүйл нь Гадаад бүлгэмийн шавь болсон хүнд хорин сүнсний чулууны шагнал дагалддаг явдал байв. Одоо түүнд хэрэгтэй эмийн ургамлаа худалдаж авахад яг хүрэлцэхээр болжээ.
Удалгүй үдэш болов. Залуу эрийн өгсөн тайлбарын ачаар Бай Шяочунь Анхилуун Үүлэн Оргилын талаар их зүйл мэддэг болжээ. Эцэст нь залуу эр түүнийг Арван мянган эмийн асар хэмээх газар дагуулан очив.
Тэндээс Бай Шяочунь нэгэн хаш ялтас хүлээн авлаа.
— Энэ хаш ялтсанд арван мянган төрлийн өвс ургамлын тухай бичсэн байгаа. Чи бүгдийг нь цээжилж дууссаны дараа хоёр дахь хаш ялтсаа авч болно.
— Дүү Бай, бясалгалын зам урт. Сүнсний эм бол түүнд зайлшгүй хэрэгтэй тусламж юм. Хэрэв чи эм найруулагч болж чадвал энд маш хурдан дэвшинэ.
— Эм найруулагчийн шавь, дадлагажигч эм найруулагч, мастер эм найруулагч… — гэж залуу эр инээмсэглэн үргэлжлүүлэв. — Дүү Бай, цаашдын ахиц дэвшил чинь ямар аз завшаантай учрахаас шалтгаална.
Шөнө болоход залуу эр түүнд бүлгэмээс сууц болгон бэлдсэн хашаан байшинд хүргэж өгөв.
— Дүү Бай, би маргааш уулнаас буух хэрэгтэй болохоор Судрын асар руу чамтай хамт явж чадахгүй. Үүрээр тийшээ очоод Нил ягаан Ци Тогоо Захирах урлагийн цээжлэх зааврын үлдсэн хэсгийг ав. Мөн тэнд байгаа сонголтоос дахиад нэг шидийн техник сонгож болно. Зарим зүйлийг үнэгүй авах сайхан боломж шүү. Үүний дараа хүссэн шидийн техник бүрийнхээ төлөө гавьяаны оноо төлөх хэрэгтэй болно.
— Ойлгохгүй зүйл гарвал хэзээ ч над дээр ирж болно. Намайг Хоу Юньфэй гэдэг. Сяомэйг миний өмнөөс харж хандсанд баярлалаа.
Хоу Юньфэй инээмсэглэн гараа хавсарч ёслон бөхийв. Дараа нь эргэж холдон одлоо.
— Хоу Юньфэй?
Бай Шяочунь мөн ёслон бөхийж, Хоу Юньфэйг холдон явахыг ажиглав. Хэсэг бодсоны эцэст нэгэн залуу эмэгтэйн царай санаанд нь орж ирэв.
— Хоу Сяомэй! — гэж тэр дотроо бодон, нүдээ ирмэв.
Тэр гэнэт өөрт нь үнэхээр их аз таарсныг ойлголоо. Яг л санамсаргүй нэг савааг газарт зоосон чинь, тэр нь ургаж сайхан сүүдэртэй мод болсон мэт байв.
Хэсэг зуурын дараа тэр гүнзгий амьсгаа аваад, хашаан сууц руугаа харав. Нүд нь гялалзан, сарны гэрэлд цэх зогслоо.
— Эцсийн эцэст Гадаад бүлгэмийн шавь болох тийм ч муу биш юм байна!
Тэр ханцуйгаа сэгсрээд хашаан дотогш орлоо.