Бай Шяочунь хашаан дотор хэвтэж байхдаа өөрийнхөө тэр хэт автсан зангаар дүүрэн байлаа. Бие нь өвдөж байсан ч яагаад ч юм арьс нь өмнөхөөсөө илүү хатуу болсон гэдгийг мэдэрч байв. Энэ нь түүнийг эм найруулагч болохыг урьд өмнөхөөсөө илүү их хүсэхэд хүргэлээ.
Тэр хашаан дотор нэг гаруй цаг хэвтсэний эцэст биеийг нь чичрүүлж, өвтгөж байсан мэдрэмж аажмаар арилжээ. Бай Шяочунь мөлхөн хөлөө ачиж суугаад, нүд нь гялалзах зуур хадгалах уутнаасаа эмийн үрэл болон эмийн хүж гаргав.
Тэр илүү нухацтай шалгасныхаа дараа гүнзгий амьсгаа авч, сэмээрхэн ийш тийш харснаа дүнзэн байшин руугаа буцаж оров. Тэндээсээ яст мэлхийн тогоогоо дахин гаргаж ирлээ.
“Энэ эмийн үрлийг шууд ууж болно. Гэхдээ сүнс сайжруулалт хийчихвэл энэ үрэл миний бясалгалын суурийг Ци хураахын гуравдугаар түвшнээс дөрөвдүгээр түвшин рүү нэвтрүүлж чадна. Хоёр өнгийн түлээ хэтэрхий үнэтэй байдаг нь харамсалтай. Зуухнуудад бага зэрэг бий л дээ. Гэхдээ би одоо тэнд зарц байхаа больсон болохоор асуудалтай.”
Эмийн үрлийг бодох тусам Бай Шяочуньий догдлол улам нэмэгдэв. Хэсэг бодсоны эцэст тэр эргэлзэхээ больж, нэг өнгийн түлээ гаргаж ирлээ.
“Зүгээр л анхан шатны сүнс сайжруулалт хийе! Тэр хангалттай!”
Тэр түлээг хурдан асаахад түүнээс гарсан нэг өнгийн дөл яст мэлхийн тогооны эхний хээг гэрэлтүүлэв. Бай Шяочунь эмийн үрлийн савыг онгойлгон, дотор нь байсан лонган жимсний хэмжээтэй гурван эмийн үрлийг асгаж гаргалаа.
Гурван эмийн үрэлд сүнс сайжруулалт хийсний дараа тэдгээрийн гадаргуу дээр анивчих мөнгөлөг хээнүүд тодров. Мөн ногоон хүжид сүнс сайжруулалт хийв. Эцэст нь тэр анхан шатны сүнс сайжруулалт хийсэн дөрвөн өөр сүнсний эмээ харан сууснаа, хүжний савхыг өмнөө тавиад гурван эмийн үрлийг амандаа хийлээ.
Дараа нь тэр “Нил ягаан цигийн тогоо удирдах урлаг”-ийн гарын авлагын зургуудыг ажиглан, цээжлэх томьёог нь дагаж бясалгаж эхлэв. Удалгүй бие дэх сүнсний эрчим буцалж эхэллээ. Одоо тэр өмнөхөөсөө байрлалаа хавьгүй удаан барьж чадах болсон бөгөөд бясалгалын суурь нь хурдтай дээшилж байгааг мэдэрч байв.
Нэг хүж шатах хугацааны дараа түүний бие доторх сүнсний эрчмийн жижиг гол бүх биеэр нь урсаж, Ци хураахын дөрөвдүгээр түвшин рүү нэвтрэхэд тун ойртсоноо мэдэрлээ.
“Зуун амьсгалын хугацаанд л тэсчихвэл би нэвтэрч чадна!”
Тэр шүдээ зуун, дөрөв дэх зурагт үзүүлсэн байрлалаа үргэлжлүүлэн барив. Бие нь бөмбөг шиг болтлоо хөөж, дотроос нь тас няс хийх чимээ сонсогдоно. Том том хөлсний дуслууд биеэс нь урсаж байлаа.
Яг тэр үед сүнсний эрчим нь суларч эхлэв. Бай Шяочунь анхаарлаа төвлөрүүлэн нүдээ нарийсгаад, өмнөө байсан ногоон хүжний савхан дээр ам дүүрэн сүнсний эрчим үлээлээ.
Сүнсний эрчим ногоон хүжинд хүрмэгц хүж гэрэлтэж, ногоон могой шиг орооцолдон эргэлдэх ногоон утааны нарийн судлууд бий болов. Тэдгээр нь агаараар нисэн Бай Шяочуньий нүд, чих, хамар, аманд орж, хүчирхэг сүнсний эрчим болон хувирлаа. Хоромхон зуур түүний бие доторх сүнсний эрчмийн гол хоёр дахин томров.
Нүргэлсэн чимээ сонсогдон, салхи мэт доргилтын давалгаа Бай Шяочуньий биеэс түрэн гарч, бүхээг дундуур тархаад хашаа руу нэвтэрлээ. Тэр нүдээ нээхэд нүд нь таашаалаар гялалзаж байв.
“Ци хураахын дөрөвдүгээр түвшин!” хэмээн тэр инээд алдан дуу алдав.
Тэр даруй биеэр нь хүчтэй амьдралын хүч дагуулсан сүнсний эрчим хэрхэн түрэн урсаж байгааг мэдрэв. Бие нь илүү шаламгай болсон байлаа. Доош харвал бүх бие нь хар хирээр бүрхэгдсэн байхыг харав. Энэ нь дөнгөж сая биеэс нь шахагдан гарсан хольц байв.
Түүний дүрс жирэлзэн, дүнзэн байшингаас хөвөн гарч ирлээ. Хашаагаа бага зэрэг цэгцэлсний дараа тэр маш их эрч хүчээр дүүрсэн мэт зогсов. Тэгээд хурдан гарын дохио үзүүлж, хуруугаа хөдөлгөхөд модон сэлэм нь хадгалах уутнаас гэрлийн зурвас болон нисэн гарч ирэв.
Тэр сэлмийг нааш цааш нисгэх зуур нүд нь сэтгэл ханаснаа илтгэн гялалзаж байлаа. Модон сэлэм аль хэдийн жирийн бус байсан ч одоо Ци хураахын дөрөвдүгээр түвшний бясалгалын суурьтай нь хосолсноор бүр ч сүр хүчтэй болжээ.
“Сүнс сайжруулалт үнэхээр гайхалтай юм. Гэхдээ гурван өнгийн дөл ашиглаж чаддаг бол бүр сайхан байхсан. Тийм эмийн үрэл бол үнэхээр гайхамшигтай байх байлаа!”
Тэр энэ тухай бодох тусам сүнсний эм улам бүр гайхамшигтай санагдав. Үрэл хэлбэртэй ч бай, хүж хэлбэртэй ч бай, бясалгал хийхэд зайлшгүй хэрэгтэй зүйл байлаа.
“Би заавал гайхалтай эм найруулагч болно! Мөнх амьдрах, үхэшгүй эм найруулна! Тэгээд арав дахин сайжруулна. Үгүй ээ, түр хүлээ! Зуу дахин сайжруулна!”
Бай Шяочуньий эм найруулагч болох хүсэл улам хүчтэй болов. Гэнэт тэр хадгалах уутаа алгадахад хаш ялтас гарч ирлээ.
Энэ бол Хоу Юньфэйтэй хамт Арван мянган эмийн асарт очихдоо түүнээс авсан хаш ялтас байв. Дотор нь арван мянган төрлийн ургамал, өвс ногооны дүрс байсан юм. Ийм төрлийн эртний тэмдэглэл зөвхөн Анхилуун Үүлэн оргилд байдаг бөгөөд эм найруулагчийн бүх шавь нар тэдгээрийг эзэмших ёстой байлаа.
Мэдээж, арван мянган төрлийн ургамал, өвс ногоо гэдэг дөнгөж эхлэл. Хоу Юньфэйн хэлснээр, тэдгээрийг цээжилсний дараа өөр нэг ботийг авч болно.
Бай Шяочунь шийдэмгий харцаар сүнсний эрчмээ эргэлдүүлэхэд янз бүрийн ургамал, өвс ногооны дүрс оюун санаанд нь тодрон гарч ирэв. Түүний өмнө амьдралын цоо шинэ хуудас нээгдсэн мэт хачин мэдрэмж төрлөө. Тэр ч байтугай Нас уртасгах, урт нас нэмэх эмээр арилжихад хэрэгтэй эмийн ургамлуудын тайлбар ч байв.
Хаш ялтасны агуулгыг шалгасны дараа арван мянган зүйлийг цээжлэх нь үнэндээ тийм ч хэцүү биш гэдгийг ойлгов. Гэвч тэр жирийн нэг хүн биш. Түүний зорилго бол Мөнх амьдрах, үхэшгүй эм найруулж чадах агуу эм найруулагч болох явдал байлаа.
Зан чанарынх нь гүнд нуугдсан тэр догшин зүтгэл дахин дэлбэрэн гарч ирэв. Энэ бол зүгээр нэг жагсаалт цээжлэх ажил биш байлаа. Тэр ургамал бүрийн бүх нарийн ширийнийг анхааралтай ажиглах ёстой. Ургамлыг бүрэн ойлгосныхоо дараа л дараагийн ургамал руу шилжинэ.
Өмнө нь Сюй Баоцайгаас болж ийм дарамтад орж байхдаа тэр хагас жил шахам солиорсон мэт бясалгасан билээ. Харин одоо түүнээс ч агуу зорилго өвөрлөсөн тул мөн л адил зүйл давтагдаж байлаа.
Тэр эмийн ургамлуудыг хамгийн өчүүхэн нарийн ширийн хүртэл нь судлав. Эцэст нь нүдээ анисан ч ургамал тус бүрийн дүрсийг санаж чаддаг болов.
Гэвч энэ нь ч хангалттай санагдсангүй. Судалгаагаа бүрэн болгохын тулд жинхэнэ ургамлуудыг судалж чадсан ч болоосой гэж хүсэж байлаа. Харамсалтай нь үүнийг хийх ямар ч арга түүнд байсангүй. Тиймээс гарын дор байсан мэдээллээ, тэр дундаа навчны хэлбэр болон судлын хээг хүртэл анхааралтай судалж байв.
Гэвч Бай Шяочуньд энэ ч хангалттай байсангүй. Тэр үндэс болон жимсийг нь ч бас судаллаа. Бараг л ургамлууд яг өмнө нь байж, ердийнхөөсөө хэд дахин томорсон бөгөөд судлахад зориулан газраас ухаж гаргасан мэт санагдаж байв.
Үүгээр ч тэр өөртөө бүрэн итгэлтэй болж чадсангүй. Дараа нь ургамал дээр ургасан өчүүхэн үснүүдийг, тэр ч байтугай тэдгээрийн доорх жижиг нүх шиг нээлхийг хүртэл судаллаа.
Цаг хугацаа өнгөрсөөр удалгүй нэг сар болов. Энэ хугацаанд тэр өдөр бүр “Нил ягаан цигийн тогоо удирдах урлаг”-ийн дөрөвдүгээр түвшнийг бясалгаж, бясалгалын сууриндаа улам дасаж байв. Үүний зэрэгцээ “Үхэшгүй мөнх амьдрах техник”-ээ ч мартаагүй. Тэр өдөр бүр өвдөлтийг тэсвэрлэн хашаан дотроо гүйж, уг техникийг бясалгахын зэрэгцээ хаш ялтсан дээрх ургамал, өвс ногоонуудыг цээжилдэг байлаа. Харамсалтай нь хаш ялтсанд агуулгын жагсаалт байгаагүй тул одоогоор яг хэдийг нь цээжилснээ тэр мэдэхгүй байв.
Тэр хашаан дотроо дасгал хийхээс гадна буланд байх сүнсний талбай дээр байнга очдог байлаа. Тэнд арван эмийн ургамал ургуулж байв.
Эдгээр арван ургамал нь Сүнсний өвлийн хулс байлаа. Хагас сарын өмнө тэр Анхилуун Үүлэн оргилын Гадаад бүлгэмийн шавь нарын Даалгаврын хөшөөнд очоод, тэдгээрийг авахын тулд энгийн бөгөөд аюул багатай даалгавар сонгосон юм.
Бай Шяочунь Ли Цинхоугийн хэлсэн зүйлийг мартаж зүрхэлсэнгүй. Бүлгэмийн шавь нар хагас жил тутамд дор хаяж нэг даалгавар биелүүлэх ёстой. Энэ бол Бай Шяочуньий сэтгэлдээ бат суулгасан бүлгэмийн дүрэм байлаа.
Энэ даалгаврын гавьяаны онооны шагнал ихээхэн байсан бөгөөд эцэст нь хэчнээн их зүйл хүлээлгэн өгснөөс шалтгаалаад бүр ч өндөр байж болох байв. Даалгавар нь энгийн боловч нэлээд цаг шаарддаг байлаа. Тэр ургамлуудыг гурван сарын турш арчилсны дараа л даалгавраа хүлээлгэн өгч чадах байв.
Мэдээж, Сүнсний өвлийн хулсны ургалтыг бясалгагчийн сүнсний эрчмээр хурдасгаж болно. Харамсалтай нь Бай Шяочуньд энэ аргыг туршиж үзэх зав байгаагүй тул буцаж ирэнгүүтээ үрийг нь сүнсний талбайдаа суулгасан юм.
“Чи чинь дэндүү удаан ургаж байна.”
Тэр сүнсний талбай руу доош харан ингэж хэлэв. Хаш ялтсан дээрх тайлбараас тэр Сүнсний өвлийн хулс зөв ургахын тулд их хэмжээний сүнсний эрчим шаарддагийг мэдэж байлаа. Хэрэв ургаж буй хөрс нь хангалттай хүчтэй сүнсний эрчимгүй бол бясалгагч өөрөө сүнсний эрчим нэмж өгөх хэрэгтэй байв.
Тэр сөхрөн сууж, сүнсний талбайгаас атга дүүрэн хөрс атгав. Хэсэг зуурын дараа тэр бувтнав.
“Энэ сүнсний талбайд лав хангалттай сүнсний эрчим байхгүй. Тийм болохоор Сүнсний өвлийн хулс ингэж удаан ургаж байгаа байх.
“Сүнсний талбайн сүнсний эрчмийг арай хүчтэй болгохын тулд би яах вэ...?”
Тэр хэсэг бодсоны дараа царай нь гэнэт гэрэлтэж, баруун гараа сунгатал яст мэлхийн тогоо бий болов.
Тэр тогоо руу, дараа нь сүнсний талбай руу ээлжлэн харснаа нүд нь гялалзаж эхэллээ.
“Хэрэв энэ тогоо ямар ч зүйлийг сайжруулж чаддаг юм бол... сүнсний хөрсөнд ч сүнс сайжруулалт хийж болох юм биш үү?”
Гэнэт маш их сониучирхсан Бай Шяочунь Сүнсний өвлийн хулсны үрийг хурдан ухаж гаргав. Дараа нь яст мэлхийн тогоог сүнсний хөрсөөр дүүргээд, туршилт хийхээр нэг өнгийн түлээ гаргаж ирэв.
Удалгүй мөнгөн гэрэл цахилж, яст мэлхийн тогоон дахь сүнсний хөрс анхан шатны сүнс сайжруулалтын хээгээр гэрэлтэв. Гэрэл хурдан бүдгэрсэн ч сүнсний хөрс өмнөхөөсөө хавьгүй хүчтэй сүнсний эрчим ялгаруулж байлаа.
Бай Шяочунь баярлав. Үүнийг огтхон ч төвөгшөөлгүйгээр тэр нэг тогоо дүүрэн сүнсний хөрсний араас нөгөөг сайжруулж эхэллээ. Нэг гаруй цагийн дараа, нэг өнгийн түлээ бараг дуусах үед сүнсний талбай бүхэлдээ анхан шатны сүнс сайжруулалтад хамрагдсан байв.
Мэдээж, энэ нь хөрсний зөвхөн дээд давхаргад л үйлчилсэн юм. Түүнээс доош орох хэмжээний түлээ түүнд байсангүй. Тиймээс сүнсний хөрсөнд суурь байгаагүй учир хангалттай хугацаа өнгөрсний дараа хөрс аажмаар хэвийн байдалдаа орно.
Гэсэн ч одоогийн сүнсний талбайн сүнсний эрчим тэнгэр донсолгож, газар хөдөлгөхүйц өөрчлөгдөн, эргэн тойронд нь анхилуун үнэр хөвөрч эхэлжээ.
Бай Шяочунь тэр даруй Сүнсний өвлийн хулсны үрийг буцаан суулгаад, хажууд нь зогсон ажиглав. Удалгүй өчүүхэн нахиа цухуйж, хурдтай ургаж эхэллээ.
Нүд ирмэхийн зуур тэд бараг нэг метр өндөр болов. Үнэндээ, хэрэв бүлгэм дотор эмийн ургамал ургуулахдаа гаршсан шавь нар энэ байдлыг харсан бол цочирдон уулга алдах байв. Бясалгагч ургамлыг сүнсний эрчмээр хэчнээн чадварлаг тэтгэдэг байсан ч тэд ингэж хурдан ургахгүй.
Эцсийн эцэст, бясалгалын ертөнцөд ердөө арван иш Сүнсний өвлийн хулс ургуулахын төлөө хөрсөнд сүнс сайжруулалт хийх хэмжээнд үрэлгэн хүн урьд өмнө байгаагүй.
Сүнс сайжруулалтын алдарт их мастерууд хүртэл ийм зүйл хийх тухай бодохгүй. Энэ нь дэндүү их үрэлгэн хэрэг байлаа.
Сүнсний өвлийн хулс одоо сайн ургаж байгааг хараад Бай Шяочунь сэтгэл ханав. Тэр буцан эргэж, хашаан дотроо гүйсээр, хаш ялтсан дээрх ургамал, өвс ногоог нэгэн зэрэг судаллаа.
Нар жаргаж, тэнгэр харанхуй болов. Сүнсний өвлийн хулсны ишнүүд аль хэдийн нэг метрээс өндөр ургасан бөгөөд бүрэн өндрөө хараахан гүйцээгүй бололтой байв. Тиймээс гурван сарын дараа яг хэд хүрэхийг хэлэхэд бэрх байлаа.
Тэр шөнө Бай Шяочунь эцэст нь хаш ялтсаа тавив. Шаргуу зүтгэсний эцэст тэр арван мянган төрлийн ургамал, өвс ногоог бүгдийг нь бүрэн цээжилжээ. Тэр ч байтугай эмийн ургамлуудын тайлбар дотор зарим ургамал бусад эмийн ургамалтай хэрхэн харшилдгийг харуулсан хэсгүүдийг ч олж мэдсэн байв.
“Маргааш өглөө ургамал, өвс ногооны тухай хоёр дахь ботийг авахаар явна. Арван мянган эмийн асарт өгөх шалгалт нь ямар байх бол? Би үнэхээр тэнцэж чадах болов уу?”
Бай Шяочунь эрүүгээ өргөн, ханцуйгаа сэгсрэв. Тэр дөнгөж зоримог, сүртэй үг хэлэх гэж байсан ч өөрийн эрхгүй бага зэрэг түгшиж эхэллээ. Хоолойгоо зассанаа хаш ялтсаа дахин авч, цааш нь судалж эхлэв. Шалгалтын үеэр ямар нэг асуудал гарч ирэх вий гэсэн айдас нь огт арилахгүй байлаа.