Би мөнх настан болно

17-р анги

17-р анги — Бяцхан яст мэлхий

Сонсох

Маргааш өглөө үүр цаймагц Бай Шяочунь эртлэн сэрлээ. Дүнзэн байшингаасаа гармагцаа Өвлийн сүнсний хулс руу харвал тэр аль хэдийн жирийн хүний өндрийн талаас өндөр болжээ. Тэр сэтгэл хангалуун толгой дохин, хашаанаасаа гарч Арван мянган эмийн асар руу явлаа.

Нар хаяанаас хөөрч, зүг бүрт гялалзсан туяа цацруулна. Манан дунд алтан мөрөг загас мэт бүжих олон өнгийн нарны гэрэл үнэхээр сүрлэг харагдаж байв. Бай Шяочунь өдгөө бусад олон Гадаад бүлгэмийн шавийн хамт замаар яаран явж байлаа. Тэдний хэнийг ч танихгүй байсан тул Зуухны өрөөний ах нараа гэнэт ихэд санав.

“Ахмад ах маань яаж явна бол? Бас Гурав дахь бүдүүн Хэй…”

Дотроо санаа алдан, тэр нар тэнгэрт өндөр хөөртөл бүтэн цаг орчим алхав. Эцэст нь алсаас Арван мянган эмийн асар болон түүний гадна босгосон сүрдэм арван чулуун хөшөө харагдлаа.

Тэдгээр чулуун хөшөө нь Арван мянган эмийн асрыг таних гол шинж байлаа. Тэдгээрээс ногоон гэрэл цацарч, агаарт зуу гаруй метрийн өндөрт сүндэрлэнэ. Яг л тэнд арван аварга зогсож байгаа мэт үнэхээр гайхалтай, сүрдмээр дүр зураг байлаа.

Чулуун хөшөөдийн гадаргуу дээр нэгээс зуу хүртэлх байрлалыг харуулсан мөр мөр бичээс харагдана.

Харин дээд хэсэгт нэр огт байсангүй, зөвхөн янз бүрийн дүрс байв. Тэдгээр нь үнэндээ Арван мянган эмийн асарт нэрд гарсан эм найруулагч болсон Гадаад бүлгэмийн сонгогдсон шавь нарын бэлгэ тэмдэг байлаа.

Эм найруулагч бүр өөрийн гэсэн бэлгэ тэмдэгтэй бөгөөд амжилттай найруулсан сүнсний эмүүдээ тэр тэмдгээрээ тэмдэглэдэг байв. Энэ нь эрт дээр үеэс уламжилж ирсэн ёс заншил учраас бүх эм найруулагчийн хувьд чухал нэр төрийн хэрэг байлаа.

Өмнө нь энд ирэхэд Хоу Юньфэй түүнд энэ бүхнийг товчхон тайлбарласан билээ. Харин одоо Бай Шяочунь ганцаараа ирсэн тул арван чулуун хөшөөг ширтэхээс өөр аргагүй болов.

Түүний анхаарлыг хамгийн түрүүнд тэргүүн чулуун хөшөөний нэгдүгээр байрт байх тодхон бэлгэ тэмдэг татав.

Энэ нь шидэт лонх байлаа!

Хоу Юньфэйгийн хэлснээр тэр шидэт лонх нь… Жоу Синьцигийн бэлгэ тэмдэг байв!

Бай Шяочуньд энэ нэр танил байлаа. Тэр зарц байхдаа Том бүдүүн Жан хүн орхоодойн үндэс мэрэнгээ Жоу Синьцигийн талаар санаа алдаж байхыг сарны гэрэл дор суун сонсож байснаа санав.

Тэр мөнх бус хүмүүсийн овгоос гаралтай бөгөөд хэдэн жилийн өмнө бүлгэмийн нэгэн ахмад гишүүн түүнийг олж, ер бусын төрөлхийн авьяастайг нь мэджээ. Түүнийг бүлгэмд ирж, албан ёсоор шалгуулахад төрөлхийн авьяас нь Сүнсний Урсгал Бүлгэмд асар их үймээн дэгдээсэн байна.

Тэр ховор ургамал, өвсний сүнсний меридиантай байв. Энэ нь түүний бясалгалын хурдыг жирийн хүнийхээс хэд дахин нэмэгдүүлээд зогсохгүй, эм найруулах тал дээр ч гайхалтай их боломж олгожээ. Анхилуун Үүлэн оргилд орсныхоо дараа тэр Ли Цинхоугийн цорын ганц шавь болсон бөгөөд үнэндээ Ли Цинхоугийн дараа бүлгэмийн хамгийн чухал эм найруулагч, ирээдүйн гол тулгуур гэж үзэгддэг байлаа.

Сүнсний Урсгал Бүлгэмийн дүрэм ёсоор хүний төрөлхийн авьяас хэчнээн өндөр байсан ч шууд Дотоод бүлгэмийн шавь болж чаддаггүй байв. Тиймээс Жоу Синьци Өмнөд эргийн бусад оргилын сонгогдсон шавь нарын нэгэн адил эхлээд Гадаад бүлгэмд шавилж, хичээнгүйлэн бясалган хүчээ сайжруулах ёстой байлаа. Гэхдээ тэдний хүртэж буй бясалгалын нөөцийг үнэндээ Дотоод бүлгэмээс хангадаг байв.

Жоу Синьци өөрийгөө баталж, удалгүй Дотоод бүлгэмийн шавь болно гэдгийг бүгд мэдэж байлаа.

Үүн дээр нэмээд тэр үнэхээр гайхалтай үзэсгэлэнтэй байсан тул тоо томшгүй олон эрэгтэй шавийн бишрэлийг хүртжээ.

Энэ бүх шалтгааны улмаас тэр Анхилуун Үүлэн оргилд маш алдартай байв. Үнэндээ Дотоод бүлгэмийн шавь нар хүртэл түүнийг Гадаад бүлгэмийн хүн гэж үздэггүй байлаа. Бүр хуучинсаг үзэлтэй Дотоод бүлгэмийнхэн хүртэл түүнээс эмээдэг байв.

Энэ бүхнийг бодож суухдаа Бай Шяочунь Жоу Синьциг ихэд сонирхож эхлэв. Тэр нэг чулуун хөшөөнөөс нөгөөд шилжин, арван хөшөөг анхааралтай ажиглав. Удалгүй хэлэх үггүй болтлоо алмайрчээ.

“Жоу Синьци үнэхээр гайхалтай юм! Энэ арван чулуун хөшөөний наймынх нь нэгдүгээр байрт нэр нь байна! Харин үлдсэн хоёр дээр нь нэр нь огт алга. Тэдгээрт одоохондоо өрсөлдөж үзээгүй бололтой!”

Бай Шяочуньий нүд таваг шиг томрон, арван чулуун хөшөөг ээлж дараалан харав.

Энэ хооронд Арван мянган эмийн асрын эргэн тойронд цугласан шавь нарын тоо нэлээд олширчээ. Бай Шяочунь чулуун хөшөөнүүдээс харцаа салгаад, ургамал, өвсний хоёрдугаар ботийг хаш хуудсаар солих газрыг хайж эхлэв. Тэр эргэн тойрноо ажвал үнэхээр олон хүн цугласан байлаа. Яг л ямар нэгэн шалтгаанаар урьдчилан цугласан мэт санагдана. Гэтэл гэнэт хүмүүс догдлон ярилцах нь сонсогдов.

“Жоу эгч ирж байна!”

“Ха ха ха! Цуу яриа үнэн байж! Жоу эгч өнөөдөр ирнэ гэсэн. Бид дэмий ирсэнгүй!”

“Жоу эгч ургамал, өвсний таван боть болон сүнслэг амьтдын гурван ботид аль хэдийн нэгдүгээр байр эзэлсэн. Энэ удаа тэр сүнслэг амьтдын дөрөвдүгээр ботийн шалгалтыг гарцаагүй өгнө!”

Яриа шуугилдан намсаж, дахин чангарч, цугласан олон улам шигүү болов. Бай Шяочунь яг голд нь хавчуулагдсан ч урьдынх шигээ тарган биш байсан нь аз болжээ. Тэр багагүй түлхэлцсэний эцэст урд талд гарч чаджээ. Тэгтэл дээш хартал агаарт хурц гэрлийн цацраг нисэн ирж байв.

Тэр нь цэнхэр өнгийн нисдэг торго бөгөөд дээр нь Гадаад бүлгэмийн хувцас өмссөн залуу эмэгтэй зогсож байлаа. Хар урт үс нь салхинд ардаа намиран хийсэж, нарийхан, гал шувууны хэлбэртэй хөмсөгнийх нь доорх нүд сар шиг хүйтнээр гялалзана. Царай зүс нь үзэсгэлэнтэй, бие галбир нь туранхай бөгөөд уян налархай байв.

Тэр арван чулуун хөшөөний нэг рүү нисэн очиход эргэн тойрны Гадаад бүлгэмийн шавь нар хөгжөөн дэмжин хашхирлаа. Тэр газардсаныхаа дараа эргэн тойрноо ч харсангүй, чулуун хөшөөнүүдийн доор барьсан дүнзэн байшингуудын нэг рүү шууд алхав.

Энэ үед л Бай Шяочунь арван чулуун хөшөө тус бүрийн доор дүнзэн байшин байгааг анзаарав. Үнэндээ бүгдээс нь хүмүүс орж гарч байсан бөгөөд саяын залуу эмэгтэйн орсон байшин ч мөн адил байлаа.

Эргэн тойрны шавь нар маш их догдолж байв. Бай Шяочунь бусдаасаа илүү туранхай, сул дорой харагдах нэгэн шавийг олж хараад түүн рүү дөхөж очив.

Тэгээд чангаар хашхирлаа.

“Эцэст нь Жоу эгчийг дахин харах нь! Энэ удаа тэр есдүгээр чулуун хөшөөн дээр гарцаагүй нэгдүгээр байр эзэлнэ!”

Дараа нь тэр өнөөдөр юу болж байгааг туранхай залуугаас дэлгэрэнгүй асуув. Залуугийн сэтгэл санаа ийм сайхан байсан тул тэр даруй бүхнийг нарийн тайлбарлаж өглөө.

“Жоу эгч эрт дээр үеэс өнөөг хүртэл арван чулуун хөшөөний бүгдийнх нь нэгдүгээр байрыг эзэлсэн анхны хүн болохыг хүсэж байгаа юм. Үүнийг хийж чадах цорын ганц хүн нь ч тэр. Түүнд сүнслэг амьтдын дөрөв, тавдугаар ботийн шалгалтад орох л үлдсэн. Тэгвэл тэр хоёуланд нь гарцаагүй нэгдүгээр байр эзэлнэ!”

Бай Шяочуньд хамгийн чухал зүйл нь ургамал, өвсний хоёрдугаар ботийг авах байлаа. Үүний тулд тохирох дүнзэн байшинд орж шалгалт өгөх ёстой. Хэрэв тэнцвэл тэр боть өөрийнх нь болно. Тиймээс тэр олны дундуур зүтгэн, нэгдүгээр чулуун хөшөөний зүг явлаа.

Энэ амаргүй байв. Тэнд очиход бүх байшин аль хэдийн эзэнтэй болсон байлаа. Хэсэг хүлээсний эцэст нэг байшингаас царай нь барайсан шавь гундуухан гарч ирэхийг харав. Гэвч энэ нь Бай Шяочуньий урам зоригийг огт мохоосонгүй. Тэр даруй дүнзэн байшин руу орлоо.

Дотогш ормогц гаднах шуугианаас бүрэн тусгаарлагдсан мэт болж, энд бүх зүйл амар тайван, нам гүм байв. Дүнзэн байшин тийм ч том биш бөгөөд голд нь жижиг чулуун хөшөөний өмнө залбирлын дэвсгэр дэвссэн байлаа.

Бай Шяочунь заасан ёсоор завилан суугаад, ургамал, өвсний нэгдүгээр ботийг агуулсан хаш хуудсаа гаргав. Тэр хаш хуудсаа чулуун хөшөөнд тулгахад дотогшоо шингэв. Чулуун хөшөө чичирч, хурц гэрэл цацруулж эхлэв.

“Гадаа байсан ахын хэлснээр одоо намайг эм найруулагч гэдгийг илэрхийлэх бэлгэ тэмдгээ сонгох ёстой юм байна.”

Тэр хэсэг бодсоноо инээд алдан, яст мэлхийн дүрс зурлаа. Тэр яст мэлхийд дуртай байв. Зурсан дүрс нь бага зэрэг гажиж, муухай болсон ч өөрийнх нь нүдэнд нэлээд дажгүй харагдаж байлаа.

Яст мэлхийн бэлгэ тэмдэг хэд хэд анивчив. Бай Шяочунь гүнзгий амьсгаа авлаа. Тэр цигээ тогтоож, оюун санаагаа цэгцлэхэд нүд нь хурц гэрэлтэж эхлэв. Эцэст нь гараа аажуухан сунгаж, чулуун хөшөөн дээр тавилаа. Түүний гар чулуун хөшөөнд хүрсэн тэр агшинд нүргэлэх чимээ оюун ухааныг нь дүүргэж, хараа нь бүрэлзэв. Хараа нь дахин тодроход тэр дүнзэн байшинд байхаа больж, хийсвэр ертөнцөд очсон байлаа.

Тэр орчноо ажиж амжаагүй байтал урд нь гэрэл гялсхийж, тоо томшгүй олон эмийн ургамал харааны талбайг нь дүүргэв.

Эмийн ургамлуудын аль нь ч бүтнээрээ байсангүй. Харин тус бүр нь арав гаруй хэсэг болон хуваагдаж, энд тэнд тархсан байлаа.

Эргэн тойрноо зүгээр хараад л нийт хэдэн ургамал байгааг мэдэх боломжгүй байв.

Арван мянган эмийн асрын энэ шалгалтын арга нь Анхилуун Үүлэн оргилын тоо томшгүй олон Гадаад бүлгэмийн шавийн айж эмээдэг зүйл байлаа. Олон жилийн турш тоо томшгүй олон шавь шалгалт өгсөн ч эцэст нь өөрсдийгөө ямар ч чадваргүй мэт мэдэрч байв. Тиймээс чулуун хөшөөн дээрх эхний зуунд нэрээ оруулж чадсан хүн бүр олны атаархал, сайшаалыг хүртдэг байлаа.

Ялангуяа нэгдүгээр байр нь асар их алдар нэрийг авчирдаг байв.

Гэнэт хүйтэн, сэтгэл хөдлөлгүй хоолой цуурайтлаа.

“Нэг хүж шатах хугацаанд сүнслэг ургамлуудыг дахин угсар. Шалгалтын үр дүнг чиний угсарсан нийт ургамлын тоогоор тооцно. Одоо эхэлж болно.”

“Тийм л юм уу?”

Бай Шяочунь итгэж ядан бодов. Тэр хаш хуудсан дээрх эмийн ургамлуудыг судлахад өөрийгөө бүрэн зориулсан тул одоо ч зуу зуун ургамлын хэсгийг хараад л таньж, хооронд нь нийлүүлж чадна.

Тэр энэ шалгалтад үнэхээр их санаа зовж байсан ч ямар байдгийг нь хараад санаа амарсан мэт санаа алдав. Гэсэн ч бүрэн тайвширч чадсангүй.

“Ийм амархан байж болохгүй. Шалгалт нь ийм энгийн юм чинь тэнцэх эцсийн босго нь асар өндөр байх ёстой.”

Дахин сандарсан Бай Шяочунь хуруугаа агаарт хөдөлгөн, арав гаруй эмийн ургамлын хэсгийг заав. Тэр даруй хэсгүүд хоорондоо нийлж, хоёр эмийн ургамал болон бүрэлдэв.

Дараа нь тэр хоёр гараа агаарт хөдөлгөж, хэсэг ч зогсолтгүй тоо томшгүй олон ургамлын хэсгийг ийш тийш нисгэн, хооронд нь нийлүүлэв. Нэг эмийн ургамал ар араасаа бүрэлдсээр, удалгүй тэр зуун ургамал угсарчээ.

Тэр хэсэг зуур бодлогоширон дээш харснаа сэтгэл нь сэргэв. Эргэн тойрныхоо бүхнийг мартан, эмийн ургамлын хэсгүүдэд бүх анхаарлаа төвлөрүүлж, гараа маш хурдан хөдөлгөв. Тэгээд шалгалтад тэнцэхгүй бол ямар аймшигтай байхыг гэнэт бодоод, бүр ч ширүүн шийдэмгий болон бүх хүчээрээ ажиллаж эхлэв. Нүд нь бүрэн улайж, гарын хөдөлгөөн нь бүр ч хурдсав.

Зуун ургамал. Хоёр зуун ургамал. Гурван зуун ургамал. Таван зуун ургамал… Мянган ургамал!

Хөлс нүүрээр нь асгарч, толгойн оройгоос нь цагаан уур савсаж, гар нь тасралтгүй ниснэ. Тэр эргэн тойрноо ажин, хооронд нь нийлүүлж болох өөр эмийн ургамлын хэсгүүдийг даруй танив. Хаш хуудсан дээрх эмийн ургамлуудыг цээжилж байхдаа тэр үйл явцад маш их автсан тул ургамлуудыг нунтаглан, улам нарийн судалж үзэхийг хүртэл хүсэж байсан билээ.

Гэвч тэгэх боломжгүй байсан учраас тэр тэднийг маш нарийн судалж, бүрэн ойлголоо гэж мэдрэх хүртлээ нягталсан юм.

Хэрэв гаднах шавь нар юу болж байгааг харж чадсан бол итгэлгүйхэн уулга алдах байлаа. Тэдний хувьд энэ шалгалт нь дагзны үс босмоор аймшигтай санагддаг байв. Бай Шяочунь хаш хуудсан дээрх эмийн ургамлуудыг ийм нягт нямбай судалсныг тэдний хэн нь ч төсөөлөх боломжгүй.

Цаг хугацаа өнгөрсөөр байлаа.

Хоёр мянган ургамал. Гурван мянган ургамал…

Бай Шяочуньий нүд бүрэн улайж, бодол нь хөтөлсөн хурдаар гараа хөдөлгөхийг хүчлэв. Тэр гарын хөдөлгөөн нь бодлоосоо хоцрох вий хэмээн айж, бүр Ци хураалтын дөрөвдүгээр түвшний хүчийг ашиглаж байлаа.

Хэчнээн хурдан ажиллаж байсан ч шалгалтад тэнцэж чадах эсэхдээ итгэлгүй байв. Тиймээс шүдээ зуун, цааш үргэлжлүүлэн ажиллахаас өөр аргагүй байлаа.

Дөрвөн мянган ургамал. Таван мянган ургамал. Зургаан мянган ургамал. Долоон мянган ургамал…

Хэр их цаг өнгөрснийг тэр мэдэхгүй байв. Гэсэн ч зарим ургамлын хэсэг үлдсэн хэвээр байлаа. Гэтэл гэнэт хаа сайгүй гэрэл цацарч, хараа нь бүрэлзэв. Дүнзэн байшин дахин харагдаж, чулуун хөшөөний гадаргуу дээр хаш хуудас гарч ирлээ. Энэ нь түүний өмнө нь дотогш хийсэн, ургамал, өвсний нэгдүгээр ботийг агуулсан тэр л хаш хуудас байв.

“Би хэдхэн хэсгийг орхигдуулчихжээ. Гэхдээ үнэхээр цөөхөн хэдхэн…”

Бай Шяочунь түгшин бодов. Тэр хаш хуудсаа аваад дүнзэн байшингаас гарлаа. Сэтгэл нь бүрэн унасан байв. Яг тэр үед гаднаас хөгжөөн дэмжсэн хашхираан сонсогдов.

Тэр Жоу Синьцигийн орсон дүнзэн байшин руу харлаа. Жоу Синьци дотроос гарч ирэхэд түүний нэр гэнэт нэгдүгээр байрт гарч ирэв.

17-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би мөнх настан болно17-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах