Би мөнх настан болно

20-р анги

20-р анги — Энд тэнд хөглөрөх өд

Сонсох

Сүнсэн сүүлт тахианууд жирийн тахианаас хавьгүй том байв. Тэдний өд маш тэсвэртэй, ааш зан нь ч туйлын догшин. Нас бие гүйцэхээрээ Ци Хураах шатны хоёрдугаар түвшинтэй дүйцэхүйц болдог байлаа.

Тэдний махыг идэж болдог төдийгүй өндгийг нь ч хэрэглэж болно. Цус, ясыг нь эм найруулахад орц болгон ашигладаг бөгөөд сүүлийг нь шатаавал ховор гурван өнгөт гал гаргаж болдог байв. Энэ бүхний учир Сүнсний Урсгал Бүлгэмийн өмнөд эргийн гурван ууланд Сүнсэн сүүлт тахиаг олноор нь өсгөн үржүүлдэг байлаа.

Гэхдээ тэдгээр тахиа Бүлгэмийн өмч биш байв. Харин Ли Цинхоу болон нөгөө хоёр оргилын эздийн хувийн өмч бөгөөд тэд тодорхой шавь нарыг томилж, тахиаг өсгөн арчлуулдаг байлаа. Анхилуун Үүлэн Оргил дээр тахиа үржүүлэхээр тусгайлан гаргасан гурван газар байсан юм.

Бай Шяочунь шугуйн дунд хярзан сууж, Сүнсэн сүүлт тахиануудыг ажиглав. Тэр Зуухнуудад ажиллаж байхдаа эдгээр тахиаг амьд байхыг нь хэзээ ч харж байгаагүй ч махыг нь идэж үзсэн бөгөөд ямар амттайг мэддэг байлаа. Түүнчлэн Бүдүүн Жан эдгээр тахиа сүнсний шавж идэх дуртай гэж хэлж байсан юм.

Тахиануудыг хэсэг ажигласны эцэст Бай Шяочунь хөдөлгөөнд орлоо. Тэр яаруу сандруу алхам хийлгүй, уулнаас бууж, хэдэн сүнсний чулуу зарцуулан сүнсний шавж худалдаж аваад, дараа нь хашаан дахь сууцандаа буцаж ирэв.

Буцаж ирэхэд нь тэр ухаан алдахгүйн тулд арай ядан тэсэхээр хэмжээнд өлссөн байлаа. Тэр даруй идэх юм хайж эхлэв.

Төд удалгүй түүний харц Сүнсөвлийн хулсан дээр тусаж, нүд нь гялалзав. Хулсан ишнүүд аль хэдийн гурван метр орчим өндөр болж, бүдүүн нь нударгатай чацуу байлаа. Тэднээс цацрах сүнслэг туяанаас харахад жирийн хулснаас хавьгүй ер бусын байв.

Бай Шяочунь тэр даруй гүйн очоод, хулсан ишнүүдийг тойрон алхаж, сайтар ажиглангаа чангаар инээлээ. Ургамал ногооны талаар судалсныхаа үндсэн дээр тэр олон ишний дундаас хамгийн тэсвэртэйг нь хурдан олж тогтоов. Дараа нь сууриар нь огтолж аваад, дундуур нь хуваалаа.

Тахиа хулгайлах тухайд Бай Шяочуньд өөрийн гэсэн онцгой арга байсан юм. Гол түлхүүр нь “хулгайлах” гэдэг үгэндээ байлаа. Хэний ч анхаарлыг таталгүй тахиа олж авах нь өөрөө нэгэн төрлийн урлаг байв.

Тэр хулсны хэсгүүдийг ашиглан хулсан царцаа хэмээх төхөөрөмжийг хурдан хийв.

Бай Шяочунь бага байхдаа ааваасаа хулсан царцаа хийхийг сурсан байлаа. Энэ нь тахианаас эхлээд феникс хүртэл бүх төрлийн амьтныг барихад үр дүнтэй гэдэг байв. Хулсан царцаагаа хийж дуусаад хулсны нарийн туузнуудаар уяа сүлжив. Уяаны бат бөхийг шалгасныхаа дараа хулсан царцаатай холбон, шөнийн харанхуйд нисэн одлоо.

“Тахиа иднэ ээ!”

Түүний гэдэс хоржигнож байсан ч нүд нь ногоон туяа цацруулж байв. Өлсгөлөндөө тэр ердийнхөөсөө ч хурдан хөдөлж, удалгүй Сүнсэн сүүлт тахиа үржүүлдэг газарт хүрэв.

Тэр ойртоод хашаа руу өлмий дээрээ гэтсээр, хулсан царцаан дээр нэг сүнсний шавж тавилаа. Дараа нь хулсан царцааг хашааны цаагуур шидэв. Бай Шяочунь хажууханд нь өлсгөлөн сууж, царцаатай холбосон уяаг атгалаа.

Хашааны дотор талд цаахна нь зарим Гадаад бүлгэмийн шавь нар амьдарч, бясалгал хийдэг хэдэн дүнзэн байшин байв. Тахианы аж ахуй нэлээд том бөгөөд зуу гаруй Сүнсэн сүүлт тахиатай байлаа. Тэдний ихэнх нь газар хэвтэж байсан бол цөөн хэд нь ийш тийш алхаж, хааяа толгойгоо бардам гэгч нь өргөн, эргэн тойрноо харж байв.

Хэсэг хугацаа өнгөрсний дараа Сүнсэн сүүлт тахиануудын нэг нь ямар нэгэн зүйл анзаарсан бололтой. Тэр эргэж, холгүйхэн байгаа зүйл рүү хараад, тийшээ алхав. Тэгээд тэнд байгаа сүнсний шавжийг шууд олж харан, хошуугаа доош тоншуулж барьж авахыг оролдов.

Гэвч Сүнсэн сүүлт тахиа сүнсний шавжийг тонших яг эгзэгтэй мөчид нугалсан хулс гэнэт тэнийж, тахианы хошууг овжин аргаар хүчээр ангайлгав.

Сүнсэн сүүлт тахиа хашхирах гэсэн ч хошуу нь ангайсан чигээрээ түгжигдсэн тул ямар ч дуу гаргаж чадсангүй. Дараа нь хошуугаа хааж, хулсыг няцлахыг оролдсон боловч хулс дэндүү тэсвэртэй байв. Түүний оролдлого талаар өнгөрлөө.

Тахиа хэчнээн тэмцсэн ч ганц ч дуу гаргаж чадалгүй удалгүй хашаа руу татагдав. Дараа нь дээш өргөгдөн, хашааны дээгүүр давж, шууд Бай Шяочуньий гарт орлоо. Бай Шяочунь тэр даруй Ци Хураах шатны дөрөвдүгээр түвшний хүчийг дайчилж, асар их хүчийг гартаа цутган, тахианы хүзүүг хугалав. Тэгээд тахиаг хадгалах уутандаа хийчихэв. Түүний хөдөлгөөнөөс харахад ийм зүйл хийхдээ тун гаршсан нь илт байлаа.

Бүх ажиллагаа ердөө гуч орчим амьсгалын хугацаа зарцуулсан бөгөөд үүний ихэнх нь отож хэвтэхэд өнгөрсөн юм. Хэрэв отож хэвтсэн хугацааг хасвал бүр ч хурдан дуусах байлаа.

Бай Шяочунь догдлон хашаан дахь сууц руугаа буцаж гүйв. Удалгүй анхилуун үнэр агаарыг дүүргэлээ. Үүр цайхад бүхэл тахиа Бай Шяочуньий гэдсэнд орчихсон байв.

Энд тэнд хөглөрсөн өд, яс л үлджээ...

Сүнсэн сүүлт тахиаг бүхлээр нь идсэний дараа Бай Шяочуньий өлсгөлөнгийн ихэнх нь намдав. Бие нь тэжээл авч, тэр дулаахан, тухтай болсон байлаа.

Тэр ч байтугай доторх сүнсний эрчим нь бага зэрэг нэмэгдсэн мэт санагдав. Гэхдээ хамгийн тодорхой өөрчлөлт нь Үхэшгүй мөнх амьдрах техникт нь гарчээ. Бай Шяочунь тэр даруй амьсгалаа авч гарган, ойролцоогоор найман мөчлөг амьсгалав.

Амьсгал авах, гаргах бүрд лугшсан дулаан биеэр нь тархаад, дараа нь арьсан дээр нь хуран цуглана. Үүний нөлөөгөөр арьс нь илүү хатуу, тэсвэртэй болж, бүр хар гэрэл анивчих шиг болов. Гэвч сайтар ажиглавал урьдын адил цайвар, тунгалаг хэвээр байлаа.

“Үхэшгүй мөнх амьдрах техник эхлээд өвдөлтөөс эхэлж, дараа нь өлсгөлөнд шилждэг юм байна. Ийм бясалгал үнэхээр хэцүү боловч үр дүн нь маш сайн юм.”

Ингээд тэр баруун гараа сунгав. Гарт нь модон сэлэм гарч ирлээ. Тэгээд ирийг нь гарынхаа ар дээр болгоомжтой, зөөлөн хүргэв.

Модон сэлэмд хоёр давхар сүнс сайжруулалт хийгдсэн байв. Гэвч арьсанд нь хүрэхэд Бай Шяочунь үл ялиг эсэргүүцэх хүчийг мэдэрлээ. Тэр цааш туршсангүй. Харин Үхэшгүй мөнх амьдрах техникийг үргэлжлүүлэн бясалгах хэрэгтэй гэдэгт урьд урьдынхаас илүү итгэлтэй болов.

“Тайлбарын дагуу Үхэшгүй арьс дөрвөн түвшинтэй: алт, мөнгө, зэс, төмөр. Би одоохондоо дөнгөж эхэлж байна. Гэхдээ наян нэгэн өдрийг тэсэж чадвал Үхэшгүй төмөр арьсыг бий болгож чадах ёстой.”

Бай Шяочунь энд тэнд хөглөрөх тахианы ясыг хараад, Үхэшгүй төмөр арьсыг амжилттай бясалгахад юу хамгийн чухал болохыг одоо ойлгожээ.

“Уулан дээр Сүнсэн сүүлт тахиа хангалттай олон байгаа нь яамай даа.”

Тэр баяртайгаар чангаар инээлээ. Одоо тэр Сүнсэн сүүлт тахиануудыг урьд урьдынхаас илүү сонирхож байв.

Түүний мэдэхгүй зүйл гэвэл, Сүнсний Урсгал Бүлгэмийн өнгөрсөн арван мянган жилийн хугацаанд Үхэшгүй мөнх амьдрах техникийг бясалгасан хүн тун цөөхөн байжээ. Тэдгээр хүмүүсийн ихэнх нь эхний наян нэгэн өдрийн аймшигт тарчлалыг тэсэлгүй бясалгалаа орхисон байна. Зарим нь үргэлжлүүлж чадсан ч үүний дараах гол асуудал нь бясалгалыг цааш явуулахад шаардагдах мөнгө байв.

Үхэшгүй алтан арьсны түвшинд хүртэл бясалгахын тулд гарах зардал нь үнэхээр аймшигтай их байлаа. Бүхэл бүтэн Бүлгэм ч ийм их зардлыг даахад бэрх. Эцсийн эцэст тэр бүх нөөцийг үрэлгэн багатай өөр техникүүдэд ашиглаж болох байв. Тэдгээр техникүүд нь энэ техниктэй адил гайхамшигтай биш ч Бүлгэм хамгийн ашигтай хувилбарыг бодолцох ёстой байлаа.

Үхэшгүй мөнх амьдрах техник Судрын асарт тоосонд дарагдан үлдсэн гол шалтгаан нь энэ байв.

Хэсэг хугацаанд бясалгасныхаа дараа Бай Шяочунь тахианы яс, өдийг цуглуулж аваад ойролцоох сүнсний хөрсөнд буллаа.

Дараа нь тэр хашаан дахь сууцаасаа гарч, Гадаад бүлгэмийн шавь нар ихэвчлэн цугладаг газар очив. Тэгээд хэн нэгэн тахиа хулгайд алдсан тухай ярьж байгаа эсэхийг мэдэхээр чих тавин сонсов. Тосгондоо тахиа хулгайлж байсан туршлага дээрээ үндэслэн тэр хэд хоног тутамд ганцхан удаа хөдлөх нь хамгийн зөв арга гэдгийг мэддэг байлаа.

Хэсэг чагнасны эцэст тэр хэн ч алга болсон тахианы талаар ярьж байгааг сонссонгүй. Гэхдээ чагнаж байхдаа Сүнсэн сүүлт тахианы гурван өнгөт сүүлний өдийг гурван өнгөт гал асаахад ашиглаж болдгийг бас мэдэж авав.

Үүнийг мэдсэн даруйдаа Бай Шяочунь хашаан дахь сууц руугаа яаран буцаж очоод, гурван өнгөт сүүлний өдийг сүнсний хөрснөөс ухаж гаргав. Дараа нь сууж, тэдгээрийг бодлогошрон ажиглалаа.

“Энд ийм олон Сүнсэн сүүлт тахиа өсгөдөг нь аргагүй юм байна.”

Тэр гурван өнгөт өдийг хадгалах уутандаа хийв. Бусдын хувьд эдгээр өд гурван өнгөт гал асаах түлш төдий байлаа. Харин түүний хувьд тэдгээр нь гурван давхар сүнс сайжруулалт хийхэд хэрэгтэй түлш байв.

Гэхдээ тэр даруй сүнс сайжруулалт хийхээр оролдсонгүй. Эхлээд сүнсний эм олж аваад, дараа нь эмийг илүү хүчтэй болгохын тулд сүнс сайжруулалт хийхээр төлөвлөжээ.

Хэдэн өдөр амарсны дараа нэгэн шөнө Бай Шяочунь дахин өлсөж эхлэв. Тэр ургамал, ногооны тухай хоёрдугаар ботийг тавиад, шөнийн харанхуйд гарлаа. Буцаж ирэхдээ хадгалах уутандаа дахиад хоёр Сүнсэн сүүлт тахиатай болсон байв.

Ийнхүү цаг хугацаа өнгөрсөөр удалгүй нэг сар болов. Энэ хугацаанд Анхилуун Үүлэн Оргил дээр Сүнсэн сүүлт тахиа алга болж байгаа тухай мэдээ тархаж эхэллээ.

Энэ явдлыг Ли Цинхоу ч сонсов. Эцсийн эцэст ердөө нэг сарын дотор гурван тахианы аж ахуйгаас хэдэн арван тахиа алга болсон байв. Гэвч Ли Цинхоу энэ асуудалд төдийлөн анхаарал хандуулсангүй. Түүнд шийдэх чухал ажил байсан бөгөөд тэр ажил нь түүнийг уулнаас явахад хүргэжээ.

Хамгийн их сэтгэлээр унасан нь Сүнсэн сүүлт тахиаг өсгөн арчлах үүрэгтэй долоо, найман Гадаад бүлгэмийн шавь байлаа. Тэд тахиануудыг өөрсдийг нь ихэд хайрласандаа сэтгэлээр унасан юм биш, харин эдгээр тахиа угаасаа тэдний өмч биш байсантай холбоотой байв. Оргилын эзэн юу ч хэлээгүй ч тэд энэ явдлыг нэр нүүрнийхээ том гарз гэж үзэж байлаа. Эцсийн эцэст тахиа хулгайлж байсан этгээд тэдний яг хамрын дор үйлдэж байв.

Гэвч тэдэнд хийж чадах зүйл байсангүй. Тахиаг хамгаалахын тулд юу ч хийсэн, тахианууд алга болсоор байлаа. Хамгийн учир битүүлэг нь тэдгээр тахиа ямар ч ул мөр үлдээлгүй алга болсон явдал байв. Тэр ч байтугай дуу чимээ ч гараагүй. Яг л агаарт уусан алга болсон мэт.

Энэ үед Бай Шяочуньий бие бүрэн хэвийн байдалдаа орсон төдийгүй бага зэрэг таргалсан байлаа. Үхэшгүй мөнх амьдрах техник биеэс нь хэчнээн ихийг сорж авсан ч тэр тахианы махаар нөхдөг байв. Нүүрэнд нь эрүүл өнгө орж, тэр дахин тухтай амьдарч эхэлжээ.

Түүний сэтгэл санаа сайхан, гэдэс цатгалан байсан тул ургамал, ногооны тухай хоёрдугаар ботийг судлах явц нь улам хурдасав. Эцэст нь тэр бүхнийг судалж дуусгах өдөр ирлээ. Өнгөрсөн удаагийн явдлаас сургамж авсан тэр навч, иш, үндэс, судал, бүр ургамлын гадаргуу дээрх өчүүхэн нарийн үсийг хүртэл өмнөхөөсөө илүү нарийвчлан судалжээ. Одоо тэр ургамлыг хэдэн арван хэсэгт хуваасан ч аль ургамал болохыг таньж чадна гэдэгт урьд урьдынхаас илүү итгэлтэй байв.

Бай Шяочунь цээжээ бардам гэгч нь түрэн алхсаар хашаан дахь сууцаасаа гарч ирэв.

“Энэ удаа би Жоу Шиньчиг голж орхисон Яст мэлхий ноён гэдгээ хүн бүрт мэдүүлнэ!”

Догдлолоор дүүрсэн тэр Арван мянган эмийн асар руу чигээрээ алхлаа.

20-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би мөнх настан болно20-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах