Би мөнх настан болно

22-р анги

22-р анги — Санаа зоволтгүй, Номын эгч ээ!

Сонсох

“Хоёр дахь чулуун хөшөөг хар! Өнөөх жижиг яст мэлхий... дахиад гарч ирлээ!”

“Дахиад тэргүүн байр эзэлчихлээ! Энэ жижиг яст мэлхий чухам хэн юм бэ? Хэн ч байсан дараалан хоёр удаа тэргүүллээ шүү!”

“Одоо Номын эгч Жоу найман тэргүүн байртай биш, ердөө долоотой боллоо!”

Гадаад бүлгэмийн шавь нарын дунд бүрэн үймээн дэгдэж, эргэн тойронд тоо томшгүй олон гайхсан дуу цуурайтав. Гэвч олны дундаас нэгэн охины дуу хамгийн их догдолсон өнгөөр сонсогдож байлаа.

“Урагшаа, жижиг яст мэлхий минь, урагшаа!”

Тэр залуухан эмэгтэй бол Хоу Сяомэй байв. Бай Шяочуньий өмнө нь өдөөн хатган хэлсэн үгсийн ачаар тэр одоо жижиг яст мэлхийн асар их шүтэн бишрэгч болсон байлаа. Жижиг яст мэлхий гэнэт хоёр удаа дараалан тэргүүн байр эзэлснийг хараад, түүнийг бишрэх сэтгэл нь асар хурдан нэмэгдэв. Үнэндээ жижиг яст мэлхий түүний зүрх сэтгэл дэх Жоу Синьцигийн байр суурийг ч давчихсан байлаа.

Үймээний чимээ давалгаалан тархсаар, удалгүй хүн бүр хашхирч эхлэв. Эцсийн эцэст жижиг яст мэлхий үнэхээр алдартай болсон бөгөөд үйлдлээрээ түүний цаана байгаа хүн Жоу Синьцид өрсөлдөх эрхтэйг дахин нотолсон байлаа.

Бүр зарим хүмүүс жижиг яст мэлхий арван чулуун хөшөөний бүхэнд Жоу Синьциг давж гарах тэр мөчийг хүлээж эхэлжээ.

Бай Шяочунь олны дунд зогсож байв. Тэр бага зэрэг сэтгэлээр унасан хэвээр байсан ч дотроо нууцхан сэтгэл хангалуун байлаа. Гагцхүү өөрийгөө чухам хэн болохыг хэн ч мэдэхгүй байгаад бага зэрэг харамсаж байв.

“Хмф. Нэг л өдөр би бүр ч олон хүний өмнө өөрийгөө Яст мэлхий лорд гэдгээ илчилнэ!” гэж тэр өөртөө амлав.

Гэвч тангараг өргөсөн ч тэр одоохондоо бууж өгөх бодолгүй байлаа. Тэр дараа нь бусдын хашхиралтад нэгдэв. Хааяа түүний хэрсэн чанга дуу цуурайтаж, олны үймээнийг улам дэвэргэнэ.

“Тэнгэр минь! Энэ хэн байж таарах вэ!? Би энэ залууд дурлачихлаа!”

“Олны шүтээн! Яст мэлхий лорд ялагдашгүй!”

Бай Шяочуньий хэрсэн чанга дуунаас болж Гадаад бүлгэмийн шавь нарын яриа бүр ч халуурч байв. Гэтэл яг тэр мөчид хүйтэн хурхиралт сонсогдож, нэгэн залуу олны дундаас үсрэн гарч ирээд дүнзэн байшингуудын нэгний орой дээр зогсов.

Тэр бол нүүрэндээ хүйтэн, ширүүн төрх тодруулсан залуу байлаа. Түүний мөс шиг хүйтэн хоолой олны дээгүүр цуурайтав.

“Тэр хараал идсэн жижиг яст мэлхий хэн болохыг би олж мэдэхгүй л байгаасай. Хэрэв мэдчихвэл Номын дүү Жоугийн анхаарлыг булаасныхаа төлөө харамсах болно!”

“Би ч бас адилхан бодож байна! Жижиг яст мэлхий одоо олны дунд нуугдаж байгаа байх. Би түүнийг олно!”

Хоёр дахь дуу нь бас нэгэн залуугийнх байв. Тэр мөн дүнзэн байшингийн дээвэр дээр нисэн гарч, олныг хүйтнээр ажиглав. Тэр залуу Бай Шяочуньийг жижиг яст мэлхий гэж бодоогүй ч, өмнө нь ингэж илт чангаар хашхирч байсан Бай Шяочуньд дургүйцсэн байлаа. Тиймээс харцаа түүн дээр тогтоожээ.

Удалгүй үүнтэй төстэй үг хэлэх хүмүүс нэмэгдэж, долоо найман залуу болов. Тэд бясалгалын хүчээ ил гаргахад, дундаас нь хамгийн хүчтэй нь Ци хураах шатны долдугаар түвшинд байгааг мэдэж болохоор байлаа.

Эдгээр хүмүүс Жоу Синьцигийн шүтэн бишрэгчид байсан бөгөөд бүр нэртэй шүтэн бишрэгчид байв. Тэд гарч ирмэгц олны дунд тэр дороо нам гүм болж, хүмүүс энэ тухай ярихаа болив. Гэвч дотроо ихэнх нь болсон явдалд дургүйцэж, өнөөх залуусыг урьд урьдынхаас илүү жигшиж байлаа.

Хүн бүр Жоу Синьцид дуртай байсан ч тэр ганцхан хүн байв. Тэнд байсан шавь нар тэнэг биш тул Жоу Синьцид өөрийн хүчээр өрсөлдөж чадах хүнийг үнэндээ биширч байлаа.

Бай Шяочунь өнөөх залуугийн ширүүн харцны бай болсноо мэдээд өөртөө итгэл муутай болов. Гэвч эргэн тойронд нь ийм олон хүн байхад өнөөх залуу тэднийг гомдоож зүрхлэхгүй гэж бодоод, “Надад гар хүрч үз. Би үхэн үхтлээ тэмцэнэ” гэсэн янзтайгаар өөдөөс нь ширтэв.

Ийнхүү сөргөлдөөн үргэлжилж байх үед Арван мянган эмийн асарын зүгээс агаарыг зүсэн нэгэн гэрлийн зурвас харван ирэв. Түүний дотор үзэсгэлэнт нэгэн дүр харагдаж байсан нь Жоу Синьци байлаа.

“Номын эгч Жоу байна.”

“Номын эгч Жоу ирж байна.”

Сөргөлдөөн тэр дороо дуусав. Гадаад бүлгэмийн шавь нар Жоу Синьциг олж хармагцаа нүүрэнд нь инээмсэглэл тодров.

Түүний долоо найман шүтэн бишрэгч бясалгалын хүчээ яаран хураав. Тэд юу ч болоогүй мэт өөртөө итгэлтэй, тайван харагдан, Жоу Синьцид гараа хавсран ёслов.

Жоу Синьци энд хоёр шалтгаанаар иржээ. Нэгдүгээрт, хоёр дахь чулуун хөшөөн дээрх эрэмбийн жагсаалтад өөрчлөлт орсныг аль хэдийн сонссон байв. Хоёрдугаарт, түүнд өөр хийх ажил байлаа. Тэр эргэн тойрноо нэг хараад, энэ сөргөлдөөнийг юунаас үүдсэнийг амархан тааварлав. Найман шүтэн бишрэгч рүүгээ харахад нүдэнд нь дургүйцэл, бүр зэвүүцэл ч тодорч байлаа.

“Жоу Синьцигийн хэрэгт бусад хүн оролцох шаардлагагүй,” гэж тэр хүйтнээр хэлэв. “Түүнээс гадна Анхилуун Үүлэн оргилд шинэ Сонгогдсон шавь гарч ирсэн бол энэ нь бүхэл бүлгэмийн хувьд азтай хэрэг. Хэрэв та нар ийм зүйл дахин гаргавал, Номын дүү чинь уураа барьж чадахгүй болсонд бүү буруутгаарай.”

Түүний дуу хоолой илдний ир шиг хурц байлаа. Найман шүтэн бишрэгч нь уурласан харагдсан ч ганц ч үг хэлж зүрхэлсэнгүй.

Жоу Синьци хоёр дахь чулуун хөшөөн дээрх жижиг яст мэлхий рүү дээш харахад, зүрхэнд нь бууж өгдөггүй сэтгэл оргив. Тэр олныг харан, хүйтэн бөгөөд бардам өнгөөр хэлэв.

“Ургамал, өвсний эхний болон хоёрдугаар ботийн чулуун хөшөөн дээр намайг давсан тэр Номын дүү маань олны дунд хөлхөлдсөөр, жинхэнэ төрхөө харуулах хүсэлгүй байвал тэг л биз. Дураараа бол.”

Эргэн тойрны Гадаад бүлгэмийн шавь нар уухайлав. Тэдний ихэнхийн хувьд Жоу Синьци бол Анхилуун Үүлэн оргилын жинхэнэ Сонгогдсон шавь байлаа.

Бай Шяочунь олны дунд зогсож байхдаа Жоу Синьци үнэхээр Сонгогдсон шавь гэх цолыг хүртэх нь аргагүй хүн юм гэж бодов. Түүний саяын хэлсэн үг үнэхээр гайхалтай байлаа. Тэр хэсэг бодлогошрон дээш харав.

Түүний үгнээс бардам өнгө тодхон сонсогдож байсан бөгөөд Бай Шяочуньийг хамгийн ихээр санаа алдуулах зүйл нь өөрийгөө илчлэхийг хүсээгүйдээ биш байлаа. Харин түүнийг шүтэн бишрэгчдийнх нь нүдэнд гялалзах аллагын санаархал байв.

Жоу Синьци тайван төрхтэй хэвээр, олныг бүхэлд нь хандан сэрүүн өнгөөр хэлэв.

“Би өнөөдөр энд өөр нэг шалтгаанаар ирсэн юм. Та бүхний дэмжлэгийг хүн бүрээс нь хүсэж байна.”

Түүний үг тэр даруй хүн бүрийг догдлуулав. Бүгд хүндэтгэн дараагийн үгийг нь хүлээлээ.

“Сүүлийн үед Анхилуун Үүлэн оргилын амгалан тайван байдал алдагдаад байна. Миний багш Ли Цинхоугийн Сүнсний сүүлт тахиануудаас нэлээд хэд нь алга болжээ. Тэр одоо бүлгэмд байхгүй, бас энэ асуудлыг нэг их тоохгүй байх. Гэсэн ч түүний шавийн хувьд би энэ талаар ямар нэг зүйл хийх үүрэгтэй.”

“Тиймээс бүх шавь нараа энэ тахианы хулгайчийг барихын төлөө хичээн ажиллаасай гэж чин сэтгэлээсээ хүсэж байна. Хэрэв хэн нэгэн түүнийг барьж чадвал би тэр хүнд өөрийн биеэр үнэт хаш унжлагаар шагнана!”

Ийн ярингаа Жоу Синьци дээлнийхээ дотроос ногоон хаш унжлага гаргаж ирэв. Түүнээс зөөлөн гэрэл цацрах нь ер бусын эд зүйл болохыг илтгэж байлаа.

“Би үүнийг хэдэн жилийн өмнө олж авсан юм. Дотор нь маш хүчтэй хамгаалах хүч агуулагддаг.”

Түүний хоолой цуурайтахад Гадаад бүлгэмийн олон шавь хаш унжлага руу ширтэв. Олон хүний нүүрэнд догдолсон байдал тодорч, зарим нь бүр янз бүрийн амлалт өгч эхлэв.

“Санаа зоволтгүй, Номын эгч Жоу. Тэр тахианы хулгайчид нуугдах газар олдохгүй!”

“Оргилын эзний тахиаг хүртэл хулгайлж зүрхэлнэ гэж үү! Энэ тахианы хулгайч үнэхээр дэндүү даварчээ. Бид энэ асуудалд заавал сайтар анхаарна!”

Удалгүй олны бараг хүн бүр тусална хэмээн хашхирчээ. Ялангуяа Жоу Синьцигийн шүтэн бишрэгчид бусдаас ч чанга орилж, нүдэндээ гал асаан байлаа.

Бай Шяочунь олны дунд зогсохдоо бага зэрэг балмагджээ. Эргэн тойрны шавь нар улам бүр хөөрч, тэр нуруугаар нь хүйт даах шиг болов.

Гэсэн ч тэр бууж өгөхийг хүссэнгүй. Үхэшгүй мөнх амьдрах техникийн бясалгалаас үүдэх өлсгөлөнг бодох төдийд духан дээр нь хөлс бурзайв. Түүний бодол хурдтай эргэлдэж, арга зам хайсаар байтал удалгүй нүд нь гялалзав. Гэнэт тэр цээжээ алгадаж, хоолойгоо олны дээгүүр цуурайтуулан хашхирлаа.

“Номын эгч Жоу, би Бай Шяочунь энэ даалгаврыг заавал биелүүлнэ! Хутганы уул өөд авирч, буцалсан тосны тогооны ёроол руу шумбах хэрэг гарсан ч хамаагүй, би энэ тахианы хулгайчийг барина!”

Түүний хэрсэн чанга дууг хэн ч анзаарахгүй өнгөрч чадсангүй. Тэр ийн хашхирах зуураа хүмүүсийг мөрөөрөө түлхэн урагшилж, олны тэргүүнд гарч зогсов.

Ийнхүү олны өмнө гарч ирсэн нь ч, чанга дуугаар цээжээ алгадсан нь ч олон хүний харцыг түүн дээр татлаа. Жоу Синьцигийн шүтэн бишрэгчид хүртэл бага зэрэг балмагдаж, Жоу Синьци өөрөө ч түүн рүү харж орхив.

Шавь нар нь өөрийг нь ингэж дэмжиж байгааг харсан Жоу Синьцигийн нүүрэнд инээмсэглэл тодров. Тэр үл ялиг толгой дохин явж одохоор эргэтэл Бай Шяочуньий хэрсэн чанга дуу дахин олны дээгүүр цуурайтлаа.

“Номын эгч Жоу, надад нэг санал байна. Яагаад тахианы хулгайчийг барих тусгай бүлэг байгуулж болохгүй гэж? Хамтран ажиллавал энэ жигшүүрт урвагчийг барихад хамаагүй амархан болно. Бас Оргилын эзний Сүнсний сүүлт тахиануудыг хамгаалж чадна!”

Бай Шяочуньий зөв шударга өнгөөр хэлсэн үгнээс харахад Номын эгчийн даалгасан ажлыг биелүүлэхийн төлөө ямар ч хүчин чармайлт гаргахаас буцахгүй мэт байлаа.

Жоу Синьци цочирдон түүн рүү ширтэв. Харин олны дундаас нэлээд хэдэн хүн энэ сайхан санаа байна гэж бодон, дэмжиж эхлэв.

“Сайхан санаа байна” гэж хэн нэгэн хэлэв. “Гэхдээ бясалгал бол бидний гол зорилго хэвээр. Тиймээс энэ ажил сайн дурынх байх ёстой.”

Жоу Синьци дахин Бай Шяочунь рүү харав. Түүний бодлоор энэ Номын дүү нь царайлаг, цэвэр ариухан харагдахаас гадна угаасаа л хүний сэтгэл татам нэгэн байлаа. Түүнчлэн өөрийг нь чин сэтгэлээсээ шүтэн биширдэг мэт харагдсан нь Жоу Синьцид маш таатай сэтгэгдэл төрүүлэв. Тэр толгой дохин Бай Шяочуньд инээмсэглэв.

“Энэ саналыг ийм идэвх зүтгэлтэй Номын дүү гаргасан тул тахианы хулгайчийг барих тусгай бүлгийг тэр өөрөө байгуулсан нь дээр гэж бодож байна. Эдгээр арван торгон туузыг тусгай бүлгийн гишүүдийг таних тэмдэг болгон ашиглаарай.”

Ингэж хэлээд тэр хадгалах уутнаасаа хөх торгон арван тууз гаргав. Гараа даллахад туузууд Бай Шяочунь рүү нисэн очиж, гарт нь буулаа.

“Санаа зоволтгүй, Номын эгч ээ, бүхнийг би зохицуулна!”

Тэр гартаа торгон тууз атгасан чигээрээ урьд урьдынхаас илүү бардам зогсов. Оргилын эзний тахианы тухайд хэний ч өмнө буулт хийхгүй, бүр энэ үйл хэргийн төлөө амь биеэ ч үл хайрлах хүн шиг харагдаж байлаа.

Жоу Синьцигийн нүдэнд бишрэл тодорч, бүлгэмд ийм хариуцлагатай Номын дүү маш цөөхөн байдаг юм даа гэж бодов. Тэр Бай Шяочуньий сэтгэл татам төрхийг сүүлчийн удаа хараад эргэн одлоо.

Жоу Синьцигийн шүтэн бишрэгчид түүнийг Бай Шяочуньтэй гэнэт ийм сайхан харилцаатай болсныг хараад баярласангүй. Түүнчлэн өөрсдөө ингэж долигнон байж түүний тааллыг олоогүйдээ харамсав.

Жоу Синьциг явсны дараа сүнслэг шувууны аж ахуйн шавь нар ч мөн явж, энэ зуур олонд дахин дахин талархлаа илэрхийлэв. Тэд ялангуяа цээжээ түхийлгэн зогсож, тахианы хулгайчийг хараан зүхэж байсан Бай Шяочуньд талархлаа.

Дараа нь Бай Шяочунь тахианы хулгайчийг барих тусгай бүлгийг байгуулж, бясалгалын түвшин нь өөрийнхөөс нь хэтрээгүй бусад шавь нарыг элсүүлэв.

Эцэст нь Бай Шяочунь яаран холдож, духныхаа хөлсийг арчив. Тэр санаа алдан бодлоо.

“Энэ удаа арай гэж мултарлаа. Хоолныхоо эх үүсвэрээс салчих шахлаа. Бай Шяочунь, чи ийм ухаантай, сэргэлэн байдаг нь ямар сайн хэрэг вэ. Хэхэ.”

Ийм бодолд хүрээд Бай Шяочунь өөртөө маш их сэтгэл ханав. Тэр аяархан аялсаар хашаан дахь сууц руугаа дахин чиглэв.

Хашаандаа буцаж ирэхэд сүнслэг талбайд ургаж буй Сүнсний өвлийн хулс аймшигтай өндөр болжээ. Одоо гурван метрийн өндөртэй, түүний хөлийн тугалганаас ч бүдүүн болсон бөгөөд харахад үнэхээр цочирмоор байв.

Тэр шөнө тэнгэрийг хар үүл бүрхэж, эргэн тойрон тас харанхуй болсон байлаа. Бай Шяочунь нүдээ томоор нээн сууж, уруулаа долоов.

“Шөнө харанхуй байна. Би дахиад л өлсөж эхэллээ...”

———

Deathblade-ийн тэмдэглэл: Аз таарч, хэдхэн хоногийн өмнө Эр Гэн Жоу Синьцигийн шинэ дүрслэлийг нийтэлсэн байна. Энд үзүүлэв:

http://i.imgur.com/Pb6Hasjl.jpg

22-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би мөнх настан болно22-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах