Би мөнх настан болно

4-р анги

4-р анги — Сүнслэг сайжруулалт

Сонсох

Бүгдийн сэтгэл тун сайхан байлаа. Тэд Бай Шяочуньд ч маш их сэтгэл хангалуун байв. Тэр зөвхөн хүнтэй эвтэйхэн төдийгүй, элдэв арга сэдэхдээ ч гарамгай бололтой. Тиймээс Том Бүдүүн Жан түүнийг шагнахаар шийдэж, нэг ширхэг сүнслэг будаа Бай Шяочуний гарт атгууллаа.

Бай Шяочунь баярлан инээсээр, гуйвж дайвсаар өрөөндөө буцав.

Гэвч орон дээрээ гарч амжаагүй байтал өмнөх шөнө идсэн төрөл бүрийн үнэт орцноос шингээсэн сүнслэг энерги нь бие дотор нь гэнэт оргилон гарлаа.

Толгой нь эргэж, тэр шууд урагшаа саван газарт нүүрээрээ унав.

Тэгээд тэр даруй хурхирч эхэлжээ.

Бүтэн шөнийн турш маш сайхан унтлаа.

Маргааш өглөө үүрээр нүдээ нээхэд харц нь улам гэрэлтсэн байв. Өөрийгөө харахад өчигдрөөсөө таргалчихжээ. Түүгээр ч барахгүй арьсных нь гадаргууг наалдамхай бохир бүрхсэн байлаа.

Бай Шяочунь яаран гарч угаалгын газар руу явтал Том Бүдүүн Жан болон бусад нь бүлгэмийн шавь нарын өглөөний хоолыг бэлдэж байв.

Тэд Бай Шяочуний арзайж, заваарсан төрхийг хараад инээлдлээ.

— Есдүгээр Номын дүү, тэр бүх бохир чинь бие доторх хольц юм. Түүнийг гадагшлуулчихвал бясалгал хийхэд чинь хамаагүй амар болно. Хэд хоног амар. Чиний тусламж одоохондоо хэрэггүй. Хэд хоногийн дараа эргээд ажилдаа орж болно.

— Бас тэр сүнслэг будаагаа мартуузай! Муудахаас нь өмнө хурдан идээрэй.

— Тэгье.

Бай Шяочунь эрч хүчээр дүүрэн хариулаад өрөөндөө буцав.

Тэр зуухан дээр байсан яст мэлхийн хуяг хэлбэртэй тогоогоо авч, угаалгын газраас ус хийж ирээд буцаан зуухан дээр тавилаа.

Дараа нь сүнслэг будаагаа гаргаж сайтар ажиглав.

Эрхий хурууны чинээ хэмжээтэй, болор шиг тунгалаг бөгөөд анхилуун үнэр ханхална.

“Үхэшгүйчүүд ийм юм иддэг юм бол үнэхээр гайхалтай зүйл байж таарна.”

Бай Шяочунь санаа алдаад зууханд хэдэн түлээ хийж, гал асаалаа.

Тэр даруй халуун агаар нүүр рүү нь төөнөж, Бай Шяочунь цочин нүдээ анивчсаар хэдэн алхам ухрав.

Дараа нь гал руу доош хараад гайхан хэлээ ташив.

— Энэ жирийн гал биш байна. Тосгоны галаас хамаагүй хурдан асаж, бас хавьгүй халуун шатдаг юм байна.

Тэр шатаж буй түлээг дахин ажиглаад, эдгээр нь ч бас жирийн мод биш болохыг ойлгов.

Яг тэр үед гал өмнөхөөсөө улам хүчтэй дүрэлзэж эхэллээ.

Бай Шяочунь гайхан харж байтал яст мэлхийн хуяг хэлбэртэй тогооны ар талд сийлсэн хээнүүдийн нэг нь гэрэлтэж эхлэв.

Гэрэл яст мэлхийн сүүл байх хэсгээс эхлээд толгой байх хэсэг хүртэл аажмаар тархлаа.

Удалгүй тэр хээ бүхэлдээ хурц гэрэлтэж байв.

Бай Шяочунь гайхан ширтсэнээ гуяа алгадав.

— Би мэдээд байсан юм! Энэ ямар нэг эрдэнэс байна! Ахлах Номын ахын тогооноос лав хамаагүй дээр!

Энэ тогоо жирийн зүйл биш гэдэгт улам итгэсэн Бай Шяочунь сүнслэг будаагаа яаран ус руу хийлээ.

Дараа нь хажуу тийш сууж, Нил Чигийн Тогоо Захирах Урлагийн хулсан судрыг гаргав.

Эхний зурагт дүрсэлсэн хөдөлгөөн, амьсгалын аргыг дуурайн бясалгаж эхэллээ.

Дөнгөж эхлээд байтал нүд нь гэнэт томров.

Өчигдөр л барихад маш хэцүү байсан байрлал одоо хамаагүй амархан болжээ.

Түүгээр ч зогсохгүй түүнд бүр тухтай санагдаж, өчүүхэн ч эвгүй мэдрэмж төрсөнгүй.

Амьсгалын арга ч өмнөх шигээ амьсгал боогдуулахаа больжээ.

Харин ч эсрэгээрээ тун таатай мэдрэмж төрүүлж байв.

Бай Шяочунь нэг зүйлд бүрэн итгэлтэй байлаа.

Өмнө нь тэр энэ байрлалыг гурав, дөрөвхөн амьсгалын хугацаанд барьж чаддаг байсан.

Харин одоо долоо, найман амьсгал өнгөрсөн ч өчүүхэн ч өвдөлт, тавгүй байдал мэдрэгдсэнгүй.

Тэр догдлолоо дарж, тайвнаар үргэлжлүүлэв.

Гучин амьсгалын хугацаа өнгөрөхөд л бие нь сулран, тавгүйрхэж эхэллээ.

Яг тэр мөчид бие дотор нь гэнэт нэгэн нарийхан чи бий болов.

Тэр чи маш хүйтэн бөгөөд бие дотор нь хурдтай эргэлдэж байлаа.

Гэвч бүтэн нэг тойрч амжаагүй байхад алга болов.

Гэсэн ч Бай Шяочунь догдолсондоо шууд босон харайлаа.

— Чи! Ха ха ха! Эцэст нь чи гарч ирлээ!

Тэр хөөрч догдолсондоо өрөөн дотроо нааш цааш алхав.

Удалгүй үүний шалтгаан нь өмнөх шөнө идсэн үнэт орцнуудтай холбоотой байх ёстой гэсэн дүгнэлтэд хүрлээ.

Тэгээд гэнэт илүү ихийг идээгүйдээ харамсав.

“Жан Номын ах яагаад Гадна бүлэгт дэвших шат руу авирахын оронд Зуухны хэсэгт өлсөж үхэхийг ч илүүд үздэг нь аргагүй юм байна. Гадна шавь нарт хүртэл ийм боломж олдохгүй байх.”

Бай Шяочунь яаран дахин сууж, бясалгалаа үргэлжлүүлэв.

Энэ удаа тэр байрлал болон амьсгалын аргаа бүтэн жаран амьсгалын хугацаанд барьж чадлаа.

Тэр үед бие дотор нь бараг жижигхэн урсгал мэт чи бий болж, бүх биеэр нь хурдан эргэлдэж эхлэв.

Өмнө нь нэг удаа мэдэрсэн тул Бай Шяочунь бэлтгэлтэй байлаа.

Тэр хулсан судрын эхний зурагт заасны дагуу чиг тодорхой замаар чиг удирдаж эхлэв.

Удалгүй чи яг түүний хүссэнээр урсаж эхлэв.

Бай Шяочунь эхний зурагт дүрсэлсэн байрлал, хөдөлгөөнөө хэвээр хадгалан суулаа.

Тэгэх зуур биеийнх нь янз бүрийн хэсгээс усны дусал мэт хүйтэн урсгалууд бий болж, үндсэн чи урсгалтай нийлж байгааг мэдэрч байв.

Тэд нийлсээр чи урсгал улам бүр томорлоо.

Эцэст нь жижиг горхи шиг болж, тасралтгүй эргэлдэн урсаж эхлэв.

Бай Шяочуний бүх бие чичирхийлэв.

Оюун санааг нь бүрхэж байсан манангийн нэг давхаргыг гэнэт хуулж авсан мэт санагдлаа.

Бие дотроос нь бүдэг нижигнээн цуурайтав.

Тэр гэнэт өмнөхөөсөө хөнгөн, шаламгай болсноо мэдэрлээ.

Үүний зэрэгцээ бүх биеийнх нь нүх сүвээр бөөгнөрсөн бохир гадагшилж эхлэв.

Энэ удаад бие доторх чи урсгал өмнөх шигээ алга болсонгүй.

Харин хэвээр үлдэж, биеэр нь тасралтгүй эргэлдэнэ.

Бай Шяочунь нүдээ нээхэд харц нь өмнөхөөсөө ч илүү тод гэрэлтэж байлаа.

Бодол нь хүртэл бага зэрэг хурдсаж, бие нь илүү хөнгөн, хөдөлгөөн нь илүү шаламгай болсон мэт санагдав.

“Биед тогтсон чи урсгал!”

гэж тэр догдлон бодлоо.

“Энэ чинь Нил Чигийн Тогоо Захирах Урлагийн эхний түвшнийг амжилттай бясалгасны шинж! Бас нөгөө... юу гэдэг билээ? Чи Нягтруулах шатны нэгдүгээр түвшинд хүрсэн гэсэн үг!”

Бай Шяочунь баярласандаа хөөрч, тэр даруй угаалгын газар руу гүйлээ.

Том Бүдүүн Жан болон бусад нь түүнийг хараад бие бие рүүгээ учир мэдсэн харцаар харав.

Бай Шяочунь ийм хурдан нэгдүгээр түвшинд хүрсэнд тэд бага зэрэг гайхсан ч шалтгааныг нь бүгд мэдэж байлаа.

Өрөөндөө буцаж ирсний дараа Бай Шяочунь гүн амьсгаа аваад хулсан судрыг илүү нухацтай судалж эхлэв.

“Нил Чигийн Тогоо Захирах Урлагийн эхний түвшнийг эзэмшсэн болохоор би биет зүйлсийг удирдаж чаддаг болсон байх ёстой. Хөөх, энэ чинь бараг үхэшгүйчүүдийн шидэт арга байна шүү дээ. Би юмсыг агаараар нисгэж чаддаг байх нь!”

Нүд нь гялалзсан Бай Шяочунь судрын зааврыг дагаж, хоёр гараа тусгай хөдөлгөөнөөр нийлүүлэн тарнийн үйлдэл хийв.

Дараа нь ойролцоох ширээ рүү хуруугаараа заалаа.

Тэр даруй бие доторх чи урсгал нь догшин морь шиг огцом хөдөлж, баруун гарын долоовор хуруу руу нь хурдлан очоод хурууны үзүүрээр гадагшлав.

Чи үл үзэгдэх утас шиг болон ширээнд хүрч холбогдов.

Гэвч бараг тэр даруй холбоо нь тогтворгүй болж, үл үзэгдэх утас задран алга боллоо.

Бай Шяочуний царай цайв.

Хэсэг амарч хүчээ сэлбэсний дараа саяын хийсэн зүйлээ эргэн бодлоо.

Тэгээд ширээг хөдөлгөх оролдлогоо түр орхихоор шийдэв.

Оронд нь уутнаасаа модон сэлмээ гаргаж, ширээн дээр тавилаа.

Сэлмийг ямар модоор хийснийг тэр мэдэхгүй байв.

Ширээнээс хавьгүй хөнгөн ч ердийн модон сэлэмнээс хачин хүнд санагдана.

Бай Шяочунь түүн рүү хуруугаараа заав.

Модон сэлэм үл ялиг чичирснээ аажмаар агаарт нэг инч орчим хөөрөөд буцаад ширээн дээр унав.

Гэсэн ч Бай Шяочунь огт урам хугарсангүй.

Догдлон дахин хэд хэд оролдсоны эцэст сэлмийг улам өндөрт өргөж чаддаг болов.

Удалгүй арван инч.

Дараа нь хорин.

Гучин инч...

Бүрэнхий болох үед тэр модон сэлмээ шулуун чигт нисгэж чаддаг болжээ.

Хэдийгээр хурд нь тийм ч их биш, эргүүлэн чиглүүлж хараахан чадахгүй байсан ч анх дасгал хийж эхэлсэн шигээ амархан унахаа больсон байв.

— Өнөөдрөөс эхлэн би, Бай Шяочунь, үхэшгүй хүн боллоо!

Тэр бардамнан босож, зүүн гараа нурууныхаа ард тавин, баруун гараа дохив.

Модон сэлэм өрөөн дотор нь ганхаж дайвсаар нааш цааш нислээ.

Удалгүй түүний чи тогтворгүй болж эхэлсэн тул Бай Шяочунь модон сэлмээ хураагаад бясалгалаа үргэлжлүүлэв.

Хэсэг хугацааны дараа тогооноос анхилуун үнэр ханхлахад тэр толгойгоо өргөн гүнзгий үнэрлэв.

Гэнэт айхтар өлссөнөө мэдэрсэн Бай Шяочунь бүтэн өдөр бясалгал хийсээр байгаад тогоонд чанаж байсан сүнслэг будаагаа бүр мөсөн мартсанаа ойлголоо.

Тэр даруй очоод тагийг нь сөхөн харав.

Тагийг нээх мөчид сүнслэг будааны өтгөн анхилуун үнэр тархлаа.

Түүгээр ч барахгүй чанаж байх явцад будааны гадаргуу дээр хурц гэрэлтсэн мөнгөлөг хээ бий болсон байв.

Хээ маш тод харагдана.

Бай Шяочунь ойроос ажиглах үедээ гэнэт тэр гэрэлд уусан төөрөх мэт болов.

Хэсэг хугацааны дараа хээний гэрэл аажмаар бүдгэрч эхэллээ.

Тэр нүдээ нарийсган хэсэг бодсоноо сүнслэг будааг авч гартаа барин илүү ойроос ажиглав.

“Энэ хээ нэг л танил харагдаад байна...”

Түүний нүдэнд бодлогоширсон өнгө гялсхийв.

Бай Шяочунь зуухны доогуур бөхийн харахад гал аль хэдийн унтарчихсан байлаа.

Түлээнүүд үнс төдий болон үлдэж, тогоон дээрх хээ ч дахин бүдгэрэн бараг харагдахаа больжээ.

Гэсэн ч Бай Шяочунь будаан дээрх мөнгөлөг хээ тогооны ар талд байсан хээтэй яг адилхан болохыг ялгаж чадлаа.

Тэр хээг цааш нь судлахаа түр азнав.

Болгоомжлохын тулд будаагаа ч одоохондоо идэхгүй байхаар шийдэж, уутандаа хийлээ.

Тэгээд хэсэг бодлогоширон суусныхаа дараа овоохойноосоо гарч, Том Бүдүүн Жан болон бусдад туслахаар явлаа.

Удалгүй хагас сар өнгөрөв.

Бай Шяочуний бясалгалын ахиц дахин удааширчээ.

Гэсэн ч тэр сэмхэн сураглаж явсаар нэг зүйлийг мэдэж авав.

Сүнслэг будааг чанах үед мөнгөлөг хээ ерөөсөө гардаггүй ажээ.

Түүний сониуч зан улам хөдөллөө.

Энэ талаар ихийг мэдэх тусам тухайн ширхэг будаа жирийн биш гэдэг нь улам тодорхой болов.

Тэр бүү хэл яст мэлхийн хуяг хэлбэртэй тогоо нь бүр ч хачирхалтай санагдана.

Хэд хоногийн дараа Гуравдугаар Бүдүүн Хэй Зуухны хэсгээс гарч хэрэгцээт зүйл авахаар явжээ.

Энэ нь Бай Шяочуньд Дөрвөн Тэнгисийн Өрөө рүү сэм орох төгс боломж болов.

Тэр газар үйлчлэгчид бясалгалын тухай ерөнхий мэдээлэл авч болдог байлаа.

Овоохой руугаа буцах замдаа Бай Шяочунь дотор нь оргилж буй догдлолоо аль болох нуухыг хичээв.

Хаалгаа хаамагцаа сүнслэг будаагаа гаргаж, мөнгөлөг хээг дахин судаллаа.

Удалгүй нүүрэнд нь итгэж ядсан төрх аажмаар тодров.

“Үхэшгүйчүүд бясалгал хийхэд зайлшгүй хэрэгтэй гурван ур чадвар байдаг. Нэгдүгээрт, эм найруулах. Хоёрдугаарт, эд хэрэглэл давтах. Гуравдугаарт... сүнслэг сайжруулалт!”

Бай Шяочунь Дөрвөн Тэнгисийн Өрөөн дэх эртний тэмдэглэлүүдийг ухаж байхдаа харсан дүрсүүдээ эргэн санав.

Тэдгээрийн нэг нь одоо сүнслэг будаан дээр харагдаж буй мөнгөлөг хээтэй тун төстэй байжээ.

— Сүнслэг сайжруулалт!

Хэсэг зуурын дараа тэр уртаар, гүн амьсгаа авав.

Сүнслэг сайжруулалт гэдэг нь тэнгэр газрын энергийг хүчээр биет зүйлд шингээдэг онцгой арга байлаа.

Энэ нь байгалийн жам ёсны үйл явцыг орлон гүйцэтгэхтэй адил нэгэн төрлийн шид бөгөөд эмийн үрэл, хүж, шидэт эд зүйлс дээр хэрэглэж болдог.

Гэвч энэ арга тэнгэр газарт хориглогдсон тул амжилтын хувь нь хязгаарлагдмал байв.

Амжилттай болбол тухайн зүйл өмнөхөөсөө асар хүчирхэг болно.

Харин бүтэлгүйтвэл тэр эд зүйлийн сүнслэг энерги бүрэн хэрэггүй болно.

Сүнслэг сайжруулалтын хамгийн гайхалтай зүйл нь үүнийг дахин дахин хийж болдогт оршино.

Амжилт бүр сүнслэг сайжруулалтын үр нөлөөг арав дахин өсгөнө.

Ингэсээр тэнгэрийг доргиож, газрыг хөрвүүлэхүйц өөрчлөлтөд хүргэж чадна.

Мэдээж анхнаасаа тухайн эд зүйл хэдий чинээ үнэтэй байна, амжилттай сайжруулсны үр дүн төдий чинээ аймшигтай хүчтэй болно.

Гэхдээ сайжруулах бүрд амжилтын магадлал улам багасна.

Тодорхой хэмжээнд хүрсний дараа бүр сүнслэг сайжруулалтын зарим их мастер хүртэл цааш оролдож зүрхэлдэггүй байжээ.

Учир нь тэр үед бүтэлгүйтвэл гарах үр дагаврыг хүлээн зөвшөөрөхөд хэтэрхий хэцүү.

“Эртний тэмдэглэлд Сүнсний Урсгалын бүлгэмийн хамгаалагч эрдэнэ бол сүнслэг сайжруулалтаар ямар нэгэн аргаар арван удаа сайжруулсан эд зүйл гэж байсан.

Тэнгэрийн Эврийн Сэлэм!”

Бай Шяочуний хоолой хатав.

Нүдэнд нь итгэж ядсан, эргэлзсэн өнгө тодорч, тэр шүлсээ залгиад яст мэлхийн хуяг хэлбэртэй тогоо руу харав.

Тогооны ар талд бүдэгхэн арван хээ татагдсан байлаа.

Тэдгээрийг харах мөчид зүрх нь цээжнээсээ үсрээд гарах гэж байгаа мэт хүчтэй цохилов.

Одоо Бай Шяочунь сүнслэг будаан дээр гарч ирсэн хээ бол сүнслэг сайжруулалтын тэмдэг мөн гэдэгт бүрэн итгэлтэй байлаа.

Түүгээр ч барахгүй тэр хээний эх үүсвэр нь өөрийнх нь тогоо байв!

Бай Шяочунь хэсэг эргэлзсэний дараа шүдээ зуулаа.

Энэ нууцын учрыг олж чадахгүй бол тэр шөнө унтаж чадахгүй.

Тогоо нь жирийн зүйл биш гэдгийг тэр аль хэдийн баттай мэдэж байв.

Тиймээс энэ нууцыг өөр хэнд ч мэдэгдэж болохгүй.

Тэр шөнө орой болтол хүлээлээ.

Дараа нь чимээ гаргалгүй хөлийнхөө өлмий дээр гишгэлэн тогоон дээр очив.

Гүн амьсгаа авч, бүтэлгүйтвэл юу болох талаар бодохгүй байхыг хичээлээ.

Тэгээд модон сэлмээ гарган, өмнө нь сүнслэг будаагаа хийсэнтэй яг адилхан тогоон дотор шидэв.

4-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би мөнх настан болно4-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах