—Битгий хэл… тэр чинь бяцхан яст мэлхий юм биш үү?!—
Олон түмэн тэр дороо шуугилдаж эхлэв.
Хамгийн их алмайрсан хүн нь мэдээж Сюй Баоцай байлаа. Тэр Бай Сяочүнийг толгойноосоо уначих шахсан мэт бүлтийтэл ширтэж байв. Хэдхэн хормын өмнө тэрээр сүнслэг амьтдын тухай гурван ботийг эзэмшсэндээ төдийлөн ач холбогдол өгдөггүй Бай Сяочүнийг дотроо басамжилж байсан юм. Харин одоо тийм хандлагатай байх бүрэн эрх түүнд байжээ…
“Ургамал, өвсний мэдлэг ч байна, сүнслэг амьтдын мэдлэг ч байна… Бай Сяочүн намайг зүгээр л хуурч тоглосон байна!! Гэхдээ энэ үнэхээр итгэмээргүй юм. Тэр бүлгэмд хэдхэн жил болсон шүү дээ! Тэр үнэхээр бяцхан яст мэлхий юм биш биз?” хэмээн амьсгаа давчдан бодсон Сюй Баоцай жижиг дэвтрээ гаргаж ирээд шинэ үйл явдлуудыг тэмдэглэж эхлэв. Тэрээр Бай Сяочүнтэй харилцаагаа эвлэрүүлсэндээ дотроо баярлаж, мөн өмнө нь хэтэрхий доромжилсон зүйл хэлээгүйдээ бас баярлаж байлаа.
Хүмүүс цочирсноо илэрхийлсээр байх зуур Бай Сяочүн хонгилоос гарч ирээд санаа алдав. Үнэндээ арван чулуун чулуун хөшөөтэй холбоотой амжилтаа нуух арга байсан бол тэр нуух л байлаа. Эцсийн эцэст, Жөү Шиньцигийн шүтэн бишрэгчдийн дунд Дотоод бүлгэмийн шавь нар ч байсан юм.
Харамсалтай нь, өөр хийх зүйл түүнд байсангүй. Тэр дэвших боломжоо зүгээр л орхиж чадахгүй. Үнэнийг хүчээр илчилсэн хэдий ч, олны хөөрч догдолсон төрхийг хараад, хүмүүс өөрийнх нь нэрийг дуудан хашхирч байгааг сонсоод сэтгэл нь үнэхээр хөдөлжээ.
“Ямар сайхан нөхөд вэ. Аяа, хүн бүр ийм байсан ч болоосой!” хэмээн сэтгэл хөдлөн санаа алдсан тэрээр үзэгчдийн нүдэн дээр эмийн зуух сонгон авч суугаад байв.
Ахмад Сюй Бай Сяочүнийг бодлогоширон ширтэв. Түүний царайд инээмсэглэл тодорсон ч тэр даруй алга болов. Тайвширсныхаа дараа тэрээр намуухан хэлэв.
—Чиний өмнө байгаа уутанд эмийн ургамлын арван багц бий. Тэдгээрийг ашиглан нэгдүгээр зэрэглэлийн сүнслэг эм болох Бэхэн Сүнсний Утлагыг арван удаа гарган авч болно.
—Та нарын амжилтын түвшнээр дүгнэнэ. Тэнцэхийн тулд хамгийн багадаа хоёр удаа амжилт гаргасан байх шаардлагатай. Хамгийн олон удаа амжилт гаргасан хүн… таван мянган гавьяаны оноогоор шагнуулна! Та нар даруй эхэлж болно.
Ахмад Сюйн тайлбарыг сонссон талбайн эргэн тойрон дахь Гадаад бүлгэмийн шавь нар тэр даруй догдлон шуугилдав.
—Энэ удаа Бэхэн Сүнсний Утлага гарган авах шалгалт юм байна!
—Бэхэн Сүнсний Утлага нь нэгдүгээр зэрэглэлийн эмүүдээс гарган авахад хамгийн хэцүү нь биш. Гэхдээ амархан ч биш… Олон эм бэлтгэгчийн гаршсан Сүнс Нягтруулах Утлага болон түүнтэй төстэй бусад сүнслэг эмүүд шиг биш юм.
—Хмф. Тэд зүгээр л эм гарган авах чадварыг шалгах аргачлалаа аажмаар чангаруулж байна. Юу болж байгааг харахгүй байна уу? Өмнө нь ургамал, өвсний дөрвөн боть шаарддаг байсан бол одоо тав болсон. Гарган авах сүнслэг эмийн хүндрэлийн түвшнийг хүртэл нэмчихлээ. Цаашдаа улам л хэцүү болох нь тодорхой.
Хүмүүс энэ тухай хэлэлцэж байх зуур талбай дээрх эмийн зуухнуудын өмнө суусан бүлэг хүмүүсийн царай маш нухацтай байлаа. Зарим нь шалгалт Бэхэн Сүнсний Утлагатай холбоотойг сонсоод гашуунаар инээмсэглэсэн ч анхаарлаа сарниулсангүй. Харин уутнуудаа нээж, эмийн ургамлуудаа шалгаж эхлэв.
Сюй Баоцай өмнө нь таван мянган гавьяаны онооны тухай дурдсан байлаа. Одоо Бай Сяочүн үүнийг Ахмад Сюйгээс баттай сонсоод зүрх нь хүчтэй цохилов. Түүнд эмийн жор, эмийн ургамал авахад хэрэгтэй гавьяаны оноо аль хэдийн бараг дууссан байв.
“Хэрэв тэр таван мянган гавьяаны оноог авч чадвал маш их цаг, хүч хэмнэнэ.” Ийн бодсоор Бай Сяочүн уутаа нээлээ. Дотор нь арван багц эмийн ургамлаас гадна нэг хаш хуудас байв. Тэр нь мэдээж Бэхэн Сүнсний Утлагын эмийн жор байлаа.
Тэр даруй эм гарган авч эхэлсэнгүй. Харин цигээ тогтворжуулж, сэтгэлээ цэвэрлээд, жорыг судалж эхлэв.
Тэр яарсангүй. Энэ нь түүний эм гарган авахдаа дассан арга байлаа. Ямар ч зүйлийн талаар өчүүхэн төдий эргэлзээ байсан ч бүрэн итгэлтэй болтлоо сайтар шинжлэх ёстой.
Зөвхөн анхны судалгаа нь гэхэд хоёр цаг үргэлжилжээ.
Тэр үед Ду Линфэй болон бусад хүмүүс ургамлуудаа шалгаж дуусаад, жинхэнэ гарган авалтаа эхлүүлсэн байв. Үнэндээ тэдний ихэнх нь эхний багцаа хагасаас илүү дуусгачихсан байлаа.
Удалгүй Бай Сяочүнээс бусад бүх хүн эм гарган авах ажлынхаа дунд оржээ. Харин Бай Сяочүн л хаш хуудсыг бодлогоширон ширтсээр сууж байв. Үүнийг харсан Сюй Баоцай багагүй цочирдов.
Энэ үед анхны багцууд гарч эхлэв. Бай Сяочүнээс бусад бүх хүний эмийн зуухнаас нүргэлсэн дуу гарлаа. Ихэнхийнх нь нүүр барайж, хар утаа суунаглаж байсан нь эхний багцууд бүтэлгүйтсэнийг илтгэнэ.
Харин Хань Жянье толгойгоо гэдийлгэн чангаар инээлээ. Түүний эмийн зуух чичирч, эмийн анхилуун үнэр тархаж эхлэв. Гайхалтай нь, гурван тохой урт Бэхэн Сүнсний Утлагын савх гарч иржээ.
Ойр хавийн Гадаад бүлгэмийн шавь нар бүгдээрээ хүзүүгээ сунган харав.
—Тэр эхний багцаараа амжилт гаргалаа!
—Энэ Хань Жянье эм гарган авах авьяастай юм байна!
Хань Жяньегийн царайд догдолсон өнгө тодорч, тэр бусад шалгалт өгөгчдийг тойруулан харлаа. Түүний харц Бай Сяочүн дээр хэсэг саатав. Бай Сяочүн эмийн жорыг одоо ч судалж байгааг хараад нүдэнд нь басамжилсан өнгө тодорлоо. Эцэст нь тэрээр хоёр дахь багц ургамлаа гарган авч, хоёр дахь багцаа боловсруулах ажилдаа оржээ.
Ду Линфэй болон бусдын царай бүгд таагүй болж, шүдээ зуун хоёр дахь багцаа гарган авч эхлэв.
Цаг хугацаа өнгөрсөөр байлаа. Шалгалтын дөрөв дэх цаг өнгөрөхөд бүлгийн ихэнх хүн хоёр дахь багцаа дуусгасан байв. Бүх талаас бүдэг нүргэлсэн дуу сонсогдсон ч… нэг ч шалгалт өгөгч амжилт гаргасангүй.
Яг тэр үед Бай Сяочүн хаш хуудсаа тавив. Түүний оюун ухаан Бэхэн Сүнсний Утлагын эмийн жороор бүрэн дүүрсэн байлаа. Гэвч түүнийг эхлэх гэж байна гэж бүгд бодож байтал, тэр эмийн ургамлуудаас нэгийг гарган авч, анхааралтай судалж эхлэхийг хараад бүгд мэл гайхав.
—Бай Сяочүн юу хийж байна вэ? Тэр эмийн жорыг дөрвөн цаг судалсан шүү дээ! Ургамлыг одоо судлаад ямар хэрэг байна?
—Энэ шалгалт гэдгийг ойлгож байна. Гэхдээ тэр үнэхээр ингэж удаан байх хэрэгтэй юм уу…?
Бусад хүмүүс гурав дахь багцаа эхлүүлж байгааг харсан Сюй Баоцай итгэж ядан нүдээ бүлтийлгэв.
Үзэгчид учрыг нь олж ядан хүлээсээр байтал шалгалтын зургаа дахь цаг ирэв. Энэ үед шалгалт өгөгчдийн арван найм нь бүгд дараалан бүтэлгүйтээд байлаа. Удалгүй найман цаг, дараа нь арван цаг өнгөрөв. Эцэст нь дөрвөн хүн Бэхэн Сүнсний Утлагыг амжилттай гарган авсны дотор Ду Линфэй, Чэнь Зыан, Жао Идуо нар байв.
Утлагын үнэр бүх зүгт тархлаа. Харин Хань Жянье Бэхэн Сүнсний Утлагын хоёр дахь савхыг хамгийн түрүүнд гарган авсандаа бардамнан инээмсэглэж байв. Тэр эргэн тойрноо омог бардам харж, Бай Сяочүнийг улам ихээр басамжиллаа.
Тэр үед Бай Сяочүн эмийн ургамлын дөрөв дэхийг судалж байв. Заримдаа тэр ургамлыг өөрийг нь хүртэл цоолж үзнэ. Үүнийг хараад үзэгчид цочирджээ. Ахмад Сюй хүртэл үүнийг анзаарсан байв.
Цаг хугацаа нисэн өнгөрөв. Удалгүй арван хоёр цаг өнгөрчээ. Бүгд сүнслэг эмийнхээ зургаа дахь багцад бүтэлгүйтсэн бөгөөд зөвхөн Хань Жянье л амжилт гаргав.
Энэ нь нэлээд шуугиан дэгдээж, тэр ч байтугай Ахмад Сюй үл ялиг толгой дохилоо.
—Энэ Хань Жянье аль хэдийн гурван савх утлага гарган авчээ! Өөр хэнд ч нэгээс илүү амжилт алга!
—Өмнөх шалгалтуудад хоёр удаагийн амжилт гаргавал тэнцдэг, дөрвөн удаагийн амжилт гаргавал Сонгогдогч болдог байсан. Хань Жянье дахиад ганц савх гарган авахад л Сонгогдогч болно!
Хүмүүс энэ тухай хэлэлцэж байхад Хань Жяньегийн нүдэнд өөртөө итгэсэн гялбаа үзэгдэв. Тэр аяархан бувтнав.
—Би Бэхэн Сүнсний Утлагын дөрөв дэх савхыг заавал гарган авна. Би Сонгогдогч болж, хамгийн шилдэг дадлагажигч эмч болно!
Тэр сүртэйгээр ханцуйгаа сэгсрээд долоо дахь багцаа боловсруулах ажилдаа орлоо.
Ду Линфэйн царай үнсэн мэт цонхийж, шүдээ зуун өөрийн долоо дахь багцаа эхлүүлэв.
Арван дөрөв дэх цаг болоход Ду Линфэйн нүд баяр хөөрөөр гэрэлтэв. Түүний эмийн зуухнаас эмийн анхилуун үнэр тархаж эхэлсэн байлаа. Бусдын долоо дахь багцаас хар утаа суунаглаж байх зуур тэр цорын ганц амжилтыг гаргав!
—Би хамгийн бага шаардлагыг хангалаа. Гэхдээ зүгээр дэвших нь хангалтгүй!—
Ду Линфэй догдлолоо барьж, гүнзгий амьсгаа аваад, царай нь цонхийсон Хань Жяньетэй хамт дахин нэг багц дээр ажиллаж эхлэв.
Арван зургаа дахь цагт дахин нүргэлсэн дуунууд сонсогдож, ахин… бүгд бүтэлгүйтэв.
Энэ мөчид Бай Сяочүнээс бусад шалгалт өгч буй арван есөн хүнээс Хань Жянье гурав, Ду Линфэй хоёр, Чэнь Зыан болон Жао Идуо нар тус бүр нэг амжилттай байлаа. Харин бусад нь… бүгд бүтэлгүйтсэн байв.
Бай Сяочүн эмийн ургамлуудаас хамгийн сүүлчийнхийг нь судалж байлаа.
“Энэ шалгалт үнэхээр хэцүү юм….”
Үзэгчдийн дунд байсан Гадаад бүлгэмийн шавь нарын толгойд энэ бодол эргэлдэж байв. Тэд улам нэмэгдэж буй түгшүүрийн дарамтыг мэдэрч байлаа. Шалгалт өгөгчдийн ихэнхэд ердөө хоёр багц орц үлджээ. Хамгийн бага шаардлагыг аль хэдийн хангасан Ду Линфэй, Хань Жянье болон нэг удаагийн амжилттай Чэнь Зыан, Жао Идуо нарыг эс тооцвол бусад шалгалт өгөгчид үлдсэн хоёр багцаараа хоёуланд нь амжилт гаргах ёстой. Эс бөгөөс бүрэн бүтэлгүйтнэ.
Үлдсэн шавь нарын сэтгэл туйлын түгшүүртэй байлаа. Үндсэндээ энэ ес дэх багц хамгийн чухал нь байв. Хэрэв бүтэлгүйтвэл Ахмад Сюй арав дахь багцад зориулж бэлтгэсэн орцуудыг дэмий үрэхийг зөвшөөрөхгүй.
Ес дэх багц бүтэлгүйтвэл… тэдний шалгалтад орсон бүх хичээл зүтгэл талаар болох байлаа.
Түгшүүр, сандарлаар дүүрсэн хүн бүр ес дэх багцдаа бүх анхаарлаа төвлөрүүлэв. Алхам бүрд туйлын их анхаарал хандуулж байлаа. Хамгийн бага шаардлагыг аль хэдийн хангасан хүмүүс эцсийн оноогоо ахиулахыг хүсэж байсан бол, шаардлагыг хангаагүй хүмүүс энэ мөчид тэнцэхийн тулд чадах бүхнээ хийх ёстой байв.
Харин Бай Сяочүн… хамгийн сүүлчийн эмийн ургамлыг гартаа барин суусаар байлаа. Тэр ургамлын талаар ямар нэг чухал зүйлийг бодож байгаа бололтой, хөмсгөө бодлогоширон атируулжээ. Энэ үед… түүнд анхаарал хандуулж буй хүн тун цөөхөн байв.
Арван найм дахь цаг маш удаан өнгөрөх шиг санагдав. Бүгдийн хүсэн хүлээсэн мөч ирлээ. Удалгүй нүргэлсэн дуунууд цуурайтав. Огтхон ч амжилт гаргаж чадаагүй шавь нар босож, царай нь цонхийсон чигтээ гашуунаар инээмсэглэв. Тэд Ахмад Сюйд гар атган ёслоод, гутран талбайг орхилоо.
Шавь нар нэг нэгээрээ гарсаар, удалгүй зөвхөн зургаан хүн эм гарган авч үлджээ.
Удалгүй тэр зургаан шалгалт өгөгчийн эмийн зуухнаас нүргэлсэн дуу гарсан ч зөвхөн нэг зуухнаас эмийн анхилуун үнэр тархав. Тэр нь Жао Идуогийн зуух байлаа.
Жао Идуо гараа чанга атгаж, амьсгаадан зогсоно. Нүд нь бүрэн цус хураажээ. Тэр урьд өмнө хэзээ ч ингэж их баярлаж байсангүй. Тэр хамгийн бага шаардлагыг хангасан байлаа. Хоёр удаагийн амжилттай болсон тул тэнцжээ!
Зарим хүн баярлаж, зарим нь сэтгэлээр унав. Таван хүн бүтэлгүйтсэн бөгөөд тэдний хоёр нь нэг ч удаа амжилт гаргаагүй шавь нар байлаа. Тэд санаа алдаад босож, талбайг орхив.
Чэнь Зыан туйлын их түгшиж байлаа. Тэр сэтгэл нь гашуудаж, түгшүүрт автсан чигтээ Жао Идуог ширтэв. Дараа нь цус хураасан нүдээрээ хамгийн сүүлчийн эмийн ургамлын багцыг харав.
Ду Линфэй хөмсгөө зангидан, дараа нь нүдээ аниад бодлогоширлоо. Хань Жянье бусдаас хамгийн бага дарамт мэдэрч байсан ч ердөө гурван амжилттай үлдсэндээ баярласангүй. Тэр Сонгогдогч болохын тулд ахиц гаргахыг хүсэж байв.
—Сүүлчийн багц!
Хүмүүс гүнзгий амьсгаа аваад талбай болон үлдсэн таван хүнийг ширтэв. Хань Жянье. Ду Линфэй. Жао Идуо. Чэнь Зыан. Тэгээд мэдээж… Бай Сяочүн.
Тэдний гурав нь хамгийн бага шаардлагыг аль хэдийн хангасан байлаа. Чэнь Зыанд үүнийг биелүүлэх ганц боломж үлджээ. Харин Бай Сяочүнд… хүмүүс бүр анхаарал хандуулахаа больсон байв. Тэр яах гэж ирснийг зарим нь бүр гайхаж эхэлжээ. Арван найман цаг өнгөрөхөд түүний хийсэн зүйл гэвэл эмийн жор болон эмийн ургамлуудыг судлах төдий байлаа. Зарим хүн түүнийг зүгээр л олны хөл хөдөлгөөн үзэх гэж ирсэн юм биш үү гэж хүртэл бодож байв.
Ду Линфэй болон бусад хүмүүс урьд өмнөхөөсөө ч илүү нухацтайгаар арав дахь бөгөөд сүүлчийн сүнслэг эмийн багцдаа бүх анхаарлаа төвлөрүүлэв. Бүгдийн тогтсон харцны дор хорь дахь цаг аажмаар өнгөрлөө.
Тэгтэл Жао Идуогийн эмийн зуухнаас нүргэлсэн дуу гарч, дараа нь хар утаа суунаглав. Тэр санаа алдлаа. Сүүлчийн багц нь бүтэлгүйтсэн ч ядаж хамгийн бага шаардлагыг хангасан хэвээр байв.
Жао Идуо бүтэлгүйтсэнтэй бараг яг адилхан мөчид Чэнь Зыаны эмийн зуухнаас эмийн анхилуун үнэр тархаж эхлэв. Гэхдээ зөвхөн түүнийх биш байлаа. Ду Линфэй болон Хань Жяньегийн зуухнаас ч эмийн үнэр тархаж байв!
Тэр агшинд гурвын царай баяр хөөрөөр гэрэлтэв. Тэд амжилт гаргаснаа ойлгожээ!
—Би чадлаа! Бэхэн Сүнсний Утлагын дөрвөн савх! Би тэргүүн байр эзэллээ!—
Хань Жянье огло харайн босож, догдолсон инээд нь бүх зүгт цуурайтав. Ду Линфэй тайвширсан янзтай санаа алдав. Тэр Сонгогдогчийн түвшинд хүрээгүй ч гурван удаагийн амжилт нь үнэхээр гайхалтай байлаа.
Чэнь Зыан үхлээс эргэн амилсан мэт болж, баяр хөөрөөр чангаар инээлээ.
Энэ мөчид тэдний дөрөв сүүлийн хоёр цагийн турш дарж явсан сэтгэл хөдлөл эцэстээ нэгэн зэрэг оргилон гарч ирэв.
—Ямар хэцүү шалгалт вэ! Ийм хүнд түвшинд Хань Жянье дөрвөн удаа амжилт гаргаж чадсан нь түүнийг үнэхээр Сонгогдогч гэдгийг харуулж байна!
—Ду Линфэй гурван удаа, Чэнь Зыан болон Жао Идуо нар тус бүр хоёр удаа амжилт гаргалаа… Тэд бүгд дэвших шаардлагыг хангасан байна. Хэрэв шалгалт ийм хэцүү байгаагүй бол дөрвүүлээ дөрвөн удаагийн амжилт гаргаж чадах байсан биз!
Хүмүүс энэ тухай хэлэлцэж, шалгалт өгөгчдийн найз нөхөд дэмжин хашхирч, Ахмад Сюй Хань Жяньед зөвшөөрсөн янзтай толгой дохин шалгалт дууссаныг зарлах гэж байтал… Бай Сяочүн хөдөллөө.