Би мөнх настан болно

44-р анги

44-р анги — Нар мандаж байна

Сонсох

Сүүлчийн ургамлыг бүрэн судалж, өөрт тулгарсан бүх асуудлыг шийдвэрлэснийхээ дараа Бай Сяочүн эргэн тойрон дахь бүх шуугианыг огт анзаарахаа үргэлжлүүлэв. Тэр хаш хуудас дээрх мэдээлэлд бүх анхаарлаа төвлөрүүлж, ургамал ногооны Даод бүрэн автан, бүр нэг төрлийн бясалгалын байдалд орсон байлаа.

Түүний төвлөрлийг сарниулахын тулд аянга цахилгаан нүргэлэн буух ч хангалтгүй мэт байв. Тэр бусдын эм найруулсан үр дүн рүү бүр харсангүй.

Мэдээж, энэ нь үзэгчдийн дундаас заримынх нь, тэр дундаа Сюй Баоцайгийн анхаарлыг татав. Тэдний царайд сониуч байдал тодорч, Бай Сяочүн яагаад анхны ажиглалтаа бусдаас хавьгүй удаан хийснийг гайхан түүн рүү харж байлаа.

“Энэ Бай Сяочүн дэндүү удаан юм. Бусад нь бүгд дуусчихсан байхад тэр дөнгөж эхэлж байна. Шалгалт аль хэдийн дууссан байх ёстой биш үү?”

“Хмм. Та нар мэдэх үү? Би эм найруулагчийн дадлага шавийн дэвших шалгалт… хугацааны хязгаартай гэж… ер нь сонсож байгаагүй юм байна.”

Сүүлчийн өгүүлбэрийг яг хэн хэлсэн нь тодорхойгүй байсан ч хүмүүс үүнийг сонсоод царайгаа хоосон болгосон янзтай Ахмад Сюй рүү эргэж харав.

Ахмад Сюй хэсэг зуур тээнэгэлзсэн ч үнэн хэрэгтээ эм найруулагчийн дадлага шавийн дэвших шалгалтад үнэхээр хугацааны хязгаар байдаггүй байлаа. Тиймээс тэр Бай Сяочүнийг эм найруулж байхыг ажиглан зогссоор байв.

Хань Жянье огтхон ч санаа зовсонгүй. Харин ч хүйтнээр инээмсэглэж, нүдэнд нь басамжлалын оч гялалзаж байлаа. Эхэндээ тэр Бай Сяочүнийг хүчтэй өрсөлдөгч байж магадгүй хэмээн санаа зовж байсан ч шалгалтын энэ хэсэг ингэж өрнөснийг харсныхаа дараа Бай Сяочүн өөрийг нь гүйцэх ямар ч боломжгүй гэдэгт итгэлтэй болжээ.

Ду Линфэй хөмсгөө атируулсан байв. Бай Сяочүн энэ асуудлыг ямар өнцгөөс авч үзсэн ч түүнд тааламжгүй санагдаж байлаа.

Бай Сяочүний хөдөлгөөн нүд эрмэхийн зуурынх шиг хурдан, нүд нь хурц гэрэлтэй байв. Түүний хувьд бүх ертөнц зөвхөн тэр эмийн зуухнаас бүрдэж байлаа. Төрөл бүрийн эмийн ургамал зуурмаг болтлоо нухагдаж, нунтаг болтлоо бутлагдан, эсвэл өөр бусад боловсруулалтад орж, хэлбэрээ хурдан өөрчилнө. Бүх орцоо эмийн зууханд хийснийхээ дараа тэр баруун гараараа тарнийн дохио үүсгэн эмийн зуух руу заахад, доорх газрын гал дүрэлзэн асав.

Хоёр цаг нүд ирмэхийн зуур өнгөрч, удалгүй эмийн зуухнаас хүчтэй эмийн үнэр ханхаллаа. Бай Сяочүн гараа даллахад дөрвөн тохой урт Бэхэн Сүнсний хүж дотроос нисэн гарч ирэв. Алган дээр нь буунгуут тэр хүжийг ажиглаад хөмсгөө зангидлаа.

Үзэгчдийн царай бүгд маш нухацтай болж, Ахмад Сюйн нүд гялалзав. Гэвч Бай Сяочүн хоёр дахь багцаа эхлүүлэхийг бүгд хүлээж байх үед тэр зүгээр л… хүжээ судалж байгааг хүмүүс ойлгов.

“Тэр юу хийгээд байгаа юм бэ?”

“Тэр амжилттай болчихсон! Яагаад хоёр дахь багцаа эхлүүлэхгүй байгаа юм?”

Бүгд алмайран харж байлаа.

Харин Бай Сяочүн Бэхэн Сүнсний хүжийг харан, сэтгэл дундуур байв. Тэр үнэхээр амжилттай найруулсан ч хэрэглэсэн орцуудыг нь бодвол хүж долоон тохой урт байх ёстойг мэдэж байлаа.

“Юу нь буруу болчихов?” гэж тэр бодов.

Дараа нь тэр энэ асуудлыг… зургаан цагийн турш тунгаан боджээ.

Хүн бүрийн тэвчээр барагдаж эхлэх үед Бай Сяочүний нүд гялалзан, тэр хоёр дахь орцуудаа гаргаж ирээд эм найруулж эхлэв. Үзэгчид түүний ажлыг түгшин ажиглаж байлаа.

Дахин хоёр цаг өнгөрөв. Энэ удаа эмийн үнэр өмнөхөөсөө ч хүчтэй байж, таван тохой урт Бэхэн Сүнсний хүж нисэн гарч ирлээ.

Ду Линфэйн царай хувирч, Чэнь Зыан болон Жао Идуогийн нүүрэнд цочрол тодров. Харин Хань Жяньегийн нүд гялалзсан ч царай нь тайван хэвээр байв. Гэвч дотроо түгшиж эхэлснийг зөвхөн тэр өөрөө л мэдэж байлаа.

Мэдээж, түүнийг түгшээж байсан зүйл нь Бай Сяочүн хоёр удаа дараалан амжилттай болсон явдал төдий биш байв. Харин… тэр цаашид ч амжилттай байсаар байж магадгүй гэх бодол байлаа.

Бүх хүний цочирдсон харцны дор Бай Сяочүн ханцуйгаа сэгсэрч, эмийн ургамлын орцны гурав дахь багцыг гаргаж ирэв. Түүний гурав дахь багц эхэлж, Гадаад бүлгэмийн бүх шавь түүн рүү анхаарлаа төвлөрүүлэн харж байлаа.

Хоёр цаг чимээгүй өнгөрөв. Гэнэт эмийн зуух чичирч, өмнөхөөсөө ч хүчтэй эмийн үнэр тэр хавийг дүүргэв. Тэгтэл зургаан тохой урт Бэхэн Сүнсний хүж гарч ирлээ!

“Гурван удаа дараалан! Яаж… яаж ийм зүйл болж байна аа?!”

“Бай Сяочүн үүнийг яаж хийгээд байна вэ? Тэр өмнө нь Бэхэн Сүнсний хүж найруулж байсан юм биш үү?!”

Дараалсан амжилтуудын улмаас гайхсан дуу хоолой энд тэндгүй сонсогдож, хүмүүс харсан зүйлдээ итгэж ядан байлаа.

Ду Линфэй амьсгаадан, Бай Сяочүн рүү ширтэв. Цочролын давалгаа түүний зүрхийг хүчтэй цохиж байлаа. Чэнь Зыан, Жао Идуо хоёрын ам нь ангайж, балмагдсан байв.

“Гурван удаа дараалан….” Хань Жянье гараа атгаж, нударга болгов. Нүд нь бүрэн цусаар дүүрсэн мэт улайжээ. “Тэр Бэхэн Сүнсний хүжийг аль хэдийн сайн мэддэг болсон байх. За яах вэ, энэ багцад аз таарсан байж болно. Гэхдээ дараагийн багц бол өөр хэрэг!”

Бүгд Бай Сяочүн дөрөв дэх багцаа эхлүүлэхийг хүлээж байсан ч тэр зургаан тохой урт Бэхэн Сүнсний хүжээ өргөн бариад, хөмсгөө зангидан эрүүгээ бодлогоширсон янзтай үрэв.

Дараа нь бүгд… арван цаг хүлээлээ.

Хэрэв ийм зүйл эхний багцын дараа болсон бол хүн бүр яваад өгчих байв. Гэвч Бай Сяочүн гурван удаа дараалан амжилттай болсныг харсан учраас дөрөв дэх амжилт түүнийг бусдыг давж, Хань Жяньетэй ижил түвшинд хүргэхийг тэд мэдэж байлаа. Үүнийг харахыг хүн бүр тэсэн ядан хүлээж байв.

“Бай Сяочүн хэтэрхий удаан юм! Энэ чинь ердөө нэгдүгээр зэрэглэлийн сүнсний эм шүү дээ! Яагаад ингэж их цаг зарцуулж бодох хэрэгтэй гэж?!”

Мэдээж, Ду Линфэй болон Хань Жянье хамгийн их анхаарал хандуулж байлаа. Тэд Бай Сяочүн рүү гөлрөн ширтэж, явахыг огт хүссэнгүй.

Яг тэр үед Бай Сяочүний нүд хурцаар гялалзав. Тэр хөмсгөө өргөн, хоёр гараа даллахад ургамал ногоо нисэн гарч, дөрөв дэх багцаа эхлүүллээ. Одоо бүх хүн туйлын догдлон харж байв.

Хоёр цагийн дараа нүргэлэх чимээ сонсогдсон ч энэ нь бүтэлгүйтсэнийг илтгэсэн чимээ биш байлаа. Харин хүчтэй эмийн үнэр агшин зуур тэр хавийг бүхэлд нь дүүргэв. Тэгээд итгэмээргүй нь, долоон тохой урт Бэхэн Сүнсний хүж гарч ирлээ!

Дөрөв дэх багц мөн л амжилттай болжээ!

Үзэгчид тэр чигээрээ хөөрцөглөв.

“Дөрвөн удаа дараалан!”

“Ийм зүйл үнэхээр боллоо гэдэгт итгэхгүй нь! Бай Сяочүн яг хэдэн удаа амжилттай болох юм бэ?!”

“Шалгалтад тэнцэхийн тулд хоёр удаа амжилттай болоход л хангалттай, харин дөрвөн удаа амжилттай бол Сонгогдсон нэгэн болно! Хэрэв би зөв санаж байвал, Зөү Шиньци эгч дэвшихдээ долоон удаа амжилттай болсон гэж байсан!”

Олон түмэн шуугилдан байх зуур Ду Линфэйн царай маш муухай болов. Бай Сяочүний ургамал ногооны талаарх ур чадвар өөрийнхөөс нь хол давсныг тэр мэддэг байлаа. Гэвч эм найруулах чадварын хувьд тэдний хооронд ийм асар их ялгаа байгааг харах нь түүний сэтгэлд олон янзын мэдрэмж төрүүлэв.

Хань Жянье шүдээ хавирч, гараа чанга атгасан хэвээр байлаа. Тэр чичирч, харж буй зүйлдээ итгэж чадахгүй байв. Гэсэн ч энэ бүхэн яг нүднийх нь өмнө болж байсан тул үгүйсгэх арга түүнд байсангүй.

“Дөрвөн амжилт! Дөрвөн амжилт бол түүний хязгаар байх ёстой. Үлдсэн нь гарцаагүй бүтэлгүйтэнэ!”

Үзэгчид Бай Сяочүн нийтдээ хэдэн удаа амжилттай болох талаар таамаглан шуугилдаж байлаа. Гэтэл тэд Бай Сяочүн зүгээр л Бэхэн Сүнсний хүж рүү ширтэн сууж байгааг ойлгов.

“Энэ нөхөр юу хийгээд байгаа юм бэ? Дахиад судалж байгаа юм уу?!”

Үзэгчид бага зэрэг дургүйцсэн ч одоо явах бодолгүй байлаа. Харин тэд суусаар, Бай Сяочүний дараагийн судалгааны үр дүнг харахыг тэсэн ядан хүлээв.

Бай Сяочүн эцэст нь гүнзгий амьсгаа авах хүртэл арван зургаан цаг өнгөрчээ. Энэ үед түүний нүд бүрэн улайсан байв. Дөрөв дэх багц нь бүтэлгүйтэхэд маш ойрхон байсныг өөр хүн анзаарсангүй.

“Энэ Бэхэн Сүнсний хүж миний өмнө нь найруулж байсан бусад сүнсний эмүүдээс хавьгүй, хавьгүй хэцүү юм байна.”

Бай Сяочүн болгоомжтой бөгөөд нягт нямбай нэгэн байлаа. Тэр өнөөг хүртэл найруулсан бүх багцаа эргэн санаж, асуудал хаана байсныг олж тогтоов. Дахин ийм зүйл гарахаас сэргийлж чадна гэдэгтээ итгэлтэй болмогцоо тав дахь багцаа эхлүүлэв.

Тэр эргэн тойрон дахь яриа хөөрөөг огт анзаарсангүй. Эм найруулж байх үедээ түүний төвлөрөл төсөөлөхийн аргагүй хэмжээнд хүрдэг байлаа. Хэн юу гэж хэлсэн нь түүнд хамаагүй, амжилт гаргана гэдэгтээ бүрэн итгэлтэй болохоос нааш тэр эм найруулж эхэлдэггүй байв.

Үзэгчид энд маш удаан сууснаас туйлдаа хүртэл ядарч, анхаарлаа төвлөрүүлэхэд хэцүү болсон байлаа. Гэсэн ч одоо бүгд юу болж байгааг харахын тулд хүзүүгээ сунган ширтэж байв.

Удалгүй дахин нүргэлэх чимээ гарч, эмийн үнэр бүх зүгт тархав. Тэр анхилуун үнэр тэнд байсан хүн бүрийн зүрхэнд цочрол төрүүллээ.

Тав дахь багц амжилттай болжээ!

Хань Жянье тэнэг мэт алмайран сууж, зүрх нь гашуун мэдрэмжээр дүүрэв. Удаан хугацааны дараа тэр зүгээр л аяархан санаа алдлаа.

Энэ бол олон түмэн хүлээж байсан мөч байв. Бай Сяочүн ханцуйгаа сэгсрэн зургаа дахь багцаа эхлүүлэв.

Удалгүй дахин нүргэлэх чимээ гарч, хүжний үнэр тархлаа. Зургаа дахь багц мөн л амжилттай болов!

Бай Сяочүний нүд гялалзав. Тэр хором ч сааталгүйгээр дахин эмийн ургамал гаргаж, долоо дахь багцаа эхлүүллээ. Гэвч долоо дахь багцаа эхлүүлсэнтэй нь бараг яг адил агшинд хурц, гашуун үнэр гэнэт ханхалжээ. Үнэр маш сул байсан тул зөвхөн Бай Сяочүн л мэдэрсэн ч түүний зүрх хүчтэй дэлсэж эхлэв.

Тэр баруун гараараа тарнийн дохио үүсгэн заахад, газрын галын температурыг бууруулав. Дараа нь орцуудаа туйлын болгоомжтой боловсруулснаар долоо дахь багцаа амжилттай болголоо!

Гэвч энэ удаагийн хүж ердөө гурван тохой урт, олон хольцтой байв. Тэр доод зэрэглэлийн, бараг хортой бүтээгдэхүүн болохын даваан дээр байлаа. Гэсэн ч үзэгчдийн хувьд энэ нь мөн л амжилтад тооцогдов!

Энэ мөчид үзэгчид болж буй үйл явдалд бүрэн автаж, сэтгэл хөдлөлдөө дарагдсан байлаа. Ялангуяа Сюй Баоцайгийн нүд итгэж ядан гялалзаж байв.

“Долоон амжилт… Тэнгэр минь! Бай Сяочүн үнэхээр долоон удаа амжилттай болчихлоо!”

“Зөү Шиньци эгчтэй яг адилхан байна! Найман удаагийн амжилтыг давсан цорын ганц хүн бол олон жилийн өмнө Ван Чиншань гэдэг шавь байсан гэж сонсож байсан юм. Тэр Ахмад ах одоо Өв залгамжлагч шавийн дээд байр сууринд хүрсэн!”

“Есөн удаа амжилттай болно гэдэг урьд өмнө сонсогдоогүй зүйл. Үүнийг хэн ч хийж байгаагүй!”

Үзэгчид үймэлдэн шуугилдаж байсан ч Бай Сяочүн чимээгүйхэн сууж, эмийн зуух руу харж байлаа. Нүд нь улайсан бөгөөд энэ үед тэр шалгалтын талаар огт бодохоо больжээ. Тэр эм найруулах бодолд бүрэн автан, дөнгөж сая тохиолдсон бүтэлгүйтэх дөхсөн явдлыг бүх өнцгөөс нь шинжилж байв. Дараа нь учир шалтгааныг нь тогтоохын тулд орцуудаа дахин гаргаж ирээд ажиглаж эхлэв.

“Энэ сүнсний ургамлыг Бэхэн жимс гэдэг. Нэг бүрийнх нь доторх бэхэн элемент бага зэрэг ялгаатай байдаг….”

Тэр Бэхэн жимсийг гартаа барин үргэлжлүүлэн ажиглаж, шинжилсээр байлаа.

Цаг хугацаа өнгөрөхийн хэрээр хүмүүс юу болж байгааг ойлгож, нүүрэнд нь арга буюу ёжтой инээмсэглэл тодров. Тэд догдолж байсан ч Бай Сяочүн эм найруулахдаа ийм бодлогоширсон удаан ханддаг нь хүний уурыг хүргэмээр байлаа.

Гэсэн ч хэн ч явахыг хүссэнгүй. Гадаад бүлгэмийн шавь нар бүгд хөлөө ачиж суун, Бай Сяочүнийг хүлээх зуураа зарим нь бясалгаж байв. Бусад нь хэтэрхий ядарсан тул ойролцоох хад түшин унтаж байлаа.

Ахмад Сюйн царайд хачин өнгө тодорчээ. Тэр хоолойгоо зассан болоод хөлөө ачиж суун хүлээсээр байв.

Мэдээж, Ду Линфэй болон Хань Жянье ч явахгүй. Бай Сяочүн тэднийг бие болон сэтгэлээр нь туйлдуулж байсан ч тэдэнд чимээгүйхэн суухаас өөр сонголт байсангүй.

Хааяа цуурайтах хурхирах чимээг эс тооцвол бүх зүйл нам гүм байлаа. Гэсэн ч хүмүүс Бай Сяочүнийг хүлээн, ажигласаар байв. Тэдний дунд Сюй Баоцай ч байлаа.

Хэдэн цаг өнгөрөхөд зарим хүн нойрноосоо сэрээд Бай Сяочүн бодолд автан суусаар байгааг харав. Тэд арга буюу санаа алджээ.

“Тэр одоо хүртэл судалсаар байгаа гэдэгт итгэхгүй нь.”

“Нар мандаж байна….”

Эцэст нь хорь гаруй цаг өнгөрсний дараа Бай Сяочүн гэнэт толгойгоо өргөв. Нүд нь бүрэн улайсан байлаа.

44-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би мөнх настан болно44-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах