Би тэнгэрийг тамгална

12-р анги

12-р бүлэг — Сайн байна уу, Сюй Чин эгч ээ

Сонсох

Энэ явдлыг ойр хавийн бясалгагчид бүгд харж байлаа. Тэдний царай хувирч, олонх нь яг юу болсныг ойлгож ядан зогсоно. Гэхдээ нэг зүйл тодорхой болжээ.

Мэн Хао бол оролдож болох хүн биш.

Бусад нь учрыг нь сайн мэдэхгүй байсан ч Мэн Хаогийн хамгийн эхний үйлчлүүлэгч бүхнийг ойлгож байв. Зүрх нь хүчтэй дэлсэж, бие нь салганасан тэр орон зайн уутаа товшин зургаан Сүнсний чулуу гаргаж ирээд хүндэтгэлтэйгээр өглөө.

Өмнө нь Үрлийн Урлангийн үүдэнд Сүнсний чулуугаа харамлан эргэлзсэндээ одоо тэр харамсаж байв. Тэр үед хэдхэн чулуугаа бодсоор байгаад эм авч чадаагүй. Харин одоо өөртөө юм худалдаж авах Сүнсний чулуу ч үлдсэнгүй.

Мэн Хао Сүнсний чулуунуудыг аваад Цус Тогтоох Үрэл, Ядаргаа Тайлах Үрэл тус бүр нэгийг гаргаж түүнд өгөв.

— Худалдаа хийсэнд баярлалаа, — гэж тэр өргөн инээмсэглэв. — Дахиад ирээрэй.

Тэр дахиад л сул дорой, номхон харагдана. Гэвч урд нь зогсох бясалгагчийн нүдэнд бол хонины арьс нөмөрсөн догшин араатан шиг байлаа. Өнөөх хүн салганасаар холдов.

Түүнийг явмагц Мэн Хао хадны дэргэдэх хуучин байрандаа буцаж суусангүй. Үрлийн Урлангийн салбарын тугаа шүүрч аваад Нийтийн бүсээр алхаж эхлэв. Удалгүй тулалдаж буй хоёр шавийн хажууд очоод тугаа газарт зоолоо.

— Ах аа, та шархадсан бололтой, — гэж тэр нэг алхам ойртон хэлэв. — Бас нэлээд ядраад, хүч суларсан харагдаж байна. Ийм байдалтай тулалдахад тохиромжгүй шүү.

Хоёр шавь алмайран түүн рүү ширтэв. Тэд саяхан Мэн Хао нэг хүнийг ганц цохилтоор унагахыг харсан болохоор хэсэг тээнэгэлзээд зэрэгцэн нэг алхам ухарлаа.

— Надад Үрлийн Урлангийн Сэргээх Үрэл бий. Нэгийг уучихвал дорхноо сэргэж, ялалт чинь бараг баталгаатай. Өнөөдөр салбар маань анх нээгдэж байгаа болохоор ердөө нэг Сүнсний чулуу. Ямар ашигтай гэж санана!

Мэн Хао чин сэтгэлээсээ санаа тавьж буй мэт царайлан улам ойртлоо.

— Надад өөрийн эм бий, — гэж түүний үгийг сонсож байсан бясалгагч хэлээд орон зайн уутаа товшив.

Гарт нь Сэргээх Үрэл гарч ирэхэд шууд амандаа хийлээ.

Үүнийг харсан Мэн Хао санаа алдав. Өмнөх үйлчлүүлэгчээ тэр нэлээд удаан ажиглаж байж, ямар ч эмгүйг нь мэдсэний дараа л очсон. Хөнгөн ханиалгаад нөгөө хүн рүү харахад тэр хүн хүйтнээр хамраараа дуугарч, мөн л нэг үрэл гарган залгив.

Мэн Хао тэглээ гээд шантарсангүй. Хад руугаа буцаж очоод хоёрыг үргэлжлүүлэн ажиглав.

Цаг өнгөрөх тусам хоёрын байдал улам муудаж эхлэв. Удалгүй тэдний эм дууссан нь илт болж, тулаан хамгийн шийдвэрлэх мөчдөө хүрлээ. Ялагч, ялагдагч яг одоо тодрох гэж байв.

Мэн Хаогийн сэтгэл дахин сэргэв. Тугаа өргөн барьсаар хоёрын зүг очлоо.

— Ах нар аа, амь нас шийдэх мөч ирчихлээ. Та хоёрын эм дууссан байна. Гэхдээ санаа зоволтгүй, надад бий.

— Яг ийм үед Сүнс Нягтруулах Үрлээс нэгийг ав. Эрч хүчийг чинь дор нь сэргээж, сүнслэг эрчмийг хүртэл нөхнө. Ах нар аа, та нар зүгээр нэг эм авч байгаа юм биш. Сүнслэг эрчим авч байна гэсэн үг. Ай-яа! Ах аа, шархадчихлаа шүү дээ!

Мэн Хаогийн тасралтгүй ярианд анхаарал нь сарнисан нэг бясалгагчийн гар руу нисдэг илд шунгинан орж, цус олгойдон гарлаа. Тэр орилон арагш ухрав.

Мэн Хао түүнээс ч хурдан байв. Араас нь даган алхах зуураа өнөөх л сулхан эрдэмтэн төрхөөрөө үргэлжлүүлэн ярина.

— Ах аа, одоо яг авах цаг. Цус чинь их гарч байна. Хурдан Цус Тогтоох Үрэл ав. Авахгүй бол үнэхээр аюултай шүү.

— Зайл! — гэж нөгөө талын бясалгагч Мэн Хао руу архираад шархадсан өрсөлдөгч рүүгээ дайрлаа.

— Нэг үрэл өг! — гэж шархадсан хүн цонхийсон царайтай хашхирлаа.

Тэр хэдэн алхам ухарч, шүдээ зуун нэг Сүнсний чулуу гаргав. Мэн Хаогийн гар дахь Цус Тогтоох Үрэл нисэн очиж гарынх нь шархан дээр буулаа. Цусны урсгал аажмаар саарав. Өнөөх хүн сэтгэлээ төвлөрүүлээд дахин тулалдаанд үсрэн орлоо.

— Ай-яа, ах аа, таны эм бас дуусчихсан юм биш үү? Надад харин зөндөө бий. Өрсөлдөгч чинь сая нэгийг авчихлаа. Одоо эрч хүч нь орж байна. Харин та шархадчихсан. Нэг Цус Тогтоох Үрэл авч болохгүй гэж үү?

— Өө, дахиад зүсүүлчихлээ. Их ядарсан бололтой. Яарах хэрэггүй, сэтгэлээр унах ч хэрэггүй. Ах аа, надад Ядаргаа Тайлах Үрэл бас байна.

— Нэг үрэл нэг Сүнсний чулуу. Хурдан авсан нь дээр шүү. Эртний мэргэд “Сүнсний чулуу үнэтэй ч амь нас үнэлшгүй” гэж хэлсэн байдаг юм.

Мэн Хао хоёрыг тойрон удаанаар алхсаар байв. Үнэхээр тэдний эм бүгд дуусжээ. Удалгүй хоёр тал хоёулаа худалдан авч эхлэв. Нөгөө тал нь эм авч байгааг харах бүрдээ өөрсдөө ч дарамтад орж, дахин дахин үрэл авна.

Ингэсээр тулаан нь улам ширүүсэв. Өнөөдрийн энэ ганц тулаан ердийн дөрөв, таван удаагийн зодоонтой дүйхээр болжээ.

Анхандаа тун энгийн тулаан байсан юм. Харин Үрлийн Урлангийн салбар ирснээс хойш бүх зүйл ээдрээтэй болов. Аюултай тулалдаан байхад шарх заавал гарна. Энэ хоёр зүйл салшгүй ажээ.

Пад. Пад.

Эцэст нь хоёр хүн сүүлчийн дусал хүчээ шавхаад газар унан ухаан алдав. Сүнсний чулуунууд нь дуусч, бүх эмээ идэж барав. Тулаанд шидэт эд зүйлс нь хүртэл эвдэрчээ. Эрүүл ухаан нь ч хамт эвдэрсэн мэт харагдана.

Үнэхээр эмгэнэлтэй.

Харин Мэн Хаогийн бодлоор бол тэр хоёрын амийг аварсан хэрэг байлаа. Ядаж нэгнийх нь амийг лав аварсан.

Тугаа мөрөндөө тавиад өндөрлөгөөр дахин хэсэв. Удалгүй дахиад л амь өрссөн тулаанд орсон хоёр бясалгагчийг оллоо. Харахад эдгээх эмтэй байсан ч аль хэдийн дууссан бололтой.

Нүд нь гялалзсан Мэн Хао тугаа хоёрын дэргэд зоов.

— Ах нар аа, царай чинь нэг л биш байна. Шарх ч багагүй авчээ. Гэхдээ айх хэрэггүй, надад эм бий. Нэг Сүнсний чулуугаар нэг үрэл. Эдгэнэ гэдэгт баталгаа өгнө.

— Яагаад дуугарахгүй байгаа юм бэ? Надад итгэхгүй байгаа юм биш биз? Саяхан нэг шавь надаас эм авсан. Үр дүнд нь өрсөлдөгч нь үхсэн шүү.

Төд удалгүй хоёр хүн тус бүр нэг үрэл авав. Дараа нь дахин нэгийг. Дахиад нэгийг. Ингэсээр Сүнсний чулуу нь бүрэн дууслаа.

Удаан ширүүн тулалдсаны эцэст тэд тэнцэж дуусав. Хоёуланд нь хоосон орон зайн уутнаас өөр юу ч үлдсэнгүй.

Мэн Хао толгой сэгсрэн тугаа сугалж аваад худалдаа хийх шинэ газар хайв.

Нар жаргах үед Мэн Хао Нийтийн бүсийн өнцөг булан бүрээр явж, эм зарсан байлаа. Сүүлдээ хаашаа л очно, тулалдаж байсан хүмүүс нь шууд зогсоод тарцгаана.

Эцэст нь тэр хүнгүй хоосорсон Нийтийн бүс рүү ширтэн хэсэг зогсов. Дараа нь орон зайн уутаа сэтгэл хангалуун алгадаад тэндээс явлаа.

Үхэшгүйсийн Агуйдаа ирэхэд шөнө нэлээд орой болжээ. Мэн Хао завилан суугаад өнөөдрийн олзоо догдлон тоолж эхлэв.

— Нэг, хоёр...

Тоолох тусам нүд нь улам гэрэлтэнэ.

— Нийт тавин гурав! Би баяжчихлаа. Энэ арга хүмүүс дээрэмдэхээс хамаагүй хурдан юм. Бас илүү аюулгүй. Хүн алах шаардлага ч байхгүй.

Тэр бодлогоширон эрүүгээ илэв.

— Эм бараг дуусчихлаа. Маргааш Үрлийн Урлан руу очоод дахин авна. Худалдаагаа сайн хийе гэвэл энэ сарын эдгээх эмнүүдийг бүгдийг нь авчих хэрэгтэй. Сүнсний чулуу хүрэхгүй бол хүрэх хэмжээгээрээ авъя. Эм ховордох тусам зарахад амар болно.

Мэн Хао ухаан алдсан бясалгагчаас авсан орон зайн уутыг нээлээ. Дотор нь хэдэн Сүнсний чулуу, хоёр Сүнслэг Эрчим Нягтруулах Үрэл, бас ягаан өнгийн нэг үрэл байв.

Тэр ягаан үрлийг гартаа барин сайтар ажиглав. Үрлийн Урлангийн үнэтэй эмнүүдийн нэг болох Гоо Төрх Хадгалах Үрэл гэдгийг нь танилаа. Үнэ нь арван Сүнслэг Эрчим Нягтруулах Үрэлтэй ойролцоо. Үрлийн Урланд зарагддаг хамгийн үнэтэй зүйлсийн нэг гэж хэлж болохоор байв.

— Энэ үрэл хүний гадаад төрхийг хэвээр хадгалдаг. Надад хэрэглэвэл хайран юм.

Өмнөх эзэн нь ямар нэг эмэгтэй шавьд таалагдах гэж авч явсан байх гэж таагаад, цааш бодолгүй орон зайн уутандаа хийв.

Мэн Хао өмнөө овоолсон Сүнсний чулуу, үрлүүдээ сэтгэл хангалуун харж байтал Үхэшгүйсийн Агуйн чулуун хаалга гэнэт чахран нээгдэж эхлэв.

Бүх зүйл хэт хурдан болсон тул тэр олзоо хурааж амжсангүй.

Сарны гэрэлд хүрээлэгдсэн нэгэн эмэгтэй дотогш орж ирлээ. Үзэсгэлэнтэй ч хүйтэн, ямар ч хувиралгүй царайтай. Мөнгөлөг урт дээл өмссөн нь яг л сарны гэрлийг биедээ нөмөрсөн мэт харагдана.

Тэр бол Түшиг Урсгалын Дотоод хүрээний Сюй Чин эгч байлаа.

Сюй Чин агуйд орж ирэхэд сарны гэрэл Мэн Хаогийн өмнөх Сүнсний чулуу, үрлүүд дээр тусав. Түүний хүйтэн төрхөнд маш үл ялиг гайхсан өнгө гялсхийв.

— Сюй Чин эгч ээ, — гэж Мэн Хао яаран босож мэндлэв.

Баруун гараа нэг хөдөлгөхөд Сүнсний чулуу, үрлүүдээ бүгдийг нь хаман аваад бага зэрэг эвгүйрхсэн царайтай зогслоо.

Сюй Чин юу ч хэлсэнгүй. Мэн Хао руу хараад толгой дохин, буцаж гарахаар эргэв.

Мэн Хао гайхан араас нь дагалаа.

— Сюй Чин эгч ээ, ийм хол ирсэн юм чинь жаахан сууж байгаад явж болохгүй юу?

— Хэрэггүй, — гэж Сюй Чин хүйтэн өнгөөр хэлэв. — Маргаашаас би хаалттай бясалгалд орно. Тэгэхээсээ өмнө чамайг яаж байгааг харахаар ирсэн юм.

Тэр Мэн Хаог толгойноос нь хөл хүртэл нэг ажиглаад агуйгаас гарав.

Мэн Хао бага зэрэг ичив. Сүнсний чулуунуудаа арай хурдан хураачихгүй яав даа гэж харамслаа. Хэрэв өөрийгөө жаахан ядуу, ядруу харагдуулж чадсан бол Сюй Чин эгч дахиад бага зэрэг туслах ч байсан юм билүү.

Гэсэн ч сэтгэлд нь дулаахан мэдрэмж төрөв. Сюй Чин гаднаасаа хүйтэн, хөндий хүн боловч түүнийг зориод энд ирсэн байна. Өөрөөр хэлбэл Мэн Хаог мартсангүй.

Зүрх нь хурдан цохилж эхлэхэд тэр орон зайн уутаа товшин ягаан үрлийг гаргав.

— Сюй Чин эгч ээ, би танд баярласнаа илэрхийлэхийг их удлаа. Нэлээд олон Сүнслэг Эрчим Нягтруулах Үрэл хадгалж байгаад энэ Гоо Төрх Хадгалах Үрлээр сольсон юм. Та авна уу. Миний бодлоор ийм үрэл танд л тохирно. Урсгалд анх орсон өдрөөсөө хойш би нэг зүйл хүсдэг байсан. Та үргэлж залуугаараа, мөнхөд үзэсгэлэнтэй хэвээр байгаасай гэж.

Тэр нүд ч цавчилгүй, туйлын чин сэтгэлтэй төрхөөр хоёр гараараа үрлийг хүндэтгэлтэй сунгав.

Сюй Чин алхмаа зогсоогоод эргэн харлаа. Мэн Хаогийн алган дээрх үрэл рүү хэсэг чимээгүй ширтсэнээ авав.

— Сүнслэг Эрчим Нягтруулах Үрэл урсгалд түгээмэл ч Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшин хүртэл л үр дүнтэй. Бид бясалгагчид хамгийн түрүүнд бясалгалын түвшнээ чухалчилдаг. Бясалгалын ертөнцөд амьдрал, үхэл ганцхан алхмын зайтай. Цаашдаа ингэж болохгүй. Чи ухаантай ч бясалгалдаа илүү анхаарах хэрэгтэй.

Мэн Хао Сюй Чинг ийм олон үг хэлэхийг анх удаа сонсов. Тэр хүндэтгэлтэйгээр толгой дохилоо.

— Сюй Чин эгчид таалагдаж байвал би солиход харамсахгүй, — гэж тэр толгойгоо бага зэрэг бөхийлгөн хэлэв.

Нүд нь нэг анивчин, ичингүйрсэн мэт харагдана.

— Энэ үрлийг... энэ удаа авъя. Харин дараа дахиж өөрийн эмээ ингэж сольж болохгүй.

Сюй Чин үрлийг хадгалаад хэсэг тээнэгэлзэв. Дараа нь ягаан өнгийн хаш унжлага гаргаж Мэн Хаод өгөв.

— Энэ бол шидэт эд. Өөрийгөө хамгаалахад хэрэглэ.

Ингээд уулын бэл рүү алхаж эхлэв.

— Баярлалаа, Сюй Чин эгч ээ, — гэж Мэн Хао хэлэв. — Би таныг жаахан үдэж болох уу? Удаан уулзаагүй болохоор бясалгалын талаар асуух хэдэн зүйл байна. Надад тайлбарлаж өгвөл их тус болно.

Мэн Хао энэ боломжийг алдаж болохгүй гэдгийг сайн мэдэж байв. Түшиж болох цорын ганц хүн нь Сюй Чин. Тиймээс харилцаагаа ойртуулах хэрэгтэй. Хэрэв Дотоод хүрээний Сюй Чинтэй хамт Гадна хүрээгээр алхаж явааг нь бусад хүн харвал цаашдаа түүнтэй оролдох хүн цөөрч мэднэ.

Сюй Чин хэсэг тээнэгэлзэв. Тэр угаасаа хөндий хүн, үг цөөтэй. Эрэгтэй шавь нартай хамт явж байсан удаа бараг үгүй. Мэн Хао хажууд нь зогсоход бага зэрэг хачин санагджээ.

Тэр татгалзах гэж байснаа сая авсан Гоо Төрх Хадгалах Үрлээ санаж, үл ялиг эвгүйрхэн эцэст нь чимээгүй толгой дохив.

Сарны намуухан гэрэл хоёрын дээр туссаар байлаа.

Яг тэр үед Хойд уулын оргил дээр саарал дээлтэй өндөр настай өвгөн босон зогсов. Доорх дүр зургийг хараад нүүрэнд нь бахархсан инээмсэглэл тодорлоо.

— Сайн байна. Энэ Мэн Хао хүү муугүй юм. Түшиг Урсгалын жинхэнэ утгыг үнэхээр ойлгожээ. Түших хүнээ яаж олохоо мэддэг. Бас тэр хүнтэйгээ харилцаагаа хадгалж чадвал үргэлж түшигтэй байна гэдгийг ч ойлгож.

Энэ бол үрэл тараах өдөр Мэн Хаог хараад сайшааж байсан өнөөх өвгөн байв. Мэн Хаогийн талаар мэдэх тусам түүнд улам таалагдаж байлаа.

12-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална12-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах