Би тэнгэрийг тамгална

19-р анги

19-р бүлэг — Салхи дахин хөдөллөө

Сонсох

Мэн Хао нүдээ нээтэл Бүдүүн догдлон нэг залууг чирсээр ирж байв.

Өнөөх залуу намхан, шар царайтай, ихэд турж эцжээ. Цайвар царайтай, махлаг Бүдүүнтэй зэрэгцэхэд бүр ч эсрэг харагдана.

Мэн Хао түүнийг танилаа.

Тэр өдөр Сюй эгчийн Түшиг Урсгалд авчирсан хүмүүсийн нэг. Ван Юцайтай хамт өөр уулын зарц нарын байранд хуваарилагдсан хүү байв.

Тухайн үед бие сайтай, дөлгөөн царайтай харагддаг байсан. Харин одоо царай нь барайж, амьдрал нь амаргүй өнгөрснийг илтгэнэ. Гэсэн ч нүдэнд нь Түшиг Урсгалын Гадна хүрээнд мартагдахааргүй зүйл туулсныг илтгэх хатуу өнгө суужээ.

Тэгээд бүр Ци Нягтруулах шатны нэгдүгээр түвшинтэй атлаа Нийтийн бүсэд орж ирэх зориг гаргасан байна.

— Мэн ахад мэнд хүргэе, — гэж залуу бага зэрэг догдлон хэлэв.

Гэвч догдлол нь тэр дороо арилж, тун хүндэтгэлтэйгээр хоёр гараа нийлүүлэн ёслов.

— Чи саяхан Гадна хүрээнд орсон уу? — гэж Мэн Хао асуув.

Өөрийнхөө анх ирсэн үеийг санахад дотроо санаа алдлаа.

— Нэг сар орчим болж байна, — гэж залуу толгой бөхийлгөн хариулав.

— Ван Юцай яасан бэ?

— Үхсэн.

Залуугийн царай хөшүүн байлаа. Гэвч энэ хоёр үгийг хэлсний дараа нүдэнд нь гуниг тодорчээ.

— Ван Юцай үхсэн гэж үү? — Бүдүүн цочин дуу алдлаа.

Мэн Хао дуугүй болов.

— Зарц нарын байранд бид ус зөөдөг байсан юм, — гэж залуу тайлбарлав. — Юцай ах намайг балчир гэж бодоод их тусалдаг байлаа. Нэг удаа уулын замаар явж байтал маш хүчтэй салхи үлээж, түүнийг хадан цохионоос хийсгээд унагачихсан. Би цогцсыг нь хоёр сар хайсан ч хэдэн хугархай яс л олсон... Зэрлэг араатанд идүүлсэн байх.

Бүдүүний царайд гуниг тодорч, Мэн Хао ч уртаар санаа алдлаа.

Тэд дөрвүүлээ нэг өдөр энд ирсэн. Гэтэл нэг жил ч өнгөрөөгүй байхад нэг нь аль хэдийн үхжээ.

Мэн Хаогийн сэтгэл хүндэрлээ. Ялангуяа мужаан Ван авга ганцхан хүүтэй байсныг санахад бүр ч хэцүү байв.

— Бяцхан Бар аа, чи бидэнтэй хамт бай, — гэж Бүдүүн сэтгэл хөдөлсөн янзтай мөрөн дээр нь алгадав. — Мэн Хао байгаа цагт хэн ч чамайг дээрэлхэж зүрхлэхгүй.

— Үгүй ээ, хэрэггүй. Би... би зүгээр, — гэж Бяцхан Бар түгдэрлээ.

Тэр эргэлзэж, ямар нэг юм бодож байгаа нь Мэн Хаод илт харагдана.

Эцэст нь толгой сэгсрэн Бүдүүний саналыг татгалзав. Хоёр гараа нийлүүлэн ёслоод өндөрлөгөөс холдон явлаа.

— Энэ яачихсан юм бэ? — гэж Бүдүүн гайхан асуув.

— Хүн бүрт нууц байдаг, — гэж Мэн Хао алгуур хэлэв. — Өөрөө ярихыг хүсэхгүй ямар нэг завшаан түүнд таарсан байж мэднэ. Үгүй бол Ци Нягтруулах шатны нэгдүгээр түвшинтэй хүн энд яах гэж ирэх вэ?

Тэр Бяцхан Барыг алсад алга болтол бодлогошрон ширтэв.

— Нууцтай байлаа гээд яадаг юм? Хүсвэл бид өөрсдөө ч мэдчихэж чадна шүү дээ. Ингэж татгалзаж байгаа нь биднийг басамжилж байгаа хэрэг, — гэж Бүдүүн гомдоллон бувтнав.

Түүний зан шулуун, илэн далангүй. Хүнд чин сэтгэлээсээ туслах санал тавьчихаад ингэж татгалзсанд дургүйцэх нь аргагүй байлаа.

Наньшань тивийн нам дор нутгуудад өвөл богино. Нүд ирмэхийн зуур өнгөрч, хаврын дулаан ирэн цэцэгс дэлгэрэв.

Дахин дөрөвдүгээр сар болжээ.

Мэн Хао Түшиг Урсгалд ирснээс хойш бүтэн нэг жил өнгөрсөн байлаа.

Бүдүүний тусламжтайгаар Доод түвшний Нийтийн бүсээс Мэн Хао багагүй Сүнсний чулуу олжээ. Эм үрэл, шидэт эдлэл ч бүр их хуримтлуулсан байв.

Тэр зэлүүд уулсаар байнга явж чөтгөр араатан агнана. Заримдаа Хар уулын ойролцоо хүртэл тэнүүчилж хайсан ч олзгүй буцдаг байлаа.

Хар уулын зүгээс сонсогдох архираан улам ширүүсэж байсан тул Мэн Хао дотогш орохыг зүрхэлсэнгүй.

Түүнд гуравдугаар түвшний нэг Чөтгөрийн Цөм байсан бөгөөд Зэс толийг ашиглан олон удаа хувилж авчээ. Тэдгээрийн хүчээр бясалгал нь эцэстээ Ци Нягтруулах шатны дөрөвдүгээр түвшний дунд хэсэгт хүрэв.

Гэвч тэндээс хойш ахиц бараг бүрэн зогслоо.

Хэчнээн эм үрэл уусан ч бясалгал нэмэгдэхгүй. Сүнслэг эрчим нь арай цэвэршихээс өөр өөрчлөлт гарсангүй.

Тэр ахицын сааданд тулжээ.

Тиймээс хүсэн хүлээсэн тавдугаар түвшин, Салхи Туучих Аргад хүрч чадсангүй.

Мэн Хаогийн тусламжтайгаар Бүдүүн ч Ци Нягтруулах шатны хоёрдугаар түвшинд хүрч, өөрийгөө тун сүрхий болсон мэт санах болжээ.

Тэр жилийн дөрөвдүгээр сард Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшнээс дээш Гадна хүрээний бүх шавь, мөн Сюй эгч, Чэнь ах нарыг Урсгалаас гадагш илгээв.

Буцаж ирэхдээ хүн бүр төрөлхийн авьяастай хоёр, гурван залуу дагуулж ирсэн бөгөөд тэднийг зарц болголоо.

Жилд нэг удаа.

Энэ бол Түшиг Урсгалын дүрэм.

Урсгалын залгамж тасрахгүй байх цорын ганц арга нь энэ байжээ.

Хаврын салхи газар дээгүүр үлээж, өвлийн хүйтнийг авч одов. Дулаан эргэн ирж, удалгүй намар болов.

Нүд ирмэхийн зуур аравдугаар сар хүрчээ.

Энэ хугацаанд Түшиг Урсгалд хоёр чухал явдал болов.

Эхнийх нь Урсгалын Их Ахлагчдын нэгтэй холбоотой байлаа.

Хүмүүсийн яриагаар Цөм Бүрэлдүүлэх шатанд хүрсэн Урсгалын Тэргүүнээс гадна Суурь Тогтоох шатны хоёр Их Ахлагч байдаг байжээ.

Тэдний нэгийн насны хязгаар тулж, завилан бясалгаж байхдаа нас нөгчив. Тэр ойролцоогоор зуун тавин настай байлаа.

Энэ мэдээг сонсмогц Мэн Хао хүмүүсээс дахин дахин лавлаж, нас барсан хүн Их Ахлагч Оуян биш гэдгийг мэдээд санаа амрав.

Бясалгагч Суурь Тогтоох шатанд хүрвэл нас нь зуун тавин жил орчим болтлоо уртасна.

Сонсохдоо урт хугацаа мэт боловч бясалгагчийн хувьд зуун тавин жил ч нүд ирмэхийн зуур өнгөрч мэднэ. Хэрэв Цөм Бүрэлдүүлэх шатанд хүрч чадахгүй бол насны эцэст зөвхөн завилан суусаар бие нь хатаж, ци болон цусны хүч нь бага багаар сарнин үхэхээс өөр аргагүй.

Харин Цөм Бүрэлдүүлэх шатанд хүрвэл нас нь дахин хоёр дахин нэмэгдэж, гурван зуун жил болдог.

Их Ахлагч нас барснаар Түшиг Урсгалын байдал улам хүндэрчээ.

Жао улсын бясалгалын ертөнцөд аль хэдийн сул дорой урсгалд тооцогддог байсан бол одоо бүр ч аюултай нөхцөлд орлоо.

Удалгүй бусад урсгалын бясалгагчид Түшиг Урсгалын хил орчимд үзэгдэх болов.

Тэд ямар нэг зүйл хайж байгаа мэт байлаа.

Үүний улмаас Түшиг Урсгал уулсаа тойруулан хамгаалалтын шидэт бүрдэл босгож, хэдэн мянган метр орчмын бүх нутгийг хамгаалалтад оруулав.

Урсгалын дээр үл үзэгдэх хар үүл хуралдан дарж байгаа мэт түгшүүртэй уур амьсгал бүх газрыг бүрхжээ.

Гадна хүрээний шавь нарын ихэнх өөр өөрийн таамагтай байв. Зарим нь арай их мэдээлэлтэй тул энд тэндээс өчүүхэн зүйл сонсож, тэр нь ам дамжин тархсаар нэг цуурхал болжээ.

Жао улсын бясалгалын ертөнцөд гарсан энэ хөдөлгөөн нь дөрвөн зуун жилийн өмнөөс сураггүй болсон Түшиг Өвөгтэй холбоотой гэх яриа тархав.

Гэхдээ яг юу болж байгааг Гадна хүрээний хэн ч мэдэхгүй байлаа.

Энэ бүх хугацаанд Мэн Хаогийн бясалгал дөрөвдүгээр түвшний дунд хэсэгт гацсан хэвээр.

Юу ч хийсэн нэмэр болсонгүй. Эцэст нь тэр өөрийгөө ахицын сааданд тулсныг хүлээн зөвшөөрөхөөс өөр аргагүй болов.

Мэн Хао Үхэшгүйсийн Агуйдаа завилан сууж, хөмсгөө зангидав.

— Сюй эгч дөрөвдүгээр түвшний оргилоос тавдугаар түвшинд нэвтрэхэд ахицын саад гарна гэж хэлсэн. Гэтэл минийх яагаад ийм эрт ирчихэв? Хэт олон Чөтгөрийн Цөм хэрэглэснээс болсон юм болов уу?

Тэр хэсэг бодлоо.

— Хэрэв тийм бол ахицын саадыг нэвтрэхэд зориулагдсан эм үрэл хэрэгтэй. Эсвэл бүр өндөр түвшний Чөтгөрийн Цөм...

Сүнсний чулуу түүнд багагүй байв. Харин яг хэрэгтэй эм үрэл л алга.

Тохирох эм олж чадвал Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшинд заавал хүрч чадна гэдэгтээ Мэн Хао итгэлтэй байв.

Түшиг Урсгал даяар түгшүүр мэдрэгдэнэ.

Шавь нар энд тэнд явж, дотроо зовниж байгаагаа нуухыг хичээнэ. Мэн Хао ч энэ түгшүүрийг мэдэрч байв. Дээрээс нь өөрийнх нь өмнө шийдэх ёстой чухал асуудал бий.

Ганцхан Бүдүүн л жаргалтай хэвээр.

Тэр өндөрлөг дээрх наймаандаа Мэн Хаогоос ч илүү дуртай болжээ. Мэн Хао явах хүсэлгүй үед хүртэл тугийг өөрөө бариад очиж худалдаа хийнэ.

Гурван хоногийн дараа хонхны дуу цуурайтав.

Үрэл Хуваарилах Өдөр дахин иржээ.

Мэн Хао Бүдүүнтэй хамт талбайд хүрэхэд тавцан дээр алтан дээлтэй өвгөн зогсож байлаа. Түүний ард Сюй эгч, Чэнь ах хоёр байв.

Үүнийг харсан Мэн Хаогийн зүрх хүчтэй цохилж, нүдэнд нь хүсэл тэмүүллийн гал аслаа.

“Сүүлийн нэг жил хагасын хугацаанд ахмад багштан Шангуань ердөө гурван удаа гарч ирсэн. Тэр болгондоо Тусгай үрэл олголт хийсэн. Миний бясалгал бараг бүтэн жил дөрөвдүгээр түвшний ахицын сааданд гацлаа. Хэрэв өндөр түвшний эм үрэл гарвал...”

Гадна хүрээний олон шавь түүнтэй адил бодож байв. Удалгүй талбай даяар шивнэлдэх чимээ тархлаа.

Харин зарим нь дотроо:

“Надад л битгий өгөөсэй.”

гэж залбирна.

Ялангуяа өмнө нь Мэн Хао өөрийн Тусгай олголтын үрлийг Ван Тэнфэйд өгсөн явдлын дараа Урсгал шинэ дүрэм гаргажээ.

Тусгай үрэл олголтоор авсан эмийг Дотоод хүрээний шавьд бэлэглэхийг хориглосон байлаа.

— Энэ чинь... Хатмал Сүнсний Үрэл байна!

— Мөн байна! Хатмал Сүнсний Үрэл! Өнгөрсөн жил нэгийг тараасан, энэ жил дахиад ганцхан гаргаж байна. Жилд ердөө нэг! Ямар үнэтэй эд болох нь ойлгомжтой!

— Үүнийг авч чадвал бясалгалын түвшин минь заавал нэвтэрнэ!

Алтан дээлтэй өвгөн гэрэлтсэн нил ягаан үрлийг дээш өргөхөд олны догдолсон яриа улам чангарлаа.

Үрэл гарч ирсэн мөчид Мэн Хаогийн нүд урьд өмнөхөөс ч илүү хурцаар гэрэлтэв.

Тэр амьдралдаа нэг ч эм үрлийг ингэтлээ хүсэж байгаагүй.

Түүний нүдэнд энэ зүгээр нэг эм биш.

Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшинд нэвтрэх цорын ганц найдвар нь байлаа.

Мэн Хао Урсгалд нэлээд удсан тул шавь нарын хүч, байр суурийг бараг мэддэг болжээ.

Дотоод хүрээнд Сюй эгч, Чэнь ах хоёр бий. Хоёулаа Ци Нягтруулах шатны долоодугаар түвшинд. Удахгүй дараагийн түвшинд нэвтэрнэ гэсэн яриа байдаг.

Тэдний дараа Ци Нягтруулах шатны зургаадугаар түвшний оргилд гацсан Ван Тэнфэй орно.

Хатмал Сүнсний Үрэл түүнд нэг их хэрэг болохгүй.

Түүнээс гадна зургаадугаар түвшний өөр нэг шавь бий. Гадна хүрээний хоёрдугаарт тооцогддог Хань Зүн.

Мэн Хао түүнийг хоёр удаа харж байсан.

Хань Зүн туйлын ихэмсэг, бусдыг нүдэндээ ч тоодоггүй хүн. Хэрэв энд байсан бол өөрт нь үүнээс ч сайн эм бий гэдгээ харуулахын тулд Хатмал Сүнсний Үрэл рүү ганц ч харахгүй өнгөрөх биз гэж Мэн Хао боддог байлаа.

Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшний шавь Гадна хүрээнд дөрөв бий.

Тэднийг бараг л энэ хүрээний эзэд гэж хэлж болно. Ихэнхдээ хаалттай бясалгалд ордог эсвэл зэлүүд уулсаар явж бэлтгэл хийдэг тул бараг үзэгдэхгүй.

Дөрөвдүгээр түвшний шавь ч олон биш.

Мэн Хаог оруулаад нийт долоо.

Харин дөрөвдүгээр түвшнээс доош хүмүүс хүчтэй шавь нарын нүдэнд бараг шавжтай ялгаагүй.

— За, бүгд чимээгүй, — гэж Шангуань Сюгийн өтөлсөн хоолой цуурайтав.

Урьдын адил гайхмаар хүчтэй дарамт талбайг бүрхлээ. Гэхдээ өнгөрсөн жилтэй харьцуулахад Мэн Хао тийм хүчтэй цочирдсонгүй.

Харин нүдэнд нь шийдэмгий гэрэл тодорно.

— Сүүлийн хоёр жил Үрэл Хуваарилах Өдрийг би хариуцаж байна. Ихэнхдээ шинэ шавийг сонгох дуртай. Шинэ хүмүүс тасралтгүй гарч ирж байж л манай Урсгал цэцэглэнэ.

Шангуань Сю инээмсэглээд олныг нэг бүрчлэн харлаа.

Яг сонголтоо хийчихсэн мэт болоход харц нь Мэн Хаогийн хажууд зогсох Бүдүүн дээр тогтов.

Бүдүүн илдээр шүдээ үрж зогсоно. Царай нь юу ч болоогүй мэт тайван.

Бөмбөг шиг бөөрөнхий биетэй энэ хүү шүдээ илдээр үрж байгааг анх харсан хүн инээх үү, уйлах уу гэдгээ мэдэхгүй биз.

Шангуань Сю хэсэг гайхан ширтсэнээ гэнэт инээлээ.

— За яах вэ. Энэ удаагийн үрлийг чамд өгье.

Тэр баруун гараа дохиход нил ягаан гэрэл гялсхийж, Хатмал Сүнсний Үрэл Бүдүүн рүү нисэв.

Бүдүүн цочсондоо өөрийн эрхгүй тосож авлаа.

Юу болсныг ч ойлгоогүй мэт хэсэг мэлэрснээ гэнэт царай нь хувирч, дуу алдав.

Бүх бие нь чичирч, царай нь тэр дороо цонхийв. Бараг уйлах гэж байгаа мэт харагдана.

— Энэ... би... Хараал ид, яагаад заавал би гэж?!

19-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална19-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах