Хар уул нүцгэн хадтай газар биш байлаа. Харин тэнгэр өөд сүндэрлэсэн шигүү модод бүхий өтгөн ойгоор бүрхэгдсэн байв. Эндхийн бүх мод тас хар өнгөтэй тул энэ газрыг Хар уул гэж нэрлэдэг аж. Уулын дотор чөтгөрийн эрчим мушгиран эргэлдэх мэт мэдрэмж төрнө.
Нүд хүрэх бүх уулсаас энэ газар огт өөр байлаа.
Мэн Хао ууланд ормогцоо намхан архирах чимээ сонсов. Ци Нягтруулах шатны гуравдугаар түвшний хоёр чөтгөр араатан түүн рүү дайрч ирлээ. Чоно шиг биетэй ч могой мэт урт сүүлтэй, шингэн үсээр бүрхэгдсэн тэд Мэн Хаог үзэн ядсан харцаар ширтэнэ.
Тэд ойртон ирэхэд Мэн Хао зогсоод Зэс толийг өргөн тусгав. Агшин зуур нэг чөтгөр араатны баруун нүднээс цус олгойдон цацарч, тэр аймшигтай ориллоо. Хажуу дахь араатан нь хүртэл цочив.
Мэн Хаогийн нүд гялсхийв. Энэ удаа Зэс толь бөгсийг нь бус нүдийг нь дэлбэлжээ. Жао Үгантай тулалдах үеэр ч үүнтэй төстэй зүйл болсон. Гэвч одоо бодож суух зав байсангүй. Хоёр араатан түүнээс зайлах зуур Мэн Хао хажуугаар нь харван өнгөрөв.
Араас нь хөөж явсан тавдугаар түвшний хоёр бясалгагч уурсан давхисаар хүрч ирлээ. Тэдний нисдэг илд харван гарч, хоёр чөтгөр араатныг дор нь хөнөөв. Чөтгөрийн Цөмийг нь авах гэж ч саатсангүй. Бие нь солонго мэт гялсхийн, Мэн Хаогийн араас дахин хурдлав.
— Энэ чинь чөтгөрийн уул. Оргил дээр нь Чөтгөрийн Хаан амьдардаг гэж сонссон. Мэн Хао, энд зугтаж орно гэдэг өөрөө үхлээ эрж байгаатай адил!
— Зугтах хэрэггүй дээ. Буцаад ир. Ярилцаж байгаад наймаа ч хийж болно шүү.
Хоёр бясалгагч араас нь хашхирна. Дуу нь үнэн сэтгэлээсээ мэт боловч зүрхэнд нь алах санаа дүүрэн байлаа.
Мэн Хао эргэж харсангүй, хариу ч хэлсэнгүй. Уулын оргил руу улам хурдлав. Удалгүй долоо, найман чөтгөр араатны сүрэгтэй таарав. Ихэнх нь Ци Нягтруулах шатны гуравдугаар түвшнийх бололтой. Тэр Зэс толиор тэднийг айлган ухраагаад зайлав.
Харин араас ирсэн тавдугаар түвшний хоёр бясалгагчид ийм арга байсангүй. Тэд араатнуудыг хядаж замаа гаргахаас өөр аргагүй болов. Удалгүй бүх бие нь цусанд будагдав. Мэдээж өөрсдийнх нь бус, чөтгөр араатны цус байлаа.
Тэд хөөцөлдсөөр байсан ч аль хэдийн ядарч эхэлжээ. Тулааны явцад бүр олон эм үрэл зарцуулсан байв. Гэвч нэгэнт барын нуруун дээр гарсан хүн буухад хэцүү гэдэг. Хоёул шүдээ зуун үргэлжлүүлэн хөөлөө.
“Одоо хүртэл араас салаагүй...”
Мэн Хаогийн царай хүнд байв. Тэр Хар ууланд өмнө нь ирж байсан хамгийн хол цэгтээ аль хэдийн хүрчээ. Цааш явбал Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшний чөтгөр араатнуудаас зайлсхийх улам хэцүү болно.
Гэвч тэр шийдэмгий болж, шүдээ зуугаад оргил руу улам өгслөө.
Хагас хүж шатах дайны хугацаа өнгөрөхөд намхан архиралт уулын талыг нөмрөх мэт цуурайтав. Тас хар салхи мэт нэг аварга эрээн чоно улисаар хүрч ирлээ. Хөл нь бараг зургаан метр урт, тод улаан нүдэнд нь алах санаа гэрэлтэнэ. Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшний дарамттай хүч биеэс нь оргилно.
Ганцаараа байсан бол бас учиртай. Гэтэл араас нь дөрөвдүгээр түвшний оргилд хүрсэн таван жижиг эрээн чоно, бас нэг тавдугаар түвшний чоно дагалдаж байв. Тэдний догшин улиан уулыг доргиов.
Мэн Хаогийн нүд гялсхийж, огт тээнэгэлзэлгүй Зэс толийг өргөн сүрэг рүү тусгалаа.
Нэг чоно аймшигтай орилж, цээжнээс нь хутгалуулсан мэт цус садрав. Бусад чоно цочин харснаа өөрийн эрхгүй хэд алхам ухрав.
Юу болоод байгааг яг ойлгож чадаагүй Мэн Хаогийн толгойд янз бүрийн таамаг эргэлдэнэ. Гэсэн ч шүдээ зуугаад цааш хөдөллөө. Хөлийнх нь доор хоёр нисдэг илд гарч ирэн, түүнийг агшин зуур гуч гаруй метр урагш зөөв.
Холгүй араас тавдугаар түвшний хоёр бясалгагч гарч ирэв. Чөтгөр чонын сүргийг хараад царай нь дороо хувирлаа. Тэд Мэн Хаог хамт хөөж байгаа ч бие биеэсээ сэрэмжилсээр байв. Энд Түшиг Урсгалын нутагт тооцогдох ч Урсгалын хаалганаас гарсан хойно нэг нь нөгөөгөө аллаа гэхэд дүрэм зөрчсөнд тооцогдохгүй.
Зүгээр хөөцөлдөж явсан бол асуудал биш. Харин одоо амь насны аюул нүүрлэжээ. Тавдугаар түвшний хоёр чөтгөр чоно тэднийг заналтай ширтэнэ. Үүн дээр бусад жижиг чоно ч нэмэгдэнэ.
Хоёр бясалгагч нүдээрээ ойлголцон, тэр дороо саллаа. Нэг нь зүүн тийш, нөгөө нь баруун тийш зугтав.
Тэд хурдан байсан ч чөтгөр чононууд бүр хурдан байлаа. Ухаан суусан араатнууд Зэс толь болон Мэн Хаогоос аль хэдийн аймшигтай зүйл мэдэрчээ. Гэвч тэднийг архиран дайрах хооронд Мэн Хао зугтаж одсон байв. Харин одоо нутагт нь Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшний хоёр бясалгагч орж ирсэн байлаа.
Хоёр бясалгагч араатнууд яагаад ингэж уурссаныг бодох завгүй зугтав. Чөтгөр чононууд улилдан араас нь хөөлөө. Удалгүй бүгд холдон оджээ.
Мэн Хао уртаар амьсгаа авлаа. Оргил өөд нэг харснаа зугтаж буй хоёр бясалгагч руу эргэн харахад нүд нь гялсхийв.
“Тэр чөтгөр араатнууд тэднийг хэсэг саатуулна. Түр хугацаанд араас салгаж чадлаа. Гэхдээ хоёр цагийн дөрөв дэх үе бараг болчихлоо. Үрлийн дохио дахиад гэрэлтэнэ. Тэгэхээр тэд намайг ахиад олно.”
Мэн Хао оргил руу дахин хараад шүдээ зуун урагш давхив.
Удалгүй орон зайн уутнаас нь гэрлийн багана оргилон гарч тэнгэр өөд харвалаа. Хол байсан хүн ч тод харж болохоор хурц гэрэл байв.
Энэ гэрэл хоёр цаг тутамд нэг удаа гарч ирдэг. Өнөөдөр өмнө нь хэд хэдэн удаа ассан бөгөөд энэ нь дөрөв дэх удаа байлаа.
Мэн Хао аль болох олон чөтгөр араатнаас зайлсхийж, болгоомжтой урагшлав. Таарсан араатнуудын ихэнх нь Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшнийх тул тэднээс айх нь мэдээж.
Тэд ганцаараа бус сүргээр явдаг бололтой. Зэс толь багагүй хамгаалалт болж байсан ч Мэн Хао тэднийг тойрон өнгөрөхийг хичээнэ. Иймээс хурд нь буурч, гүйж чадахгүй байлаа.
Бараг нэг цаг өнгөрөв.
Гэнэт бүх уулыг доргиосон догшин архиралт хадав. Яг тэр үед Мэн Хао өтгөн ойгоос сандран гарч ирлээ. Араас нь долоо, найман чөтгөр сармагчин улайран хөөж байв. Ухаан суусан тэд аймшигтай хурдтай, галзуурсан мэт догшин байлаа.
Тэдний гурав нь Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшнийх. Үүнийг харсан Мэн Хао дотроо гаслав.
Тэр замдаа маш болгоомжтой явсан. Чөтгөр сармагчдын сүргийг алсаас тойрох гэж байтал Зэс толь өөрөө гэнэт үйлчилж, үс нь газар шүргэтэл ургасан нэг сармагчны биеийн нэг хэсгийг дэлбэлчихнэ гэж хэн санах билээ. Үүний дараа бусад сармагчин галзууртлаа уурласан юм.
— Үс нь урт чөтгөр сармагчин байлаа гээд ингэх хэрэг байсан юм уу даа...
Мэн Хао гар дахь Зэс толь руугаа гашуунаар харав. Толины бүх нууцыг өөрөө одоо ч бүрэн ойлгоогүй гэдгээ дахин мэдэрлээ.
Гэвч бодож суух цаг байсангүй. Тэр сармагчдаас зугтан уул уруудав. Эргэж харахад араас улам ойртож байсан тул Зэс толийг дахин дохив.
Дахин нэг аймшигтай орилоон цуурайтлаа.
Яг тэр мөчид Мэн Хао уулын дунд хавьд, урд талд нисдэг илднүүдийн гэрэл гялалзахыг олж харав.
Нүд нь гялсхийж, тэр шууд тийш хурдлав.
Агшин зуур Ци Нягтруулах шатны дөрөвдүгээр түвшний дөрвөн бясалгагчийн дэргэд хүрч ирлээ. Тэдний нэг нь Шангуань Сүн байв. Дөрвүүл хэдэн чөтгөр баавгайтай ойрын тулалдаан хийж байлаа. Эргэн тойронд цус ханхалж, хөл дор нь хоёр баавгайн цогцос хэвтэнэ. Давуу тал нь тэдний талд байгаа бололтой.
— Мэн Хао!
Тэд Мэн Хаог харсан тэр агшинд Мэн Хао ч тэднийг олж харлаа. Дөрвүүлэнгийн нүдэнд алах санаа буцалж, ялангуяа Шангуань Сүний харц бүр догшин болов.
Тэд маш их ядарсан харагдана. Хар ууланд орсноос хойш байнга тулалджээ. Анх аравуулаа байсан ч ихэнх нь аль хэдийн бууж өгсөн. Үлдсэн дөрөв нь шүдээ зуун бясалгалын хүчээ тогтоон барьж, үрлийн дохиог дагасаар ирээд чөтгөр баавгайтай ингэж тулалдан үлджээ.
Мэн Хаог хармагцаа нүд нь улайж, нисдэг илднүүдийнхээ байг өөрчлөх гэж оролдов.
— Ах нар аа! Та нарын хэлснээр энэ сүрэг чөтгөр сармагчны анхаарлыг татаад авчирлаа! Хурдан хөдөл!
Мэн Хао ойртон ирэхдээ нисдэг илднүүдийг нь үл тоон, араас хөөж буй сармагчингууд сонсохоор зориуд чанга хашхирлаа.
Үг нь дуусаагүй шахам байхад араас аймшигтай догшин архиралт хадав. Улаан нүдтэй долоо, найман чөтгөр сармагчин моддын завсраас үсрэн гарч ирлээ.
— Мэн Хао! Чи ямар ичгүүргүй юм бэ!!!
— Хараал ид! Чи дэндүү өөдгүй юм!
Дөрвөн бясалгагчийн царай хувирч, Мэн Хаог хараан ухрахыг оролдов. Гэвч чөтгөр баавгайнуудтай хийж байсан тулалдаан тэднийг тавьсангүй.
Харин Мэн Хао нөхцөл байдалд санаа зовсоор байсан тул тэдний хажуугаар аль хэдийн өнгөрчээ. Улаан нүдтэй сармагчингууд уур хилэнгээр дүүрэн араас хүрч ирлээ.
Мэн Хао эргэн дөрвөн хүнийг нэг харахад нүдэнд нь алах санаа гялсхийв. Орон зайн уутаа товшиход хэдэн нисдэг илд намуухан хүнгэнэсээр харван гарлаа.
ПҮН!
Дэлбэрэлт нижигнэж, нисдэг илднүүд нэгэн зэрэг тэсрэв.
Мэн Хао араас нь даруй хоёр Галын Могой илгээхэд ойр хавийн хэдэн мод бутран дэлбэрлээ. Дэлбэрэлтийн түлхэх хүчийг ашигласан Мэн Хао ам дүүрэн цус залгин, хол харван одов.
Ард нь дөрвөн бясалгагч дэлбэрэлтэд саатав. Чөтгөр сармагчингууд Мэн Хаог хараанаасаа алдсан ч яг өмнө нь дөрвөн бясалгагч байлаа. Тиймээс тэр дороо тэдэн рүү дайрчээ.
Өрөвдөлтэй орилоон ар араасаа цуурайтав.
Мэн Хао нэг ч удаа эргэж харсангүй.
— Энэ газар ч муугүй юм... арай л аюултай болохоос.
Тэр хэсэг гүйсээр сармагчингууд араас ирэхгүй болсныг батлаад зогсож, амьсгаадан эргэн тойрноо харав.
— Хатмал Сүнсний Үрлийг авч үлдэх амаргүй юм аа.
Орон зайн уутаа харсан Мэн Хао санаа зовнин уртаар санаа алдав.
— Аль хэдийн гучин нэгэн нисдэг илд үрчихлээ. Нэг бүр нь бараг нэг Сүнсний чулуу. Бас хэд хэдэн эм үрэл уусан. Тэр бүр нь мөн Сүнсний чулууны үнэтэй. Гэтэл хоёр цагийн тав дахь үе ч болоогүй байна...
Мэн Хао гашуунаар инээв. Дотор нь үнэхээр өвдөж байлаа.
— Эцэст нь энэ Хатмал Сүнсний Үрлийг уугаад бясалгалын түвшнээ ахиулж чадвал бүх зардал үнэ цэнтэй болно!
Нүд нь цусанд улайжээ. Ямар ч үнээр хамаагүй хожих гэж бүхнээ тавьсан мөрийтэй тоглогч шиг болсон байв.
— Тэр дөрөвдүгээр түвшний дөрвөн шавь үхээгүй байсан ч одоо туйлдсан байх ёстой. Цааш хөөх хүсэл нь ч үлдээгүй биз. Одоо санаа зовох зүйл гэвэл тавдугаар түвшний тэр хоёр л байна.
Мэн Хаогийн царай хүндэрлээ. Өрсөлдөгч хоёрын бясалгалын түвшин өөрөөс нь өндөр. Бас хоёулаа. Шууд тулалдах амаргүй.
Түүнээс гадна Мэн Хаогийн хувьд тэднийг алах нь ашиггүй наймаа байлаа. Хэт олон Сүнсний чулуу зарцуулна.
Тэр хэсэг амарч, уулын оргил руу харав. Дараа нь шүдээ зуугаад дахин гүйлээ.
Хоёр цагийн тав дахь үе удалгүй хүрч ирэв. Орон зайн уутнаас нь үрлийн дохио тэнгэр өөд харвахтай бараг зэрэгцэн хоёр талаас нь хөөгчдийн хүйтэн дуу сонсогдлоо.
— Мэн Хао, чи зугтаж чадахгүй!
— Хатмал Сүнсний Үрлийг надад өг. Тэгвэл цогцсыг чинь бүтнээр нь үлдээж болно. Үгүй бол энд араатнуудад хаяна. Чамаас юу ч үлдэхгүй!
Тэдний дуу уулсаар цуурайтах зуур хоёр бясалгагч солонго мэт гялсхийн Мэн Хао руу ойртож байлаа.
Мэн Хаогийн нүдэнд шийдэмгий өнгө тодров. Тэр бүх хурдаараа урагш зугтав.
Урд нь чөтгөр араатнуудын амрах газар байх шиг харагдана.