Би тэнгэрийг тамгална

3-р анги

3-р бүлэг: Гадна хүрээнд дэвшсэн нь

Сонсох

— Эрт унтсан юм чинь одоо Бар өвөөгийнхөө төлөө босох цаг боллоо!

Хаалга доргин онгойж, зарцын дээл өмссөн өндөр том биетэй эр орж ирэв. Тэр Мэн Хао болон махлаг хүүг догшин харцаар ширтлээ.

— Өнөөдрөөс эхлээд муусайн та хоёр өдөр бүр надад тус бүр арван мод огтолно. Үгүй бол Бар өвөө чинь арьсыг чинь амьдаар нь хуулна шүү!

— Бар өвөөд мэнд хүргэе, — гэж Мэн Хао орноос яаран бууж, түгшсэн янзтай зогсов. — Та жаахан аяархан...

Үгээ дуусгаж амжаагүй байхад том эр түүн рүү цоо ширтлээ.

— Аяархан гэнэ ээ? Намайг хэт чанга ярьж байна гээд байгаа юм уу?

Түүний сүрдэм төрх, аварга биетэйг хараад Мэн Хао хэсэг тээнэгэлзсэнээ:

— Гэхдээ... зарц нарыг хариуцдаг ахлах бидэнд хүн бүр өдөрт арван мод хагална гэж аль хэдийн даалгасан шүү дээ, — гэв.

— Тэгвэл надад нэмж арвыг хагал, — гэж том эр хүйтнээр тургив.

Мэн Хао юу ч хэлсэнгүй. Харин толгой дотор нь бодол цахилгаан мэт эргэлдэв.

мөнх настнуудын урсгалд ирээд удаагүй байхад нь дээрэлхэж эхэлжээ. Бууж өгөхийг хүсэхгүй байсан ч энэ эр дэндүү том, хүчтэй. Харин өөрөө туранхай сул тул хүчээр эсэргүүцэх ямар ч боломжгүй.

Тэгтэл Мэн Хаогийн харц ширээн дээрх шүдний мөрөнд тусав. Махлаг хүү нойрон дундаа ямар хүчтэй байсныг санахад толгойд нь нэг санаа гялсхийлээ.

Тэр унтаж буй хүү рүү гэнэт хашхирлаа.

— Бүдүүн ээ! Мантууг чинь, эхнэрийг чинь хулгайлж байна!

Үгийг нь сонссон даруйд махлаг хүү нүдээ аньсан хэвээр орон дээрээ огцом босож суулаа. Царай нь уур хилэнгээр гажиж, чангаар хашхирна.

— Хэн миний мантууг хулгайлж байгаа юм? Хэн миний эхнэрийг булааж байгаа юм бэ? Алж орхино! Хазаж ална шүү!

Тэр орноос үсрэн бууж, өрөөн дотуур нударгаа хаа хамаагүй савчив. Том эр гайхан ширтсэнээ нэг алхам урагшилж, алгадахаар гараа өргөлөө.

— Бар өвөөгийн өмнө ингэж орилж зүрхэлдэг ээ!

Алга нь махлаг хүүгийн нүүрэн дээр буув. Гэвч дараагийн мөчид том эр өөрөө орилжээ.

Нүдээ аньсан хэвээр байсан махлаг хүү түүний гарнаас зуучихсан байв. Том эр гараа хэчнээн савчсан ч хүү хазалтаа сулласангүй.

— Хазахаа боль, хараал ид! Боль гэж байна!

Энэ эр бясалгагч биш, жирийн зарц байлаа. Олон жил ажилласан болохоор бие нь чийрэг ч өвдөлтөөс болоод духан дээр нь хүйтэн хөлс чийхарчээ. Тэр махлаг хүүг нударгалж, өшиглөсөн ч амыг нь өчүүхэн ч тавиулж чадсангүй. Цохих тусам хүү улам гүн хазна. Гарных нь мах бяцарч, бараг тасран унах гэж байгаа мэт болжээ.

Том эрийн орилох чимээ гадаа хүртэл сонсогдож, хүмүүсийн анхаарлыг татав. Тэгтэл гаднаас хүйтэн дуу сонсогдлоо.

— Юун шуугиан болоод байна?

Морин царайтай залуугийн дуу байв.

Түүнийг сонссон даруйд том эр айсандаа чичирч эхлэв. Өвдөлтөөс царай нь таталдсан хэвээр ч тэр дороо орилохоо больжээ.

— Зарц нарыг хариуцдаг ахлахыг уурлуулах хэрэггүй, — гэж тэр яаран хэлэв. — Цааш ингэж зууралдаад хэнд ч ашиггүй. Хурдан, хазахаа боль! Нөгөө арван мод надад хэрэггүй ээ!

Мэн Хао махлаг хүүгийн нойрон дахь байдал ийм аймшигтай байна гэж төсөөлөөгүй байлаа. Өөрөө ч энэ бүхнийг зогсоохыг хүсэв. Тэр урагш очоод махлаг хүүг зөөлөн алгадаж, чихэнд нь шивнэлээ.

— Мантуу чинь буцаад ирсэн. Эхнэр чинь ч буцаад ирлээ.

Махлаг хүүгийн бие тэр дороо сулран, эрүүгээ тавив. Тэгээд агаарыг хэд нударгалсаар ор руугаа буцаж, нүүр ам нь цус болсон чигээрээ дахин унтлаа.

Том эр түүн рүү түгшсэн харцаар дахин нэг хараад юу ч хэлэлгүй гарч одов.

Мэн Хао амаа ангайлган хэсэг зогсож, махлаг хүүг биширсэн янзтай ширтлээ. Дараа нь маш болгоомжтой орондоо буцаж орон, дахин унтав.

Маргааш өглөө нь үүр цайхад.

Өглөөний нар тэнгэрийг гэрэлтүүлж эхлэхэд хонхны дуу агаарт цуурайтлаа. Тэр дуунд ямар нэгэн хачин хүч агуулагдсан мэт. Сонссон хүмүүс нойрноосоо сэрж, ажлаа эхлүүлнэ.

Махлаг хүү ч сэрэв. Тэр биен дээрх хөхөрсөн, улайсан мөрүүдийг тэнэгэрсэн янзтай хараад нүүрээ тэмтэрлээ.

— Өчигдөр шөнө юу болсон юм бэ? Яагаад хамаг бие өвдөөд байна? Хэн нэгэн намайг зодсон юм уу?

Мэн Хао хэсэг чимээгүй хувцасласны эцэст:

— Юу ч болоогүй. Бүх юм хэвийн байсан, — гэв.

— Тэгвэл нүүр яагаад хавдчихсан юм?

— Шумуул хазсан байлгүй.

— Тэгээд ам яагаад цустай байгаа юм?

— Чи шөнө орноосоо унасан. Нэг биш, хэд хэд унасан.

Мэн Хао хаалгыг нээгээд гарснаа эргэж харав.

— Бүдүүн ээ, нэг юм хэлэхэд шүдээ сайн хавирч бай. Илүү хурц болгох хэрэгтэй юм байна.

— Өө? Аав ч гэсэн надад дандаа тэгж хэлдэг байсан, — гэж махлаг хүү гайхан хэлээд дээлээ болгоомжтой өмслөө.

Ингээд Мэн Хао, махлаг хүү хоёр нарны гэрэлд гарч, Түшиг Урсгал дахь зарцын амьдралаа эхлүүлэв.

Тэдний ажил мод огтлох.

Хүн бүр өдөрт арван мод бэлтгэх ёстой. Хойд зарц нарын байрны эргэн тойрон дахь зэрлэг уулын энгэр бүхэлдээ модоор бүрхэгдсэн байлаа. Модод том биш ч маш шигүү. Харсан зүг бүрд далай мэт үргэлжилнэ.

Мэн Хао зарцын сүхээ мөрөн дээрээ тавьсан ч удалгүй мөрөө нухалж эхлэв. Гар нь бадайран өвдөнө. Сүх нь хүнд ажээ. Хажууд нь махлаг хүү амьсгаадан өгсөнө.

Эцэст нь тохиромжтой газар олж, тэд ажилдаа орлоо. Удалгүй сүхний тас тас хийх чимээ уулын энгэрээр цуурайтав.

— Манай аав айхтар баян, — гэж махлаг хүү урт царайлан сүхээ өргөв. — Би ч гэсэн айхтар баян болох ёстой хүн. Зарц болмооргүй байна... Энэ мөнх настнууд чинь сонин улс юм аа. Ид шидтэй байж гал түлэх хэрэг тэдэнд юу байдаг юм? Бас яагаад биднээр мод хагалуулдаг юм бол?

Яриа ихтэй махлаг хүүгээс ялгаатай нь Мэн Хаод дуугарах ч тэнхэл байсангүй. Хөлс нь бороо шиг асгарна.

Юньже тойрогт ядуу амьдардаг байсан болохоор махтай хоол бараг идэж чаддаггүй, бие нь ч сул байжээ. Тэнхээ муутай тул тал хүж шатах хэрийн дараа л нэг мод налан амьсгаадаж эхлэв.

Махлаг хүү ч ядарсандаа салганаж байсан ч амандаа хараал тавин модоо цавчсаар байлаа. Мэн Хаогоос дүү атлаа хавьгүй бяртай ажээ.

Мэн Хао гашуунаар толгой сэгсрээд хэсэг амрав. Тэгээд Ци Нягтруулах Номоо гарган дахин уншлаа. Номд бичсэн аргыг даган Тэнгэр Газрын сүнслэг эрчмийг мэдрэхийг оролдов.

Цаг өнгөрсөөр үдэш болов.

Бүтэн өдөр ажилласан Мэн Хао ердөө хоёр мод л унагаж чаджээ. Харин махлаг хүү наймыг унагасан байв. Хоёул нийлээд арван мод болсон тул нэг хүний хоол авахад хүрэлцэнэ.

Тэд ярилцсаны эцэст махлаг хүү хоол авчирч, өрөөндөө хоёул хуваан идэв. Дараа нь ядарч туйлдсан чигээрээ унтацгаалаа.

Удалгүй махлаг хүүгийн хурхирах чимээ өрөөг дүүргэв. Харин Мэн Хао арайхийн өндийн сууж, шийдэмгий харцаар Ци Нягтруулах Номоо дахин гаргаж ирлээ.

Өлсөж, ядарснаа үл тоон номоо уншив.

“Урьд нь төрийн түшмэлийн шалгалтад бэлдэхдээ үүр цайтал ном уншдаг л байсан. Өлсөхөд ч дассан. Одоогийн амьдрал ядаргаатай ч ядаж зорилготой. Төрийн шалгалтад уначихаад одоо бясалгалд ч бас бүтэлгүйтнэ гэж байхгүй.”

Түүний нүдэнд зөрүүд тэвчээр гэрэлтэнэ. Толгой бөхийлгөн дахин судалж эхлэв.

Шөнө дөл болтол уншсаар эцэст нь хэзээ унтсанаа ч мэдсэнгүй. Зүүдэндээ хүртэл Тэнгэр Газрын сүнслэг эрчмийг хэрхэн мэдрэх тухай бодсоор байлаа.

Өглөө хонхны дуунаар сэрэв. Улайж хорссон нүдээ нээгээд эвшээн босож, эрч хүчтэй махлаг хүүтэй хамт дахин мод огтлохоор явлаа.

Нэг өдөр. Хоёр өдөр. Гурван өдөр...

Ийнхүү хоёр сар өнгөрөв.

Мэн Хаогийн мод огтлох чадвар аажмаар сайжирч, өдөрт дөрвөн мод унагадаг болжээ. Гэвч ихэнх цаг, хүчээ тэр сүнслэг эрчмийн учрыг ойлгоход зориулж байлаа. Нүд нь өдөр ирэх тусам улайна.

Тэгтэл нэгэн орой, амьсгаадан сууж бясалгаж байх үед бие нь гэнэт чичирхийлэв. Гар хөлөөр нь жирвэгнэсэн мэдээ алдалт тархаж, мах цусных нь дунд үл үзэгдэх цигийн өчүүхэн ширхэг нягтарч буй мэт санагдлаа. Дараа нь тэр ци биеэс нь нэвчин гарах шиг болов.

Тэгээд дотор нь сүнслэг эрчмийн нарийн утас бий болсныг мэдэрлээ.

Тэр мэдрэмж бараг тэр дороо алга болсон ч Мэн Хао нүдээ догдлон нээв. Ядаргаа нь арилж, улайсан нүд нь хүртэл сэргэх шиг болжээ. Бие нь догдлон чичирч, Ци Нягтруулах Номоо чанга атгав.

Сүүлийн саруудад тэр бараг идэж ч, унтаж ч байсангүй. Мод огтлохоос бусад бүх цагаа сүнслэг эрчимд зориулжээ. Эцэст нь хичээл зүтгэл нь үр дүнгээ өгч эхэллээ.

Бүх бие нь хүчээр дүүрсэн мэт санагдав.

Дахин хоёр сар нүд ирмэхийн зуур өнгөрч, жилийн наймдугаар сар буюу зуны аагим үе иржээ. Тэнгэрээс халуун нар төөнөнө.

— Циг биедээ нягтруул. Нэгтгэн тараа. Цусны судас, цигийн сувгийг нээ. Тэнгэр Газартай хэм нэг бол...

Түшиг Урсгалын ойролцоох гүн ууланд үд дунд болж байлаа. Мэн Хао нэг гараараа өмнөх түүдгээ оролдож, нөгөө гараараа Ци Нягтруулах Номоо барин анхааралтай уншина.

Тэр нүдээ анин бүтэн нэг хүж шатах хэрийн хугацаанд бясалгав. Биед нь орших нарийхан цигийн утсыг мэдэрч байлаа. Энэ ци хоёр сарын өмнө анх бий болсон бөгөөд Мэн Хао түүнийг эрдэнэ мэт нандигнана. Одоо тэр утас урьдынхаас илт бүдүүрчээ.

Номд заасан амьсгал, эргэлтийн аргыг даган завилан сууж, цигээ бие дотроо хөдөлгөв.

Хэсэг хугацааны дараа Мэн Хао нүдээ нээтэл махлаг хүү сүхээ барин хурдхан гүйж ирж байлаа.

— За, ямар байна? — гэж хүү амьсгаадан асуув. Махлаг ч гэлээ бие нь чийрэг ажээ.

— Одоохондоо бүх биеэрээ бүрэн тарааж чадахгүй л байна, — гэж Мэн Хао инээмсэглэв. — Гэхдээ нэг сарын дотор Ци Нягтруулах шатны нэгдүгээр түвшинд хүрнэ гэдэгтээ итгэлтэй байна.

Өөртөө итгэх итгэл нь төрхөөс нь илэрхий байлаа.

— Би тэрийг асуугаагүй ээ. Тахиа ямар болж байна гэж асуусан юм.

Махлаг хүү түүдэг рүү харан уруулаа долоов.

— Өө, бараг болсон, — гэж Мэн Хао ч уруулаа долоон хэлээд галаа оролдож байсан мөчрөө татаж авав.

Махлаг хүү сүхээрээ шороог ухаж, дотроос нь тахиа гаргалаа. Аль хэдийн бүрэн болсон байв.

Анхилуун үнэр тархана. Тэд тахиаг хоёр хувааж аваад уралдан идэж эхлэв.

— Чи сүнслэг эрчимтэй болсноосоо хойш зэрлэг тахиа барьж чаддаг боллоо, — гэж махлаг хүү ам тос болсон чигээрээ хэлэв. — Одоотой харьцуулахад эхний хоёр сар чинь жинхэнэ хар дарсан зүүд байж дээ...

Сүүлийн үед Мэн Хаог магтах нь түүний шинэ зуршил болжээ.

— Зэрлэгээс хоол олдог хүн олон. Чи л мэддэггүй байсан юм, — гэж Мэн Хао хэлэхдээ тахианы гуянаас хазан, үгээ жаахан бүдэг хэлэв.

— Ай, чи үнэхээр ирэх долоо хоногт Ци Нягтруулах шатны нэгдүгээр түвшинд хүрээд Гадна хүрээний шавь болчихвол би яах юм бэ? — гэж махлаг хүү царайгаа барайлган асуулаа. — Тэр номын чинь бясалгалын аргыг би ерөөсөө ойлгохгүй юм.

Тэр Мэн Хао руу горьдсон харцаар харав.

Мэн Хао тахианы гуяаа доош тавьж, нүд рүү нь эгцлэн харлаа.

— Бүдүүн ээ, чи гэртээ харихыг хүсэж байгаа бол Гадна хүрээний шавь болохоос өөр зам байхгүй.

Махлаг хүү хэсэг чимээгүй сууснаа шийдэмгий толгой дохив.

Зургаан өдөр нүд ирмэхийн зуур өнгөрлөө.

Шөнө болж, махлаг хүү аль хэдийн унтсан байв. Мэн Хао өрөөндөө завилан сууж бясалгана.

Сүүлийн гурван сарын турш мод огтлохоос бусад бүх цагаа сүнслэг эрчим мэдрэхэд зарцуулснаа бодов. Хоёр сарын өмнө бие дотор нь цигийн нарийн утас анх хөдөлж эхэлсэн тэр мөч ч санаанд нь орлоо.

Мэн Хао гүн амьсгаа авч нүдээ анив. Сүнслэг эрчмийн утсыг биеэрээ эргэлдүүллээ.

Гэнэт толгой дотор нь нүргэлэх мэт чимээ сонсогдов.

Өнөөг хүртэл тэр цигээ бүх биедээ бүрэн тарааж чаддаггүй байсан. Харин энэ удаа чаджээ.

Ци биеийнх нь өнцөг булан бүрд тархахад өөрийн бие хөнгөрч, хөвж буй мэт санагдав.

Мэн Хао Ци Нягтруулах шатны нэгдүгээр түвшинд хүрсэн яг тэр мөчид гадаах том хадны дээр завилан сууж байсан морин царайтай залуу аажуухан нүдээ нээлээ.

Тэр Мэн Хаогийн байрны зүг нэг хараад дахин нүдээ анив.

Үүр цайхад Хойд зарц нарын байрны хүмүүсийн атаархсан харцан дор Мэн Хао дөрвөн сарын турш амьдарсан өрөөнөөсөө гарч ирэв. Тэгээд морин царайтай залуугийн өмнө очин зогслоо.

Махлаг хүү араас нь дагасангүй. Хаалган дээр зогсож, Мэн Хаог ширтэнэ. Нүд нь шийдэмгий байлаа.

— Дөрвөн сарын дотор Ци Нягтруулах шатны нэгдүгээр түвшинд хүрчээ. Онцгой суут биш ч бас тэнэг биш юм, — гэж морин царайтай залуу хэлэв.

Одоо түүний царай өмнөх шигээ хүйтэн биш байлаа.

— Чи Гадна хүрээнд орж байгаа болохоор тэндхийн дүрмийг тайлбарлая. Сар бүр Сүнсний чулуу, эмийн үрэл тараана. Гэхдээ бусдын юмыг хүчээр булаах, бүлэглэж дайрахыг хориглодоггүй. Тэнд Нийтийн бүс гэж газар бий. Зарим нь түүнийг Аллагын бүс ч гэдэг. Чи... өөрийгөө л сайн хамгаалаарай.

Тэр баруун гараа өргөхөд нэг хаш хавтан харван гарч, Мэн Хаогийн өмнө хөвөв. Мэн Хао түүнийг шүүрэн авлаа.

— Энэ хаш хавтанд сүнслэг эрчим оруул. Тэгвэл чамайг Гадна хүрээний Эрдэнэсийн Асарт хүргэнэ. Тэнд дэвшсэн бүртгэлээ хийлгэнэ.

Морин царайтай залуу үгээ дуусгаад нүдээ анив.

Мэн Хао юу ч хэлсэнгүй. Хоёр гараа атган ёслоод эргэж, махлаг хүү рүү нэг харав.

Хоёул хэсэг зуур бие биеэ ширтлээ. Мэн Хаогийн сэтгэлд хачин мэдрэмж төрсөн ч тэр удаан бодсонгүй.

Хаш хавтанг атгахад ногоон гэрэл цацруулж, аажмаар урагш хөвж эхлэв.

Мэн Хао араас нь даган Хойд зарц нарын байрнаас алгуур холдлоо.

Тэр гол хаалганаас холдох нарийн замаар явсаар уулын бэл рүү доошилжээ. Эцэст нь сүүлийн дөрвөн сарын хугацаанд хэзээ ч хөл тавьж байгаагүй газарт хүрэв.

Түшиг Урсгал дорнод, өрнөд, өмнөд, умард гэсэн дөрвөн үндсэн уултай. Тэдгээрийг төгсгөлгүй мэт үргэлжлэх асар уудам уулсын нуруу хүрээлнэ.

Уул бүрийн дунд хэрд зарц нарын байр байдаг. Мэн Хао Умард уулын Хойд зарц нарын байранд хуваарилагдсан байжээ.

Түүнээс дээш өгсөх замыг хамгаалалтын шидэн хаалтууд тусгаарлана. Тэр хаалтын цаана Дотоод хүрээний шавь нар болон ахлагчид амьдардаг байв.

Дөрвөн уул бүгд ийм зохион байгуулалттай.

Харин уулсын дундах тэгш уудам газарт тоо томшгүй олон байшин сүндэрлэх бөгөөд тэнд Түшиг Урсгалын Гадна хүрээний шавь нар амьдарна.

Энэ талаараа Түшиг Урсгал бусад урсгалаас бага зэрэг өөр байлаа. Гадна хүрээ уулын бэлд, харин зарц нар дунд хэрд нь байрладаг.

Яагаад ийм дүрэм тогтоосныг хэн ч мэдэхгүй. Гагцхүү Түшиг Өвөг өөрөө бий болгосон дүрэм гэдэг нь тодорхой байв.

Алсаас харахад энэ бүс бүхэлдээ өтгөн мананд бүрхэгдсэн мэт. Гэвч Мэн Хао манан дотор хөл тавихад тэр даруй сарниж алга болов.

Өмнө нь сийлбэртэй хашлага, гантиг шат, өндөр сүрлэг барилгууд, ногоон чулуун замууд үргэлжилнэ. Ногоон дээлтэй Гадна хүрээний шавь нар нааш цааш хөлхөлдөнө. Зарим нь Мэн Хаог өнгөрөхөд анзааран харлаа.

Тэдний хэд хэд нь үл тоомсорлосон, өчүүхэн ч сайн санаагүй харцаар ширтэв. Зэрлэг араатнууд өөрийг нь ширтэж байгаа мэт санагдахад морин царайтай ахлахын Гадна хүрээний талаар хэлсэн үг санаанд нь орлоо.

Удалгүй Мэн Хао Гадна хүрээний өмнөд хэсэгт байх хар барилгын өмнө хүрч ирэв.

Гурван давхар барилга бүхэлдээ хар боловч хар хаш чулуугаар сийлсэн мэт гөлгөр бөгөөд бараг нэвт гэрэлтэх шахам харагдана.

Мэн Хаог ойртоход гол хаалга нь чимээгүй нээгдэж, дотроос нь хатингардуу биетэй, дунд эргэм насны эр гарч ирэв. Тэр бараан ногоон урт дээл өмссөн бөгөөд царайнаас нь овжин сэргэлэн зан илт харагдана.

Тэр баруун гараа татах мэт хөдөлгөхөд Мэн Хаогийн хаш хавтан шууд гар руу нь нисэн очив.

Хавтанг нэг хараад залхуутай өнгөөр:

— Мэн Хао Гадна хүрээнд дэвшив. Түүнд нэг байр, ногоон дээл, сүнслэг пайз, орон зайн уут олгоно. Сүнслэг пайзаар Эрдэнэсийн Асарт орж, нэг шидэт эдлэл авч болно, — гэв.

Тэр баруун гараа сэгсрэхэд саарал өнгийн жижиг уут Мэн Хаогийн гарт гарч ирлээ.

Мэн Хао уутыг хэсэг ширтээд замд таарсан Гадна хүрээний нэг шавийг санав. Тэр хүний бүснээс яг ийм уут зүүлттэй байсан билээ.

Овжин төрхтэй эр Мэн Хаог ганц хараад л Гадна хүрээний талаар юу ч мэддэггүйг ойлгожээ. Үгүй бол орон зайн уутыг танихгүй байна гэж байхгүй.

Тэр жаахан өрөвдсөн янзтай, гэхдээ хүйтэн хэвээр:

— Уутанд сүнслэг эрчим оруулбал дотор нь олон зүйл хадгалж болно, — гэж хэлэв.

Үүнийг сонсоод Мэн Хао багагүй сүнслэг эрчим уутанд орууллаа.

Уутын дүрс бүдгэрэх шиг болоход Мэн Хао дотор нь хүний биеийн хагас хэмжээтэй орон зай байгааг мэдэрчээ. Тэнд ногоон дээл, хаш хавтан болон өөр хэдэн зүйл байв.

Мэн Хаогийн сонирхол тэр дороо төрлөө.

“Энэ орон зайн уут лав зуун алтнаас багагүй үнэтэй. мөнх настны гараар бүтсэн эд гэдэг нь тодорхой.”

Тэр анхаарлаа төвлөрүүлэхэд хаш хавтан гэнэт гар дээр нь гарч ирэв. Дахин анхаарлаа шингээж үзтэл хавтан дотор Гадна хүрээний газрын зураг байлаа. Алслагдсан нэгэн буланд өөрт нь олгосон байр тэмдэглэгджээ.

— Тэрийг дараа үз, — гэж овжин царайтай эр хүйтнээр хэлэв. — Эрдэнэсийн Асар нээлттэй байхад чи одоо болтол ороогүй байна.

Мэн Хао толгой өргөн, орон зайн уутаа дээлнийхээ өвөрт хийлээ.

Нээлттэй Эрдэнэсийн Асрын хаалгыг хараад гүн амьсгаа авч, хүлээлт догдлолоор дүүрэн дотогш алхав.

Дөнгөж ормогц царай нь хувирч, өөрийн эрхгүй амьсгаа татлаа.

3-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална3-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах