Би тэнгэрийг тамгална

36-р анги

36-р бүлэг — Дотоод хүрээний давуу тал

Сонсох

Хагас сар өнгөрөв.

Энэ хугацаанд Мэн Хао ихэнх цагаа Урсгалын Шидийн Асарт завилан сууж, эртний тэмдэглэлүүдийг судлан өнгөрөөлөө. Ингэснээр Жао улс болон Өмнөд Нутгийн талаар өмнөхөөсөө хавьгүй гүн ойлголттой болов.

Тэр бүр өргөн уудам Наньшань тивийг гараар зурсан газрын зураг олжээ. Газрын зурагт Дорнын Нутаг дахь Их Тан, Цян Ди лимбэний аялгуу эгшиглэдэг Умардын Цөл, Баруун Зэрлэг Нутаг, мөн өөрийнх нь одоо байгаа Өмнөд Нутаг бүгд тэмдэглэгдсэн байв.

Бүх ертөнц тэр газрын зураг дээр эмх цэгцтэй дэлгэгдсэн мэт. Дүр зураг нь Мэн Хаогийн оюун санаанд гүн сийлэгджээ.

Өмнөд Нутаг Наньшань тивийн асар өргөн хэсгийг эзэлнэ. Харин Жао улс түүний захад байх өчүүхэн цэг төдий байлаа.

— Өмнөд Нутаг ийм том юм гэж үү... Дотор нь хэдэн мянган Жао улс багтахаар юм байна.

Мэн Хао Шидийн Асрын гаднах хөх тэнгэр рүү харахад нүдэнд нь гайхшрал, сониучрал тодров.

— Дорнын Нутаг дахь Их Танд хүрэх тийм ч амар биш юм байна. Сүүн Замын Тэнгисийг гатлах хэрэгтэй...

Хэсэг хугацааны дараа тэр газрын зураг руу дахин харав.

Наньшань тив дөрвөн том бүсэд хуваагдана. Дорнын Нутаг болон Умардын Цөл нэг дэд тивийг бүрдүүлдэг. Харин их далайн цаана Баруун Зэрлэг Нутаг болон Өмнөд Нутаг өөр нэг дэд тивийг бүрдүүлжээ.

Нар баруун уулсын цаагуур тонгойж, бүрий буух үед Мэн Хао нүдээ нухлаад газрын зургийг байранд нь буцаав. Дараа нь Шидийн Асраас гарлаа.

Тэр зүүн зүгийг хэсэг ширтэж зогссоноо эргэн, Дотоод хүрээний Үхэшгүйсийн Агуй руугаа явлаа.

Агуйн таазанд суулгасан гэрэлт сувднууд бүдэгхэн туяа цацруулж, цайвар ногоон чулуун ханануудыг гэрэлтүүлнэ.

Дотор нь таван чулуун өрөө, мөн журжигнан урсах Сүнслэг Эрчмийн Булаг байв. Өтгөн сүнслэг эрчим агуйг бүхэлд нь дүүргэжээ.

Энэ бүхэн зөвхөн Дотоод хүрээний шавьд олддог давуу тал байлаа.

Мэн Хао дотогш орж, цагаан хаш чулуун тавцан дээр завилан суулаа.

Тавцан Сүнсний чулуугаар хийгдээгүй ч дээр нь бясалгавал оюун санаа тунгалагшдаг. Тиймээс нэлээд ховор эрдэнэ тооцогдоно.

Мөн л зөвхөн Дотоод хүрээний шавьд зориулсан зүйл.

“Үнэндээ Дотоод хүрээний шавь болсон хойно л Түшиг Урсгалын жинхэнэ гишүүн гэж тооцогддог юм байна.”

Мэн Хао эргэн тойрноо чимээгүй ажиглав.

Цайвар ногоон чулуун ханан дээр янз бүрийн шувуу, араатан сийлсэн байх бөгөөд зураг бүр нь гүн утга агуулсан мэт. Зүгээр хараад суухад хүртэл хүний сэтгэл уужирч, ариусан цэвэрших шиг болно.

“Гадна хүрээтэй харьцуулахад эндхийн хангамж үнэхээр өөр юм. Дотоод хүрээний шавь бусдаас онцгой гэдгийг харуулах гэсэн хэрэг бололтой.”

“Эгэл ертөнц ч бас зэрэг зиндаатай. Гадна хүрээнээс дээш гарахын тулд тэмцэнэ. Харин түүнээс хойш улам дээгүүр гарахыг хүсвэл... улам хүчтэй болох хэрэгтэй!”

Удалгүй бүрэнхий болов.

Тэр үед гаднаас хүндэтгэлтэй дуу сонсогдлоо.

— Мэн ахлах шавь аа, уулын бэлээс Ли Фүгүи тантай уулзахаар ирлээ.

Дуугарсан хүн нь залуухан зарц хүү байв.

Мэн Хаог Дотоод хүрээнд орсны дараа өдөр тутмынх нь хэрэгцээг зохицуулахаар энэ хүүг түүнд хуваарилжээ.

Энэ ч бас Дотоод хүрээний амьдралын нэг давуу эрх байв.

Анхандаа Мэн Хао үүнд дасаж өгөхгүй байлаа. Урьд нь хэзээ ч өөрөөрөө үйлчлүүлж үзээгүй хүн шүү дээ.

Гэвч Чэнь Фань ахлах шавьд ч мөн нэг зарц үйлчилж байдгийг хараад аажмаар хүлээж авчээ.

Гэсэн ч хүчирхэг болох хүсэл нь огт өөрчлөгдсөнгүй.

Зөвхөн хүчтэй хүн бусдыг захирч, өөрийгөө бусдад захирагдахаас хамгаалж чадна.

Бясалгалын ертөнцийн хууль ч, Түшиг Урсгалын дүрэм ч нэг л зүйл хэлнэ.

Шударга ч биш. Учир зүйтэй ч биш.

Гэвч энэ бүхэн бодитоор оршиж байна.

Амьдрал гэдэг ийм.

Оршин байгаа зүйл өөрөө үнэн.

Ертөнц угийн шударга бус. Тиймээс төгс шударга ёс гэж хаана ч үгүй.

— Оруул, — гэж Мэн Хао тайван хэлэв.

Зарц хүү хүндэтгэлтэйгээр тушаалыг биелүүллээ.

Мэн Хаод үйлчлэхээр томилогдсон мөчөөс эхлэн түүний амь нас хүртэл Мэн Хаогийн мэдэлд орсон байв.

Удалгүй Бүдүүн шүдээ хавиран, том том алхсаар орж ирлээ.

Энэ түүний анхны айлчлал биш, гурав дахь нь.

Гэсэн ч ирэх болгондоо л догдолж хөөрнө.

Гадна хүрээний шавь эндхийн эзний зөвшөөрөлгүйгээр Дотоод хүрээний Үхэшгүйсийн Агуйд орж ирэх эрхгүй.

Зарц хүү Бүдүүнд зам тавин, хүндэтгэлтэйгээр дотогш дагуулж ирэв.

Бүдүүн эргэн тойрноо гайхан хараад, тааралдсан бүхнээ гараараа илж үзнэ. Мэн Хаогийн сууж байсан цагаан хаш тавцанг хүртэл тэмтэрч үзэв.

— Чи энд анх удаа ирж байгаа биш шүү дээ, — гэж Мэн Хао инээн хэллээ.

— Мэн Хао, энэ газар чинь дэндүү гоё юм аа! Ирэх болгондоо өөрийгөө барьж чаддаггүй. Дотоод хүрээний шавийн Үхэшгүйсийн Агуй шүү дээ. Бараг домог шиг газар! Өмнө нь эндээс буусны дараа Гадна хүрээний баахан шавь намайг тойроод элдвийг асуусан. Би одоо нэртэй хүн болсон шүү!

Бүдүүн догдолсондоо бүх биеэрээ салганав.

Хэсэг хөөрч суусны эцэст сая нэг Мэн Хаогийн өмнө суув.

— Хэрэв хүсвэл Ван Тэнфэйн Үхэшгүйсийн Агуйг чамд өгөх хүсэлт гаргаж болно.

— Үнэхээр үү... Тэр чинь ёстой гайхалтай байна!

Бүдүүн маш их баярласан ч нэг талаар жаахан ичингүйрч харагдана.

— Жао Хай, — гэж Мэн Хао тайван дуудлаа.

Баруун гараа даллахад агуйн гол хаалга нээгдэв.

Зарц хүү яаран орж ирээд Мэн Хаод гүн ёслов.

Тэр арван дөрөв, арван тав орчим настай, Бүдүүний үеийн хүү. Цэвэрхэн, зөөлөн төрхтэй бөгөөд ууланд саяхан иржээ.

Бяцхан Бартай нэг тосгоных, гэр бүл нь нэлээд чинээлэг гэж яригддаг байв.

— Миний сүнслэг пайзыг аваад Агуй Хуваарилах Асарт оч. Ван Тэнфэйн Үхэшгүйсийн Агуйн хаш хавтанг авчир.

Мэн Хао гараа даллахад цагаан хаш пайз нисэн Жао Хайн гарт очлоо.

Жао Хай даалгаврыг хүндэтгэлтэйгээр хүлээн аваад гарч одов.

— Мэн Хао, чи уулнаас хэзээ буух юм бэ? — гэж Бүдүүн догдлон асуулаа. — Би Гадна хүрээнийхэнд чамайг очиж шалгана гэж амлачихсан. Амлалтаасаа буцаж болохгүй шүү. Би бүр хэлчихсэн!

— Их Ахлагч Оуян дараагийн Үрэл Хуваарилах Өдрийг надаар удирдуулна гэсэн, — гэж Мэн Хао инээмсэглэв. — Нөгөөдөр байх ёстой.

Тэр хоёр гурван жилийн өмнө Түшиг Урсгалд хамт оржээ. Энэ хугацаанд хооронд нь гүн нөхөрлөл бий болсон байв.

— Сайн байна! Тэгвэл нөгөөдөр. Аан тийм, сүүлийн хагас сард бидний наймаа их сайн явсан. Чиний наян хувийг би аль хэдийн тусад нь гаргачихсан.

Бүдүүн сэтгэл хангалуун царайгаар нэг орон зайн уут Мэн Хаод өгөв.

Тэр ч бас Түшиг Урсгал гэдэг нэрийн утгыг өөрийнхөөрөө ойлгож эхэлсэн бололтой.

Мэн Хао түүнд түшиг болж байхад Гадна хүрээнд хэн түүнд ганц буруу үг хэлж зүрхлэх билээ?

Түүгээр ч барахгүй, Гадна хүрээний үзэсгэлэнтэй эмэгтэй шавь нар сүүлийн үед Бүдүүнд тал засаж эхэлжээ.

Бүдүүн бүр хөл нь газар хүрэхгүй мэт хөөрч явна.

Одоо тэр Гадна хүрээнд нэлээд алдартай болсон байлаа.

— Шангуань Сю сүүлийн үед чамд төвөг учруулсан уу? — гэж Мэн Хао гэнэт асуув.

Харц нь гялсхийлээ.

— Тэр новшийг сүүлийн үед хэн ч хараагүй, — гэж Бүдүүн дуугаа намсган хэлэв. — Би нэг шавийг тагнуул маягаар явуулсан юм. Шангуань Сю өдөржин хаалттай бясалгал хийдэг, ерөөсөө гарч ирдэггүй гэсэн.

— Болгоомжтой бай, — гэж Мэн Хао ахин сануулав. — Ямар нэг юм болбол миний өгсөн мэдээ дамжуулах пайзыг хугал.

Удалгүй Жао Хай Ван Тэнфэйн Үхэшгүйсийн Агуйн хаш хавтанг авчирч өглөө.

Мэн Хао түүнийг Бүдүүнд өглөө.

Тэр хоёр инээлдэн ярьсаар шөнө орой болтол суув.

Бүдүүн явах хүсэлгүй байгаа мэт. Харин ч цаг өнгөрөх тусам улам догдолж байлаа.

Мэн Хао эхэндээ гайхсан ч өнөөдөр ямар өдөр болохыг санаад инээв.

— Өнөөдөр Дотоод хүрээнд Эмийн Жимс хуваарилдаг өдөр шүү дээ, — гэж тэр хэллээ.

Бүдүүн уруулаа долоож, хүчтэй толгой дохив.

Дотоод болон Гадна хүрээний ялгааг бодохоор атаархал төрнө.

Дотоод хүрээнд сар бүр Эмийн Жимс өгдөг.

Энэ бол үрлийн хүч шингээсэн тусгай сүнслэг жимс. Амт нь үрэл шиг атлаа жирийн үрлээс хавьгүй хүчтэй үйлчилдэг.

Дотоод хүрээний шавь сар бүр нэг удаа ийм жимс авна.

Нэг хүж шатах хугацааны дараа Жао Хай эргэж орж ирэв.

Үнэндээ тэр Бүдүүнд дургүй ч царай дээрээ өчүүхэн ч ил гаргасангүй.

Гартаа том ногоон навчаар боосон Эмийн Жимс барьжээ.

Түүнээс анхилуун үнэр сэнгэнэхэд Жао Хай өөрийн эрхгүй шүлсээ залгив.

Жимсийг тавиад тэр гарч одлоо.

Том навчийг задлахад агуй даяар эмийн анхилуун үнэр тархав.

Дотор нь цайвар улаан өнгийн, хагас тунгалаг хоёр жижиг жимс байлаа. Маш эмзэг харагдах тул жаахан хүрэхэд л хагарах мэт.

Жимс бүрийн дотор нэг үрэл бүдэгхэн харагдана.

Бүдүүний нүд бүлтийв.

Тэр өмнө нь Эмийн Жимс идэж үзээгүй ч саяхан Гадна хүрээний зарим шавиас энэ тухай сонсжээ.

Асууж сурагласаар хуваарилдаг өдрийг нь мэдээд, өнөөдөр зориуд Мэн Хаогийнд яаран ирсэн байв.

Тэр нэг жимс шүүрэн авч амандаа хийлээ.

Хазаж залгимагц гайхалтай амт ам дүүргэж, дараа нь халуун урсгал толгойноос нь эхлэн бүх биеэр тархав.

— Гайхалтай! Үнэхээр гайхалтай! Гадна хүрээний шавь нараас Эмийн Жимс идсэн анхны хүн нь би байх! Энэ мэдээ тарвал тэр охид атаархаж үхэх байх даа. Бүдүүн эзний их завшаанд бүгд атаархана!

Гэнэт ямар нэг зүйл санасан бололтой амаа тас хийтэл хааж, анхилуун үнэрийг гадагш алдахгүй гэж хичээлээ.

Дараа нь хоёр гараараа дохио өгч Мэн Хаод явах хэрэгтэй болсноо ойлгуулаад гүйн гарлаа.

“Надад нотолгоо байна!”

“Тэр эмэгтэй шавь нарыг олж очоод үнэрлүүлэх хэрэгтэй!”

Бодох тусам нь улам догдолж, уулын бэл рүү бүр хурдан гүйлээ.

Бүдүүний юу бодсоныг Мэн Хао шууд ойлгоод инээд алдав.

Тэр үлдсэн Эмийн Жимсийг аажуухан амандаа хийв.

Амт нь үнэхээр сайхан, өтгөн эмийн чанар дүүрэн байлаа.

“Энэ ч бас Дотоод хүрээний шавийн...”

Жимсээ идэх зуураа Мэн Хао санаа алдав.

Ийм амьдралыг Гадна хүрээний шавь эдлэх боломжгүй.

Хэрэв тэр хүсвэл ганцхан дохио өгөхөд Гадна хүрээний ямар ч үзэсгэлэнтэй эмэгтэй шавь түүнд тал засахаар ирэх биз.

Удалгүй хоёр өдөр өнгөрч, Үрэл Хуваарилах Өдөр болов.

Мэн Хао Үхэшгүйсийн Агуйгаасаа гарлаа. Зарц хүү Жао Хай араас нь дагана.

Мэн Хао гартаа нил ягаан орон зайн уут барьжээ. Дотор нь шавь нарт хуваарилах Сүнсний чулуу, үрлүүд байв.

Үүрийн уулын салхи өөдөөс нь үлээнэ.

Мэн Хао уулнаас уруудан явахад замд таарсан Гадна хүрээний шавь бүр түүнийг хараад гайхаж, тэр дороо зогсон хоёр гараа атган гүн ёслов.

— Мэн ахлах шавьд бараалхъя!

— Мэн ахлах шавь урьдын адил сүрлэг сайхан харагдаж байна. Олон хоног уулзсангүй, дүү шавь нь их саналаа шүү.

— Мэн ахлах шавьд мэнд хүргэе! Таны төрөлхийн авьяас гайхалтай, бясалгалын түвшин үнэхээр сүрдэм. Та ирээдүйд Урсгалын гол тулгуур болно гэдэгт эргэлзэхгүй байна!

Ийм тал зассан үгс дунд Мэн Хао алхсаар Үрэл Хуваарилах Талбайд хүрэв.

Тэнд аль хэдийн олон шавь цугларчээ.

Мэн Хаог олж хармагцаа бүгд ёслон мэндэлж, тал зассан үгс талбай даяар цуурайтав.

Мэн Хао инээмсэглэн толгой дохисноо тавцан руу үсрэн гарав. Жао Хайг ч хамт өргөн аваачлаа.

Тэр энд өмнө нь олон удаа ирж байсан ч үрэл өөрийн гараар хуваарилах гэж байгаа нь анхных.

Мэн Хаогийн харц олны дээгүүр гүйлээ.

Хүн бүрийн нүүрэнд хүндлэл, бишрэл тодорно.

Аажмаар Мэн Хаогийн харц алсран, анх удаа Үрэл Хуваарилах Өдөрт оролцож байсан үе санаанд нь орлоо.

Дараа нь Ван Тэнфэй өөрийг нь доромжилж байсан тэр өдөр.

Олон дурсамж оюун санаанд нь ээлжлэн тодров.

Эцэст нь Мэн Хао уртаар санаа алдаад,

— Хонх цохь, — гэж хэлэв.

36-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална36-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах