Нүд ирмэхийн зуур хоёр сар өнгөрөв.
Мэн Хао Дотоод хүрээний шавь болоод бүтэн нэг улирал өнгөрчээ.
Тэр Гадна хүрээ рүү өмнөх шигээ ойр ойрхон очихоо больсон байв.
Бүдүүн харин усандаа орсон загас шиг өөрөө амьдрахдаа аль хэдийн гаршиж, тун тухтай явна.
Мэн Хао ихэнх цагаа Шидийн Асарт өнгөрөөдөг байлаа.
Нэг өдөр тэр тэнд завилан сууж, тайван царайгаар хулсан судар уншина.
Баруун гараа өргөн гарын тамга үүсгэхэд алгыг нь тойрон шидийн гэрэл эргэлдэж, нүүрэн дээр нь анивчсан сүүдэр тусав.
Усан Бөмбөлөг бий болов.
Гэвч гэнэт манан болон хувирч, эргэн тойронд замхран алга боллоо.
Мэн Хао хөмсгөө зангидан хулсан судраа тавив.
Дээлнээсээ гэрэлтэх нэг хаш хавтан гаргаж ирлээ.
Хавтан цэвэр цагаан бөгөөд дотор нь манан дүүрсэн мэт бүдэг харагдана.
Сайтар ажиглавал гадаргуу нь болор мэт хагас тунгалаг байжээ.
— Чэнь Фань, Сюй Чин, Мэн Хао. Дорнод уулын гол сүмийн танхимд хүрч ир.
Хаш хавтангаас сүрлэг, захирангуй хоолой дамжин гарлаа.
Мэн Хао тэр даруй Урсгалын Тэргүүн Хэ Луохуагийн дууг танив.
Тэр хулсан судруудаа эмхэлж тавиад босож, Шидийн Асрын гол хаалгаар чимээгүй гарлаа.
Дараа нь Дорнод уулын оргилыг чиглэн алхав.
Түүнийг гарахтай бараг зэрэгцэн хоёр дүр оргилын зүг хурдлан нисэн ирлээ.
Нэг нь дулаан, эелдэг царайтай, зөв шударга төрхтэй Чэнь Фань.
Нөгөө нь үзэсгэлэнтэй атлаа хүйтэн төрхтэй Сюй Чин эгч байв.
Сюй Чин Мэн Хао руу нэг харав.
Өнгөрсөн сарын тэр үдшээс хойш тэд анх удаа уулзаж байгаа нь энэ.
Гурвуулаа Дорнод уулын оргил руу хурдлан гарч, удалгүй гол сүмийн танхимд хүрэв.
Танхим эртний сүр жавхлантай.
Нарийн чимэглэл бүрээс нь тоо томшгүй он жилийг туулсан мэт мэдрэмж төрнө.
Энэ бол Түшиг Урсгалын маш чухал газар бөгөөд үе үеийн турш зөвхөн Дотоод хүрээний шавь л энд орох эрхтэй байжээ.
Гол танхимд есөн хөшөө байв.
Хамгийн урд талынх нь нэгэн өвгөний дүр.
Царай нь уурласан биш атлаа сүрдэм.
Бараан нүд нь амьд мэт гэрэлтэнэ.
Зүүн гараа урдаа өргөж, эрүүгээ дээш өргөн, бүх бүтээлийг дээрээс харж байгаа мэт дүрслэгджээ.
Биеэс нь үгээр хэлэхэд бэрх захирах сүр цацрах шиг.
Ард нь өөр найман хөшөө эмх цэгцтэй эгнэн байх бөгөөд бүгд эгэл ертөнцөөс тасарсан мөнх настнууд мэт сүр төрхтэй.
Мэн Хао Дотоод хүрээнд орсны эхний долоо хоногт энд ирж, эдгээр хөшөөнд мөргөж байсан.
Тиймээс урд зогсох тайван атлаа сүр хүчтэй өвгөн бол Түшиг Өвөг гэдгийг сайн мэднэ.
Арын хөшөөнүүд нь Түшиг Урсгалын бусад Өвгөдийн дүр байлаа.
Урсгалын Тэргүүн Хэ Луохуа хөшөөнүүдийн доор, Мэн Хао нарыг орж ирэхэд нуруугаа харуулан зогсоно.
Тэр хөшөөнүүд рүү ухаан алдсан мэт ширтэх бөгөөд юу бодож байгааг нь таах аргагүй.
Хажууд нь Их Ахлагч Оуян зогсоно.
Тэр гурван шавь руу ёсорхуу царайгаар толгой дохив.
— Өвөгт мөргө.
Дуу нь гүн, сүртэй байлаа.
Мэн Хао, Сюй Чин, Чэнь Фань гурав Түшиг Өвөгт гүн ёслов.
Царай нь бүгд нухацтай.
— Намайг Урсгалд орох үед Түшиг Өвөг сураггүй болоод зуун жил өнгөрсөн байсан, — гэж Хэ Луохуа хэлэв. — Тэр үед Түшиг Урсгал одоо ч алдар суутай хэвээр байлаа.
Тэр санаа алдаад эргэж харав.
Мэн Хао, Чэнь Фань, тэр бүү хэл Сюй Чиний нүд хүртэл гэрэлтэн, түүн рүү анхааралтай ширтлээ.
Хэ Луохуа хэсэг чимээгүй байснаа удаанаар үргэлжлүүлэв.
— Та нар эртний тэмдэглэлүүдээс Түшиг Өвгийн тухай уншсан. Түшиг Урсгал урьд цагт ямар сүр хүчтэй байсныг ч мэднэ. Тэр үед бид Суурь Тогтоохын гурван зэргийн тухай бүрэн мэдлэгтэй байсан. Өнөөдөр та нарыг энд дуудсан нь бүх үнэнийг хэлэхийн тулд юм.
— Түшиг Урсгалын өнгөрсөн үеийн алдар суу бүхэлдээ Түшиг Өвгөөс үүдэлтэй. Түүний бясалгалын түвшин Жао улсыг бүхэлд нь дарамтлан ноёрхож, нэр сүр нь Өмнөд Нутгийг хүртэл донсолгож байлаа. Харин энэ бүхэн Дээд Сүнсний Судрын нэг ботийн ачаар бий болсон юм.
Хэ Луохуа ийн хэлэхэд Чэнь Фаний нүд хурц гэрэлтэв.
Сюй Чиний харц ч мөн хурц боллоо.
Ганц Мэн Хао л юу ч ойлголгүй хэсэг гөлөрчээ.
Дээд Сүнсний Судар гэж юу болохыг тэр огт мэдэхгүй.
— Ци Нягтруулах Боть юу? — гэж Чэнь Фань аяархан асуулаа.
Тэр Дотоод хүрээний ахлах шавь тул олон нууцыг мэддэг.
Мэдэхгүй зүйлсийнхээ заримыг ч өөрийн таамгаар аль хэдийн холбож ойлгосон байв.
— Дээд Сүнсний Судар бол Наньшань тивийн гурван их сонгодог судрын нэг, — гэж Хэ Луохуа намуухан үргэлжлүүлэв. — Эрт дээр үеэс үе дамжин уламжлагдсан. Анх нийт долоон ботьтой байсан ч ихэнх нь алдагджээ.
— Тэдгээрийн нэг болох Ци Нягтруулах Боть нь Өөгүй Суурь хэрхэн тогтоох аргыг тайлбарладаг. Суурь Тогтоох Боть нь Улаан Цөм, Холимог Цөм биш, Нил Цөм бүрэлдүүлэх аргыг заана. Цөм Бүрэлдүүлэх Боть нь дөрвөн өнгөт Нялх Сүнс бий болгох боломж өгдөг... Өөрөөр хэлбэл, боть бүр тухайн шатанд хамгийн хүчирхэг хэлбэрт хүрэх арга агуулдаг.
— Тэр үед Түшиг Өвөг Ци Нягтруулах Ботийг олж авсан. Ван овгийн залгамжлагч Түшиг Урсгалд орсон шалтгаан ч Дээд Сүнсний Судрын Ци Нягтруулах Боть байсан юм.
Мэн Хаогийн нүд гялалзаж, зүрх нь хүчтэй цохилж эхлэв.
Чэнь Фань ахлах шавь өмнө нь Суурь Тогтоохын янз бүрийн зэргийн талаар ярьж өгсөн.
Одоо Түшиг Өвгийн олж авсан энэ арга ямар хүчтэй болохыг мэдээд Ван Тэнфэй яагаад Түшиг Урсгалд орсныг бүрэн ойлгов.
“Хэрэв би үүнийг олж авч чадвал...”
Зүрхэн дэх хүсэл нь гэнэт улам хүчтэй дүрэлзлээ.
— Харамсалтай нь, энэ Ци Нягтруулах Ботийг би өөрөө ч нүдээрээ харж байгаагүй. Бусад хүн бүр ч үгүй, — гэж Хэ Луохуа хэлэв. — Судар өвлөгдөн үлдээгүй. Зөвхөн Өвгийн ой санамжид л хадгалагдаж байгаа.
Мэн Хао дуугүй болов.
Чэнь Фаний царайд гэнэт ойлгосон шинж тодров.
Сюй Чин толгой өргөн Түшиг Өвгийн хөшөө рүү харлаа.
Гол сүмийн танхим чимээгүй болов.
— Дөрвөн зуун жил өнгөрсөн. Гадаад ертөнцийн хүмүүс бүгд Өвгийг хаалттай бясалгалын үеэр нас барсан гэж боддог. Харин би болон цөөн хэдэн хүн л Өвөг... огт үхээгүй гэдгийг мэднэ.
Хэ Луохуагийн үг Мэн Хаогийн чихэнд хүрэхдээ аянга мэт нижигнэв.
— Дөрвөн зуун жилийн өмнө Өвгийн бясалгал Нялх Сүнсний шатны сүүл үед хүрсэн байсан. Гэвч насны хязгаар нь дуусах дөхөж байлаа. Домогт Сүнс Таслах шатанд нэвтрэхийн тулд хүн дор хаяж мянган настай байх ёстой. Үгүй бол Тэнгэрийг сөрөн Сүнсээ хэрхэн таслах билээ?
— Өвөг Сүнсээ таслан, биеэ дахин төрүүлэхийн тулд хаалттай бясалгалд орохоор сонгосон. Тэр хаалттай бясалгал... дөрвөн зуун жил үргэлжилж байна.
— Дөрвөн зуун жилийн өмнө бясалгалдаа орохдоо Өвөг нэг тушаал үлдээсэн. Зуун жил тутамд өөрийн цусаар бүтээсэн хэдэн Хөнөөлт Хашийг гадагш илгээнэ. Тэгвэл тухайн үеийн Дотоод хүрээний шилдэг шавь нар Хөнөөлт Хашийг ашиглан Өвгийн хаалттай бясалгалын бүсэд нэвтэрч чадна.
— Хөнөөлт Хаш доторх ци, цусыг өдөөж чадвал аз таарсан хүн тэр орон зайд Өвгийн шингээж үлдээсэн мэдлэгээс ухаарал олж авах боломжтой. Тэр мэдлэг бол... Дээд Сүнсний Судар.
Хэ Луохуагийн дуу танхимд цуурайтав.
Мэн Хао болон бусад хоёр шавь зэрэг толгой өргөлөө.
— Амжилт бол амжилт. Бүтэлгүйтэл бол бүтэлгүйтэл. Хэрэв бүх зүйл хэвийн байсан бол аль хэдийн нэг шавь амжилтад хүрсэн байх ёстой. Гэвч хоёр зуун жилийн өмнө Өвгийн бясалгалд осол гарч, бараг амиа алдсан. Тэр явдлаас хойш бясалгалын бүсэд ухаарал олох боломж багасаж, хориг бүрдлүүд улам хүчтэй болсон.
— Тэр үеэс хойш Өвөг Хөнөөлт Хаш дахин илгээгээгүй. Харин таван жилийн өмнө... гурван ширхэгийг гадагш илгээсэн.
— Гурван Хөнөөлт Хаш гэдэг нь гурван хүн нэвтэрч болно гэсэн үг. Мөн Өвгийн бясалгалын бүс дэх хориг бүрдлүүд ямар хүчтэй болсныг харуулж байна. Өөрөөр хэлбэл ухаарал олж болох газар ердөө гурав үлдсэн.
Хэ Луохуагийн дуу гол танхим даяар цуурайтав.
Тэр баруун ханцуйгаа сэгсрэхэд цусан улаан гурван гэрэл Мэн Хао болон бусад руу харван ирж, өмнө нь хөвөн тогтлоо.
Тэд хаш мэт гөлгөр Цусан Талстууд байв.
Өөрөөр хэлбэл Хөнөөлт Хаш.
— Та гурав бол Дотоод хүрээний цорын ганц шавь нар. Тиймээс эдгээр Хөнөөлт Хашийг та нарт өгч байна. Дээд Сүнсний Судраас ухаарал олж чадах эсэх нь та нарын хувь ерөөлөөс шалтгаална.
Ингэж хэлээд Хэ Луохуа ханцуйгаа дахин сэгсрэв.
Түшиг Өвгийн хөшөө хүнгэнэн дуугарч, нүднээс нь хязгааргүй гэрэл цацрав.
Дараа нь хөшөөний өмнө эргүүлэг бий болж эхэллээ.
— Орцгоо! — гэж Хэ Луохуа аянга мэт дуугаар хэлэв. — Ухаарал олоход чинь аз ивээг.
Мэн Хао болон нөгөө хоёр шавь Хөнөөлт Хашнуудаа атган, солонгон гэрэл мэт эргүүлэг рүү харван орлоо.
Гурвуулаа дотор нь алга болов.
Гадна талд эргүүлэг хэвээр үлдэв.
Гэвч Хөнөөлт Хашгүй бол Нялх Сүнсний шатны бясалгагч хүртэл тэр эргүүлэгт нэвтэрч чадахгүй.
Их Ахлагч Оуян эргүүлэг рүү харан намуухан хэлэв.
— Энэ гурваас хэн нь Дээд Сүнсний Судрыг олж авах бол доо... Эсвэл бүгд хоосон буцаж ирэх ч юм билүү.
— Хүн бүрийн хувь ерөөлөөс шалтгаална. Хэт их бодоод нэмэргүй.
Хэ Луохуа хажууд нь завилан суугаад бясалгаж эхлэв.
Мэн Хао эргүүлэгт ормогц нүднийх нь өмнө сохлом хурц гэрэл аслаа.
Тэр өөрийн эрхгүй нүдээ анив.
Чихэнд нь нүргээн нижигнэж, дараа нь дөрвөн зүгээс хачин чарлаан, хашгираан сонсогдов.
Хэдэн жил өнгөрсөн мэт удаан санагдсаны эцэст бие нь гэнэт чичирч, бүх чимээ тасрав.
Чарлаан бүрэн намжив.
Мэн Хао нүдээ нээхэд хэдэн метр өндөр тахилгын тавцан дээр зогсож байлаа.
Тэр эргэн тойрноо ажиглав.
Эндэх орон зай асар том.
Дээр нь хар шороо харагдаж, дотор нь од мэт гялалзах жижиг талстууд шигтгэгдсэн байв. Тэд эргэн тойронд бүдэгхэн гэрэл тусгана.
Юм бүхэн нимгэн хөшгөөр бүрхэгдсэн мэт бүдэг, тодорхой бус.
Манан дундаас янз бүрийн барилга сүндэрлэнэ.
— Ямар эзгүй газар вэ! Хэдэн зуун жил хэн ч ирээгүй юм шиг байна.
Алсаас Чэнь Фаний дуу сонсогдов.
Удалгүй тэр манан дундаас алхсаар гарч ирлээ.
Ирсэн зүгт нь хэдэн метр өндөр өөр нэг тахилгын тавцан бүдэгхэн харагдана.
— Дээрх хөрсөнд хориг бүрдэл тавьсан байна. Энэ бол Урсгалын газар доорх бунхан, — гэж Сюй Чин өөр нэг зүгээс гарч ирэн хэлэв.
Мөнгөлөг дээлтэй тэр үнэхээр үзэсгэлэнтэй харагдана.
— Би та хоёроос түрүүлж Урсгалд орсон, — гэж Чэнь Фань хэлэв. — Нэг удаа гол сүмийн танхимд харуулын үүрэг гүйцэтгэж байсан болохоор та хоёрын мэдэхгүй хэдэн нууцыг мэднэ. Энэ бол яах аргагүй Түшиг Урсгалын газар доорх бунхан. Яг дээр нь Гадна хүрээ байрладаг.
Мэн Хао тахилгын тавцангаас бууж, Чэнь Фань болон Сюй Чиний хажууд очлоо.
Эргэн тойрон дахь мананд бүдгэрэн харагдах барилгуудын дунд хатаж хорчийсон ургамал, цэцэг олон байв.
Бүх зүйл үхмэл мэт чимээгүй.
— Энэ манан өөрөө хориг бүрдэл байна, — гэж Мэн Хао хөмсгөө зангидан хэлэв. — Бүх юмыг хар цагаан болгож харагдуулж байна. Ямар ч өнгө үлдээгүй мэт.
— Яг тийм, — гэж Чэнь Фань нухацтай хэллээ. — Хүрэх гэж оролдож болохгүй. Өвгийн хүч суларсан тул үүнийг бүрэн хянаж чадахаа больсон. Хөнөөлт Хашнуудаа ашиглаад өөрсдийн ухаарал олж болох газраа хайцгаая.
Тэр Мэн Хао, Сюй Чин хоёр руу харав.
— Бидэнд ухаарал олох хэчнээн хугацаа өгөхийг мэдэхгүй. Бүгд бие биеэ хүлээгээд, дараа нь хамт гаръя. Сюй дүү шавь, Мэн дүү шавь, та хоёрт амжилт хүсье.
Чэнь Фань сүнслэг хүчээ Хөнөөлт Хаш руу шингээлээ.
Хашнаас цусан улаан гэрэл цацран, өөрөө аажмаар хөвж холдов.
Чэнь Фань араас нь даган, удалгүй мананд алга болов.
Сюй Чин Мэн Хао руу толгой дохисноо өөрийн Хөнөөлт Хашны цусан улаан гэрлийг даган өөр зүг рүү явлаа.
Мэн Хао эргэн тойрноо нэг ажиглаад өөрийн Хөнөөлт Хашийг идэвхжүүлэх гэж байтал гэнэт чих цоолом чарлаан сонсогдов.
Тэр чимээ улам ойртсоор...
Эцэст нь Мэн Хаогоос ердөө гуч орчим метрийн зайд ирсэн мэт болов.