Түшиг Өвөг нүдээ нээсэн яг тэр мөчид Мэн Хао тавь дахь Хөнөөлт Хашны Цусан Талстыг идэвхжүүллээ.
Толгой дотор нь хүчтэй доргиж, эргэн тойронд нь судрын бичээс хөвөн гарч ирэв.
Бичээсийн тэмдэг бүр хурц алтан гэрэл цацруулж, тэр гэрэл Мэн Хаогийн биеийг нэвт сүлбэнэ.
Алтан гэрэл цусан улаан туяаг бүрэн дарж, оронд нь Мэн Хаог бүхэлд нь алтан аура бүрхлээ.
Алтан аура тархахын хэрээр Мэн Хаогийн бие өөрчлөгдөж эхлэв.
Даньтянь дахь Цөмийн нуур нь хүчтэй буцалж, аажмаар алтан өнгөтэй болов.
Нуурын ус алтран хувирах мөчид бие дотор нь нүргээн нижигнэж, бүх бие нь үндсээрээ өөрчлөгдөж эхэллээ.
Үе мөч, яснаас нь тас няс хийсэн чанга дуу тасралтгүй гарна.
Яс нь сунаж, цус мах нь улам бэхжив.
Нүд ирмэхийн зуур Мэн Хао дотор, гаднагүй өмнөхөөсөө хүчирхэг болжээ.
Цигийн судлууд нь болор мэт тунгалаг болж, махан биетэй нь бүрэн нийцэн нэгджээ.
Үс нь хүртэл уртсаж, Дээд Сүнсний Судрын бясалгалын нууц аргын дагуу бүхэлдээ шинэ төлөвт шилжиж байв.
Ойролцоогоор зургаан цаг өнгөрсний дараа Мэн Хаогийн бие дотор дахин нэг нүргээн дэлбэрлээ.
Тэр нүдээ нээхэд харцнаас нь алтан гэрэл цацрав.
Хэсэг хугацааны дараа алтан туяа аажмаар бүдгэрэв.
Мэн Хаогийн нүүрэнд догдлол дүүрчээ.
Оюун санаанд нь нэгэн бясалгалын нууц арга тодорхой харагдана.
Тэр арга яг л сүнсэнд нь мөнхөд тамгалагдсан мэт, мөр бүрийг нь Мэн Хао бүрэн ойлгож байв.
Энэ бол...
Дээд Сүнсний Судар!
Гадаад ертөнцөд энэ судар гарч ирвэл цус бороо мэт асгарах тулаан дэгдэх байлаа.
Тоо томшгүй Урсгалууд булаацалдан галзуурах Ци Нягтруулах Боть одоо Мэн Хаогийн оюун санаанд бүрэн оржээ.
Зургаан цаг үргэлжилсэн өөрчлөлтийн дараа Мэн Хао Ци Нягтруулах шатны зургаадугаар түвшиндээ хэвээр байв.
Гэвч одоо хэрэглэж буй бясалгалын арга нь Наньшань тивийн хамгийн шилдэг гурван аргын нэг гэж тооцогдохоор байлаа.
Ийм их хувь ерөөлд их овог, их Урсгалын шавь нар хүртэл амархан хүрч чадахгүй.
Хэрэв Мэн Хао энэ Ци Нягтруулах Ботийн аргаар үргэлжлүүлэн бясалгаж, нэг өдөр Суурь Тогтоох шатанд хүрвэл Өөгүй Суурь тогтоох нь гарцаагүй.
Түүнээс гадна түүний сүнслэг эрчим үеийнхнээсээ хавьгүй гүн, өтгөн болно.
Одоохондоо хамгийн хүчтэй биш байж болох ч цаг хугацаа өнгөрөх тусам хүч нь бага багаар хуримтлагдана.
Эцэст нь Суурь Тогтоох шатанд хүрэхэд хүр хорхой хүр хорхойн бүрхүүлээсээ гарч эрвээхэй болох мэт асар өөрчлөлт явагдана.
Тэр үед дэлхийд ховорхон харагдах Өөгүй Суурьтай болно!
Одоо Ван Тэнфэйтэй дахин тулбал тэр өдрийнх шиг хүнд байдалд орохгүй.
Тэр бүү хэл арван нисдэг илдийг нэгэн зэрэг удирдаад, аль нэгнийх нь хурд, уян хөдөлгөөнийг алдагдуулахгүй байж чадна.
Түүний хүч хоёр дахин нэмэгджээ!
Мэн Хао догдлон хоёр гараа атгав.
Зүрхэнд нь ирээдүйн талаар асар их хүсэл тэмүүлэл төрлөө.
Хэсэг хугацааны дараа уртаар амьсгаа аваад чулуун тавцангаас бууж, цааш алхав.
Энэ үед Түшиг Өвөг Мэн Хаогоос ч илүү догдлон бараг солиорох шахаж байлаа.
Нүдээ нээсний дараа тэр Мэн Хао, Чэнь Фань, Сюй Чин гурвыг мэдэрч чаджээ.
Мэн Хао дахин нэг Цусан Талст гаргаж ирэхийг догдлон хүлээж байтал нөгөөх нь гэнэт амжилттай ухаарал олчихов.
Түшиг Өвөг мэл гайлаа.
— Хараал ид, хараал ид! Тэр үед ухаарлын газрыг гадаа байрлуулах хэрэггүй байж! Үгүй, үгүй. Тэгээгүй бол энэ жаалуудыг энд яаж оруулах билээ? Гэхдээ... гэхдээ... яагаад ердөө тавин Цусан Талстаар ухаарал олчихдог байна аа? Зуу байсан бол дээр. Хоёр зуу. Ядаж гурван зуу! Таван зуу байсан бол би энд дахиж бясалган суух ч хэрэггүй болох байлаа!
Түшиг Өвөг тун их гутрав.
Энэ бол түүний хамгийн том найдвар байлаа.
Гэтэл тэр найдвар нүднийх нь өмнө алга болж байна.
Цусан Талстгүй бол амийн хүчээ нөхөж чадахгүй, энд суусаар улам хатаж доройтохоос өөр замгүй.
Гэсэн ч юу ч хийж чадахгүйгээ тэр сайн мэдэж байв.
— Тэр жил би өөрөө өөртөө гай болсон юм. Энд өөрийгөө битүүмжлээд, гарах ямар ч замгүй болгочихсон. Дуу хоолойгоо гадагш хүргэх ч маш хэцүү. Шидэт арга хэрэглэх гэхээр одоогийн бясалгалын хүч хэт сул... Яах вэ? Яах вэ? Ямар нэг арга бодож олох ёстой...
Түшиг Өвгийн царай түгшүүрээр дүүрэв.
Тэр Мэн Хао газар доорх бунханд Сюй Чин, Чэнь Фань хоёртой нийлж, гурвуулаа тахилгын тавцан руу явж байгааг мэдэрлээ.
Тэд гарахаар бэлтгэж байгаа нь илт.
— Хэрэв Жао улсын бясалгалын ертөнцийн бүх хүнийг энд татаж авчирч чадвал тэдний бясалгалын хүчээр энэ бясалгалын хоригийг эвдүүлж болно. Би эндээс гарч чадвал тэдний амийн хүчийг сорж аваад... Сүнс Таслах шатны Хоёрдугаар Таслалтыг давах боломжтой болно!
Түшиг Өвөг шүдээ зуугаад үлдсэн өчүүхэн бясалгалын хүчээ шавхан гаргав.
Тэгээд баруун алгаа газар хүчтэй дарлаа.
Газрын гүнээс хүнгэнэсэн нүргээн сонсогдов.
Яг энэ үед Мэн Хао хэдэн өдөр яагаад алга болсон, бас бие нь яагаад өөр харагдаж байгааг тайлбарлах шалтаг бодож байлаа.
Чэнь Фань инээмсэглэн толгой дохив.
Сюй Чин Мэн Хаог гэмтээгүйг хараад юу ч хэлсэнгүй.
Гурвуулаа тахилгын тавцан дээр гарч, буцахаар бэлтгэлээ.
Гэтэл гэнэт чих дүлийрэм нүргээн дэгдэж, газар доорх бунхан бүхэлдээ хүчтэй доргив.
Тэдний царай зэрэг өөрчлөгдлөө.
Яг өмнөх газарт нь газар ан цав гарч, асар том чулуун хөшөө аажмаар дээш цухуйж эхлэв.
Нэг хүж шатах хугацааны дараа хөшөө бүхэлдээ газраас гарч ирлээ.
Гуч орчим метр өндөр тэр чулуун хөшөөн дээр алтан үсгээр судар сийлсэн байв.
Тэр нь өөр юу ч биш...
Дээд Сүнсний Судрын Ци Нягтруулах Боть!
Гурвуулаа алмайран ширтэв.
Ялангуяа Мэн Хао бүр их цочирдлоо.
Тэр Ци Нягтруулах Ботийг олж авахын тулд ийм их зүйл туулсан атал одоо судар нь яг нүднийх нь өмнө сийлээстэй байна.
Мэн Хао хэсэг манаран харав.
Гэвч сайтар уншмагцаа царай нь хачин болов.
Хөшөөн дээрх судрын эхний хоёр мөр зөв байлаа.
Харин үлдсэн нь бүхэлдээ зохиомол зүйл.
Өнгөц харахад гүн нууц утга агуулсан мэт боловч жинхэнэ судрын нарийн утгыг мэддэг Мэн Хао ганц хараад л хуурамч болохыг нь танилаа.
Тэр хэсэг тээнэгэлзсэн ч юу ч хэлсэнгүй.
Чэнь Фаний нүд гялсхийв.
Тэр хөшөөний доор очиж зогслоо.
Сюй Чин ч дэргэд нь ирэв.
Хоёул хэсэг судалсныхаа дараа бие бие рүүгээ гайхсан харцаар харлаа.
— Үүнийг авч явъя, — гэж Сюй Чин удаанаар хэлэв. — Урсгалын Тэргүүнд үзүүлээд яахыг нь шийдүүлсэн нь дээр.
Мэн Хао нүдээ анивчаад, бүрэн санал нийлж байгаа мэт толгой дохив.
Энэ бүхнийг харж байсан Түшиг Өвөг баярлан инээлээ.
— Ав, ав! Хурдан авч гар! Аль болох олон хүнд мэдэгд! Ха ха ха! Би ямар ухаантай юм бэ. Тэр үед хэн нэгэн намайг бясалгаж байхад энд нэвтрэхээс болгоомжилж энэ хуурамч хөшөөг бэлтгэсэн юм. Хуурамч гэдгийг нь таньчих вий гэж айгаад бас нэг жижиг арга хийсэн. Хөшөөг эндээс гаргавал тэнгэрт асар том шинж тэмдэг үүсэж, дөрвөн зүг найман зовхист байгаа хүмүүс бүгд харна. Уг нь бусдад гай тарих гэж хийсэн зүйл. Харин одоо надад жинхэнэ хэрэг болох нь! Сайн байна. Маш сайн!
Түшиг Өвгийн зүрх догдлолоор дүүрэв.
Гэтэл дараагийн мөчид нүд нь бүлтийв.
— Болохгүй! — гэж Чэнь Фань нухацтай хэллээ.
Тэр хөшөөг дахин сайтар ажиглаад шийдэмгий царайгаар толгой сэгсрэн Мэн Хао, Сюй Чин хоёр руу харав.
— Энэ чулуун хөшөө дэндүү чухал. Хэрэв үүнийг авч гарвал Урсгалд гай тарьж магадгүй. Гаднын хүн ийм зүйл байгааг мэдвэл биднийг бүр мөсөн сүйрэлд хүргэж ч болно. Бид гурав тус бүр хаш хавтандаа хөшөөн дээрх судрыг хуулж авъя. Тэгвэл агуулгыг нь авч гарч болно, харин хөшөөг энд нь үлдээнэ. Энэ хамгийн аюулгүй арга.
Чэнь Фаний царай чин үнэнч, зөв шударга байлаа.
Түүний хэлсэн бүхэн хувийн ашиг огт бодоогүй, зөвхөн Урсгалын аюулгүй байдлыг харгалзсан үг байв.
Сюй Чин толгой дохив.
Мэн Хао мэдээж эсэргүүцсэнгүй.
Гурвуулаа тэр даруй хөшөөн дээрх бичээсийг хаш хавтандаа хуулж аваад тахилгын тавцан дээр гарч, буцахаар бэлтгэлээ.
Түшиг Өвөг энэ бүхнийг алмайран ширтэж байснаа гэнэт уурлан чарлав.
— Хараал ид! Хараал ид! Энэ үеийн Урсгалын Тэргүүнийг би няц гишгэнэ! Ийм хүнийг яаж Дотоод хүрээнд оруулчихдаг байна аа?! Хэтэрхий үнэнч, зөв шударга! Би ийм хүнд хамгийн дургүй! Миний үед Урсгалын хүн болгон зальтай, хар санаатай байсан юм! Судрыг аваад нууцал! Тэгж байж миний Урсгалын жинхэнэ шавь болно! Харин чи, зөв шударга жаал минь... чи намайг үхүүлэх нь байна шүү дээ!! Яах гэж тэднийг зогсоов оо?! Хараал ид! Миний бясалгалын хүч... Би, би, би...!
Түшиг Өвөг уурссандаа бүх биеэрээ салганав.
Тэр шүдээ зуун, бүхнээ тавьсан мэт хэсэг амьсгаагаа түгжээд нам дуугаар архирлаа.
Дараа нь өөрийнхөө зулай руу алгадав.
Бөөн цус бөөлжин гаргахад тэр цус хэлбэр дүрсгүй цусан улаан гэрэл болон хувирч, нууц өрөө даяар хүнгэнэн цуурайтуулж эхлэв.
Дараагийн агшинд цусан улаан гэрэл газар доорх бунханаас гарч яваа Мэн Хао болон нөгөө хоёрын араас цахилан одлоо.
Гурвуулаа Түшиг Урсгалын гол сүмийн танхимд хөл тавьж, Хэ Луохуа, Их Ахлагч Оуян хоёр тэднийг харсан яг тэр мөчид цусан улаан гэрэл араас нь харван гарч ирэв.
Хэн ч анзаарсангүй.
Гэнэт Тэнгэр Газрыг донсолгосон нүргээн гарлаа.
Хурц гэрэл олон сая метрийн зайд бүх зүг рүү тархаж, тэнгэр бүхэлдээ улаан өнгөөр будагдав.
Тэр улаан тэнгэрийн голд олон өнгийн туяа давхцан, ер бусын шинж тэмдэг бий болов.
Тоо томшгүй бичээс тэнгэрт хөвж байлаа.
Ихэнхийг нь тод харж болохгүй.
Гэхдээ хоёр үг маш тод байв.
Дээд Сүнс...
Тэр шинж тэмдэг Тэнгэр Газрыг бүхэлд нь дүүргэлээ.
Судрын тоо томшгүй үсэг хурц гэрлээр гялалзана.
Ялангуяа “Дээд Сүнс” гэсэн хоёр үг Жао улс даяар тод гэрэлтэж байв.
Жао улсын гурван Их Урсгалын бүх шавь тэнгэр өөд алмайран ширтлээ.
Хаалттай бясалгалын газруудаас нэг нэгээрээ солонгон гэрэл харваж, олон Урсгалын Өвөг нартай зэрэгцэн хүчирхэг бясалгагчид гарч ирэв.
— Энэ чинь...
— Дээд Сүнсний Судар!!
— Дээд Сүнсний Судар гарч ирлээ! Байршил нь Түшиг Урсгалын зүгт байна. Домогт Ци Нягтруулах Боть үнэхээр тэнд байдаг юм биш биз?!
Хормын дотор Өмнөд Нутаг дахь хэд хэдэн их Урсгалын хүчирхэг хүмүүс хаалттай бясалгалаасаа гарлаа.
Дээд Сүнсний Судрын Ци Нягтруулах Боть гарч ирсэн гэх мэдээ хэнийг ч сууж тэсэхээргүй байв.
Тэд огт эргэлзэлгүй Өмнөд Нутагт буй газраасаа Жао улс руу шууд харвав.
Хэрэв жаахан л хоцорвол боломжоо Өмнөд Нутгийн бусад хүчирхэг овог, Урсгалд алдах вий гэж хүн бүр айж байлаа.
Өмнөд Нутагт салхины чиг өөрчлөгдөв.
Солонгон гэрлийн цуваа Түшиг Урсгал руу харвана.
Жао улсын гурван Их Урсгалаас бараг хорин бясалгагч хөдөлж эхэлжээ.
Тэдний хамгийн сул нь хүртэл Суурь Тогтоох шатанд байв.
Зургаа нь Цөм Бүрэлдүүлэх шатны хүчтэн.
Тэд тэнгэрийг зүсэн, Тэнгэр Газрыг доргиох сүр хүчтэйгээр Түшиг Урсгал руу ирж байлаа.