Би тэнгэрийг тамгална

44-р анги

44-р бүлэг — Умард Тэнгис Даог илчилнэ

Сонсох

Асар уудам Түшиг Урсгалд одоо ганцхан Мэн Хао үлджээ.

Тэр Дорнод уулан дээр ганцаараа зогсон, цусан улаан гэрэл аажмаар бүдгэрэхийг харав.

Дараа нь толгойгоо буулгалаа.

Урьд нь хүн хөл тасардаггүй байсан Гадна хүрээ одоо хоосорчээ.

Сюй Чин эгчийг авч явсан.

Чэнь Фань ах Өмнөд Нутаг руу одсон.

Бүдүүн хүртэл алга болжээ.

Тэдэнтэй дахин хэзээ уулзахыг Мэн Хао мэдэхгүй.

Хэдэн сарын дараа юу?

Эсвэл хэдэн жилийн дараа юу?

Дотоод хүрээний шавь гэсэн байр суурь, Түшиг Урсгалд өнгөрүүлсэн гурван жил...

бүгд дурсамж болон үлдэв.

Намрын хүйтэн салхи нүүрийг нь илбэн, урт үсийг нь хийсгэж, биед нь тогтсон тоосыг үлээн одно.

Мэн Хао чимээгүйхэн том хад дээр суув.

Удаан хугацаа өнгөрч, тэнгэрт одод нэг нэгээрээ гарч ирлээ.

Дараа нь үүр цайв.

Мэн Хао санаа алдаад толгойгоо өргөв.

— Бүгд явчихлаа... харин би одоо ч Жао улсад байна.

Гэнэт гэрээ саналаа.

Юньже тойргийн хуучин өвөг дээдсийн байшингаа аль эрт алдсан ч хуучин ор, хагархай аяга савнуудаа санаж байв.

Тэр тусмаа Дачин уулыг саналаа.

Тэгээд...

үргэлж зөөлөн инээмсэглэдэг ээжийгээ, ээжээс нь ямагт жаахан эмээдэг мэт харагддаг аавыгаа санав.

Дурсамж нь бүдэг бадаг байлаа.

Мэн Хао толгой сэгсрэв.

Үүрийн туяа тэнгэрийн хаяагаар цухуйхад босож зогслоо.

Түшиг Урсгалыг ахин нэгжих шаардлагагүй.

Үнэ цэнтэй бүхнийг Жао улсын хүчтнүүд аль хэдийн тонон авчээ.

Энд юу ч үлдээгүй.

Мэн Хао хувцасныхаа тоосыг гөвөөд Дотоод хүрээний мөнгөлөг дээлээ тайлж, гурван жилийн өмнө өмсөж явсан эрдэмтний урт дээлээ буцаан өмслөө.

Уг нь сул өргөн дээл байсан ч одоо түүнд бага зэрэг давчуу санагдана.

Мандах нарыг ширтээд аяархан санаа алдав.

Биеийнх нь гүнд алтан Цөмийн нуур үл ялиг буцалж, дотор нь орших Чөтгөрийн Цөм сүнслэг эрчим ялгаруулан бүх биеийг нь нөхөж байлаа.

— Ци Нягтруулах шатны долоодугаар түвшнээс тийм ч хол биш байна. Ахицын саадыг мэдэрч байна.

Мэн Хао урагш алхаж, орон зайн уутаа товшлоо.

Хоёр нисдэг илд гарч ирэн хөл доор нь хөвөв.

Тэр илднүүд дээр гишгээд уулнаас доош гулган, Түшиг Урсгалыг орхилоо.

Нисдэг илдийг ингэж ашигласнаар агаарт нисэж болох боловч Сюй Чин эгчийн Салхин Дарцагтай адил түр зуурын нисэлт байв.

Удаан хугацаанд нисэх боломжгүй.

Мэн Хао улам хурдалж, уулын ой дундуур шунгинан явлаа.

Эцэст нь гурван жилийн турш огт гарч байгаагүй Түшиг Урсгалын нутгаас гарч чаджээ.

Төгсгөл нь үл харагдах мэт зэрлэг уулсын дээгүүр ниссээр, удалгүй тэнгэрийн хаяанд алга болов.

Цаг хугацаа өнгөрлөө.

Мэн Хао анхны хурдаа хадгалсаар явж, хоёр хоногийн дараа уулсаас бүрэн гарч ирэв.

— Сюй Чин эгч намайг Урсгалд авчрахдаа хэд хоног явсныг мэдэхгүй юм. Тэр үед би ухаангүй байсан. Ямар ч байсан тухайн үеийн хурд нь одоогийн миний хурдтай ойролцоо байсан байх.

Мэн Хао уулс руу эргэн харж бувтнав.

Бясалгагчдын хувьд Жао улс тийм ч том биш.

Харин эгэл хүмүүсийн хувьд асар уудам нутаг.

Мэн Хао суралцаж байхдаа Жао улсын газар зүйн талаар уншсан.

Өөрөө энд тэнд аялж байгаагүй ч ерөнхий байрлалыг сайн мэднэ.

— Одоо би Жао улсын хойд хэсэгт байна. Юньже тойргоос тийм ч хол биш байх ёстой.

Алсад тэгш газрын дунд аварга толь тавьчихсан мэт гялалзах ус харагдав.

Түүнийг Умард Тэнгис гэдэг.

— Бодоод үзэхэд Сюй Чин эгч Ци Нягтруулах шатны долоодугаар түвшинд байхдаа Салхин Дарцгаар түр хугацаанд нисэж чаддаг байсан. Гэхдээ сүнслэг эрчим нь маш хурдан шавхагддаг учраас хол нисэж чадахгүй. Тэгэхээр эндээс Түшиг Урсгал хүртэл үнэхээр тийм ч хол биш юм байна.

Мэн Хаогийн нүдэнд нутаг санасан гэрэл гялсхийв.

Юньже тойргоос гараад гурван жил болжээ.

Гэртээ харих хүсэл нь улам хүчтэй болсон байв.

Умард Тэнгисийг гаталчихвал Дачин уул хүртэл ердөө хагас өдөр алхана гэдгийг мэдэж байлаа.

Гүн амьсгаа аваад цааш явсаар, эцэст нь Умард Тэнгисийн эрэгт хүрэв.

Тайван усны гадаргуу руу доош харахад өөрийн дүрс тусжээ.

Тэр одоо жаал хүү биш.

Хорь орчим настай залуу мэт харагдана.

Царай нь шийдэмгий, тогтуун болж, урьдын юу ч мэдэхгүй, гэнэн Мэн Хаогоос бүрэн өөрчлөгджээ.

Чимээгүй бодолд автсан түүний анхаарлыг дулаахан, цээл инээд таслав.

— Залуу ноён, тэнгис гатлах уу?

Жижиг завь усан дээгүүр гулсан ойртож ирлээ.

Завийг сүрлэн борооны нөмрөг өмссөн өтөл эр жолоодно.

Нүүрэнд нь амьдралын хүнд хүчир он жилүүдийн мөр тодорсон ч инээмсэглэн ярьж байв.

— Өвгөн гуай, танд төвөг удмааргүй байна, — гэж Мэн Хао гайхсан янзтай хэлэв.

Түүнийг “залуу ноён” гэж дуудсанаас хойш гурван жил өнгөрчээ.

— Юун төвөг байх вэ, — гэж өвгөн инээлээ. — Би олон жил энэ тэнгисээр хүн тээж байна. Чам шиг авьяаслаг залуу эрдэмтдийг харах надад сайхан байдаг юм.

Өвгөн завиа Мэн Хаогийн дэргэд тулгахад тэр хөнгөн үсрээд тавцан дээр гарч, талархлаа илэрхийлэв.

Завин дотор долоо, найм орчим настай нэг охин байлаа.

Үсээ хоёр салаа сүлжсэн тэр охин жижиг зуухны өмнө сууж, галыг нь үлээн ус буцалгаж байв.

Уур савсан гарна.

Буцалж буй усан дотор нэг лонх архи халааж байлаа.

— Энэ миний ач охин, — гэж өвгөн завиа эргүүлэх зуураа хэлэв. — Харамсалтай нь охин хүүхэд. Хүү байсан бол эрдэм ном үзүүлэхээр явуулах байлаа. Залуу ноён, чи хаанахын хүн бэ?

Завь нуурын төв рүү хөдөлж эхлэв.

Салхи босоход өвгөн зуухны дэргэд суужээ.

Жаахан охин Мэн Хао руу толгой өргөн харав.

Том нүд нь гэнэн цайлган, өхөөрдөм.

— Би Юньже тойргийн залуу эрдэмтэн. Дачин уулын бэлээс ирсэн, — гэж Мэн Хао инээмсэглэн хэлэв.

Энэ эгэл хүний ахуй түүнд гурван жилийн өмнөх амьдралыг нь санууллаа.

— Юньже тойрог уу? Сайхан газар шүү! Агуу хүн төрвөл нутаг нь хүртэл алдаршдаг гэдэг. Олон жилийн өмнө тэнд өлзийт ер бусын үзэгдэл гарч, төрийн түшмэдийн анхаарлыг хүртэл татсан юм даа.

Өвгөн архины лонхыг авч,

— Цаг агаар хүйтэрч байна. Миний энэ хөгшин бие даахаа байж. За, нэг юм тат, — гэв.

Тэгээд лонхоо Мэн Хао руу сунган,

— Архи ууж чаддаг уу? — гэж асуулаа.

Мэн Хао өвгөний ярьсан ер бусын үзэгдлийг мэднэ.

Тэр явдал арван жилийн өмнө, эцэг эх нь сураггүй болохоос нэг өдрийн өмнө болсон.

Үүнийг бодоход сэтгэл нь үл ялиг гуниглав.

Тэр лонх руу хараад хэсэг эргэлзэв.

Мэн Хао амьдралдаа архи ууж үзээгүй.

Юньже тойрогт байхдаа ядуу амьдарсан, харин Түшиг Урсгалд архи байгаагүй.

Тэр аягаа өргөн өвгөнөөр дүүргүүлээд нэг балгалаа.

Халуун, хорссон амт цээжийг нь дүүргэж, аажмаар бүх биеэр тархав.

— Өвгөн гуай, таны ярьж байгаа зүйл жирийн хүний ярианаас жаахан өөр юм. Та энд удаан хугацаанд завь барьж байгаа юу?

Мэн Хао ногоон долгио мяралзах ус руу хараад ахин нэг балгав.

Архи хоолойг нь халуу оргин доош урсахад Түшиг Урсгал, Сюй Чин эгч, Чэнь Фань ах, Бүдүүн дөрөв санаанд нь орлоо.

— Хорин жил, — гэж өвгөн инээв. — Энэ насандаа Умард Тэнгисээр хэчнээн ч хүнийг нааш цааш хүргэсэн дээ. Олон юм үзсэн. Тэгээд хүмүүс ер нь яаж ярьж, юу боддгийг жаахан гадарладаг болсон юм. Намайг битгий шоолоорой. Энэ нуур хэдэн жил энд байсныг хэн мэдлээ? Бас өчнөөн хүнийг харсан байж таарна. Хүмүүс энэ нуурыг санана. Нуур ч хүмүүсийг санана.

Өвгөн ч аягаа өргөн нэг балгав.

Мэн Хао хэсэг түүн рүү ширтлээ.

Хэн нэгэн ингэж ярихыг тэр анх удаа сонсож байв.

Дахин нуур руу хараад бодолд автан бувтнав.

— Энэ чинь илт нуур байхад хүмүүс яагаад Умард Тэнгис гэж нэрлэдэг юм бол?

Өвгөн хэсэг бодоод инээмсэглэв.

— Нуур хатаж болно. Нам гүм болж, бүр хөдөлгөөнгүй ч болно. Тэгвэл дотор нь амьд зүйл үлдэхгүй. Харин тэнгис үүрд оршин, тоо томшгүй гол мөрөн, нуурын усыг багтааж чадна. Магадгүй хүмүүс энэ нуурыг хэзээ ч алга болоосой гэж хүсээгүй болохоор тэнгис гэж нэрлэсэн байх. Эцсийн эцэст чи нуур гэж итгэвэл нуур. Тэнгис гэж итгэвэл тэнгис.

Өвгөний үгийг сонсох мөчид Мэн Хаогийн оюун санаа хүчтэй донслов.

Аяга барьсан гар нь үл ялиг чичирч, ус руу ширтсэн чигээрээ манарсан мэт болов.

Цаг хугацааг хүртэл мартжээ.

Хэсэг хугацааны дараа завь нөгөө эрэгт хүрэв.

Мэн Хао Түшиг Урсгалын нэг шавиас өмнө нь авсан хэдэн мөнгөн зоос гарган хөлсөө төллөө.

Өвгөнд гүн ёслоод, завь эргэн холдохыг ширтэв.

Нүдэнд нь хачин гэрэл тодорно.

Тэр явсангүй.

Умард Тэнгисийн эрэг дээр завилан суугаад ус руу, алсад бүдгэрэх ганц завь руу харав.

Өвгөний инээд алсаас сонсогдоно.

— Нуур гэж итгэвэл нуур. Тэнгис гэж итгэвэл тэнгис...

Өвгөний дуу алсад цуурайтлаа.

Тэр завь зүгээр холдон бүдгэрч буй биш, харин алсад аажмаар уусан нэгдэж байгаа мэт санагдав.

Мэн Хао манарсан мэт сууж, тэр бүхнийг дотроо тунгаалаа.

Ингээд бүтэн гурван өдөр хөдөлсөнгүй.

Энэ хугацаанд ус руу чимээгүй ширтэж, өвгөний үгийг оюун санаандаа дахин дахин сонсоно.

“Нуур хатаж болно. Нам гүм болж, хөдөлгөөнгүй болно. Тэгвэл амьд зүйл үлдэхгүй. Харин тэнгис үүрд оршин, тоо томшгүй гол мөрөн, нуурын усыг багтааж чадна...”

Мэн Хаогийн нүд гэнэт гялалзав.

Бие дэх алтан Цөмийн нуур нь хязгааргүй мэт том ч түүний ойлголтоор одоо хүртэл нуур хэвээр байлаа.

“Би нуур гэж итгэвэл нуур. Харин тэнгис гэж итгэвэл... өнөөдрөөс эхлээд тэнгис болог!”

Бие дотор нь нүргээн дэлбэрч, Цөмийн нуур догшин буцлан эргэлдэж эхлэв.

Ямар ч үрэл хэрэглээгүй атал хэмжээ нь гэнэт тэллээ.

Мэн Хао энэ бүхнийг өөрөө ч мэдсэнгүй.

Нүдээ чанга анисан тэр хачин төлөвт оржээ.

Оюун санаанд нь зөвхөн өвгөний үг цуурайтана.

Эргэн тойрны Тэнгэр Газрын хязгааргүй сүнслэг эрчим буцлан хөдөлж, биеийг нь хүрээлээд дотогш нь шингэж эхэлснийг ч анзаарсангүй.

Умард Тэнгисийн гадаргууд давалгаа босов.

Буцлан эргэлдэх уснаас асар их сүнслэг эрчим оргилон гарч, Мэн Хаог бүхэлд нь хүрээллээ.

Умард Тэнгис Даог илчилж байв!

Яг энэ мөчид Цөм Бүрэлдүүлэх шатны бясалгагч энд байсан бол хараад цочирдон алмайрах байлаа.

Ийм төрлийн Даогийн гэгээрэлд ердийн үед зөвхөн Сүнс Таслах шатны хүн хүрч чадна.

Тэр ч байтугай асар их хувь завшаан, аз хэрэгтэй.

Гэтэл Мэн Хао одоо тэр босгыг аль хэдийн шүргэж байлаа!

Түүний үүнийг хийж чадсаны том шалтгаан нь бие дэх Чөтгөрийн Цөм байв.

Тэр бол Нисдэг Бороон Лууны Цөм.

Сүүл нь Чөтгөр болон хувирч чаддаг эртний араатны Цөм.

Үнэндээ тэр жил Мэн Хао Нисдэг Бороон Лууг зүүдлэх үедээ Даогийн гэгээрэлд аль хэдийн хүрч байсан.

Гурван өдөр өнгөрсний дараа Мэн Хао эцэст нь нүдээ нээлээ.

Нүднээс нь алтан гэрэл цацарна.

Бие дэх Цөмийн нуур нь гайхмаар хэмжээгээр тэлж, өмнөхөөсөө хоёр дахин том болжээ.

Дотогшоо ажиглах мөчид Мэн Хао нэг зүйлийг ойлгов.

Энэ одоо нуур биш.

Энэ бол Цөмийн тэнгис!

Тэр үүнийг тэнгис гэж итгэсэн.

Тиймээс...

тэнгис болсон!

Цөмийн тэнгис догшин нүргэлж, давалгаа оволзоно.

Гүнд нь орших Чөтгөрийн Цөм урьдын адил тогтвортой байсан ч сүнслэг эрчим цацруулан Мэн Хаогийн бүх биеийг дүүргэлээ.

Тэр Дээд Сүнсний Судраас сурсан аргаар эрчмээ эргэлдүүлэв.

Бие нь гэнэт алтан гэрлээр гялалзаж эхэллээ.

Яг л дотроос нь ямар нэг зүйл хагаран гарсан мэт.

Алтан гэрэл биеэс нь бүх зүгт есөн метр орчим тархав.

Нүргээн дунд Мэн Хаогийн бясалгалын түвшин огцом өсөж, Ци Нягтруулах шатны зургаадугаар түвшний ахицын саадыг шууд нэвтлэн долоодугаар түвшинд хүрлээ.

Дөнгөж долоодугаар түвшинд орсон атлаа хүч нь энэ түвшний оргилд аль хэдийн хүрсэн хүнтэй адил байв.

Учир нь түүний даньтяньд Цөмийн нуур биш...

Цөмийн тэнгис байлаа!

Умард Тэнгист тоо томшгүй жил хуримтлагдсан сүнслэг эрчим сая гэнэт оргилон гарсан нь Мэн Хаог энэ ахицад хүргэхээр тусалсан мэт байв.

Аажмаар эргэн тойрны Тэнгэр Газрын сүнслэг эрчим сарниж эхлэв.

Умард Тэнгисээс оргилсон сүнслэг эрчим ч буурав.

Мэн Хаог хүрээлсэн алтан гэрэл мөн бүдгэрч, бие нь хэвийн байдалдаа орлоо.

Тэр завилан суусан хэвээр.

Нүдэн дэх алтан гэрэл эцэст нь арилсан ч харц нь урьдынхаас улам хурц, тод болжээ.

Мэн Хао аажмаар босож, Умард Тэнгис рүү харав.

Хоёр гараа атган тэнгисийн зүг гүн ёслолоо.

Оюун санаанд нь Түшиг Урсгалын Шидийн Асарт уншсан Наньшань тивийн төрөл бүрийн Чөтгөрийн амьтдын тухай тэмдэглэлүүд тодров.

Чөтгөр оршин байдаг газар уул Чөтгөр болж болно.

Гол мөрөн Чөтгөр болж болно.

Ургамал, араатан ч Чөтгөр болж болно.

— Өнөөдөр Умард Тэнгис надад Даог илчиллээ. Нэг өдөр бясалгалын түвшин минь хангалттай өндөр болоход би энд эргэж ирээд чамайг жинхэнэ тэнгис болгоно!

Мэн Хао Умард Тэнгис рүү удаан ширтэв.

Тэнгис болохыг хүсдэг энэ нуур Шидийн Асарт уншсан тэмдэглэлүүд шиг өөрийн амьтай, Чөтгөрийн амьтай оршихуй мөн эсэхийг тэр мэдэхгүй.

Гэхдээ ямар ч байсан Умард Тэнгис түүний бясалгалын түвшинг ахиулахад тусалсан.

Цөмийн нуурыг нь Цөмийн тэнгис болгон хувиргахад тусалсан.

Энэ ачийг заавал хариулах ёстой.

Хариулах ганцхан арга бий.

Энэ нуурыг жинхэнэ тэнгис болгох!

Удаан хугацааны дараа Мэн Хао эргэж, Дачин уулын зүг алхлаа.

44-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална44-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах