“Өглөөний мэнд, ахаа.”
“Өглөөний мэнд.”
“Би өглөөний хоол авчирсан” гэж тэр хэлээд, орон дээрх тохируулгатай ширээн дээр аяга шөл тавив.
Юүан эмнэлгийн өвчтөн шиг хооллуулж байхдаа түүнээс, “Юү Рөү, чамаас нэг зүйл гуйж болох уу?” гэж асуулаа.
“Юу юм?”
“Өнөө орой хэдэн үлгэр сонсмоор байна.” Түүнийг ийм хүсэлт гаргана гэж огт төсөөлөөгүй байсан Юү Рөү гайхаж хоцров.
“Яагаад үлгэр гэж?” гэж тэр өвчин нь эцэстээ ухаанд нь нөлөөлчихсөн вий хэмээн санаа зовсон өнгөөр асуулаа.
“Би тоглоомон дотор нэг найзтай болсон юм. Тэр нь залуухан NPC таарсан. Би түүнд дараа нь дахиад олон үлгэр ярьж өгнө гэж амласан юм” гэж тэр тайлбарлав.
“Чи NPC-д үлгэр ярьж өгдөг юм уу? Ахаа... чи ер нь юу хийгээд байгаа юм бэ?” Юү Рөү түүнийг ямар тэнэг зүйл хийж байгааг бодон санаа алдлаа.
“Тэднийг NPC гэдгээр нь бүү хууртаж, чиний цагийг зарцуулах үнэ цэнгүй гэж битгий бодоорой. Тэд жинхэнэ тоглогчид шиг хөдөлж, бодож, хариу үйлдэл үзүүлж, ярьдаг. Өөрөөс нь асуухгүй л бол жинхэнэ тоглогч мөн эсэхийг нь мэдэх боломжгүй.
“За, за. Зүгээр л түүнд хачин зүйл битгий хийгээрэй, за?”
“Х... Хачин зүйл гэж? Би яагаад хачин зүйл хийх юм?” гэж Юүан асуулаа.
“Чи сонсоогүй юм уу? NPC-д зохисгүй хүрснийхээ төлөө алагдсан завхай этгээдүүд олон байгаа. Сонссоноор энэ тоглоомд үхлийн шийтгэл нь үнэхээр хатуу гэсэн.”
“NPC-д завхай этгээдүүд хүрч болдог юм уу? Энэ тоглоомд тийм зүйл хийж болдог хэрэг үү?” Юүан гайхсандаа хөмсгөө өргөв. Ямар гүнзгий тоглоом бэ!
“Аа! Чи садар зүйл хийх тухай бодож байгаа биз дээ!? Битгий бүр бодоорой, ахаа! Би чиний дүүгийн хувьд үүнийг хориглож байна!”
“Тэр чинь чи надаас эгч байсан бол л үйлчлэх байх, тийм үү?” гэж тэр инээмсэглэв.
“Тэгвэл... тэгвэл би чамайг асрахаа болилоо! Хмп!”
“Ааий... Чи ахынхаа NPC-д хүрэх дуртай ямар нэгэн завхай этгээд гэж бодоо юу? Зарим хүмүүсээс ялгаатай нь надад ёс суртахуун бий шүү, мэдэж байна уу.” Тэр санаа алдаад үргэлжлүүлэн, “Ямартай ч энэ үхлийн шийтгэл нь яг юу юм бэ? Үхвэл юу болдог юм?” гэж асуулаа. Тэр тоглоомон доторх завхай этгээдүүдээс илүү энэ зүйлд сонирхолтой байв.
“Үхэж үзсэн хүмүүсийн хэлснээр, зарим нь үхсэнийхээ дараа бясалгаж чадахаа больсон бол зарим нь бүр бясалгалын сууриа бүхэлд нь алдсан тул эхнээс нь дахин эхлэх шаардлагатай болсон гэсэн.”
Юүан тунгаан бодлоо. “Тэгэхээр үндсэндээ эхнээс нь эхлэх хэрэгтэй болох нь... Тоглоомын хувьд үнэхээр хатуу шийтгэл байна.”
“Түүнчлэн, зарим хүмүүс шинээр эхлэхийн тулд шинэ тоглоомын төхөөрөмж худалдаж авч үзсэн. Гэхдээ юу болсон гэж бодож байна? Тэд тоглоомон дотор мөн л яг адилхан дүрээрээ гарч ирсэн!”
“Тэгэхээр ямар ч байсан бид ганцхан дүртэй байх хязгаарлалттай юм уу?” Ийм систем бүтээсэн тоглоом бүтээгчдийн зорилгыг Юүан ойлгож чадсангүй. Тэд хүн төрөлхтнийг амьдрал нь аль болох бодит мэт өөр ертөнцөд амьдруулахыг хүссэн юм шиг байлаа.
“Ахаа, би сургуульдаа явах цаг боллоо. Гэртээ харих замдаа хэдэн үлгэр олж авна” гэж тэр явахаасаа өмнө хэлэв.
“Баярлалаа.”
—
Юүан эргэн тойрноо бяцхан дүрс хайсан ч Шиао Хүа хаана ч байсангүй.
“Тэр гэртээ харьчихсан бололтой.”
Тэр түүнийг хүлээж суунгаа бясалгахаар шийдэв. Секундүүд минут болж, минутууд цаг болон өнгөрлөө. Шөнө болтол Юүан тэнд чулуун хөшөө шиг сууж, бясалгасаар байв. Цаг хугацаа ингэж хурдан өнгөрснийг тэр огт анзаарсангүй.
10,000/10,000
«Та ахиц дэвшил гаргахад хангалттай Ци шингээж авлаа»
«Та 2-р түвшний Сүнслэг Шавь боллоо»
«Бүх үзүүлэлт +150»
10,005/20,000
20,000/20,000
«Та ахиц дэвшил гаргахад хангалттай Ци шингээж авлаа»
«Та 3-р түвшний Сүнслэг Шавь боллоо»
«Бүх үзүүлэлт +200»
20,005/40,000
40,000/40,000
«Та ахиц дэвшил гаргахад хангалттай Ци шингээж авлаа»
«Та 4-р түвшний Сүнслэг Шавь боллоо»
«Бүх үзүүлэлт +250»
80,000/80,000
«Та ахиц дэвшил гаргахад хангалттай Ци шингээж авлаа»
«Та 5-р түвшний Сүнслэг Шавь боллоо»
«Бүх үзүүлэлт +300»
148,550/160,000
Юүан оройн хоолны цаг болтол бясалгалаа зогсоосонгүй.
“Бид өнөөдөр тоглож чадсангүй, гэхдээ яах вэ. Ядаж дараагийн уулзалтад бэлэн үлгэртэй байна.”
Тэр хэсэг зуур шөнийн тэнгэрийг ширтсэнийхээ дараа тоглоомоос гарлаа.
—
Юү Рөү Юүаныг хооллож, цэвэрлэсний дараа унтахын өмнө ээж нь хүүхдэдээ үлгэр ярьж өгдөг шиг түүнд үлгэр уншиж өгч эхлэв. Гэхдээ дуу хоолой нь жинхэнэ ээж шиг сонсогдоход хэтэрхий төлөвшөөгүй байлаа.
“Би яаж уншив?” гэж тэр тоглоом тохуу хийсэн өнгөөр асуулаа.
“Үнэхээр муу байлаа...”
“Юу— За яах вэ! Дараа өөрөө унш!”
“Аа! Уучлаарай, Юү Рөү. Би зүгээр л тоглосон юм.” Юүан яаран үгээ залруулж, “Дуу хоолой чинь үнэхээр тэнгэрлэг сайхан байсан болохоор жинхэнэ дагина гэж бодчихсон юм!” гэв.
Юү Рөү улайв. “Энэ хүүхдийн үлгэрүүдийг чангаар унших үнэхээр ичмээр байсан шүү, мэдэж байна уу?” гэж тэр хэсэг хугацааны дараа хэлээд, “Чи надад өртэй гэдгийг би санаж явна!” гэв.
“Тийм ээ, тийм. Би бүр амьдралаа ч өгнө. Тиймээс дахиад хэдэн үлгэр олж өгнө биз дээ?”
“...”
“Юү Рөү?” гэж Юүан хариу сонсолгүй түүнийг дуудлаа.
“Ахаа, дахиж хэзээ ч ийм зүйл битгий хэлээрэй” гэж Юү Рөү нүүрэндээ ноцтой байдал тодруулан хэлэв. Дуу хоолой нь бага зэрэг гунигтай байлаа.
Юүан хэлсэн үгээ буруу байсныг тэр даруй ойлгов. “Уучлаарай...” гэж тэр даруй уучлалт гуйлаа.
“Ойлгосон л бол...” Юү Рөү түүний хажуугаас холдон гэрэл унтраахаар явав. “Ахаа, орой болжээ. Одоо унтсан нь дээр.”
“Мм. Сайхан амраарай.”
“Сайхан амраарай, ахаа.”
—
Өрөөндөө орсон Юү Рөү урьдын адил унтахаасаа өмнө хэсэг хугацаанд утсаараа интернет хэсэв.
“Энэ тоглогч Юүан үнэхээр нууцлаг, гайхмаар юм. Тоглоом нээгдээд хоёрхон хонож байхад тэр Ариун зэрэглэлийн ур чадвар эзэмшсэн анхны тоглогч болж, Нууц даалгавар гүйцээжээ. Тэр ер нь хүн мөн үү?”
Сургууль болон Юүанаас болж тоглоом тоглож чадахгүй байсан ч тоглох цаг нь ирэхэд хэт хоцорсон мэт санагдахгүйн тулд тэр тоглоомын талаарх хамгийн сүүлийн үеийн мэдээллийг байнга дагадаг байв.
“Энэ хооронд ах маань нэг бяцхан NPC-тэй тоглоод явж байдаг...” хэмээн тэр бодоод гашуухан инээмсэглэв.
“Хөөх, түүний толгойн шагнал аль хэдийн таван сая болчихжээ!” Энэ ганц тоглогчийг олохын тулд бусад хүмүүс ямар их хүчин чармайлт, мөнгө гаргахад бэлэн байгааг хараад түүний нүд томров.
“Ийм их алдар нэр... Ямар атаархмаар юм бэ...” Тэр утсаа унтраагаад нүдээ анив. “Ахаа ч бас... урьд нь олны анхаарлын төвд гялалзаж явсан...” гэж тэр санаа алдаад, аажмаар нойрсов.