Дайны эзэн тэнгэр өөд цойлно

32-р анги

32-р бүлэг — Ли Кунийн мөхөл

— Ямар сайхан сэлэм вэ!

Сэлэм гартаа орсон даруйд Ли Хуо өөрийн эрхгүй аяархан уулга алдав.

Гартаа барьсан сэлмийг ажиглан шинжихдээ тэр өмнө нь харсан Нил ягаан солирын чулуугаар урласныг нь дорхноо мэдэв. — Энэ сэлмийг хэн урласан бэ?

— Лон эрхлэгч урласан юм, — гэж Дуан Лин Тянь үнэнээр нь хариулав.

— Гайхах зүйл алга. Сэрүүн Салхин Сууринд түүнээс өөр ийм гайхалтай ур чадвартай урлаач байхгүй гэж бодож байсан минь зөв байж. Энэ сэлмийг бүхэлд нь байгаль өөрөө бүтээсэн мэт харагдуулжээ. Хүний гараар хийсэн мөр ч, ул мөр ч алга.

Ли Хуо сэлмийг магтаад, түүнийг Дуан Лин Тяньд буцаан өгөв.

Бяцхан Бүдүүний нүд гялалзан, чанга дуугаар — Дарга аа, таны сэлмийг Нил ягаан хүдрээр хийсэн биз дээ? Би дараа нь Лон эрхлэгчийг гуйж байгаад өөртөө нэгийг хийлгэнэ. Энэ чинь хуурч мэхлэхэд хамгийн тохиромжтой зэвсэг байна! — гэж хашхирлаа.

Нил ягаан хүдэр гэнэ ээ?

Дуан Лин Тянь толгой сэгсрэв. Энэ нөхөр мэдэхгүй зүйлээ мэддэг царайлах дуртай юм.

Пад!

Тэр агшинд Тавдугаар ахлагч Ли Тин Бяцхан Бүдүүний дагзан дээр алгадаад, — Муу бацаан, мэдэхгүй зүйлээ мэддэг царайлахаа боль. Нил ягаан хүдэр яаж ийм өндөр уян чанартай байх вэ дээ? — гэв.

Бяцхан Бүдүүн гомдсон янзтай уруулаа цорвойлгон, — Би яаж мэдэх юм бэ? — гэж хэлэв.

Түүний энэ байдал бүгдийг хөгжөөж, танхим даяар инээд цалгив.

Гэнэт овгийн тэргүүн Ли Нань Фэн Дуан Лин Тянь руу хараад, — Чиний хөдөлгөөний аргыг багш чинь уламжилж өгсөн үү? — гэж асуулаа.

Ли Нань Фэн ингэж асуухыг Дуан Лин Тянь урьдчилан тооцоолсон байв. — Тийм ээ.

Ли Нань Фэн, Ли Хуо хоёрыг оролцуулан, Ли Роугоос бусад Ли овгийн бүх ахлагч Дуан Лин Тянь руу атаархсан харцаар ширтэв.

Тэдний бодлоор Дуан Лин Тянь Долоодугаар зэрэглэлийн алхимичийн шавь болсон нь үнэхээр их аз байлаа.

Дуан Лин Тянь хэсэг чимээгүй байснаа аажуухан хэлэв. — Овгийн тэргүүн ээ, тэр үед багш маань надад хөдөлгөөний хоёр арга өгөөд, тэдгээрийг сайтар цээжил гэж хэлсэн юм. Тэгж бүрэн цээжилсний дараа л намайг буцахыг зөвшөөрсөн… Миний бясалгаж буй хөдөлгөөний арга нь биеийн маш өндөр уян хатан чанарыг шаарддаг. Харин нөгөө хөдөлгөөний аргыг хэн ч бясалгаж болно. Би үүнийг Ли овогтой хуваалцъя. Тэгвэл ямар вэ?

— Юу гэнэ ээ?!

Дуан Лин Тяний үг Хүлээн авах танхимын уур амьсгалыг тэр дор нь царцаав.

Хүндээр амьсгалах чимээ ар араасаа сонсогдоно.

Ли Нань Фэн гүнзгий амьсгаа аваад, итгэж ядан — Чи… чи үнэхээр үүнийг хэлж байна уу? — гэж асуув.

— Тийм ээ. Надад хагас сарын хугацаа өг. Би бичиж тэмдэглээд өгье.

Дуан Лин Тянь толгой дохив. — Энэ бол Гүн зэрэглэлийн дунд зэргийн хөдөлгөөний арга. Нэр нь Түргэн Салхины Алхам! — гэж хэлэв.

Гүн зэрэглэлийн дунд зэргийн хөдөлгөөний арга гэнэ ээ?

Ли овгийнхон амьсгалаа түргэсгэв…

Бүгдийнх нь ноцтой царайг хараад Дуан Лин Тянь ичингүйрэн инээмсэглэв. — Мэдээж, хэрэв овог надад хэдэн мөнгөн зоос төлбөр болгон өгвөл би татгалзахгүй шүү…

Дуан Лин Тяний үг танхимын хүнд уур амьсгалыг зөөлрүүлэв. Ли Нань Фэн шуудхан — Асуудалгүй. Би чамд дахиад зуун мянган мөнгөн зоос өгвөл ямар вэ? — гэв.

— Баярлалаа, овгийн тэргүүн ээ.

Дуан Лин Тянь яаран талархлаа илэрхийлэв.

Түүний ярьсан хөдөлгөөний арга бол Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хааны бүх дурсамжаас олж чадсан хамгийн доод зэрэглэлийн хөдөлгөөний арга байлаа. Тиймээс ийм аргыг зуун мянган мөнгөн зоосоор зарна гэж тэр огтхон ч төсөөлөөгүй байв.

Ли Нань Фэн үргэлжлүүлэн хэлэв. — Мэдээж, энэ хөдөлгөөний арга хэдхэн мөнгөн зоосоор үнэлэгдэх зүйл огт биш. Гэхдээ Ли овгийн бэлэн мөнгө хүрэлцээгүй тул одоохондоо чамд зуун мянгыг урьдчилгаа болгон өгье. Цаашдаа чамд ямар нэг зүйл хэрэг болбол Ли овог заавал тусална. Миний энэ шийдвэрийг энд байгаа ахлагчид бүгд зөвшөөрнө гэж бодож байна.

Ли овгийн ахлагчид яаран толгой дохив. Тэдний хувьд энэ хөдөлгөөний арга дэндүү хүсэмжилмээр зүйл байлаа!

— Тэгвэл би гэртээ харьж, хөдөлгөөний аргыг бичиж эхлээд, аль болох хурдан овгийн тэргүүнд дамжуулъя.

Дуан Лин Тянь салах ёс гүйцэтгээд, Кэ Эр болон ээжийнхээ хамт Хүлээн авах танхимаас гарч одов.

— Өнөөдрийн явдлыг овгийн нууц гэж үзнэ. Хэн ч үүнийг тарааж болохгүй!

Дуан Лин Тянь болон гэр бүлийнхэн нь гарсны дараа Ли Нань Фэний царай маш ноцтой болж, энэ тухай нууцлахыг хатуу тушаав.

— Тийм ээ!

Ахлагчид толгой дохилоо.

Тэд энэ явдал ямар их ач холбогдолтойг бүгд мэдэж байв. Яг энэ үед мэдээг тараавал Ли овогт л хор болно.

Гадагш тэсэн ядан харж байсан Бяцхан Бүдүүн рүү Тавдугаар ахлагч Ли Тин хяламхийн хараад, — Муу бацаан, сонсов уу? — гэж асуув.

— Сонссон.

Бяцхан Бүдүүн толгой дохив. Царайд нь гонсойсон өнгө тодорчээ.

— Одоо бас юу болчихов?

Ли Тин хөмсгөө зангидан асуулаа.

— Аав аа, Дарга намайг үл тоосныг та анзаарсан уу? Намайг Фан Цянь түвшнээ ахиулсан тухай танд хэлсэн болохоор Дарга уурласан байх. Өө, ийм юм болно гэдгийг эрт мэдсэн бол танд хэлэхгүй байсан юм.

Бяцхан Бүдүүн тун нухацтай хэлэв.

Пад!

Ли Тин Бяцхан Бүдүүний толгой дээр дахин алгадаад, — Чи сая юу гэлээ? Дахиад хэл дээ, — гэв.

— Юу ч биш, юу ч биш.

Ухаант хүн хэзээ ухрахаа мэддэг. Бяцхан Бүдүүн яаран толгой сэгсрэв.

Өөр овогтой ч Ли овогт харьяалагддаг шавь Дуан Лин Тянь Бие Чангаруулах шатны долдугаар түвшинд байхдаа Фан овгийн эрхлэгч, Цөм Бүрэлдүүлэх шатны нэгдүгээр түвшний тулаанч Фан Цянийг ганцхан сэлэмний цохилтоор хөнөөсөн тухай мэдээ Сэрүүн Салхин Суурин даяар маш хурдан тархав.

Энэ явдал Сэрүүн Салхин Сууриныхны Дуан Лин Тянийг дахин өөр нүдээр харахад хүргэв.

— Арван тавхан настай атлаа ийм ер бусын авьяастай гэж үү? Өсөж том болоход нь Сэрүүн Салхин Суурин түүнийг багтааж чадах болов уу?

— Сэрүүн Салхин Сууриныг ч яриад хэрэггүй. Түүний төрөлхийн авьяасыг бодоход Сэрүүн Салхин Суурины гаднах том хотуудад ч том овгуудын хэчнээн суут шавь түүнтэй өрсөлдөж чадах бол?

— Бие Чангаруулах шатны долдугаар түвшний бясалгагч атлаа ганцхан сэлэмний цохилтоор Цөм Бүрэлдүүлэх шатны нэгдүгээр түвшний тулаанчийг хөнөөсөн… Үнэхээр итгэмээргүй юм!

— Тэр бүр хөдөлгөөний арга хэрэглэсэн гэж сонссон. Манай Сэрүүн Салхин Суурины гурван овгийн аль нэг нь ч хөдөлгөөний арга эзэмшдэг гэж би өмнө нь сонсож байгаагүй…

— Тэр хөдөлгөөний аргаа хаанаас сурсан юм бол доо.

…

Сэрүүн Салхин Суурин даяар тархаж, олон хүний ярианы сэдэв болсон энэ мэдээ Ли овгийн бүх гишүүнд ч хүрчээ.

— Же минь!

Уужим хашаанд хяхтнасан, гашуудал дүүрэн хашхираан хадаж, тэр дуунаас эцэс төгсгөлгүй өвдөлт мэдрэгдэнэ.

— Ах аа!

Эхний дууны араас арай балчирхан бас нэгэн гашуудлын дуу гарлаа.

Өрөөн дотор ясгүй мэт сулран орон дээр хэвтэх нэгэн залуу байв. Тэр нэг гартаа цус болсон хутга чанга атгаж, нөгөө гарынхаа бугуйг зүссэн байлаа.

Цус нь одоо ч нойтон байсан тул бугуйг нь саяхан зүссэн нь илт.

Тэр агшинд залуу амьсгал хураав.

— Үгүй, үгүй… Же минь, Же минь!

Энэ дунд эргэм насны эр ид насандаа явж байсан ч одоо арав гаруй жилээр хөгширсөн мэт харагдаж байв. Саяхан болсон явдлуудаас болж шанааных нь үс бүрэн цайжээ.

Царай нь уй гашуугаар дүүрэн байсан ч удалгүй харгис төрхтэй болов. — Дуан Лин Тянь, Дуан Лин Тянь… Би чамайг үхээсэй гэж хүсэж байна! Үхээсэй гэж хүсэж байна!

Энэ хүн бол Ли овгийн Долоодугаар ахлагч Ли Кунь байлаа.

Дуан Лин Тянь Фан Цянийг хөнөөсөн, харин өөрөө алагдаагүй тухай мэдээг сонсоод хүү нь ийм их цөхөрч, амиа хорлоно гэж тэр огт төсөөлөөгүй байв.

Сүүлийн хэдэн сарын турш хүүг нь амьд явах хүсэлтэй байлгасан цорын ганц зүйл бол Дуан Лин Тянийг Фан Цянь алсныг харах хүсэл байсныг Ли Кунь мэдэж байв…

Гэтэл хэн мэдэх вэ дээ, Дуан Лин Тянь алагдаагүйгээр барахгүй, бүр аз жаргалтай амьдарч байлаа.

Тэр бүр Ли овгийн «баатар» болсон байв!

— Аав аа, Дуан Лин Тяньтай дахиж бүү тэмцэлд. Одоо Их ахлагч хүртэл түүний талд байна. Бид түүнийг дийлэхгүй, үнэхээр дийлэхгүй.

Ли Синь нулимс дүүрэн нүдээр аавыгаа ятгав.

Дуан Лин Тяний сүр хүч түүнд цөхрөл төрүүлж байлаа.

Пад!

Ли Кунийн царай мурийж, гараа өргөн Ли Синий толгой дээр дахин алгадаад, хүйтнээр хэлэв. — Арчаагүй амьтан минь, тэр хүн л чиний ахын үхэлд хүргэсэн. Тэр бол бидний заналт дайсан. Чи ингэж ярьж байдаг гэж үү? Чи ахынхаа дүү гэж хэлүүлэх эрхтэй юм уу?

Ли Синь хажууд нь гомдолтой зогсож байв. Нүд нь улайсан ч чанга амьсгалж ч зүрхэлсэнгүй.

— Ахынхаа хувцсыг соль. Аав нь буцаж ирмэгц түүнийг зохих ёсоор оршуулъя, — гэж Ли Кунь Ли Синд хэлээд, эргэж ч харалгүй гэрээс хурдан гарч одов.

— Аав аа, та юу хийх гэж байгаа юм бэ? — гэж Ли Синь яаран асуусан ч Ли Кунь түүнийг огт тоосонгүй.

Ли Кунь хашаанаас гарч, Ли овгийн эзэмшлээс гармагцаа Фан овгийн эзэмшил рүү чиглэн шулуун алхав.

Царай нь харгис төрхтэй болжээ. — Овгийн тэргүүн ээ, Их ахлагч аа, намайг буруутгах хэрэггүй… Хэрэв хэн нэгнийг буруутгахыг хүсвэл өөрсдийгөө буруутга. Өөр овогтой шавийн талд зогсож, миний хүүг орхисон нь та нар шүү дээ!

Түүний сэтгэлдээ нэгэнт төлөвлөгөө боловсруулсан байв. Дуан Лин Тяний мэдэлд байгаа Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэний жорыг Фан овогт хэлэхээр төлөвлөжээ.

Фан овог Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнийг гарцаагүй сонирхоно гэдэгт тэр итгэлтэй байв. Тэр үед Фан овог энэ асуудлаар Ли овогтой маргалдаж эхэлж, дээр нь Фан овог Дуан Лин Тяньтай хэдийнээ зөрчилтэй байгаа тул тэд Дуан Лин Тянийг лав өршөөхгүй.

Фан овгийн эзэмшил нүднийх нь өмнө харагдахад Ли Куний амны булан хүйтнээр мушийв.

Хүүгийнхээ өшөөг авахын тулд тэр өөрийн овгоос урвахаар шийджээ…

Гэвч Фан овгийн эзэмшлийн гол хаалганд хүрэх гэж байхдаа нүд нь харанхуйлж, ухаан алдав.

Ли Кунь манаран сэрэхэд, өөрийгөө битүүмжилсэн нууц өрөөнд байгааг мэдэв.

Өрөөнд хоёр хүн тайван харцаар түүнийг ширтэж байлаа. Тэднийг танимагц Ли Куний царай өөрийн эрхгүй хувирав. — Овгийн тэргүүн ээ, Их ахлагч аа, та хоёр яагаад энд байгаа юм бэ?

— Ли Кунь, бид чамд боломж өгсөн.

Ли Нань Фэн түүн рүү төвөгтэй харцаар харан санаа алдав.

— Овгийн тэргүүн ээ!

Ямар нэгэн зүйлийг ойлгосон мэт Ли Куний царай эрс хувирч, тэр шалан дээр сөхрөн унаад уйлж эхлэв. — Би бурууджээ, би бурууджээ! Овгийн тэргүүн ээ, намайг өршөөгөөч. Би амьд үлдэж, хүүгээ өсөж торнихыг хармаар байна!

— Нэг алхмаа буруу хийвэл, дараагийн алхам бүр бас буруудна… Ли Кунь, чи үзэн ядалтад сохорчээ. Энэ тухай үнэхээр бодож үзсэн үү? Танай гэр бүл Есдүгээр ахлагчийн гэр бүлтэй сөргөлдөх болсон шалтгаан яг хаанаас эхэлсэн юм бэ? Бүх буруу Есдүгээр ахлагчийн гэр бүлийнх гэж битгий хэлээрэй, — гэж Ли Хуо хүйтнээр хэлэв. Түүний гарын алганд цагаан дөл аажуухан дүрэлзэж, аймшигт сүрийн ул мөр ялгаруулж байлаа.

Үүнийг харсан Ли Кунь дараа нь юу болохыг тэр дороо ойлгов. Царай нь ярвайн, — Их ахлагч аа, үгүй, үгүй… — хэмээн гуйв.

Шуух!

Ли Хуогийн гар дахь цагаан дөл цойлон гарч, агшин зуур тэлэн Ли Кунийн бүх биеийг бүрхэв.

Ли Кунь чангаар хашхирч ч амжилгүй бүрэн ууршин алга болж, оронд нь үлдэгдлийн овоо л үлдэв.

Алхимичийн Үрлийн Гал бол Үүлэн Тивийн хамгийн халуун галын нэг байлаа…

Зөвхөн зэвсэг урлаачийн Зэвсгийн Дөл л түүнтэй эн зэрэгцэж чадна.

— Ли Же амиа хорлосон гэж үү?

Энэ тухай сонсоод Дуан Лин Тянь бага зэрэг цочирсон ч өрөвдсөнгүй.

Тэр үед Ли Же өөрийг нь тахир дутуу болгоно гэж зарлаагүй бол, хоёулаа нэг овгийнхон байсан учраас Дуан Лин Тянь түүнд ингэж өршөөлгүй хандахгүй байв.

Ли Жед тохиолдсон бүхэн өөрийнх нь хийсэн хэрэг гэж хэлж болно.

Харин одоо Дуан Лин Тяний санааг зовоож байсан зүйл бол Долоодугаар ахлагч Ли Куний хариу үйлдэл байв.

Долоодугаар ахлагч Ли Кунь Цөм Бүрэлдүүлэх шатны гуравдугаар түвшний тулаанч байв. Тэд хоёулаа Ли овгийн эзэмшилд байсан тул Ли Кунь үнэхээр Дуан Лин Тянь руу довтлохыг хүссэн бол хэзээ ч боломж олж чадна.

Гэвч удалгүй Долоодугаар ахлагч Ли Кунь сураггүй алга болсныг Дуан Лин Тянь сонсов. Тэр агаарт уусан алга болсон мэт байлаа.

Сэрүүн Салхин Суурины гадна.

Аяны алжаалтай хоёр хүн морь унан Сэрүүн Салхин Сууринд орж ирэв. Тэдний нэг нь дунд эргэм насны эр, нөгөө нь хорь гаруй настай залуу байлаа.

Залуугийн царайд дээрэнгүй бардамнал тодорч байв. Тэр үл тоосон өнгөөр — Дөрөвдүгээр авга ах аа, энэ навсгар суурин манай Дуан овгийн өргөөнөөс ч жижигхэн юм байна, — гэж хэлэв.

32-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Дайны эзэн тэнгэр өөд цойлно32-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах