Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ

12-р анги

12-р анги — Орны доорх хөдөлгөөн

Сонсох

Сүн Чанфэн буланд хэвтэж, арайхийн амьсгалж байлаа. Захын хараанд нь нэгэн залуу аажмаар ойртож буй нь үзэгдэв. Нүүр нь татвалзан, төвөнх нь дээш доош хөдөлж, сөөнгө өвдөлттэй амьсгаа тасалдан гарна.

Өвдөлтөөс болж мэдээ алдсан бие нь зөнгөөрөө арагш агшив. Сая харсан зүйл нь хэтэрхий итгэмээргүй байлаа. Олон жилийн өмнө танхайчуудын дундаас Шень Иг өөрийн гараар сонгож авсан хүн нь Сүн Чанфэн өөрөө.

Тэр үед залуугийн сэргэлэн ухаан түүнд таалагджээ. Гэхдээ Шень И арай хэтэрхий сэргэлэн болно гэж төсөөлсөнгүй. Байюнь хошуунд байр сууриа хурдан өсгөснөөс гадна чөтгөрүүдтэй хүртэл холбоо тогтоож, захиргааны ажлыг хөнгөхөн зохицуулдаг болсон.

Гэсэн ч Сүн Чанфэн түүнтэй шууд сөргөлдөөгүй. Зүгээр л аль болох хол байж, төвөг тарихгүйг хичээнэ. Харин дотроо Шень Иг жигшдэг хэвээр.

Гэтэл одоо тэр жигшил дотор өтгөн айдас урган гарчээ. Гурван дайсныг ганцаараа угтан авч, гурван бичин чөтгөрийг ингэж хялбархан хөнөөх хүч… Энэ яавч нэг шөнийн дотор бий болох зүйл биш.

Шень И өдөр бүр архи ууж, найрлаж, шөнө бүр зугаацан, хэдхэн алхсаны дараа хүртэл бүсэлхийгээ тулж явдаг байсныг санахад Сүн Чанфэний нуруугаар хүйт даав. Энэ бүхнийг нууж явахын тулд ямар их тэвчээр, ямар гүн төлөвлөгөө хэрэгтэй байсан юм бэ? Ийн бодох зуур залуу аль хэдийн дэргэд нь иржээ.

Сүн Чанфэн зөнгөөрөө гараа өргөн нүүрээ халхлав. Дараагийн мөчид бие нь хөнгөрч— Шень И түүнийг нуруундаа үүрчихэв.

Дунд эргэм насны эрийн чичирч байгааг мэдэрсэн Шень И санаа алдав.

“Ингэтлээ айх хэрэг байна уу?”

“Гар хөл чинь тасраагүй биз дээ.”

Байюнь хошууны Эрүүгийн хэлтэс бүх хошууны аюулгүй байдлыг хариуцдаг. Харин Сүн Чанфэн бол хэлтсийн дарга. Бичин чөтгөрүүд аль хэдийн үхсэн байхад юундаа ингэтлээ айна вэ?

Хэрэв хотын найман зуун хамгаалалтын цэрэг байгаагүйсэн бол Байюнь хошууны ард иргэд аль хэдийн чөтгөрүүдийн хоол болох байсан биз. Сүн Чанфэн юу ч хариулсангүй. Шень И уг нь гэр нь хаана байдгийг асуух гэсэн юм.

Гэвч энэ бодол толгойд ормогц хөл нь зөнгөөрөө замаа олчихов. Хоёул хошууны захиргаанаас гарч, зүүн зүг алхлаа. Шөнө орой болжээ.

Гудамж тас харанхуй, юм харахад ч бэрх. Гэсэн ч Шень И огт төөрсөнгүй. Нэгэн жижигхэн хашааны өмнө ирээд хаалгыг тогшив.

“Одоо л нэг гэртээ харих санаа төрөв үү?”

“Гадуураа үхчихгүй яав даа.”

Хүйтэн хоолой сонсогдож, хаалга аяархан нээгдлээ. Хаалга нээсэн хүн гуч гаруй настай үзэсгэлэнтэй эмэгтэй байв. Нимгэн ягаан торгон хувцас өмсжээ.

Төрх нь дур булаам. Бие галбирыг сайн арчилсан нь илт, арьс нь толигор чанга, бэлхүүс нь махлаг атлаа уян. Шень Иг харахад царай нь үл ялиг өөрчлөгдөж, нарийхан нүдэнд нь баярын өнгө гялсхийв.

“Чи яагаад ирэв?”

“Тэр хөгшин чинь одоо хүртэл захиргаанд байгаа юм уу?”

“…”

Шень Игийн царай хачин болов. Тэр биеэ үл ялиг хажуу тийш эргүүлж, нуруундаа үүрсэн “хөгшин”-ийг харуулав. Эмэгтэй гайхсан ч сандарсангүй.

Харин хагас үхсэн мэт Сүн Чанфэн рүү муухай харж загнав.

“Захиргаанд очиж суугаад цай уудаг төдий байж бас яаж ийм болчихдог байна аа?”

“Жаахан эр хүн шиг байж болдоггүй юм уу?”

Үүнийг сонссон Шень И хүртэл Сүн Чанфэнийг бага зэрэг өрөвдөв. Ажил дээрээ бүтэхгүй. Дарга байж доод хүмүүсээсээ зайлсхийнэ.

Гэртээ ирээд бас ингэж загнуулна. Дөч гаруй, бараг тавь хүрч яваа эр. Тэгээд ийм дур булаам эхнэртэй…

Гэтэл эхнэрийнх нь сэтгэл аль хэдийн өөр хүн рүү хэлбийсэн бололтой. Шень И Сүн Чанфэнийг гэрт нь оруулж, орон дээр тавив. Өнөөх эр толгойгоо хана руу эргүүлээд ухаангүй мэт дүр үзүүллээ.

Амийг чинь аварсан байхад баярлалаа ч гэж хэлэхгүй юм… Шень И толгой сэгсрээд эргэж гарав. Хашаанд дөнгөж алхаж ортол бүлээн, зөөлөн бие гар дээр нь наалдлаа.

“Өнөөдөр юу болов?”

Сүн авхай Шень Игийн гарыг хоёр гараараа тэвэрч, зөөлөн цээжиндээ шахав. Хоолой нь санаа зовсон өнгөтэй.

“Чи гэмтээгүй биз?”

“Нааш ир. Дотогш оръё.”

“Би чамайг сайн шалгаад өгье.”

“Хм.”

Шень Игийн бодол хэсэг сарнив. Удалгүй сая хаагдсан хаалга руу нэг харснаа гараа зөөлөн сугалж авав.

“Чөтгөрүүдийг Сүн Чанфэн устгасан.”

“Би буцаж очоод захиргааны дараах ажлыг зохицуулах хэрэгтэй.”

“Танд төвөг удсангүй.”

Эмэгтэй холдон явах залуугийн араас хараад бухимдан хөлөө дэвслэв.

“Тэр чинь чөтгөр ална гэнэ ээ?”

“Тийм чадвар хаанаас нь гарах юм?”

“Сэтгэлгүй амьтан!”

… Сүн овгийн гэрээс гарсны дараа Шень И хүнгүй гудамжинд хэсэг зогсож, хувцсаа чангалав. Түрүүний бүлээн, чийглэг зөөлөн мэдрэмж оюун санаанд нь үлджээ.

Тэр эмэгтэйг бодоод байгаа юм биш. Харин ямар нэг хоосрол, эвгүй мэдрэмж төрөв. Сүн Чанфэний гэрийн байдлыг нэг их таашаагаагүй ч гэртээ харихад нь гэрэл асаагаад хүлээж байдаг хүнтэй Чэнь Жи шиг амьдрал тийм ч муу биш мэт.

Харамсалтай нь өмнөх Шень И олиггүй нэгэн байжээ. Багадаа эцэг эхээ алдсан. Ойр дотнын найз нөхөд, гэр бүл ч үгүй.

Орон дээр нь янхны газрын хүүхнүүдээс өөр хүн байгаагүй. Шень И шөнийн агаарыг гүнзгий амьсгалж, системийн самбараа дуудлаа. 【Оюун ухаант Бичин чөтгөр, Анхны зэрэглэлд хараахан хүрээгүй. Нийт амьдралын хугацаа: 326 жил. Үлдсэн амьдралын хугацаа: 44 жил. Шингээлт амжилттай.】

【Оюун ухаант Бичин чөтгөр, Анхны зэрэглэлд хараахан хүрээгүй. Нийт амьдралын хугацаа: 355 жил. Үлдсэн амьдралын хугацаа: 78 жил. Шингээлт амжилттай.】

【Оюун ухаант Бичин чөтгөр, Анхны зэрэглэлд хараахан хүрээгүй. Нийт амьдралын хугацаа: 420 жил. Үлдсэн амьдралын хугацаа: 83 жил. Шингээлт амжилттай.】

【Чөтгөрөөс авсан насны нөөцийн үлдэгдэл: 222 жил】

… Шень И чөтгөрөөс авсан энэ бүх насны нөөцийг Салхи аянгын сударт шингээхээр төлөвлөв. Чөтгөр дарах ариун ян сэлэм үнэхээр хүчирхэг.

Анхны зэрэглэлийн босгыг шүргэсэн техник. Эрдэмтний дээлтэй сүүлчийн бичин чөтгөрийг хөнөөх үед Шень И бие доторх цус, шимт чанар манан мэт хувирах үйл явцыг маш тод мэдэрсэн. Энэ сэлмийн техник хүч их бага, ур чадвар нарийн бүдүүн гэдгээр хэмжигдэхээ больжээ.

Огт өөр зэрэглэлийн зүйл. Гэхдээ эцсийн эцэст энэ нь эгэл хүний хүчээр тойруу замаар, өөрийн биеийн нөөцийг хүчээр шатааж байж тэр түвшний хүчийг түр гаргасан хэрэг. Жинхэнэ Анхны зэрэглэлтэй харьцуулахын аргагүй.

“Хоёр зуун жил хүрэх болов уу?”

Шень И өөрийгөө суут авьяастан биш гэдгээ сайн мэднэ. Огт байхгүй замыг шинээр бүтээхийг хүсвэл асар их цаг хугацаагаар нөхөхөөс өөр аргагүй. Бэлэн бясалгалын арга иртэл тайван хүлээх боломж түүнд байхгүй.

Байюнь хошуунд гурван бичин чөтгөр алга болсон хэрэг өмнөх хар нохой чөтгөр болон Хуан Люгийн хэрэгтэй огт адилгүй. Үлдсэн бичин чөтгөрүүд үр төл, ах дүүсийнх нь ихэнх үхсэнийг тун удахгүй анзаарна. Жинхэнэ их чөтгөр түүнийг зүгээр орхихгүй.

Байюнь хошуу бол алслагдсан нутаг. Эргэн тойронд нь чөтгөрийн дөрвөн том бүлэг бий. Баруун талд Шар Үст Хааны нохой чөтгөрүүд.

Зүүн ууланд бичин чөтгөрүүд. Нөгөө талд Цинлинь эх хэмээх могой чөтгөр. Бас нэг сүрэг үнэгэн чөтгөр.

Шень И тэдгээрийн хоёрыг аль хэдийн дайсан болгожээ. Хэчнээн нямбай байсан ч чөтгөрүүд өшөө авахын тулд нотлох баримт нэхэхгүй. Сэжиг төрөхөд л хангалттай.

Тэд хүсвэл Байюнь хошууг тэр чигт нь хядахаас ч буцахгүй.

“Эхлээд гэртээ харъя.”

Их бодсоноос Шень Игийн толгой өвдөв. Тэр угаасаа үхлээс айдаггүй догшин хүн биш. Өмнө нь ганцхан жилийн амьдрал үлдсэн учраас л алдвал алдаг гэсэн догшин сэтгэлээр хөдөлж байжээ.

Харин одоо хорин жил нэмэгдсэн. Дээрээс нь тулааны эрдмийн гүн нууцлаг зэрэглэлийг өөрийн биеэр мэдэрсэн. Амьдрах боломж байвал тэр мэдээж амьдрахыг хүснэ.

Бодолдоо автсаар Шень И эцэст нь өөрийн жижигхэн сууцанд хүрч ирэв. Жижиг түшмэл учраас захиргаанаас түүнд Чэнь Жигийнхээс арай дээр байр олгосон. Гэхдээ их ялгаа байхгүй.

Өмнөх бие нь багагүй хөрөнгө салгаж байсан ч өөрийн гэсэн байшин худалдаж авах сонирхолгүй байжээ. Эцсийн эцэст Байюнь хошуунд өөрөөс нь хүчтэй, оролдож болохгүй хэдхэн хүнийг эс тооцвол хаана хүссэн газраа унтаж чадна. Өөрийн өрөө нь аймшигтай замбараагүй.

Шень И дургүйцэн хөмсгөө зангидаад, ядарсан ч өрөөгөө цэвэрлэж эхлэв. Харамсалтай нь шүүр ч байсангүй. Тиймээс хөглөрсөн эд зүйлс, хоосон архины ваарнуудыг түүж аваад арын хашаа руу хаяв.

Тос даасан сүрлэн дэвсгэр рүү хараад хөмсөг нь улам зангирлаа. Түүнийг ч мөн гаргаж хаяв. Бүхнийг дуусгаад Шень И хатуу модон орон дээр хэвтэв.

Зовхи нь аажмаар хүндэрч эхэллээ. Одоогийн биеийн хүчээр бол уг нь ядрах учиргүй. Гэхдээ богино хугацаанд дэндүү их зүйл туулж, үзэхийг хүсэхгүй олон дүр зураг харснаас болсон уу, оюун санаа нь амрахыг шаардаж байв.

Гүн нойр хормын дотор нөмөрлөө. Шень И нүдээ бүрэн анин, ховорхон тайван байдлыг мэдрэв. Хэрэв нэг зүйлд сэтгэл дундуур байсан бол…

Тэвэрч унтах зөөлөн, анхилуун биетэй хүн алга. Түд! Түд!

Түд! Шень И гайхан нүдээ нээгээд орны доогуур харав. …

12-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ12-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах