Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ

18-р анги

18-р анги — Люли сүмийн тосгоныг зорьсон нь

Сонсох

Лю овгийн эцэг охины үхэл Шень Игийн толгой дээр хүйтэн ус асгасан мэт бүхнийг гэнэт тодрууллаа. Дахиж хий хоосон төсөөлөлд автаж болохгүй! Эдгээр чөтгөрүүд зэлүүд хээрт ухаангүй тэнэж, нэг газраа хүлээгээд, дайран өнгөрөх баатар ирж алан хүчээ нэмэхийг хүлээдэг мангасууд биш.

Өмнө нь хийсэн зүйл нь хялбар байсан. Өмнөх биеийн үлдээсэн холбоо сүлжээг ашиглан чөтгөрүүдийн сэрэмжгүй мөчийг тааруулж, гэнэдүүлэн устгасан. Гэхдээ ийм арга удаан үргэлжлэхгүй.

Эдгээр хэрцгий араатанд ч сэтгэл хөдлөл бий. Бие биетэйгээ холбоо барина. Мэдээлэл түгээх хурд нь Шень Игийн төсөөлснөөс хавьгүй их.

Тэд хар нохой чөтгөр Лю овгийн гэрт очсоныг мэдэж байсан. Тэгвэл хэнтэй холбоотой очсоныг мэдэхгүй гэж үү? Нэг чөтгөр үхэх бүрд үлдсэн араатнууд улам хэрцгий, улам сэрэмжтэй болно.

Бичин чөтгөрүүдийн үхлийн мэдээ тарвал дараагийн удаа түүнийг отож ирэх зүйл жинхэнэ хүчирхэг их чөтгөр байх магадлал өндөр. Шень И өдөр бүр айдастай амьдрахыг хүссэнгүй. Түүнд илүү их чөтгөрөөс авсан насны нөөц хэрэгтэй.

Ингэж бодоод тэр босож, хашаанаас аажмаар гарлаа. Одоо Бургас Навчит гудамж аль хэдийн хүмүүсээр дүүрчээ. Хүмүүс холоос сониучирхан ширтэнэ.

Харуул түшмэл харуул түшмэлээ зодох… Нохой нохойгоо хазах ийм үзэгдэл өдөр бүр тохиолдохгүй.

“Бүгдийг нь сулла.”

Шень И үл ялиг толгой дохив.

“Ойлголоо.”

Чэнь Жи хоёр гараа атган ёслоод бусдад хүлээсийг тайлах дохио өглөө. Хэсэг эргэлзсэний дараа шүдээ зууж, задгай нэгэн захиа гаргав. Гадна тал нь цусанд будагджээ.

“Үүнийг харах уу?”

“Түрүүн тэдний өвөр дотроос уначихсан юм.”

Шень И хөмсгөө зангидан захиаг авч, аажмаар дэлгэлээ. Дотор нь ердөө ганц өгүүлбэр.

“Люли сүмийн тосгонд ир. Чамаас асуух зүйл байна.”

Нэргүй. Өөр тайлбаргүй. Гэхдээ Шень Игийн мэддэг нохой чөтгөрүүдээс үзвэл тэд зэвсэг барихдаа бийр барихаас хавьгүй чадварлаг.

Ийм завтайгаар захиа бичүүлэх боломжтой ганц нь идэх уухдаа санаа зовдоггүй өнөөх хөгшин нохой. Харин жирийн харуул түшмэдийн дундаас Шар Үст Хаантай холбоотой байж чадах ганц хүн нь Шень И өөрөө. Чэнь Жи ч ямар нэг зүйл буруу байгааг мэдэрсэн учраас захиаг үзүүлэхдээ эргэлзжээ.

“Яах вэ?”

“Очих ямар ч боломжгүй.”

“Гэхдээ тоохгүй орхивол тэд хотод өөрсдөө орж ирээд таныг хайна…”

“Хошууны захирагчтай зөвлөх үү?”

Лю хошууны захирагч Шень Иг өөрийн зээ шигээ үздэг гэдгийг хүн бүр мэднэ. Тэр хүн ам нээвэл өргөөндөө байрлуулсан хүчирхэг тулаанчийг хүртэл хөдөлгөж, чөтгөрүүдтэй хэлэлцүүлж магадгүй.

“Хурдан арга олох хэрэгтэй.”

“Үгүй бол Люли сүмийн тосгон…”

Чэнь Жи улам түгшиж байлаа.

“Хн.”

Хана налж, амнаасаа цус нулимж байсан Жан Пэнтянь ёжтой инээв.

“Лю данс хөтлөгч аль хэдийн тушаал гаргасан.”

“Одоо чи ганц харуул ч хөдөлгөж чадахгүй.”

“Хошуундаа суугаад өөрийнхөө амийг хамгаалуулах хувьтайдаа баярла.”

“Харин бусад ядуу амьтад… пф…”

“Чамд тэднийг бодох чадал байхгүй.”

Үүнийг сонссон Чэнь Жигийн зүрх огцом чангарлаа. Зөнгөөрөө урдах залуу руу харав. Гэвч удалгүй хүчгүйдэл бүх сэтгэлийг нь дарлаа.

Шень Игийн хүч түүний төсөөлснөөс хавьгүй их болсон ч эцсийн эцэст жирийн харуул түшмэдийн хүрээнд гэж тэр бодож байв. Бүхэл бүтэн нохой чөтгөрийн сүргийн эсрэг… Чөтгөр агнах туршлагатай жянхугийн хүчирхэг тулаанчид хүртэл хошуунаас гарахгүй суугаа.

Яг тэр үед Чэнь Жи Шень Игийн зангирсан хөмсөг гэнэт тэнийхийг анзаарав.

“Шень түшмэл…”

Шень И мөрөн дээр нь алгадав.

“Эхлээд буц.”

Уулын гүнд, бартаатай газар нуугдсан чөтгөрүүдийг олоход хэцүү байгаад Шень И толгой өвдөж байсан. Тэд өөрсдөө хүрч ирэхийг хүлээнэ гэдэг хэтэрхий идэвхгүй. Одоо өөрсдөө ярилцъя гэж дуудсан байхад ийм сайхан боломжийг яаж алдах билээ?

“…”

Шень Игийн царай тайван байх тусам Чэнь Жигийн сэтгэл улам түгшив. Холдон явахыг нь хараад тэсэлгүй хашхирлаа.

“Та хотоос гарах гэж байгаа юм биш биз дээ?”

“Хотоос гарна гэнэ ээ?”

Жан Пэнтянь хоёр доод хүнийхээ мөрөн дээр түшүүлэн босож, өтгөн цэрээ газар нулимав.

“Тэрнийг гудамжны танхайгаас өнөөдрийн хэмжээнд хүрэхийг би өөрийн нүдээр харсан.”

“Эхийг нь чөтгөр барьцаалсан ч нүдээ цавчихгүй хүн.”

“Одоо гэнэт эгэл ардыг боддог дүр үзүүлнэ гэж үү?”

“Инээдтэй!”

Пф! Байюнь хошууны гадна. Нэгэн бараа сум мэт цахилан өнгөрөхөд моддын орой үл ялиг ганхаж, шувууд сүргээрээ үргэн нисэв.

Эгэл хөдөлгөөний эрдэм болох Сүнсэн могойн найман алхмыг Анхны зэрэглэлийн таван эрчмийн сүвийн хүчээр ашиглахад хурд нь эгэл хүний нүдэнд бараг баригдахаа больжээ. Удалгүй Шень И өнөөх нурж муудсан сүмийг дахин олж харав. Алхаагаа аажмаар саарууллаа.

Амьсгал нь тогтуун. Саяын асар хурдан гүйлтээс ядарсан шинж огт алга. Люли сүмийн тосгоны тариалангийн талбайд ажиллаж байсан хүмүүс ажлаа зогсоож, тосгоны аманд сэлэм зүүсэн бараа руу эргэн харав.

Ер нь харуул түшмэл ирнэ гэдэг сайн зүйл бараг хэзээ ч биш. Нэг бол харуул өөрөө гай тарина. Эсвэл чөтгөрийн хэрэг гарсан байдаг.

Харин ирсэн хүний царайг танимагц тосгоныхны мэдээ алдсан төрх үл ялиг зөөлөрлөө. Тэд энэ харуулыг санаж байна. Өнгөрсөн удаа нохой чөтгөрийг өөрийн гараар алсан.

Явахдаа ганц зоос ч аваагүй. Алхаж дөнгөж сурч буй жижигхэн охин биедээ дэндүү том, олон нөхөөстэй хувцас өмсчихсөн, хагархай аяга барин бүдэрсээр хүрч ирэв. Хүүхдийн цовоо хоолойгоор:

“Түшмэл ах аа, ус уух уу?”

Шень И толгойг нь зөөлөн илээд аягыг авч, нэг амьсгаагаар бүгдийг уув. Аягаа буцаан өгөх зуур харц нь тосгоны нөгөө талын уулын зам руу шилжлээ. Эрт ирэхээс яг цагтаа ирсэн нь дээр гэдэг.

Энэ удаагийн цаг үнэхээр таарчээ. Бартаатай уулын замын өтгөн моддын завсраар эгэл хүнээс бүтэн толгой өндөр арав гаруй бараа тасалдан харагдана. Булчинлаг биеийг нь өтгөн, бөөгнөрсөн үс бүрхжээ.

Нүүр бүр нь догшин. Бүсэлхийгээ л бүдүүн даавуугаар ороож, асар том дамнуурга мөрлөсөн атлаа тэгш газар алхаж буй мэт хурдан явна. Дамнуурган дээр дор хаяж найман зуун жин татах аварга бие налайжээ.

Хоёр хуруу орчим зузаан өөх үе үеэрээ давхарлан овоорч, махан уул мэт харагдана. Хэчнээн давхар өөх байгааг тоолохын аргагүй. Хамгийн нүдэнд тусах зүйл нь бусад нохой чөтгөрөөс огт өөр, тос гялалзсан өтгөн шар үс.

Удалгүй тэд дамнуургыг тосгоны аманд буулгав. Хагархай аягаа атгасан жижиг охин эргэж харснаа түд хийн бөгсөөрөө газар унав. Шороотой жижигхэн нүүр нь хөшиж, амьсгалаа түгжин, жижиг цагаан шүдээрээ уруулаа чанга хазлаа.

Бие нь хяналтгүй чичирнэ. Охинтой харьцуулахад бусад тосгоныхон арай тайван байв. Эсвэл…

Аль хэдийн хувь заяатайгаа эвлэрчихсэн байлаа. Тэд зөнгөөрөө замын зүг харлаа. Ердөө ганц харуул түшмэл.

Бэлхүүсдээ ганц сэлэм. Ар дахь тахиралдсан зам хачин нам гүм. Удаан хүлээсэн ч өөр хүн гарч ирсэнгүй.

Тосгоныхон ямар нэг зүйлийг ойлгосон мэт нүдэнд нь цөхрөл буув. Тэд биеэ тэврэн газар сууцгаалаа. Уйлсангүй.

Зугтсангүй. Жижиг охины дээр гэнэт өндөр сүүдэр тусав. Тэр толгой өргөв.

Шень И хажуугаар нь алхсаар өнгөрч, явах зуураа бэлхүүс дэх сэлмээ сугаллаа. Сэлэм бүрэн хуйнаасаа гарах мөчид Шень И аварга дамнуургын өмнө хэдийн хүрч зогссон байв. Гар дахь урт сэлмээ хайхрамжгүй доош унжуулжээ.

18-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ18-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах