Үүл хагалах урт нударгын арга — төгс эзэмшил! Дээрээс нь Анхны зэрэглэлийн таван эрчмийн сүвийн хүч. Шень Игийн хоёр гарыг тэнгэр газрын шимт чанар бүрхэн, нударга бүр нь Шар Үст Хааны мах, дотор эрхтнийг бут цохих хүчтэй байлаа.
“Ир!”
“Хурдан дуусгая!”
Шар Үст Хаан соёогоо ярзайв. Бие нь аажмаар агших тусам час улаан хөнөөлт манан салхинд давалгаалан, арван жан гаруй газрыг бүрхжээ. Түүнд хүрсэн ямар ч зүйл идэгдэнэ.
Тэр өмнө нь энэ ёрын техникийг ашиглаагүйн шалтгаан энэ. Улаан манангийн дор амьд бүхэн үхнэ. Зөвхөн эгэл биеэс хальсан хүн л тэнгэр газрын шимт чанараар хэсэг хугацаанд эсэргүүцэж чадна.
Ийм нөхцөлд өөр зүйл хэрэггүй. Хэний хуримтлуулсан хүч их вэ гэдгээр л ялалт шийдэгдэнэ. Шень И сэлмээ сугалах мөчид Шар Үст Хаан түүний бясалгалын түвшнийг аль хэдийн багцаалжээ.
Бага зэрэг гайхсан нь үнэн. Гэхдээ өөрийн зуу гаруй жилийн турш хуримтлуулсан мах, цуснаас Шень Игийн суурь илүү байна гэж огт бодоогүй. Гэтэл Шень И нударгаа дахин дахин буулгасаар байхад хүч нь өчүүхэн ч сулрах шинжгүй.
Амьсгал хэвийн. Биеийг нь бүрхсэн нимгэн цагаан манан маш эмзэг, дараагийн агшинд час улаан мананд бүрэн идэгдэх мэт харагдана. Гэсэн ч тасралтгүй шинээр төрсөөр.
Шар Үст Хааны хүүхэн хараа үл ялиг агшив. Нүүрэнд нь анх удаа эргэлзээ тодорлоо. Ямар нэг зүйлийг буруу тооцсон бололтой.
“Чи…”
Шень Игийн нударга алтан шар үсийг нэвтэллээ. Яг л хоосон арьсан уут цоолсон мэт. Олон давхар арьсны доорх мах, цус аль хэдийн бүрэн шавхагджээ.
Зөвхөн хоосон хальс үлдсэн байв.
“Амийг минь өршөө!”
Шар Үст Хаан эцэст нь айсандаа ориллоо. Шень И бутарсан дотор эрхтнүүдийн дундаас гараа тайван сугалав. Дараа нь сэлмийн бариулаас атган, ясанд хавчуулагдсан ирийг хүчээр татаж гаргаад—
Доош нэг цавчив! 【Анхны зэрэглэлийн эхэн шатны чөтгөр устгав.】
【Нийт амьдралын хугацаа: 575 жил】
【Үлдсэн амьдралын хугацаа: 180 жил】
【Шингээлт амжилттай】 Тулгуураа алдсан час улаан манан аажмаар сийрэгжин, тогтворгүй болов.
Алсад сөхрөн суусан тосгоныхны булингартсан нүдэнд анх удаа үл ялиг түгшүүр тодров. Гэнэт манан дундаас залуу гарч ирлээ. Урт, хүчирхэг хуруугаараа сэлмээ хуйнд нь хийв.
Эмх замбараагүй үсний цаадах нүүрэнд нь ядрал тодорчээ. Амьсгал нь өмнөх шигээ тогтуун биш, үл ялиг түргэссэн байлаа. Гэсэн ч нуруу нь цэх хэвээр.
Ард нь арьсаар бүрсэн өндөр араг яс далбаа нуран унах мэт газарт хүндээр уналаа. Байюнь хошуунаас Люли сүмийн тосгон хүрэх замд Чэнь Жи хөгшин илжигнийхээ хүзүүнээс зуурч, дотроо тэвдэнэ. Лю данс хөтлөгч жинхэнэ төрийн түшмэл биш ч түүний тушаал Эрүүгийн хэлтсийн бүх харуул түшмэлийг хөдөлгөхөд хангалттай.
Чэнь Жи яаран гэртээ харьж, дүүгээ зохицуулсны дараа эцэст нь ганцаараа ирж нөхцөл байдлыг харахаар шийджээ. Хөгшин илжиг нь юу ч болоогүй мэт аажуухан алхахыг хараад Чэнь Жи шүдээ зуун, бөгс рүү нь нэг алгадав. Дараа нь шууд бууж, нэг их сайн биш хөдөлгөөний эрдмээ ашиглан урагш хурдлав.
Удалгүй хамарт нь цусны үнэр орж ирлээ. Чэнь Жигийн царай хөшиж, гар нь зөнгөөрөө сэлмийнхээ хуйг чанга атгав. Ямар нэг зүйлийг таасан мэт хоёр хөл нь үл ялиг чичирч эхэллээ.
Зүрхийг нь түгшүүр базаж, оюун санаанд энд тэндгүй цогцос хөглөрсөн дүр зураг бууна. Тэр шүдээ зууж, улам хурдалсаар тосгон руу дайран орлоо.
“…”
Удалгүй хоолны утаа суунаглан харагдав. Хоёр тосгоны хүн талбайн далангаар өнгөрч яваад Чэнь Жиг олж харлаа. Түүн рүү харснаа эв хавгүйхэн инээмсэглэв.
Чэнь Жи дадлаараа хариу инээмсэглэх гэсэн ч уруул нь хөшөөд хөдөлсөнгүй. Хоёр хүний дамжилж яваа зүйл рүү мэлрэн ширтэв. Өтгөн үстэй аварга хөл.
Үс нь хатсан цусанд бөөгнөрч, аль хэдийн үхээд удсан нь илт.
“Шень түшмэл идэж болно гэсэн.”
Нэг тосгоны хүн шүлсээ залгин хэлэв.
“Идэж барахгүйг нь тэргэнд ачаад өг гэсэн.”
Үүнийг сонссон Чэнь Жи бүрэн дуугүй болов. Шень түшмэл гэнэ ээ? Шень Игээс өөр хэн байх вэ?
Одоогийн Байюнь хошуунд энд ирж зүрхлэх харуул түүнээс өөр байхгүй. Гэхдээ… Яг юу болсон юм?
Чэнь Жигийн толгой хоосрох шиг болов. Тэр хоёр хүнд толгой дохин мэндлээд хажуугаар нь өнгөрч, цааш хурдан алхлаа. Удалгүй танил бараа харагдав.
Чэнь Жигийн төсөөлсөн аймшигт тулааны дүр зурагтай огт адилгүй. Шень И талбайн далан дээр тайван сууж, эргэн тойронд нь хэсэг хүүхэд бөөгнөрчээ. Хүүхдүүд түүний сэлмийн хуйг болгоомжтой тэмтэрч тоглоно.
Харин хэдэн арван тосгоны хүн шаварлаг талбайгаас чөтгөрийн цогцсуудыг бадамлянхуа үндэс ухаж байгаа мэт татан гаргаж байв. Хааяа нэг гар хөл гаргаж ирээд нүүрэнд нь бүр инээмсэглэл тодорно. Цус.
Амар тайван. Хоорондоо огт зохицохгүй хоёр дүр зураг нэг дор нийлж, үнэхээр хачин мэдрэмж төрүүлнэ. Чэнь Жигийн бие хөшиж, яаж Шень Игийн өмнө хүрч ирснээ ч мэдсэнгүй.
Тэр бувтнав.
“Чөтгөрүүд…?”
Шень И толгой өргөн бага зэрэг гайхсан янзтай харав. Чэнь Жиг ирнэ гэж бодоогүй бололтой.
“Зохицуулчихсан.”
Үүнийг сонсоод Чэнь Жид хачин танил мэдрэмж төрөв. Өмнө нь бичин чөтгөрүүдийн тухай асуухад Шень И яг ийм маягаар хариулсан. Чэнь Жи чичирсэн хуруугаараа холгүйхэн бараан улаан цусанд нэвтэрсэн шаврыг заав.
Өмхий үнэр хамар цоргиход бөөлжих хүслээ хүчээр дарлаа.
“Энийг… зохицуулсан гэж байгаа юм уу?”
Энэ бол хотын баруун зах. Шар Үст Хааны эзэмшлийн яг хажууд. Шень И энд зогсоод эргэн тойрны бүх чөтгөрийг хядсан бол хоёрхон боломж бий.
Нэг бол Шар Үст Хаан зугтсан. Эсвэл… Энд бас үхсэн.
Хоёр дахь боломж нь бараг итгэмээргүй. Гэхдээ эхнийхээсээ арай бага утгагүй санагдсан тул Чэнь Жи өөрийгөө дахин дахин итгүүлэхээс өөр аргагүй болов. Хоёр, гуравхан хоногийн өмнө Шень И Байюнь хошуу даяар муу нэртэй нэгэн байсан.
Гэтэл гэнэт ганцаараа Шар Үст Хаан болон бүх нохой чөтгөрийн сүргийг үндсээр нь устгачихаад сууж байна. Ийм их хүчээ нууж, тэсэж явсныг бодоход… Чэнь Жи үнэхээр бишрэхээс өөр аргагүй.
“Цогцсуудыг цуглуул.”
“Буцах цаг боллоо.”
Нэгэнт ажиллах хүн өөрөө хүрээд ирсэн тул Шень И ашиглахгүй өнгөрөх шалтгаангүй. Тэр гараа сунгав. Эргэн тойрны хүүхдүүд дуулгавартайхан өөрсдийн хувцсаар сэлмийн хуй дээр үлдээсэн хурууны мөрөө арчаад, буцаан гар дээр нь тавилаа.
Шүд нь энд тэндээ унасан хүүхдүүд инээмсэглэв.
“Түшмэл ах аа, замдаа болгоомжтой яваарай.”
Шень И сэлмээ бүсэлхийгээ засаж зүүгээд аажмаар босов. Дараа нь өмнөх системийн самбарыг хаалаа. 【Чөтгөрөөс авсан насны нөөцийн үлдэгдэл: 672 жил】
Арван хоёр хүдэр нохой чөтгөр. Дээрээс нь Шар Үст Хааны өгсөн зуун наян жил. Ингээд Шень И дахин төсөөлөхийн аргагүй их чөтгөрөөс авсан насны нөөцтэй болжээ.
Үүнээс гадна санаанд оромгүй өөр нэг олз бий. Шень И нударгаараа Шар Үст Хааны дотор эрхтнийг бут цохих үед бие дотроос нь өндөгний чинээ үл мэдэгдэх эрхтэн олжээ. Махлаг тэр бөөрөнхий зүйл бусад дотор эрхтнээс хавьгүй бөх.
Ийм их хүчний дор ч амьд зүйл мэт тасралтгүй хөдөлсөөр байсан. Хамгийн чухал нь— Дотор нь Шень И Анхны зэрэглэлд хүрснээсээ хойш хамгийн их хүсэж байсан өтгөн шимт чанар агуулагдаж байв.
Тэр өчүүхэн ч эргэлзэлгүй шууд сугалж аваад даавуунд ороон хадгалжээ. Шень И жинхэнэ их чөтгөртэй анх удаа тулгарсан нь энэ. Өмнөх оюун ухаант нохой чөтгөрүүд нэг, хоёр зуун жил амьдрах чадвартай ч хүдэр биеэсээ өөрөөр эгэл хүнээс тийм ч их ялгаагүй.
Харин Шар Үст Хаан бол огт өөр. Түүний асар их час улаан мананг жирийн цэрэг, харуул түшмэл ямар ч аргаар сөрж чадахгүй. Ганц хүрэхэд л үхнэ.
Холоос харвасан сум хүртэл зузаан өөх, махыг нь нэвтлэхэд хэцүү. Жинхэнэ гэмтэл учруулахын тулд хүнд харвагч нум хэрэгтэй. Гэхдээ нэг зүйлийг мартаж болохгүй.
Нохой чөтгөрүүд бүдүүн том харагддаг ч хурд нь аймшигтай. Арван жан зай тэдний хувьд хэдхэн алхам төдий. Гэтэл эгэл хүний хувьд бараг дийлдэшгүй ийм чөтгөр…
Ердөө Анхны зэрэглэлийн эхэн шатанд байсан юм.