Хоёр хөгшин илжиг нэг нэгнийхээ араас тогтуухан алхсаар, удалгүй хошууны төвийг ардаа орхив. Чэнь Жи царайгаа төв болгож, толгой гудайлган алхана. Шень И үнэхээр хотоос гарахыг зөвшөөрнө гэж тэр төсөөлөөгүй.
Тэр тусмаа өөрийг нь хамт авч явна гэж бүр ч бодсонгүй. Уг нь энэ сайн хэрэг байх ёстой. Гэхдээ…
Чэнь Жи арагш хяламхийн харахад Шень түшмэл илжгэн дээрээ суучихсан, гар дахь тулааны эрдмийн судрыг ихэд сонирхон эргүүлж байлаа. Өмнө нь чөтгөртэй уулзах болгондоо Шень И Чэнь Жи мэтийн хүмүүсээр сайн архи, мах бэлтгүүлээд, үүнийгээ “ёс жудаг” гэж нэрлэдэг байв. Чэнь Жи ийм үйлдлийг үргэлж жигшдэг байсан.
Гэтэл өнөөдөр юу ч барилгүй очиж байгаадаа өөрийн эрхгүй бага зэрэг түгшжээ. Хэрэв тэр хоёр чөтгөрийг зохицуулж чадахгүй бол Люли сүмийн тосгоны хэдэн зуун тариачин тун удалгүй бүгд идүүлж дуусна.
“Юундаа дахин дахин эргээд байгаа юм?”
Шень И судрыг гүйлгэн уншиж дуусаад хаангаа хайхрамжгүй хэлэв.
“Замаа сайн хар. Миний царайлагт атаархах хэрэггүй.”
Системийн самбар дээр хоёр шинэ мөр хэдийн гарч иржээ. 【Үүл хагалах урт нударгын арга — хараахан эзэмшээгүй】
【Сүнсэн могойн найман алхам — хараахан эзэмшээгүй】
Нэг нь нударгын эрдэм. Нөгөө нь хөдөлгөөний эрдэм. Үүн дээр өмнө олж авсан Чөтгөр дарах сэлмийн арга нэмэгдэнэ.
Эдгээр нь бүгд Чөтгөр дарах албаны түшмэлийн дамжуулан заасан тулааны эрдмүүд байв. Шень И энэ гурвыг бүгдийг нь эзэмшиж чадвал бага чөтгөрүүдтэй тулалдах чадвартай болно. Тэр өчүүхэн ч эргэлзэлгүйгээр үлдсэн чөтгөрөөс авсан насны нөөцөө одоогоор хамгийн их дутагдаж буй хөдөлгөөний эрдэмдээ шингээлээ.
Эцсийн эцэст сэлэм нь хэчнээн хурц байлаа ч дайснаа гүйцэж очиж чадахгүй бол ямар хэрэгтэй билээ? 【Таны тулааны эрдмийн суурь бат бөх, бие махбод хүчирхэг тул ердөө нэг жилийн дотор Сүнсэн могойн найман алхмыг эзэмшив.】
【3-р жил: Таны хөдөлгөөн улам баригдашгүй болж, Сүнсэн могойн найман алхам бага амжилтад хүрэв.】
【6-р жил: Сүнсэн могойн найман алхам таны биеийн зөн мэт болж, их амжилтад хүрэв.】
【11-р жил: Таны хөдөлгөөн сүнс мэт баригдашгүй, дайралт тань нүдэнд үл өртөх болж, Сүнсэн могойн найман алхам төгс эзэмшилд хүрэв.】
【Чөтгөрөөс авсан насны нөөцийн үлдэгдэл: 25 жил】
… Шень И бие дэх өөрчлөлтийг мэдрээд өөрийн эрхгүй гайхав. Амьдралын хугацааг тулааны эрдэмд шингээх үед түүний одоогийн биеийн нөхцөл, суурийг хүртэл тооцдог ажээ.
Яг л сэлмийн эрдэмд олон жил гүнзгийрсэн хөгшин тулаанч өөр төрлийн тулааны эрдэм сурахад эгэл хүнээс хурдан ахихтай адил. Шень И илжгэн дээр суух байрлалаа өөрийн мэдэлгүй бага зэрэг өөрчлөв. Бие нь өмнөхөөсөө илт хөнгөн болжээ.
Яг одоо газарт хөл тавивал ганц алхмаар хэдэн метр хол харайж чадах мэт санагдана. Харамсалтай нь туршиж үзэх боломж одоохондоо байсангүй. Шень И бодлоо төвлөрүүлээд үлдсэн чөтгөрөөс авсан насны нөөцөө Үүл хагалах урт нударгын аргад шингээлээ.
Тулааны эрдмээ боловсруулангаа “Анхны зэрэглэл”-ийн талаар ямар нэг шинэ ухаарал олно гэж найдсан хэрэг. Гэвч энэ удаагийн үр дүн түүнийг бага зэрэг гонсойлгов. 【Та нударгын эрдэмд төдийлөн авьяастай биш ч арван найман жилийн бясалгалын дараа нударга тань аянга мэт бууж, алгаараа чулуу хагалах хэмжээнд хүрэв.
Үүл хагалах урт нударгын арга төгс эзэмшилд хүрэв.】
【20-р жил: Танд ямар ч шинэ ахиц гарсангүй. Цаг хугацаагаа дэмий үрж байгаа мэт төөрөгдөл төрж эхлэв.】
【23-р жил: Та өөртөө эргэлзэж эхлэв.
Энэ нударгын эрдэм аль хэдийн өөрийн дээд хязгаарт хүрсэн мэт санагдана.】
【25-р жил: Олон жилийн тунгаан бодолтын эцэст нударга, алганы эрдмийн талаарх ойлголт тань улам гүнзгийрч, энэ чиглэлийн авьяас тань дээшлэв.】 Чөтгөрөөс авсан насны нөөцөө бүгдийг нь зарцуулсны дараа олсон үр дүн системийн самбар дээр бүрэн тодров.
【Үүл хагалах урт нударгын арга — төгс эзэмшил】
【Сүнсэн могойн найман алхам — төгс эзэмшил】
【Нударга, Алганы Авьяас: Нударга болон алганы тулааны эрдэм сурахад шаардагдах хугацааг багасгаж, шинэ ухаарал олох магадлалыг нэмэгдүүлнэ.】
Хоёр тулааны эрдмийг төгс эзэмшилд хүргэснээс гадна Шень И авьяастай төстэй шинэ чадвар олжээ. Гэвч түүний хамгийн их хүссэн Анхны зэрэглэлийн тухай ямар ч мэдээлэл гарсангүй. Шень И харцаа үл ялиг өргөв.
“Нээрээ, Чөтгөр дарах албаны хүмүүс манай хошуунд шалгалтаар ирэх хугацаа ойртсон биз дээ?”
Үүнийг сонссон Чэнь Жи замаа анхааран явж байснаа гэнэт хөшив. Нүдэнд нь төвөгтэй өнгө гялсхийсэн ч эргэж харсангүй.
“Тийм ээ, Шень түшмэл.”
“Ойролцоогоор нэг сарын дараа ирэх ёстой.”
Шень И юу хэлэх гээд байгааг Чэнь Жи маш сайн ойлгож байв. Байюнь хошууны захиргаа дээрээсээ доошоо ялзарсан. Одоо хамгийн чухал зүйл нь Чөтгөр дарах албаны шалгалтыг ямар нэг аргаар давж гарах.
Хошуу амгалан тайван, ард иргэд аж төрөн сууж буй мэт дүр зураг үзүүлэх хэрэгтэй. Хэрэв ямар нэг асуудал илэрвэл захиргааны хүмүүсийн дор хаяж тал нь толгойгоо алдана. Харин тэдний дундаас хамгийн залуу, хамгийн царайлаг толгой нь гарцаагүй Шень түшмэлийнх байх биз.
Өнөөдөр Шень И яагаад ингэтлээ хачин аашилсны учир энэ байж. Тэр энэ мөчийг хүлээж байсан хэрэг. Хэрэв Байюнь хошууны захиргаанд Чөтгөр дарах албаны хүмүүсийг үнэхээр ирээсэй гэж хүсдэг ганц хүн байдаг бол тэр нь Чэнь Жи.
Тэр чин сэтгэлээсээ… Хааны ордон Шень Иг цаазлаасай гэж хүсдэг байв. Хэрэв Шень Игийн зальтай арга байгаагүйсэн бол захиргаа чөтгөрийн гамшгийн мэдээг ингэж дарж чадахгүй.
Тэгсэн бол Чөтгөр дарах алба аль хэдийн энэ нутгийг гартаа авч, чөтгөрүүдийг үндсээр нь цэвэрлэх байсан!
“Нэг сар юм уу…”
Шень И чамархайгаа нухав. Өмнөх биеийн дурсамжаас үзвэл тэр ердөө жижиг тушаалын түшмэл. Чөтгөр дарах албатай шууд харилцах эрх мэдэл түүнд байгаагүй.
Илүү өндөр түвшний тулааны эрдэм олж авахыг хүсвэл тэвчээртэй хүлээхээс өөр аргагүй. Хэрэв нэг сарын дотор Анхны зэрэглэлд бүрэн нэвтэрч чадвал Чөтгөр дарах албанд элсэх боломж гарах болов уу? Гэхдээ…
Чөтгөрөөс авсан насны нөөц нь хүрэлцэхгүй хэвээр! Түүнийг бодолд автан явах зуур хоёр хөгшин илжиг тариалангийн талбайн захад зогсов. Шень И толгой өргөн уулын бэл дэх нурж муудсан сүм рүү харав.
Доторх бурхны баримал ил задгай болж, дээр нь сүрэл овоолсон байлаа. Тахилгын ширээ хагас нурж, эргэн тойрон нь хогийн ургамалд дарагджээ. Тариачид бурхан шүтэхээ хүртэл больсон бололтой.
Энэ нь тэдний сэтгэлд хурсан гомдол, цөхрөлийг хангалттай харуулна.
“Шень түшмэл ээ, энэ зүг.”
Чэнь Жи илжгүүдийг уячихаад явах зүгээ заав. Хоёул талбайг хурдан гатлав. Алсад ноорхой хувцастай тариачид энд тэндгүй зогсоно.
Нүүр нь эцэж турж, нүд нь хоосорсон тэд ирж буй хоёр хүнийг чимээгүй ширтэж байлаа. Хоёр хүний өмссөн хувцсыг танимагцаа юу ч хэлэлгүй буцаад газар сууцгаав. Шударга ёс нэхсэн хашхираан байсангүй.
Тусламж хүссэн гуйлт ч сонсогдсонгүй. Өөрсдөд нь энэ зовлонг хэн авчирсныг тэд дэндүү сайн мэднэ.
“…”
Чэнь Жи холоос тусах тэр олон харцыг мэдрэхэд залуу царайд нь ичсэн өнгө тодров. Харин Шень И тайван, хөндий хэвээр байгааг харахад тэр ичгүүр нь аажмаар дургүйцэл болон хувирлаа. Чэнь Жи хулсан малгайгаа засаж, нүүрнийхээ ихэнх хэсгийг далдлав.
“Энэ айлыг Шар Үст Хааны үр төл шөнөөр дайрсан юм.”
“Дотогш ороод харчихвал ойлгоно.”
Шар Үст Хаан үнэгэн чөтгөр биш. Чөтгөрүүд өөрсдийн гэсэн бүлэг, сүрэгтэй. Ихэнх нь цусан холбоогоороо нэгдэн, тус бүр өөрийн газар нутгийг эзэмшин суудаг байв.
Тэдний Байюнь хошуунаас шаарддаг зүйл ч өөр өөр. Зарим нь шинэхэн мах хүснэ. Зарим нь үзэсгэлэнтэй бүсгүй нэхнэ.
Зарим нь ховор эрдэнэс сонирхоно. Тэдгээрийн дундаас нохой чөтгөрүүд Шень И-тэй хамгийн ойр холбоотой байв. Тэдний толгойлогч нь өөрийгөө Шар Үст Хаан гэж нэрлэсэн хөгшин шар үст нохой чөтгөр.
“Хаалгыг нээ.”
Шень И толгой дохив. Чэнь Жи модон хаалгыг түлхэн онгойлгоход доторх нарийхан өрөө бүхэлдээ дотор муухайрам бараан улаан өнгөөр бүрхэгдсэн байлаа. Өрөөнд гэрэл бүдэг.
Ширээн дээр хүний тасарсан мөч, эрхтнүүдийг нямбайлан давхарлажээ. Багтаагүй хэсгүүдийг сүрлээр оосорлон, дээврийн дам нуруунаас өлгөсөн байв. Орны захад нэг нохой чөтгөр сууж байлаа.
Хоёр гараараа хүний гуя атгаад, ялзарч эхэлсэн махыг ямар ч хувиралгүй зажилна. Хурц харц нь эзнийхээ гэрийг манаж суудаг нохойтой тун адил. Орж ирсэн хүнийг танимагц харц нь үл ялиг зөөлөрлөө.
“Өө, чи юм уу?”
“Ямар хэргээр ирэв?”
Шень И дотогш алхахад өмхий үнэр давалгаа мэт нүүр рүү нь цохив. Тэр өрөөг тойруулан нэг харлаа. Чэнь Жи энэ дүр зургийг өмнө нь нэг удаа харсан.
Гэсэн ч хоёр дахь удаагаа харахад ч хулсан малгайн доорх царай нь өөрийн эрхгүй татвалзав. Сэлмийн бариулыг атгасан гар нь хяналтгүй чичирч, ир нь хуйнаасаа гурван цүнь орчим сугарчихсан байлаа. Чэнь Жи үнэхээр ховор авьяастай.
Ердөө гурван жилийн дотор Чөтгөр дарах албанаас дамжуулан заасан тулааны эрдмүүдийг бага амжилтад хүргэжээ. Түүний хүчээр энэ нохой чөтгөртэй тулалдаж болох бөгөөд эцэст нь ялах магадлал ч өндөр. Гэхдээ амаргүй тулаан болно.
Өмнө нь алах санаагаа хүчээр дарж, захиргаанд буцан мэдэгдсэн хоёр шалтгаан бий. Нэгдүгээрт, өөрийн дүүгээ бодсон. Хоёрдугаарт, энэ нохой чөтгөрийн ард байгаа Шар Үст Хаан-ыг тэр дийлэхгүй.
Бодлогогүй хөдөлбөл зөвхөн илүү том гай авчирна.
“…”
Яг тэр мөчид хүчтэй нэг гар сунан ирж, Чэнь Жигийн хагас сугалсан сэлмийг чимээгүйхэн буцаан хуйнд нь түлхэв. Чэнь Жи бодлоосоо цочин гарч, Шень Игийн хажуу төрх рүү ширтлээ. Тэр энэ байдлыг яаж зохицуулах бол?
Шень И хэчнээн хүйтэн сэтгэлтэй байсан ч өөртэй нь адил хүмүүсийг ингэж идэж байгааг хараад ямар нэг хариу үйлдэл үзүүлэх ёстой биз дээ? Чэнь Жигийн харцан дор Шень И эцэст нь хөгшин нохой чөтгөр рүү харав. Нүдэнд нь гуниг ч байсангүй.
Баяр ч байсангүй. Харин уруулынх нь булан аажмаар дээшилж, цэвэр цагаан шүднүүд нь ил гарлаа. Тэр инээмсэглэв.
Үүнийг харсан Чэнь Жигийн хүчтэй дэлсэж байсан зүрх аажмаар намдав. Тэр урам хугарсан мэт харцаа буулгалаа. Шень И, нохой чөтгөр хоёрын дараагийн нялуун яриаг сонсохыг хүссэнгүй.