Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ

5-р анги

5-р анги — Арвин их олз

Сонсох

“Зүгээр л чамайг эргэж ирлээ.”

Шень И аяархан инээмсэглэн урагш алхав.

“Хуан ах аа, яагаад гэнэт уулнаас бууж ирэв? Урьдчилж нэг мэдэгдэж болохгүй байсан юм уу?”

Хуан Лю зажилж байсан махаа зогсоогоод хэсэг чимээгүй болов. Дараа нь биеэ үл ялиг хажуу тийш хөдөлгөхөд орны цаадах дүр зураг ил гарлаа. Тэнд арай туранхай өөр нэг нохой чөтгөр хэвтэж, зөөлөн дотор эрхтний хэсгийг бага багаар мэрж байв.

Харин хэвлийнх нь доор алганы чинээ жижиг нохой чөтгөр эвхрэн хэвтэж, сүү хөхөж байлаа.

“Ууланд дайсан дэндүү олон болчихлоо. Түр нам жим болтол доош буусан юм.”

Хуан Лю бүдүүн дуугаар бувтнав.

“Надад дүрэм журам ярих хэрэггүй. Энд идэх уух юм элбэг. Хүүхдээ жаахан том болтол хагас жил энд байна.”

Үүнийг харсан Шень Игийн нүд улам гэрэлтэв.

“Баяр хүргэе. Эх, үр хоёр хоёулаа эсэн мэнд юм байна.”

Ингэж хэлсээр Хуан Люгийн дэргэд очоод, цусанд будагдсан орыг огт тоосонгүй суучихав. Шень И гараа сунган нохой чөтгөрийн хүзүүн дээр тавилаа.

“Ийм баярт явдал болсныг эртхэн хэлэхгүй яав даа, Хуан ах.”

Хуан Лю түүн рүү хяламхийн харсан ч гараас нь зайлаагүй.

“Хэт дотносоод хэрэггүй. Өнөөдөр танай хошууны захирагч өөрөө ирсэн ч би явахгүй.”

“Мэдээж, мэдээж.”

Шень И инээмсэглэв. Хар цагаан нь ялгарсан тунгалаг нүд нь улам гэрэлтэнэ. Үүнийг сонсоод Хуан Люгийн нүүрэнд сая нэг үл ялиг инээмсэглэл тодров.

Тэр Шень И рүү эргэн харж, ам нээх гэж байснаа хүүхэн хараа нь гэнэт агшлаа. Дотноор мөрлөсөн мэт харагдах тэр байрлалын дор хүйтэн ган ир аль хэдийн цээжийг нь нэвтэлжээ.

“Гх… Гх!”

Хачин чимээг сонссон Чэнь Жи гэнэт толгой өргөж, цочирсондоо бүх бие нь чичирлээ. Нүдэндээ харагдаж буй зүйлдээ тэр итгэж чадсангүй. Шень И Хуан Люг тэвэрсэн хэвээр, царай нь туйлын тайван байв.

“Зочин хүн зочин л шүү дээ. Би чамайг яаж хөөнө гэж?”

Үгээ хэлж дуусмагц өөр нэг ир нохой чөтгөрийн зүрх рүү дахин шигдлээ. Цус хоёр биед цацагдаж, өрөөний бүдэг бараан улаан өнгийг улам тодруулна.

“Тиймээс…”

Шень Игийн хоолой улам намуухан болов.

“Эндээ үүрд үлд.”

“Дахиж битгий яв.”

Пүс! Пүс! Пүс!

Үг бүртэй нь зэрэгцэн сэлэм хайр найргүй дахин дахин нэвт орж, хүдэр биеийг нь танигдахын аргагүй болгож байлаа. Хуан Лю хамаг хүчээрээ тэмцэв. Гэвч хамаг хүчээрээ тийчилсэн ч Шень Игийн гарыг өчүүхэн ч хөдөлгөж чадсангүй.

Гаднаас нь харвал Хуан Лю номхон суусаар, өөрийн биеийг сэлмээр нэвт сүлбүүлэхийг чимээгүй хүлээн авч байгаа мэт. Нэлээд удсаны дараа Шень И сая нэг гараа суллав. Амьгүй болсон нохой чөтгөр газарт хүндээр унахыг тэр хүйтнээр ширтэв.

Дараа нь толгой өргөлөө.

“Чи эхлээд гадагш гар.”

Чэнь Жигийн бие мод мэт хөшиж, толгой нь бүрэн будилсан байлаа. Шень Игийн харцтай тулгарахад тэр өөрийн эрхгүй чичрээд, эргэн өрөөнөөс гарав. Гарахынхаа өмнө дахин нэг удаа тэсэлгүй эргэж харлаа.

Шень И орны захад сууж, Хуан Люгийн биеэс ган сэлмээ аажуухан сугалж байв. Дараа нь айдас дүүрэн нүдтэй орны дээрх эм нохой чөтгөр рүү харлаа. Түүний аманд байсан дотор эрхтний хэсгийг авч тавиад намуухан хэлэв.

“Бэр эгч ээ, нэг гэр бүлийнхэн хамтдаа байх нь зөв биз дээ?”

Чэнь Жи гадагш алхахдаа бүдэрч шахав. Тэр байшингийн гадна зогсоод нүдээ анин, уртаар амьсгаа авлаа. Хэсэг хугацааны дараа Шень И тайван алхсаар гарч ирэв.

Нарийхан хуруунуудаа даавуугаар арчиж байлаа.

“Дотогш ороод сайтар цэвэрлэ.”

Түүний өнгө хайхрамжгүй. Чэнь Жи нүдээ нээгээд, өмнөх танил царай руу удаан ширтэв. Толгойд нь үй олон бодол хутгалдсан ч эцэстээ ганцхан асуулт болон зангидагдлаа.

“Яагаад?”

“Юу яагаад?”

Шень И хөмсгөө өргөн, гайхсан янзтай харлаа. Хараал ид! Хараал ид! Хараал ид! Чэнь Жи шүдээ зуун, нүдээ том нээлээ.

Яагаад гэнэт дайрсан юм? Яагаад саяхан инээж ярьж байснаа дараагийн мөчид нохой чөтгөрийг мал нядалж байгаа юм шиг хөнөөчихөв? Яагаад тэгж байхдаа тэр хараал идсэн инээмсэглэлээ нүүрэндээ хадгалсан юм?

Чи тэднийг үзэн яддаг юм уу, үгүй юм уу? Үхсэн тосгоныхныг юу гэж хардаг юм? Эдгээр чөтгөрүүдийг юу гэж үздэг юм?

Чэнь Жигийн нүдээр бол Шень И өөрийн төрөлт хүмүүсийг идүүлж байгааг хүйтнээр хараад сууж чадна. Тэгсэн атлаа нохой чөтгөрүүдийг, бүр юу ч ойлгохгүй нялх гөлгийг хүртэл мөн адил хүйтнээр хөнөөж чадна. Тэр энэ хүнийг огт ойлгохгүй байлаа.

Олон асуултаа хүчээр дарж, Чэнь Жи хамгийн бодитой нэгийг нь асуув.

“Та яагаад тэднийг алсан юм?”

“Шар Үст Хааны өшөөнөөс айхгүй байгаа юм уу?”

“Эсвэл Шень түшмэлд аль хэдийн илүү сайн арга байгаа юм уу?”

“Ямар арга?”

Шень И хөмсгөө зангидан, хайхрамжгүй хэлэв.

“Тэр явахыг хүсээгүй.”

“Би түүнийг хүн идсээр байхыг хүсээгүй.”

“Тэгээд бүгдэд нь тохирох дундын шийдэл олсон.”

“Энэ… энэ чинь шалтгаан гэж үү?”

Чэнь Жи гүнзгий амьсгаа авав. Шень И цааш тайлбарлах хүсэлгүй байгааг тэр ойлголоо. Тэгээд толгой гудайлган өрөөнд хурдан орж, нохой чөтгөрүүдийн цогцсыг цэвэрлэж эхлэв.

Ердөө хэдхэн хоногийн дотор тэр энэ хүнийг бүр танихаа больжээ.

“…”

Ганцаараа үлдмэгц Шень И хаалганы дэргэд чимээгүй зогсов. Эцэст нь гар дахь даавуугаа хаяхад үл ялиг чичирч буй хуруунууд нь ил гарлаа. Тэр алгаа доош харж байснаа нударгаа чанга атган, хурууныхаа үзүүрийг хүчээр тогтоов.

Өөр ертөнцөд ирснээсээ хойш үхлийг ийм тод харсан нь анхны удаа. Өмхийрч ялзарсан мах том томоороо урагдан тасрахыг харсан. Бүр нохой чөтгөрийн шүдний завсарт шигдсэн махны ширхэгийг хүртэл олж харжээ.

Шень И үнэхээр бөөлжмөөр байлаа. Гэвч айдас, уураа дарахын тулд сэлмээ дахин дахин дүрэхээс өөр арга олдсонгүй. Гэсэн ч тэр сэтгэл хөдлөлөө хянах ёстой.

Зөвхөн тайван байж чадвал Чөтгөр дарах алба ирэх хүртэл тэсэж үлдэнэ. Хэрэв өөрөө хүртэл айвал уудам Байюнь хошуунд түүнд туслах хүн олдохгүй. Чэнь Жигийн асуултыг Шень И өөрөө ч бодож үзсэн.

Гэвч эцэст нь нэг зүйл ойлгожээ. Өөр шийдэл байсан уу? Үгүй.

Юу ч хийхгүй байсан ч тосгоныхон үхнэ. Аль ч сонголт нь төгс биш. Тэгэхээр өөрийн хийх ёстой зүйлээ л хийгээд, илүү зүйл бодох хэрэггүй.

“Нийтийн төлөө”, “амар тайвны төлөө тэвч” гэх мэт сайхан үгээр өөрийгөө мэхэлснээс чөтгөрөөс авсан насны нөөц илүү их цуглуулж, хүчээ нэмээд, дараагийн сарвуугаа өргөсөн араатныг сэлмээрээ цавчих нь хавьгүй дээр!

… Чөтгөрөөс авсан насны нөөцийг бодмогц Шень И энэ удаагийн олз үнэхээр арвин байсныг мэдэрлээ. 【Оюун ухаант Нохой чөтгөр, Анхны зэрэглэлд хараахан хүрээгүй. Нийт амьдралын хугацаа: 145 жил. Үлдсэн амьдралын хугацаа: 59 жил. Шингээлт амжилттай.】

【Оюун ухаант Нохой чөтгөр, Анхны зэрэглэлд хараахан хүрээгүй. Нийт амьдралын хугацаа: 152 жил. Үлдсэн амьдралын хугацаа: 61 жил. Шингээлт амжилттай.】

【Оюун ухаан нээгдээгүй Нохой чөтгөр. Нийт амьдралын хугацаа: 80 жил. Үлдсэн амьдралын хугацаа: 79 жил. Шингээлт амжилттай.】

【Чөтгөрөөс авсан насны нөөцийн үлдэгдэл: 199 жил】

【Өөрийн насны нөөцийн үлдэгдэл: 1 жил】

“Бүр надад дугуйлаад яг хоёр зуун жил шахуу болгочихлоо.”

Шень И чөтгөрөөс авсан насны нөөцөө хаашаа шингээхээ хараахан шийдээгүй байв. Чөтгөр дарах сэлмийн аргаа үргэлжлүүлэн боловсруулж, Чөтгөр дарах ариун ян сэлмийг суурь болгон Анхны зэрэглэлийн талаар илүү ихийг ухаарах уу? Эсвэл Үүл хагалах урт нударгын аргад шингээж, нударга, алганы чиглэлийн авьяасаа улам нэмэх үү?

Шень И бодож байх зуур Чэнь Жи чөтгөрүүдийн цогцсыг тэргэнд ачаад, хөгшин илжгийг хөтлөн иржээ.

“Шень түшмэл ямар бодолтой байсныг би мэдэхгүй ч…”

Чэнь Жи жолоог түүнд өгөхдөө царай нь төвөгтэй хэвээр байлаа. Дараа нь холыг эргэн харав. Тариалангийн далан дээр энд тэндгүй зогсох тосгоныхон урьдын адил амьд үхдэл мэт хөшсөн хэвээр.

Гар нь сул унжиж, нүд нь хоосон. Гэвч харц нь тэргэн дээрх цогцсуудыг шүргэхэд тэрхүү хоосон нүдэнд үл ялиг сэтгэл хөдлөл гялсхийв.

“Ядаж өнөөдөр та тэдний амийг аварлаа.”

Чэнь Жи хүчлэн инээмсэглэх гэсэн ч гар дахь жолоог нь Шень И шууд татан авав. Толгой өргөхөд Шень И хөгшин илжгэн дээр мордоод аль хэдийн тайван холдож байлаа.

“…”

Шень И залхуутайхан суниаж, нүдээ эргэлдүүлэв. Ямар бодол санаа гэнэ ээ? Хүнийг магтах гэж байгаа бол эхлээд ёжлохоо больж болдоггүй юм уу?

Ямар сүртэй амьтан бэ.

5-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ5-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах