Лун Чэнь толгой өргөн харвал Тулааны талбайн голд хүчирхэг нэгэн эр зогсож, дөрвөн зүгт гар зөрүүлэн ёслож байлаа.
Тэр залууг Лун Чэнь танихгүй байв. Гэвч тайзан дээр гармагц нь олон түмэн уухайлан хашхирлаа. Нэлээд алдартай нэгэн бололтой.
Энэ үед Лун Чэнь талбайн гадна хүртэл тоо томшгүй олон хүн байгааг анзаарав. Дэнлүү асаахаас өмнө язгууртнуудад зориулан тусгаарласан хэсэг байсан ч одоо тэр хэсэг хүн бүрт нээлттэй болжээ.
Хамгийн хүчтэй залуу дайчны төлөөх тулаанд зиндаа, байр сууриар хязгаарласан зүйл байсангүй. Хатан эхийн тулаан үзэж байсан тал руу харвал тэнд ч бас олон хүн цугларсан байв. Тэдний дунд Манхуан Хоу ч байлаа.
Тэдний ихэнх нь нас ахимаг хүмүүс байсан ч биеэс нь хүч ундарсан хэвээр байв. Тэд Цус Нягтруулах шатны бясалгагчид бөгөөд биеэс нь үл ялиг алах санаа ханхална. Жинхэнэ хүчтэнгүүд болох нь илт байлаа.
Лун Чэнь тэднийг ажиглаж байтал дахин уухай нижигнэв. Нэг эр хэдэн арван метр өндөрт үсрэн гарч, Тулааны талбай дээр маш тайван, өөртөө итгэлтэйгээр зөөлөн газардлаа.
—Фэн Ян байна шүү дээ! —гэж тэр хүнийг хараад Ши Фэн бага зэрэг гайхав.
—Юу, чи түүнийг таних уу? —гэж Лун Чэнь асуув.
—Тийм ээ, тэр надтай чацуу. Хоёр жилийн өмнө цэрэгт элссэн юм. Тэр үед Хий Хураах шатны гурав дахь тэнгэрийн давхаргад байсан бол одоо Хий Хураах шатны наймдугаар тэнгэрийн давхаргад хүрчихсэн байна.
Ердөө хоёрхон жилийн дотор таван жижиг түвшин ахисан нь үнэхээр хүмүүсийг цочирдуулахуйц байлаа.
—Гайхах зүйл биш. Цэрэгт элссэнээсээ хойш хэд хэдэн даалгавар гүйцэтгэж, амь дүйсэн олон нөхцөлөөс эсэн мэнд гарсан байх. Ийм нөхцөлд ийм хурд хэвийн зүйл —гэж Лун Чэнь толгой дохив.
—Энэ Фэн Ян үнэхээр муугүй юм. Бясалгалын шат нь өндөр биш ч биеэс нь мэдрэгдэх өчүүхэн төдий алах санааг эрх танхил өссөн хүмүүс тэсэхгүй.
Лун Чэнь, Ши Фэн хоёрыг ярилцаж байх зуур Фэн Ян аль хэдийн тулалдаж эхэлсэн бөгөөд бүх зүйл Лун Чэний хэлсэнтэй яг таарч байлаа.
Түүний өмнө тайзан дээр гарсан хүн хүчирхэг харагдаж, бясалгалын шат нь Фэн Янтай ойролцоо байсан ч жинхэнэ тулааны чадвараар түүнээс хол дутуу байв. Тэр арван нүүдэл ч бололгүй ялагдлаа.
—Тулааны замд бясалгалын шат өндөр байна гэдэг нь заавал тулааны чадвар өндөр гэсэн үг биш. Заримдаа мохошгүй шийдэмгий байдал л өрсөлдөгчийг айлгаж, өөртөө итгэх итгэлийг нь мохоодог. Ингэснээр тулааны хүч нь буурна. Тиймээс тулааны замаар улам ахих тусам бат бөх тулааны сэтгэл хэрэгтэй болдог. Энэ нь саад бэрхшээлийг давж, бүтэлгүйтэлд сөхрөхгүй байхад чинь тусална —гэж Лун Чэнь Ши Фэний мөрөн дээр алгадлаа.
—Би мэднэ. Би үхэж болно, гэхдээ бууж өгч болохгүй —гэж Ши Фэн толгой дохив.
Лун Чэнь инээмсэглэв. Ши Фэний төрөлх авьяас хязгаарлагдмал, бясалгалын зам нь бартаатай байх нь гарцаагүй. Гэвч тэр тууштай сэтгэлээ хадгалж чадвал нэг өдөр үнэхээр гайхамшиг бүтээж ч мэднэ.
Фэн Ян дараалан гурван хүчтэй өрсөлдөгчөө ялгасны эцэст туйлдав. Эцэст нь нэгэнд нь агаарт шидэгдэж, бууж өгөхөөс өөр аргагүй болжээ.
—Би одоо гаръя.
—Өө, ингэж эрт үү? Чи даваад гарч чадах уу? —гэж Лун Чэнь бага зэрэг алмайрав.
—Би энэ тэмцээнийг өөртөө хийж буй нэгэн төрлийн бэлтгэл гэж үзэж байгаа. Үр дүн нь чухал биш. Харин тулааны сэтгэлээ батжуулах хэрэгтэй —гэж Ши Фэн инээмсэглэв.
—Сайн байна, Ши ах аа. Бид эндээс бүгд таныг дэмжинэ! —гэж Бүдүүн Юй онцгойлон догдлов. Бусад нь ч Ши Фэн ялсныг харахыг хүсэж байлаа.
—Чи чадна аа! —гэж Лун Чэнь түүний мөрөн дээр алгадлаа.
—Ши Фэн та бүхнээс зөвлөгөө авахаар ирлээ!
Ши Фэний хашхирааныг даган талбайд аянга нижигнэх шиг болж, нийт олон түмэн чангаар уухайллаа. Ши Фэн нийслэлийн залуу үеийнхний дунд нэлээд алдартай нь илт байв.
Бүдүүн Юй болон бусдын хашхираан уухайн их давалгаанд дарагдав. Дуу чимээ тийм чанга байсан тул тэд өөрсдийнхөө дууг ч сонсож чадсангүй. Тэд бие бие рүүгээ балмагдан, эвгүйцэн харав.
Ши Фэний царай барайж, хүйтэн төрхтэй байлаа. Тэр тайзан дээр зогсохдоо хэн ч хөдөлгөж үл чадах асар уул мэт сэтгэгдэл төрүүлэв.
Тэр Хий Хураах шатны есдүгээр тэнгэрийн давхаргын бясалгагчтай тулалдаж байсан ч өнөөх хүн Ши Фэнийг хараад хөшөө шиг хөшиж орхив.
—Над руу дайр. Би зөвхөн Хий Хураах шатны ес дэх тэнгэрийн давхаргын хүчийг ашиглана —гэж Ши Фэн үл ялиг инээмсэглэв.
Ийм өдөөн хатгалтад тэр хүн уурлахгүй байж чадсангүй. Бүгд тэднийг харж байсан тул тэр олны өмнө эвгүй байдалд оржээ.
—Хэн чамаас тусламж гуйсан юм!
Тэр хүн газрыг дэвслэн, Ши Фэн рүү нударга буулгав. Гэвч Ши Фэн үүнийг харахыг ч тоосонгүй.
—Ши Фэн арай дэндүү их зантай биш үү?
Хүмүүс Ши Фэнийг их зантай гэж бодож амжаагүй байтал тэр хүн гэнэт Ши Фэний хэвлийн доод хэсэг рүү хоёр дахь нударгаа чиглүүлэв. Эхний довтолгоо нь үнэндээ хуурмаг хөдөлгөөн байжээ.
Том алга нударгыг нь тосон авч, Ши Фэн өрсөлдөгчийнхөө нударгыг атгаад хүч хэрэглэж эхлэв.
—Чамайг явуулах цаг боллоо.
Тэр хүн цочин хашхирахад бие нь агаарт арван хэдэн метр шидэгдэв. Эцэст нь нүүрээрээ газар дэлгэн унав.
Газарт унасныхаа дараа тэр амаараа шороо нулиман, хэдэнтээ хараалаа. Дараа нь үлдсэн тулаануудыг харах ч үгүй гэж шийдээд эргэж явлаа.
—Ши ах үнэхээр хүчтэй юм!
Бүдүүн Юй болон бусад нь энэ мөчийг ашиглан уухайлав. Тэдний хашхирааны араас олон түмэн чангаар уухайллаа.
Тэр уухайн дунд тоо томшгүй олон залуу охины хашхираан ч сонсогдоно. Лун Чэнь инээмсэглэв. Яагаад ийм олон хүн тайзан дээр гарч тулалдахыг хүсдэг нь гайхах зүйл биш байлаа. Эрчүүд эмэгтэйчүүдийн анхаарлыг татах хамгийн сайн арга нь энэ ажээ.
Гэнэт Лун Чэнь дээрээс тусах нэгэн харцыг мэдэрлээ. Дээш харвал Чү Яо түүн рүү ширтэж байв.
Лун Чэнь түүн рүү инээмсэглэн нүд ирмэхэд Чү Яогийн нүүр тэр даруй улайж, толгойгоо хурдан гудайлгав. Гэвч нүдэнд нь баяр хөөр дүүрэн байлаа.
Гэвч Лун Чэнь, Чү Яо хоёр өөрсдийнхөө энэ бяцхан хөдөлгөөнийг өөр нэгэн хүн анзаарсныг мэдсэнгүй.
Ся Чанфэнгийн царай үнс мэт сааралтаж, хажуудаа сууж байсан хүнд гэнэт шивнэв. —Тандалт ямар байв? Түүний хүчний хязгаарыг олж мэдэв үү?
—Зарц тань түүнийг сориод үзлээ. Түүний бясалгалын шат маш хачин тул жинхэнэ түвшинг нь тогтоож чадсангүй. Гэхдээ тулааны чадвараар Цус Нягтруулах шатны эхэн үеийг даваагүй —гэж тэр хүн шивнэн хариулав.
Лун Чэнь тэнд байсан бол энэ дуу хоолойг өөрийг нь алахыг завдсан хуурамч оролдлогыг үйлдсэн хүнийх гэдгийг тэр даруй таних байлаа.
—Хм, сайн байна. Хуан Чан, чи өнөөдөр түүнийг заавал алах ёстой. Далд хүчээ аль болох бүү ил гарга —гэж Ся Чанфэн хүйтнээр тушаав.
Хуан Чан бол Ся Чанфэнгийн бие хамгаалагчдын нэг, нүүрэндээ сорвитой эр байлаа. Хуан Чан харгис инээмсэглээд: —Санаа зоволтгүй, эзэн минь. Тэр өнөө шөнө амьд үлдэхгүй.
Пад!
Цус Нягтруулах шатанд хүрсэн Ши Фэн зогсоохын аргагүй байлаа. Тэр дараалан арван найман хүнийг ялгаж, олныг хөөрөлд автуулав.
Сүүлчийн хоёр хүн ч мөн Цус Нягтруулах шатны хүчтэнүүд байсан ч тулааны хүчээрээ Ши Фэнээс нэлээд дутуу байв.
Эцсийн эцэст Ши Фэн Цус Нягтруулах шатанд нэвтрэхдээ Лун Чэний тусламжийг авсан тул суурь нь бусдаас хавьгүй бат бөх байлаа. Энэ нь түүнд асар их давуу тал өгчээ.
Ши Фэн сүүлчийн Цус Нягтруулах шатны бясалгагчийг ялсныхаа дараа гурвантаа уриалсан ч дахин хэн ч тайзан дээр гарч ирсэнгүй.
Тулааны дүрмийн дагуу Галт Шувууны Дуут эзэнт улсын хамгийн хүчтэй залуу дайчны цол Ши Фэнд очсон байлаа.
Бүх олны урам зоригтой уухайн дор Ши Фэн Хатан эхийн өмнө очин өвдөг сөхрөв. Хатан эх түүнд хаш медаль гардуулж, урам хайрласан хэдэн үг хэлэв.
Ши Фэн Тулааны талбай руу бууж ирэхэд олон түмэн бүр ч их хөөрч, тоо томшгүй олон охин түүний зүг хошуурч, цэцгэн гогцоог хүзүүнд нь өлгөж эхлэв.
Тэдгээр цэцгэн гогцоо бүрийг охид өөрсдийн гараар урлажээ. Энэ нь тэдний биширдэг эрчүүдэд зориулсан бэлгэдэл байв. Хэрэв эр хүн түүнийг авбал охины сэтгэлийг хүлээн зөвшөөрсөн гэсэн үг.
Цэцгэн гогцоо бүр дээр тухайн охины нэрийг оёсон тул эр хүн хэнийх болохыг нь амархан мэдэж чадна. Галт Шувууны Дуут эзэнт улсад эр хүн хэдий чинээ хүчтэй байна, төдий чинээ олон эхнэр, татвар эмтэй байдаг байв. Тиймээс олон эхнэртэй эртэй гэрлэхийг дунд зэргийн эрийн анхны эхнэр болохоос илүүд үзэх охид тун олон байлаа.
Ши Фэн буцаж ирэхдээ цэцгэн гогцоонд бүхэлдээ булуулсан байв. Зөвхөн толгой нь харагдаж, хаашаа явж байгаагаа арай ядан үзнэ.
—Ха ха, баяр хүргэе, Ши Фэн! —гэж Лун Чэнь тэр инээдтэй дүр зургийг хараад инээдээ барьж чадсангүй.
—Энэ удаа чи ёстой баяжлаа, Ши Фэн! —гэж Шоу Хоу бишрэн хэлэв.
—Хм, ямар баяжих вэ дээ. Ши Фэн чинь худалдаачин биш шүү дээ. Харин Ши ах аа, харихаасаа өмнө хуримынхаа ажлыг цэгцлээрэй. Ямар ч байсан хэдэн сайн эхнэр сонгоорой —гэж Бүдүүн Юй инээлээ.
Охид цэцгэн гогцоогоо түүнд өгснөөр бүгд түүнтэй гэрлэх хүсэлтэйгээ илэрхийлсэн байв. Ши Фэн зөвшөөрч, тэдэнд сүй бэлэг өгвөл тэд шууд хуримаа хийж болох ажээ. Үнэхээр ч их амархан байлаа.
Ши Фэн улайж: —Би Лун Чэний тусламжтайгаар л ингэж чадсан юм. Эдгээр цэцгэн гогцоог бид хоёр хувааж авбал яасан юм? —гэв.
Үүнийг сонсоод бүгдийнх нь хоолой тээглэх шахав. Ийм зүйлийг хүртэл хувааж авна гэж бодох хүн Ши Фэнээс өөр байхгүй байлаа.
Бүгд инээж байгааг хараад Ши Фэн өөрийн хэлсэн үгийг сая ойлгов. Тэгээд юу ч болоогүй мэт царай гаргасанд хүмүүс бүр ч чангаар инээлдэв.
Ердийн үед энэ нь дэнлүүний баяр дууссаныг илтгэх байлаа. Гэвч хүмүүс явахаар бэлдэж байтал Ся Чанфэн гэнэт инээгээд:
—Саяын тулаан үнэхээр гайхалтай байлаа. Гэхдээ бидний сэтгэл одоо ч ханасангүй мэт санагдаж байна. Надад нэг санал байна, гэхдээ зохистой эсэхийг нь мэдэхгүй юм.
Хатан эх үл ялиг хөмсгөө зангидлаа. Өнөөдөр дэндүү олон зүйл болсон тул дахин асуудал гараасай гэж хүссэнгүй. Гэвч Ся Чанфэн зочин учир түүнийг амархан няцааж чадахгүй байв. —Хэлэх гэсэн зүйлээ хэл дээ, Ся хунтайж аа.
—Илүү хөгжилтэй болгохын тулд би ч бас манай талаас нэг залууг гаргаж, танай Галт Шувууны Дуут эзэнт улсын шилдэг авьяастантай хүч үзүүлнэ. Хэнийх нь хүч илүүг харьцуулж үзье —гэж Ся Чанфэн инээлээ.
Хатан эхийг юу хэлэхээс өмнө Вэй Цан яриаг нь таслан: —Их Ся, Галт Шувууны Дуут эзэнт улс хоёр нэг гэр бүл мэт ойр. Энэ бол зүгээр л нөхөрсөг өрсөлдөөн. Хатан эх татгалзахгүй биз дээ —гэв.
Хатан эх ууртай санаа алдав. Тэд үгээрээ илт урхи тавьж байлаа. Хэрэв тэр зөвшөөрөхгүй бол Вэй Цанг гомдоох байв.
—Тэгвэл их мастерын саналыг дагаж, Их Сягийн эрчүүдийн сүр хүчийг харъя. Гэхдээ хэн тайзан дээр гарахыг би одоо ч мэдэхгүй байна.
—Хуан Чан, чи гар. Зөөлөн байж, нөхөрлөлийг маань бүү эвдээрэй —гэж Ся Чанфэн гараа даллав.
—Тийм ээ.
Хуан Чан газарт хөнгөн гишгээд, асар том шувуу мэт агаарт харван гарч, тайзан дээр зөөлөн газардлаа.
—Их Сягийн Хуан Чан Галт Шувууны Дуут эзэнт улсын ямар ч гоц авьяастныг хүч үзэхийг урьж байна —гэж Хуан Чан гар зөрүүлэн ёслов.
—Эндүүрчихсэн юм биш үү? Ийм хөгшин харагддаг мөртлөө залуу хүн болж жүжиглэх гэж? Арьс чинь арай дэндүү зузаан юм биш үү? —гэж Лун Чэнь Шоу Хоуд хэдэн үг зааж өгөөд, тэрийгээр нь чангаар хэлүүлэв.
Хуан Чан инээмсэглэв. —Би энэ жил дөнгөж арван есөн настай. Үүнийг батлах албан ёсны бичиг баримт надад бий. Их Сягийн хүн бүр ч үүнийг мэднэ.
Түүний үгийг сонсоод олон түмэн тайвширав. Зарим хүн үнэхээр арай хурдан хөгширдөг байж болох юм.
—Залуу ноён Лун, нийслэлд ирсэн цагаас хойш таны хүчний тухай цуурхал сонссон. Би таныг үнэхээр биширдэг. Тантай хүч үзэх эрх надад бий болов уу? —гэж Хуан Чан Лун Чэнь рүү гар зөрүүлэн ёслов.
Түүний үгийг сонсоод бүгдийн нүдэнд гал асаж, олон түмэн тэр даруй уухайлж эхлэв.
—Лун Чэнь!
—Лун Чэнь!
—Лун Чэнь!
Тэдний хашхираан түрлэглэх давалгаа мэт болж, хүн бүрийн сэтгэлийг хөөргөв. Тоо томшгүй олон халуун харц Лун Чэнь дээр туслаа.