Хааны гэр бүл Мэн овогтой тун ойр харилцаатай бөгөөд хоёр тал үе үе ураг барилддаг байлаа.
Мэн овгоос авьяастнууд тасралтгүй төрнө. Хүмүүс Мэн овгийн суурь шавхагдаж, хойч үе нь овгийнхоо алдрыг авч явах чадваргүй боллоо гэж бодох бүрд нэгэн суут авьяастан гэнэт гарч ирэн, Мэн овгийн хүнд ачааг мөрөндөө үүрч, мөхөшгүй домгийг нь үргэлжлүүлдэг.
Тиймээс Мэн овог өөрсдийн хувь заяаг Их Ся улсын төрийн хувьтай холбосон гэх яриа бий. Их Ся улс оршин байгаа цагт Мэн овог мөхөхгүй гэж ярьдаг байв.
— Тийм сүртэй юм биш ээ, — гэж Мэн Жинжоу чангаар инээн даруухан хэлэв. — Намайг Мэн овгоос шинээр төрөн гарсан суут авьяастан гэдгийг та хоёр таачихна гэж бодсонгүй.
— ...Үгүй ээ, бид чамайг суут авьяастан гэж бодоогүй, — гэж Лу Ян үнэнээ хэлэв. Мэн Жинжоу шиг санаанд оромгүй юм хийдэг хүн Мэн овгийн ачааг үүрвэл овгийн домог тэр үе дээрээ дуусах магадлалтай.
Суут авьяастны тухай яривал Даог эрэлхийлэх бүлгэмийн ирээдүйн тэргүүн Лу Ян гэдэг хүн энэ цолд хавьгүй зохино.
Хоёул өөрсдийгөө магтаж, нөгөөгөө доош хийсээр Өдлөн хувирах мөнх настны биетэй, авьяас нь Ганц биеийн сүнслэг язгуур болон Илдийн сүнслэг язгуураас ч давсан Тао Яо-ег бүр мөсөн мартчихжээ.
Аз болоход тэд энэ сэдвээр удаан маргасангүй. Харшийн доод давхруудаас хязгааргүй догшин эрчмийн аварга давалгаа дээш тархан, Зуун үнэрийн харшийг тэр чигт нь доргиов.
Зуун үнэрийн харш ингэтлээ бат бөх байгаагүй бол тэр эрчмийн давалгаа дангаараа л бүтэн эгнээ байшинг газартай тэгшлэхээр байлаа!
Лу Ян болон нөгөө хоёрт толгой руу нь хүнд алх буулгасан мэт санагдав. Ухаан нь хэсэгхэн зуур цайрч, дотор эрхтнүүдийг нь аварга гар базаж байгаа мэт тэсэхийн аргагүй зовиур төрлөө.
Эргэн тойрныхны Бясалгалын түвшин гурвынхаас өндөр байв. Зарим нь бүр Алтан цөмийн шатанд хүрсэн тул арай дээр байсан ч бас л амаргүй байлаа.
— Энэ чинь... хэн нэгэн Нялх сүнсний шат руу ахиж байгаа юм биш үү?! — Нялх сүнсний шатны нэг эгч огтхон ч нөлөөлөлгүй зогсож байснаа гайхан дуу алдав. Тэр эрчмийн давалгаан дундаас үл ялиг догшин шинжийг мэдэрчээ.
Зуун үнэрийн харшийн хоол зөвхөн амттай төдий биш. Ердийн нэг таваг хоол ч Бясалгалын түвшнийг ахиулах, эсвэл Бясалгалын аргыг өөрөө хэд хэдэн мөчлөгөөр эргэлдэхэд түлхэц өгч чадна. Хоолнуудыг зөв хослуулбал харилцан нөлөөгөө дэмжиж, үр ашиг нь бүр ч нэмэгдэнэ.
— Зуун үнэрийн харшид хооллож суухдаа том шат ахиж болдог гэж сонсож байсан. Зүгээр л цуу яриа гэж бодсон чинь үнэн бололтой!
— Аль азтай дүү энд шат ахисан юм бол доо.
Ердийн үед хүмүүс шат ахихдаа өөрийгөө тусгаарлан, хамгаалалт тавьж, нам гүм орчин эрэлхийлдэг. Харин Зуун үнэрийн харш шиг хөл хөдөлгөөн ихтэй, анхаарал сарниулах зүйлээр дүүрэн газар шат ахихад тун тохиромжгүй.
Ийм орчинд хүртэл шат ахиж чадсан нь Зуун үнэрийн харшийн хоол Бясалгалын түвшнийг дээшлүүлэхэд ямар их тус болдгийг харуулж байлаа!
Зөөгч гараа зөөлөн хөдөлгөн тэр дарамтыг түлхэн сарниулахад Нялх сүнсний шатны сүр хүч агшин зуур алга болов. Хүмүүс амьсгаагаа дарж аваад, гайхан зөөгч рүү харцгаалаа.
Тэдний нүдэнд зөөгч ердөө Алтан цөмийн шатных мэт харагддаг. Гэтэл саяын үзүүлсэн чадвар нь Алтан цөмийн шатнаас илт давжээ.
Зөөгч Бясалгалын түвшнээ нууж байсан аж.
Хэн нэгэн хажуугийн хүндээ шивнэв.
— Нэг ахмадаас сонсож байсан юм. Мянган жилийн өмнө Зуун үнэрийн харш анх нээгдэхэд энэ хүн аль хэдийн энд зөөгч хийж байсан гэсэн. Мянган жил өнгөрчихөөд байхад одоо ч зөөгч хэвээрээ, царай төрх нь ч огт өөрчлөгдөөгүй байна.
Бясалгагчдын царай төрх хөгшрөхгүй байх нь хэвийн. Гэхдээ мянган жилийн турш яг хэвээрээ байна гэдэг тун ховор.
Зөөгч шивнэлдэхийг нь сонсоогүй мэт царай гарган уучлал хүсэв.
— Уучлаарай. Нэг үйлчлүүлэгч шат ахихдаа хэт догдлоод сүр хүчээ хураахаа мартчихсан бололтой. Та бүхэн ойлгоорой.
Алтан цөмийн шатанд дөнгөж орсон нэг ах үлдэгдэл эрчмийг анхааралтай мэдэрч байснаа нүд нь гялалзав.
— Энэ эрчим дотор зэрлэг догшин үнэр байна. Яг л эртний лууны угсаа дахин гарч ирсэн мэт. Биеийн бясалгагч нэг ах шат ахисан нь лавтай. Бид энэ эрчмийг хурдан ухаарч авъя. Бие махбодоо чийрэгжүүлэхэд их тустай байж мэднэ!
— Тийм шүү. Ийм ховор боломж бидэнд тохиосон нь аз. Алдаж болохгүй, — гэж нөхөд нь санал нийлээд дор бүрнээ бясалгалд суув.
Таван хүн Таван төвөө тэнгэр өөд харуулах байрлалаар сууж, газраас үл ялиг хөвөн, юу ч ярихгүйгээр дөрвөн зүгээс урсах сэрүүн эрчмийг мэдэрч байлаа. Царайнаас нь тун таатай байгаа нь илт.
Биеийн бясалгагч биш байсан ч бясалгагчид бие махбодоо маш чухалд үздэг. Шидэт хүч нь хангалттай атлаа бие нь даахгүй бол ойрын тулалдаанд нэг цохилтоор үхэх, эсвэл удаан зууралдан тулалдах боломжгүйгээс агшин зуур амь алдах эрсдэлтэй.
Тиймээс Даог эрэлхийлэх бүлгэм шавь нарынхаа биеийн чийрэгжилтэд онцгой анхаардаг байв.
Мангас араатнуудын дундаас эртний лууны угсаа салхи бороог захирах гүн Тэнгэрлэг чадвар, юутай ч зүйрлэшгүй хүчирхэг биеэрээ алдартай. Тэд Мангасын нутгийг захирч байсан хамгийн дээд угсаатнуудын нэг байжээ.
Эртний лууны сүр хүчнээс өчүүхэн төдий ч ухаарч чадвал бие махбодод асар их ашигтай. Хэрэв бүр лууны угсааны Тэнгэрлэг чадвараас багахан хэсгийг ойлгож, өөрийн болгож чадвал хүсээд ч олдохгүй агуу хувь тохиол болно!
Халуун хоол дэргэд нь байхад идэхгүй, таван Алтан цөмийн шатны бясалгагч тойрон сууж бясалгах нь тун ховор үзэгдэл байлаа.
Ийм боломжийг тэр даруй мэдэрч авдаг нь Лу Янд үнэхээр бишрэм санагдав.
— Бид ч бас ухаарч үзэх үү? — гэж Тао Яо-е санал болгов.
Лу Ян гайхан,
— Чи ах нарын яриад байгаа эртний лууны сүр хүчийг мэдэрч чадаж байна уу? — гэж асуулаа.
— Оролдоод үзэхэд алдах юм байхгүй шүү дээ.
Лу Ян болон нөгөө хоёр эртний лууны сүр хүчийг даган бясалгалд суух эсэхээ ярилцаж байтал шатнаас яарсан хөлийн чимээ сонсогдов.
Ногоон арьстай, соёо нь сэрийсэн зэрлэг гахай гарч ирлээ. Нүдэнд нь сандарсан хилэн дүрэлзэж, бүх биеэс нь аюулын хүчтэй мэдрэмж цацарна.
Ямар догшин, аймшигтай Мангас угсаатан гээч вэ! Түүний түвшин энд байсан хүмүүсийн ихэнхээс давжээ!
Түүнээс гадна зэрлэг гахайн эрчим тогтворгүй, яг л дөнгөж шат ахисан мэт байв!
Зөөгч хөмсгөө зангидахад алган дээр нь жижигхэн хуй бослоо. Тэр оролцох эсэхээ шийдэх гэж байтал гялалзсан хутганы гэрэл цахив. Нарийн торгон утас шиг хурц ирний гэрэл аймшигт сүр хүч дагуулан өнгөрч, нэг цавчилтаар зэрлэг гахайн толгойг тас огтлов. Толгой нь өнхөрсөөр Лу Яны хөлийн дэргэд ирж зогслоо.
Гахайн толгой үхсэн хойноо ч нүдээ анилгүй Лу Ян руу гөлийсөөр байв.
Уг нь цус нөж асгарах ёстой үзэгдэл атлаа нэг ч дусал цус гарсангүй. Аймшигтай халуун хутганы хий тасарсан хэсгийг агшин зуур болгож орхисон тул шарсан махны шүлс гоожим үнэр ханхалжээ.
Тэгээд л хутганы эзэн гарч ирэв. Хаана ч харж болох энгийн нэг тогооч шиг. Толгойдоо өндөр малгай, биедээ тусгай ажлын хормогч зүүж, гартаа махны хутга барьжээ. Царай нь үрчлээтсэн бөгөөд инээхээрээ зам тосож дээрэм хийх гэж буй догшин дээрэмчин шиг харагдана.
— Та бүхнийг цочоосонд уучлаарай. Би энэ Лууны удамт зэрлэг гахайг нядлах гэж байсан юм. Миний алах санаа арай хүчтэй байсан бололтой. Амьтан үхэл амьдралын аюул мэдрээд, биед нь байсан эртний лууны цусны өчүүхэн ул мөрийг сэрээчихсэн. Тэгээд Нялх сүнсний шат руу ахчихлаа.
— Энэ манай харшийн алдаа. Дахиж ийм зүйл гаргахгүй. Та бүхэн өршөөгөөрэй!
Тогооч нүүрэндээ инээмсэглэл тодруулан, махны хутгаа барьсан чигтээ чин сэтгэлээсээ уучлал гуйв. Хүмүүс уучлахыг хүсээгүй байсан ч уучлахаас өөр аргагүй мэт санагдана.
Тогооч Лу Яны хөлний дэргэдэх гахайн толгойг аваад, биеийг нь чирэн явсны дараа бүгдийн мэдэрч байсан дарамт арай намдав.
Алтан цөмийн шатны таван дүү бага зэрэг эвгүйрхэв. Бясалгалаа үргэлжлүүлж, саяын эрчмийг ухаарах ёстой эсэхээ ч мэдэхгүй байлаа.
Тэдний нэг ширээгээ алгадаад,
— Новш гэж! Саяын тэр гахайгаар нэг тогоо Гахай нядалсны хоол хийж өг! — хэмээн хашхирлаа.
Нялх сүнсний шатны гахайн махны үнэ тэнгэрт хадна. Эртний лууны цусны удамтай зэрлэг гахай бол бүр ярих ч хэрэггүй. Энэ хоолыг идчихээд маргааш ухаан ороход нь өөрсдийгөө алгадахад ч багадна.
Гэхдээ алгадахаар байсан ч иднэ. Өнөөдөр тэд шийдчихсэн байлаа. Энэ Нялх сүнсний шатны зэрлэг гахайг идэхгүй бол доторх хорсол нь тайлагдахгүй, уураа барьсаар байгаад бүр дотоод гэмтэл авч мэднэ.
Зөөгч мөрөн дээрээ алчуураа тохож, инээмсэглээд чангаар хашхирлаа.
— За! Таван хүнд дахиад таван Гахай нядалсны хоол!