Хэн түүнд бясалгахыг зөвшөөрөв

44-р анги

44-р анги — Уулын сахиус өвөө чинь!

— Тэгэхээр энэ Даог эрэлхийлэх бүлгэм чинь үнэхээр тийм хүчтэй юм уу? — гэж Сун өвгөн асуулаа.

— «Даогчдын бүлгэм» биш, «Даог эрэлхийлэх бүлгэм» шүү, — хэмээн Чи Ү Сун өвгөний дуудлагыг засав.

— Маргааш Чинхуай хошуунд хүрээд Мөнх настны таван их бүлгэмд захиа бичиж, тусламж хүсэцгээе. — Чи Ү өмнө нь Дай Буфаньтай таарахдаа ийм хэрэг гарвал яаж хандах талаар асууж байсан юм.

Тэр үед Чи Ү Бясалгалын түвшингүй түшмэд их дээрэнгүй гэж боддог байлаа. Харин ертөнцийн үймээнээс ангид Мөнх настны бүлгэмийн шавь нар бүр ч эгэл, амьдралд ойр байх юм гэж санаагүй.

Гэхдээ Чи Ү Дай Буфаний Даог эрэлхийлэх бүлгэм дэх байр суурийг мэддэггүй, зүгээр л Мөнх настны бүлгэмийн энгийн нэг шавь гэж боддог байв.

Хэрэв тэр Дай Буфаний жинхэнэ хэн болох, Бясалгалын түвшин нь ямар өндөр болохыг мэдсэн бол зөвхөн бишрэх төдий өнгөрөхгүй байсан биз.

Сун өвгөн баярласандаа яаран Чи Ү нарт талархаж, хэрэв тэд үнэхээр Бар мангасын асуудлыг шийдэж чадвал замчилсны хөлс ч авахгүй гэж хэлэв. Чи Ү даруй татгалзлаа.

Тэд мөнгө хэмнэх дургүйдээ биш, Сун өвгөн зүгээр л ёсорхож байна уу, эсвэл үнэхээр тэгж бодож байна уу гэдгийг мэдэхгүй байсан юм.

— Уучлаарай, замдаа бороонд баригдчихлаа. Энд нэг шөнө хонож болох уу?

Бороон хөшгийг нэг үзэсгэлэнт бүсгүй нэвтлэн гарч ирэв. Тэр хөх ногоон даашинз өмссөн бөгөөд царайд нь үл ялиг гуниг тодорч, хүсэлтийг нь өөрийн эрхгүй зөвшөөрмөөр санагдуулна.

Бүгд толгой эргүүлэн А Юэ рүү харлаа. Түрүүн эмэгтэй сүнс ярьсан хүн чинь энэ. Одоо бүр үнэхээр нэг нь хүрээд ирлээ. Энэ нөхрийн ам шидтэй юм биш биз?

— Болохгүй! — Чи Ү хөх ногоон хувцаст бүсгүйд шууд татгалзав.

Ийм эзгүй газар ийм үзэсгэлэнтэй бүсгүй гэнэт гарч ирэх нь өөрөө сэжигтэй. Сун өвгөний ярьсан зүйлс түүний эргэлзээг улам нэмэгдүүлжээ.

Тэр тусмаа энэ бүсгүй огт нороогүй байлаа!

Гадаа тэнгэр цоорсон мэт аадар асгарч байхад яаж хуурай байх билээ?

Хөх ногоон хувцаст бүсгүй үл ялиг уурлав. Эд нар харахад боловсролтой хүмүүс атлаа үг яриа нь ямар бүдүүлэг юм бэ гэж боджээ.

— Та нар чинь ямар учиргүй хүмүүс вэ! Энэ Уулын сахиусын сүм эзэнгүй газар. Та нар ч бас борооноос хоргодож байгаа биз дээ. Гадаа ийм аадар асгарч байхад намайг шидэт аргаа ашиглан бороог хаасаар бай гэж байгаа юм уу?!

— Шидэт арга гэнэ ээ, та бясалгагч юм уу? — Чи Ү болгоомжтой асуулаа. Ихэнх бясалгагч жирийн хүмүүст зөөлөн ханддаг ч уурыг нь хүргэвэл юу хийхийг таашгүй.

Түүний байр суурь бага зэрэг ганхав.

Харин Сун өвгөн огт буцсангүй. Ууланд олон жил амьдарсан туршлагаараа энэ хөх ногоон хувцаст бүсгүйд нэг л сэжигтэй зүйл байна гэж үзжээ. Гэхдээ илүү эелдэг хэлэв. — Хэрэв та бясалгагч, бас эмэгтэй хүн юм бол манай найман эрэгтэйтэй нэг сүмд хамт хонох нь зохимжгүй харагдана.

— Ингэвэл ямар вэ. Эндээс хойд зүгт уулын жим бий. Уулын бэлээс дээш талд манай анчдын түр босгосон модон байшин байгаа. Таны Бясалгалын түвшинд бол хэдхэн алхмын газар.

Сун өвгөн худлаа хэлээгүй. Тэнд үнэхээр модон байшин бий. Гагцхүү олон хүн багтахааргүй тул Чи Ү нарыг Уулын сахиусын сүмд борооноос хоргодохоор авчирсан хэрэг.

Хөх ногоон хувцаст бүсгүй бодож үзээд Сун өвгөний үг зөв гэж үзэв. Эцсийн эцэст тэр эмэгтэй хүн. Ёс журамд тийм баригддаггүй ч илүү тохитой газар байхад яах гэж салхи сийгсэн энэ сүмд хонох билээ?

Бүсгүй явсны дараа бүгд санаа алдан амьсгаа авав. Хөх ногоон хувцаст бүсгүй гэнэт догшин бар болон хувирч, бүгдийг нь идчих вий гэж айж байсан юм.

— За, бүгд унт. Маргааш өглөө эрт хөдөлнө. Би лав энэ адгийн газарт дахиж ирмээргүй байна, — гэж Чи Ү эвшээн, ядарсандаа зовхи нь хүндрэв.

Чи Ү толгойгоо дотогш харуулан унтах гэж байсан ч Уулын сахиусын шавар хөшөөнд нэг л эвгүй зүйл мэдрэгдээд ойртож зүрхэлсэнгүй. Тэгээд бүгдийг толгойгоо үүд рүү харуулан унтуулав.

Шөнийн манааны ээлжийг хуваарилсны дараа бүгд унтацгаалаа.

Хүн бүр унтсаны дараа Уулын сахиусын хөшөөний нүд хөдөлж, доор унтаж буй хүмүүс рүү ширтэв.

Хэн ч анзаарсангүй.

...

А Юэ эвшээлээ. Нүд нь бүрэлзэн, хэзээ мөдгүй унтаад өгөх янзтай. Тэр бас нэг хүнтэй хамт шөнийн эхний манаанд гарч байв.

— Ямар нойр хүрч байна аа. Унтчихмаар байна.

— Тэс. Энэ уул ямар аюултайг чи өөрөө сонссон биз дээ...

— Тийм ээ, унтаж болохгүй. Эмэгтэй сүнс шөнө намайг дайрахыг нь хүлээж байгаа юм чинь.

— Чи царай зүсээрээ дундаж л даа. Эмэгтэй сүнснүүд царайлаг эрчүүдэд дуртай гэж уншаагүй юм уу? Надад ирнэ.

— Эмэгтэй сүнс эрдэмтэн залууст дуртай байдаг. Чи хэдэн ном уншсан юм? Над шиг ном их уншсан хүнийг л сонгоно.

Байхгүй эмэгтэй сүнсний төлөө хоёр хүн шивнэлдэн маргалдаж эхлэв. Ярих тусам нойр нь улам сэргэнэ.

Гэнэт нам гүн архиралт анир чимээг эвдэв. Тэнгэр нүргэлсэн аадар ч тэр архиралтыг дарж чадсангүй. Хоёул дагжин, хүйт даав.

Өөрсдөө хий юм сонсов уу гэж гайхаж байтал дахиад нэг нам гүн архиралт сонсогдов. Энэ удаа бүр ойрхон!

— Бар мангас! — Хоёул бие бие рүүгээ харахад нүдэнд нь адилхан айдас тодорчээ.

— Бүгд сэрээрэй! Мангас ирлээ! — гэж А Юэ сандран орилов.

Бүгд зүүднээсээ цочин сэрж, зэвсгээ чанга атган сүмийн үүд рүү ширтлээ. Духнаас нь хөлс цутгаж, хөл нь салганана.

Архиралт намдаж, оронд нь хүнд амьсгал сонсогдов. Тэр амьсгалаар нь л мангас ямар аварга биетэйг төсөөлж болохоор.

Бороон хөшигний цаана нэг бараан дүрс үзэгдэв. Тэр дүрс улам томрох тусам бүгдийн зүрх айдсаар салганав.

Аварга барын толгой бороон хөшгийг нэвтлэн Уулын сахиусын сүмд орж ирэхэд бүгдийн нуруугаар хүйт даав. Дөрвөн метр урт аварга бар байлаа!

Бар мангас хойд хоёр хөл дээрээ бослоо!

— Сун өвгөн, одоо яах вэ? — гэж Чи Ү аяархан асуулаа. Ийм Бар мангасыг тэдний модон таяг яаж дийлэх билээ.

Гэтэл хэний ч санаанд оромгүйгээр Сун өвгөн Бар мангас руу шууд алхаж очоод бөхийн, — Бар эзэнтэн минь, зоогоо хүртэнэ үү, — гэв.

— Хмм, сайн байна, — гэж Бар мангас хүний хэлээр өгүүлэв. Бясалгалын түвшин нь үл мэдэгдэнэ.

Чи Ү уурласандаа Сун өвгөнийг нүцгэн гараараа тас татчихмаар санагдав.

Хөх ногоон хувцаст бүсгүй нь барын зарц сүнс биш байж. Харин анхнаасаа хажууд нь явсан Сун өвгөн өөрөө байжээ!

Бар мангас хүн шиг мушийн инээгээд, — Уг нь та нарыг идэх бодолгүй байсан юм. Та нар дэндүү олуулаа. Бүгд үхчихвэл гаднынхны анхаарлыг татаж мэднэ. Гэтэл та нар миний тухай Мөнх настны таван их бүлгэмд мэдэгдэх санаатай юм байна. Тэгвэл нэгийг чинь ч амьд үлдээж болохгүй! — хэмээн ёжлов.

Ингэж хэлэх зуураа Бар мангас Сун өвгөнийг нэг савраараа дарж, — Харин чи, дандаа амаа барьж чаддаггүй. Үргэлж элдэв үлгэр зохиож, араас чинь би цэвэрлэж явдаг. Дахиад нэг алуулах гээ юу? — гэв.

Сун өвгөн өршөөл гуйн, дахиж тэгэхгүй хэмээн амлав.

Бар мангас хамраараа дуугарч, — Тэр эмэгтэй бясалгагчийг хөөж явуулсан чинь гавьяа болсон. Ингээд гавьяа, алдаа хоёр чинь тэнцлээ. Энэ удаа чамайг шийтгэхгүй! — гэв.

Бар мангас олзоороо тоглосонгүй. Чи Ү рүү ойртож ирээд түүнийг сайтар шинжив. Хоолойноос нь хөгшин хүн хоолойгоо засах мэт бүдүүн авиа гарч, — Энд байгаа хүмүүсээс чи хамгийн ухаантай нь юм. Хэрэв надад үйлчлэхэд бэлэн бол чамайг барын зарц сүнс болгож өгч чадна. Үхсэн ч биш, амьд ч биш орших болно, — гэв.

Энэ үед Чи Ү айхаа больчихсон байлаа. Тэр Сун өвгөнийг заагаад чангаар инээж, — Түүн шиг энд тэнд явж хүн хорлох уу? Үхсэн нь дээр! Чамайг нулимж байна! — гэв.

— Хүндэтгэлийн хундагыг уухгүй бол шийтгэлийн хундагыг ууна даа! — Бар мангасыг урьд нь хэн ч ингэж доромжилж байгаагүй тул урьд хожид байгаагүй ихээр хилэгнэв. Эрчим долгиолон тархаж, сүмийн дээврийг доргион, хэзээ мөдгүй нурах мэт болгов.

Бар мангас дахиж үг хэлэлгүй аварга амаа ангайлган бүгдийн өөдөөс дайрлаа. Чи Ү нүдээ анин үхлээ хүлээв.

Яг тэр мөчид Бар мангас, Чи Ү хоёрын дунд эрхэм хүний илд гэнэт гарч ирлээ. Илдний гэрэл өглөөний нар шиг нүд гялбам цацарч, Бар мангасын хацрыг зүсэн шарх гаргав.

— Хэн бэ?! — гэж Бар мангас ууртай архирав.

— Уулын сахиус өвөө чинь!

44-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Хэн түүнд бясалгахыг зөвшөөрөв44-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах