Чи Ү нар итгэж ядан харав. Шавар Уулын сахиусын хөшөө амилан босож, илд барин мангасыг дарах гэж байна!
— Уулын сахиус бууж ирлээ! — гэж А Юэ мэл гайхан хэлэв.
— Үгүй ээ, Уулын сахиусын хөшөөн дотор хүн нуугдаж байна! — Чи Ү хамгийн түрүүнд учрыг ойлгов.
Үнэхээр ч илд барьсан Уулын сахиус Бар мангастай тулалдах зуур шавар нь хэсэг хэсгээрээ бутран унаж, дотор нь нуугдсан хүний царай ил болов.
Лу Ян байлаа.
— Новш гэж! Таван өдөр хүлээлээ, эцэст нь хүрээд ирэв үү! Таван өдөр хөшөөн дотор суусны хэрэг гарлаа. Миний илдийг ав! — Лу Ян догшин хараан, өшиглөж дайрав.
Эргүүл хийж явах дуртай Лу Яны хувьд Бар мангасад мэдэгдэхгүйн тулд бүтэн таван өдөр хөшөө шиг хөдөлгөөнгүй суух нь жинхэнэ там байлаа.
Бусдыг юу ч хийж амжаагүй байхад бичгийн болон тулааны Уулын сахиусын хөшөөнүүд ч амилан, — Лу Ян, бид тусалъя! — гэв.
Мэн Жинжоу, Мань Гү хоёр хөшөөнөөс гарч ирэн Тэнгэрлэг чадваруудаа үзүүлж, хамтран Бар мангасыг дарахаар дайрав.
...
Таван өдрийн өмнө Уулын сахиусын сүмд урилгагүй гурван зочин ирсэн байлаа. Тэд Өл дарах үрэл ууж, Уулын сахиусын хөшөөнүүдийг дотроос нь ухаж хөндийлөөд шурган оржээ.
Уулын сахиусын хөшөө жирийн хүнээс хэд дахин том тул дотор нь нэг хүн багтах хангалттай зайтай.
— Энэ арга чинь үнэхээр бүтэх юм уу? — Мэн Жинжоу, Мань Гү хоёр Лу Ян руу эргэлзэн харав.
— Мань Гүгийн авчирсан мэдээллээр бол Бар мангасыг өөрөө хүрээд ирэхийг хүлээхээс өөр арга алга... За, эхлээд орцгооё.
Мань Гү хэсэг бодов. Энэ чинь «эрхэм хүн хэрэгслээ биедээ нууж явдаг» гэдэг үгийн бодит хэрэгжилт юм болов уу?
— Тийм байна, тийм байна! Яг мөн! Нээрээ хүн ном их уншихаас гадна олон газар явж үзэх хэрэгтэй юм байна. — Мань Гү ихэд баярлав. Урьд нь тэр энэ үгийн утгыг огт ойлгодоггүй байжээ. Харин Лу Ян, Мэн Жинжоу хоёртой ганцхан даалгаварт хамт явснаар ийм ахиц гаргав.
Багшийнх нь зөв байжээ. Сайн сурахын эхлэл нь зөв хүмүүсээс сурах юм байна!
Гурвуулаа тус бүр нэг хөшөө сонгон дотор нь орж, нүднийхээ хэсгийг л ил гарган, хөшөөний анхны байрлалыг яг хэвээр нь дуурайн сууцгаав.
— Хөөе, сонсогдож байна уу? — Лу Ян Сэтгэлээр харилцах аргаар бодлоороо асуулаа.
Сэтгэлээр харилцах арга бол замдаа гурвуулаа саяхан сурсан чадвар. Маш ойрын зайд Сүнслэг эрчим огт ашиглахгүй, зөвхөн бодлоороо харилцах боломжтой. Сурахад хялбар, дотроо хэдэн удаа давтан дасгал хийчихэд л хэрэглэж болдог байв.
— Сонсогдож байна, — гэж Мэн Жинжоу, Мань Гү хоёр хариулав.
— Тэрэг зүгээр байгаа болов уу? — Мэн Жинжоу өөрийн тэрэг, хөгшин морь хоёртоо санаа зовжээ.
Бар мангас тэдний мөрийг олчихоос сэргийлэн тэргээ Яньжян хошууны нэг дэн буудалд даатгаж орхисон байв.
— Бид Бар мангасын талаар хэтэрхий бага зүйл мэдэж байна. Одоогоор баттай мэдэж байгаа нь түүний Бясалгалын түвшин Суурь тогтоох шатны эхэн үеэс Алтан цөмийн шатны хооронд. Маш зальтай, болгоомжтой. Бясалгагч гэмтээвэл гай дагуулна гэдгээ мэддэг учраас зөвхөн жирийн хүмүүсийг иддэг, бясалгагчид руу дайрдаггүй. Бясалгагчид ууланд эрж хайхаар ирвэл хэн ч олж чадахааргүй газар нуугддаг.
— Өөрөөр хэлбэл бясалгагчтай зөрчилдөхөөс бүх хүчээрээ зайлсхийдэг гэсэн үг.
Бар мангас Сун ууланд ийм олон жил нуугдаж, бясалгагчдад илрээгүй нь ч яг ийм зөрчил үүсгэлгүй нам жим байсантай холбоотой.
— Тиймээс бид нуугдаж хүлээгээд, Бар мангас гарч ирмэгц нэг мөсөн устгах хэрэгтэй!
— Бар мангасын угсаа Сүнслэг эрчимд онцгой мэдрэмтгий. Тийм болохоор хүлээж байх хугацаандаа Сүнслэг эрчим огт ашиглаж болохгүй.
Ийм учраас тэд Сүнслэг эрчим шаарддаггүй Сэтгэлээр харилцах аргыг сонгожээ.
Таван өдрийн дараа.
— За, ийм олон өдөр хүлээлээ. Эцэст нь хүн ирлээ.
— Худалдаачид шиг байна уу даа?
— Түр хүлээ. Яагаад хөгшин анчин хамт явж байгаа юм? Бар мангасаас болоод Сун уулын бүх анчин явчихсан гэсэн биз дээ?
Гурвуулаа Сун уулын талаар сайтар лавласан. Нутгийн хүмүүс бүх анчин уулнаас явсан, арьс шир зарж яваа анчинтай ч удаан хугацаанд хэн ч таараагүй гэж хэлжээ.
Барын зарц сүнс!
Гурвуулаа Сэтгэлээр харилцах аргаар ярилцаад тэр даруй ижил дүгнэлтэд хүрэв. Энэ бол хүмүүсийг замчлан явж буй хөгшин анчин биш, харин тэднийг үхэл рүү нь хөтөлж буй барын зарц сүнс!
Эхэндээ тэд Бар мангасын тухай ярианд бага зэрэг эргэлзэж байсан. Харин одоо барын зарц сүнсийг нүдээрээ харснаар энэ ууланд Бар мангас үнэхээр байгааг баттай мэдэв.
— Сун өвгөний хэлснийг сонсов уу? Өөр анчидтайгаа хамт амьдардаг гэсэн. Худалдаачдын ахлагч ч Сун өвгөнийг тэндээс олсон. Худлаа ярьсан гэж бодохгүй байна.
— Тэгвэл бусад анчид нь ч бас барын зарц сүнс байх магадлал маш өндөр. Тэд жирийн хүн дүр эсгэж, аялагчдыг хамтран хуурдаг. Ингэснээр ярьсан түүх нь үнэмшилтэй болж, өөрсдийг нь барын зарц сүнс гэж сэжиглэхэд хэцүү болно!
— Одоо энэ барын зарц сүнсийг устгах уу? — Мэн Жинжоу тэвчээр алдан хөдөлмөөр болов.
Лу Ян түүнийг яарах хэрэггүй гэж болиулаад, — Өвс хөдөлгөж могой үргээж болохгүй. Чи Ү Мөнх настны таван их бүлгэмээс тусламж хүснэ гэж хэлснийг сонссон биз дээ? Бар мангас ийм болгоомжтой амьтан юм чинь тэднийг заавал дуугүй болгохоор ирнэ.
— Хүлээе. Бар мангас гарч ирмэгц би эхэлнэ. Та хоёр намайг дэмжээд, худалдаачдыг эндээс аюулгүй гаргахыг давхар анхаар.
— За.
— Хмм, сүмийн гаднаас хөлийн чимээ сонсогдов уу? Бар мангас биш бололтой.
Чи Ү, Сун өвгөн хоёр ногоон хувцаст бүсгүйг явуулах гэж байгааг сонсоод Мань Гү өөрийн эрхгүй бувтнав. — Ямар тэнэг юм бэ. Энэ эмэгтэй бясалгагч энд байвал Бар мангас хүн алж ирэхгүй. Хэрэв бүсгүйг алчихвал түүний харьяа бүлгэм өшөө авахаар ирнэ. Харин бүсгүйг алахгүй орхивол өөрөө бүлгэмдээ буцаж очоод хүмүүс дагуулж ирж Бар мангасыг хайна. Аль нь ч байсан үхлийн зам.
— Ганц гарц нь эмэгтэй бясалгагчийг явуулах.
— Хар даа, миний зөв байсан. Барын зарц сүнс түүнийг явуулчихлаа.
Лу Ян илүү тайван байв. — Харин ч эсрэгээрээ. Эмэгтэй бясалгагч энд байвал Бар мангас гарч ирэхгүй. Тэгвэл бид хэдий болтол хүлээх юм?
Мэн Жинжоу аяархан дуу алдав. — Та хоёр тэр ногоон хувцаст бүсгүйн бүсэлхийд байсан хаш унжлагыг анзаарсан уу?
— Хаш унжлага нь яасан юм? — Лу Ян, Мань Гү хоёр олон хаш унжлага хүний хэн болохыг илэрхийлдэг гэдгийг мэддэг ч яг ямар тэмдэг ямар утгатайг сайн мэдэхгүй.
— Тэр бол Лаврын дагины ордны хаш үнэмлэх.
Лаврын дагины ордон бол Мөнх настны таван их бүлгэмийн нэг.
Төв тив болон туйлын хойд нутгийн хооронд зүүнээс баруун тийш үргэлжилсэн цасан уулсын аварга нуруу бий. Тэнд жилийн турш цас орж, нартай өдөр ховор бөгөөд Төв тивийн хамгийн өндөр оргилууд гэгддэг. Сартай хамгийн ойр уулс ч тэдгээр аж.
Тэр цаст уулсын дунд тансаг нарийн хийцтэй нэг дагины ордон байдаг нь Лаврын дагины ордон юм.
— Тэр Суурь тогтоох шатанд байгаа нь лавтай. Бар мангастай тулалдаж эхлэхдээ аль болох их чимээ гаргая. Тэгвэл түүний анхаарлыг татаж, туслах хүсэлтэй эсэхийг нь харж болно.
Тэр бүсгүй лав Алтан цөмийн шатанд байгаагүй. Мөнх настны бүлгэмийн Алтан цөмийн шатны бясалгагч байсан бол Сун өвгөнийг барын зарц сүнс гэдгийг ганц хараад л таньж, хууртахгүй байх байсан.
Ахин хэсэг хугацаа өнгөрөхөд Чи Ү нар бүгд унтаж, бүр бөх нойрсож эхлэхийг гурвуулаа нүд бүлтийлгэн харсаар байв. Өөрсдийнх нь ч нойр хүрч эхэллээ.
Мань Гү нойроо үргээхийн тулд мэргэдийн сургаал давтаж, хүсэл зоригоороо тэсэв.
— Мэргэн хүн «Өдөрт өөрийгөө гурвантаа шинж» гэж хэлсэн. Нойр хүрч байна уу? Үгүй. Нойр хүрч байна уу? Үгүй. Нойр хүрч байна уу? Үгүй...
— Боль доо. Уг нь нойр хүрээгүй байсан чинь чи давтаад байхаар бүр хүрчихлээ, — гэж Мэн Жинжоу эвшээн, Мань Гүд дотроо л давт гэж хэлэв.
— Би одоо дотроо давтаж байгаа шүү дээ, — гэж Мань Гү Сэтгэлээр харилцах аргаар хариулав.
— Сайн сонс! — Лу Ян хоёрын тоглоомыг тоолгүй, өөрийгөө хүчээр сэрэмжтэй байлгаж, гаднах хэвийн бус чимээг чагнав.
— Өвсөн дээр юм гишгэх чимээ байна... Бар мангас ирлээ!
Лу Ян сануулахад Мэн Жинжоу, Мань Гү хоёр тэр дороо яриагаа зогсоож, сэрэмжлэн тулалдахад бэлэн болов.
— Эцэст нь энэ араатан хүрээд ирлээ!
Лу Ян биеэсээ ялгарах эрчмээ нуухаа больж, биеэ огцом хөдөлгөхөд Уулын сахиусын хөшөө бутран задарлаа. Тэр Ногоон оргил илдээ өргөхөд илдний гэрэл сүмийг бүхэлд нь гэрэлтүүлэв.