Сүнсний Эмийн Уул нь хориотой газар байв. Бүхэл уул давхар давхар битүүмжлэлээр бүрхэгдсэн байлаа.
Нисэх чадваргүй л бол Сүнсний Эмийн Уулд зөвхөн орцоор нь дамжин нэвтэрч чадна.
Сүнсний Эмийн Уулд найман орц байсан бөгөөд орц бүрийг Настангууд хамгаалж байв. Тэдгээр орцыг зөвхөн Сүнсний Эмийн Ан эхлэх үед л нээдэг байлаа.
Тэр мөчид найман орц бүгд нээгдэв. Тэмдэгтэй дотоод хүрээний шавь нар уул руу орж болох болсон бөгөөд бараг зуун мянган шавь бүх зүгээс орж ирэв.
“Энэ Сүнсний Эмийн Уул үнэхээр нууцлаг газар юм.”
Чү Фэн Сүнсний Эмийн Уулын дотор хэсгээр тэнүүчилж явахдаа тэнгэр халхалсан асар том модод болон өтгөн бут сөөгөнд харцаа татагдуулж байв.
Тэр ийм үзэсгэлэнтэй ургамлыг анх удаа харж байлаа. Цэцэгсийн үнэр хүртэл маш хүчтэй байсан бөгөөд ер бусын дүр зураг түүнд мансуурмаар санагджээ.
“Газрын Сүнсний Өвс үү?”
Гэнэт Чү Фэн нэгэн хачирхалтай ургамлыг олж харав.
Тэр таван инчийн өндөртэй, дөрвөн навчтай, бүхэлдээ ногоон өнгөтэй байлаа. Бүдэгхэн гэрэл түүнийг бүхэлд нь бүрхсэн бөгөөд энэ нь доод чанарын Газрын Сүнсний Өвс байв.
Пүү.
Гэвч Чү Фэн түүн рүү дөхөж амжаагүй байтал Газрын Сүнсний Өвс агшиж, зугтахаар бэлдэв.
Шуу.
Үүнийг харсан Чү Фэн тэр даруй үсэрсэн ч нэг алхмаар хоцорлоо. Түүнийг хүрч очих үед Газрын Сүнсний Өвс аль хэдийн газарт шурган орчихсон байв.
“Эдгээр зүйл үнэхээр сүнслэг чанартай юм байна.”
Чү Фэн хуурайхан инээсэн ч сандарсангүй. Тэр эргэн тойрноо харцаараа ажиглав.
Тэр Газрын Сүнсний Өвс газар доогуур зугтаж чаддаг ч тодорхой зай туулсныхаа дараа заавал газрын гадаргуу дээр буцаж гарч ирдгийг мэддэг байлаа. Түүнчлэн зугтах чиглэл нь ихэвчлэн шулуун байдаг.
Тиймээс Газрын Сүнсний Өвсний зугтах замыг тогтоож чадвал өөрийн хурд хүчээр түүнийг барихад хэцүү биш гэж Чү Фэн үзжээ.
Шуу.
Яг тэр үед гэрэл гялсхийж, нэгэн Газрын Сүнсний Өвс газраас цухуйж гарч ирэв. Энэ нь дөнгөж сая зугтсан мөнөөх ургамал байлаа.
Гэвч Газрын Сүнсний Өвс биеэ ил гаргасан даруйдаа ахин газарт шурган орж, зугтаасаар байв.
Чү Фэн баярлан хэд алхам алхаад, зальтай туулай мэт агаарт үсрэв. Түүний хоёр гар бүргэдийн савар мэт болж, урд дахь хоосон орон зай руу сарвайлаа.
Шуу.
Чү Фэний таамагласнаар тэр газарт буунгуут Газрын Сүнсний Өвс дахин хөрснөөс цухуйж гарч ирэв.
Гэвч энэ удаа Чү Фэн түүнээс илүү хурдан байлаа. Тэр ургамалд дахин зугтах ямар ч боломж өгсөнгүй. Чү Фэн том гараараа мөчрүүдийг нь чанга атгаад, газраас сугалж гаргав.
Жий-жий.
Газрын Сүнсний Өвс хөрснөөс тасрангуут чих дэлсэм дуу гаргаж эхэллээ. Түүнээс хүчтэй тэмцэлдэх хүчний түрлэг тасралтгүй ирж байв.
Гэвч тэр тэмцэл удалгүй намжиж, хүч нь аажмаар суларлаа. Эцэст нь Газрын Сүнсний Өвсний гэрэл гялсхийж, бие нь жижгэрч эхлэв. Тэгээд бараг л нэг хурууны дайтай болжээ.
“Энэ зүйл үнэхээр хачирхалтай юм.”
Сүнсний эм хөрснөөс салмагцаа сүнслэг чанараа алддаг бөгөөд сүнслэг чанаргүй болсон сүнсний эмийн бие маш жижиг болдог гэж ярьдаг байв.
Гэвч энэ бүхэн ердөө цуу яриа төдий байлаа. Таван инчийн урттай Газрын Сүнсний Өвс хагас инч ч хүрэхгүй хэмжээтэй болж хувирахыг нүдэн дээрээ харсан хэн ч гайхах нь гарцаагүй.
Хмм.
Газрын Сүнсний Өвсийг номхотгосныхоо дараа Чү Фэн гараа давхарлан гарын тамга үүсгэв. Түүний даньтянь дотроос хүчтэй сорох хүч түрэн гарч, нүд ирмэхийн зуур алган дээрх Газрын Сүнсний Өвсийг бүрэн боловсруулав.
“Хэ хэ, энэ хэд чинь чиний шүдний завсрыг ч дүүргэхгүй нь.”
Чү Фэн гашуунаар инээмсэглэв. Газрын Сүнсний Өвс ердөө доод чанарын сүнсний эм байлаа. Түүний доторх сүнсний эрчим Ариун Сүнсний Өвстэй харьцуулахад хэд дахин сул байв. Хэрэв үүгээр Тэнгэрлэг Аянгыг тэжээх гэвэл үнэхээр аймшигтай их хэмжээ хэрэгтэй болох байлаа.
Өөр аргагүй тул Чү Фэн цааш тэнүүчилж, уулын ойн гүн рүү чиглэн явлаа.
Сүнсний Эмийн Уул дотоод хүрээ, дунд хүрээ, гадна хүрээ гэсэн гурван хэсэгт хуваагддаг байв.
Гадна хүрээнд чанар муутай сүнсний эмүүд, дунд хүрээнд дунд чанарын сүнсний эмүүд, харин дотоод хүрээнд өндөр чанарын сүнсний эмүүд байдаг байлаа.
Чү Фэн өндөр чанарын сүнсний эм болох Ариун Сүнсний Өвсний талаар илүү сайн мэддэг байв. Гэвч Ариун Сүнсний Өвснүүд сүнслэг чанараа хадгалж байх үедээ огтхон ч номхон байдаггүйг тэр бас мэднэ.
Тэд хүн хармагцаа зугтаад зогсохгүй, туйлын хүчтэй довтлох чадвартай байв. Цуу яриагаар бол нэг Ариун Сүнсний Өвс 6-р зэрэглэлийн Догшин Араатантай дүйцэхүйц хүчтэй гэнэ. Өөрөөр хэлбэл Сүнсний шатны 6-р түвшинд хүрээгүй хүн түүнийг ялж чадахгүй гэсэн үг.
Тиймээс дотоод хүрээг хориотой бүс гэж үздэг бөгөөд тийшээ орохыг зүрхлэх хүн маш цөөхөн байлаа. Чү Фэн ч тэдгээр аймшигт ургамлыг агнахаар төлөвлөөгүй тул зорилгоо дунд хүрээнд тавьжээ.
Дунд чанарын сүнсний эм нь Тэнгэрийн Сүнсний Өвс байв. Домогт өгүүлснээр тэр ургамал газарт наалдаж, газар дээгүүр маш хурдан гүйж чаддаг аж. Тэр ч байтугай үл үзэгдэх чадвартай тул барихад туйлын хэцүү байлаа. Аз болоход түүнд алах хүч байдаггүй байв.
Түүний агуулдаг сүнсний эрчим Ариун Сүнсний Өвстэй харьцуулахын аргагүй сул боловч Газрын Сүнсний Өвснөөс хавьгүй их байлаа. Тиймээс энэ удаа Тэнгэрийн Сүнсний Өвсийг барих нь Чү Фэний хувьд хамгийн зөв зорилго байв.
Тэр цааш явсаар замдаа таарсан бүх Газрын Сүнсний Өвс түүний чөтгөрийн савраас мултарч чадсангүй. Тэр бүр бүгдийг нь газар дээр нь боловсруулж байлаа.
Үд дунд болоход Чү Фэн эцэст нь дунд хүрээнд хүрч, удалгүй нэгэн Тэнгэрийн Сүнсний Өвсийг олж харав.
Гэвч Тэнгэрийн Сүнсний Өвс үнэхээр сүрхий байлаа. Зугтах замаа өөрчилж чаддагаас гадна үнэхээр үл үзэгдэх чадвартай ажээ.
Хэдийгээр үл үзэгдэх байдал нь богинохон хугацаанд үргэлжилдэг ч ингэх болгонд Чү Фэн гар хоосон үлддэг байв.
Нар өрнө зүгт жаргаж эхэлтэл Чү Фэн дор хаяж арван хоёр Тэнгэрийн Сүнсний Өвс харсан ч нэгийг нь ч барьж чадсангүй.
“Би дунд чанарын сүнсний эмд ялагдана гэж итгэхгүй байна.”
Бүтэн өдөр гүйсэн ч Чү Фэн эрч хүчтэй хэвээр байсан боловч гэдэс нь хоржигнож эхлэхэд аргагүйдэн зогсож, өлөө тайлахаас өөр аргагүй болов.
Тэр хуурай хүнсээ идэх зуураа Тэнгэрийн Сүнсний Өвснүүдэд шоолуулснаа мартаагүй бөгөөд тэднийг заавал барьж аваад боловсруулна гэж тангараглав.
“Би хэлсэн биз дээ, дунд хүрээ рүү битгий ор гэж. Эдгээр Тэнгэрийн Сүнсний Өвснүүдийг бид барьж чадахгүй.”
“Хатагтай, яарах хэрэггүй. Би Тэнгэрийн Сүнсний Өвсний зугтах хэв маягийг аажмаар ойлгож авсан. Надад дахиад нэг өдөр өг. Тэгвэл бид үүнийг заавал барьж чадна гэж баталъя.”
“Нэг өдөр гэнэ ээ? Тэр нэг өдрийн дотор гадна хүрээнээс бид хэчнээн Газрын Сүнсний Өвс барьж чадах байсан бол? Чи зүгээр л бидний цагийг үрж байна.”
Яг тэр үед ой дотроос тасархай яриа сонсогдож, Чү Фэн дор хаяж арван хүн өөрт нь ойртон ирж байгааг мэдэрлээ.
“Хэ, ингэхэд зовж байгаа хүн нь ганц би биш бололтой.”
Чү Фэн инээмсэглэсэн ч толгойгоо өргөн харах ч үгүй, гар дахь хуурай хүнсээ том том хазлан идсээр байв.
“Хатагтай, хар даа. Тэр Чү Фэн шиг харагдаж байна.”
Гэвч гайхсан атлаа бас элэглэсэн өнгө аястай хоолой сонсогдоход Чү Фэн таармааргүй нэгэн танилтайгаа учирснаа ойлгов.
Тэр толгойгоо өргөн харвал арван хүн түүнийг ширтэж байлаа. Бүгд түүнд танил царай байв.
Тэргүүлж явсан залуу эмэгтэйг Чү Сюэ гэдэг байлаа. Тэр Чү Фэнээс нэг насаар дүү бөгөөд Чү Фэний үеэл гэж хэлж болохоор нэгэн байв.
Чү Сюэ Чү Юэ шиг эгдүүтэй, үзэсгэлэнтэй биш ч царай зүс муугүй байлаа. Ялангуяа нэртэй нь зохицох цас шиг цагаан арьстай байв.
Гэвч тэр Чү Чэн, Чү Жэнь нарын адил багаасаа Чү Фэнд дургүй байсан бөгөөд Чү Фэний эсрэг талын бүлэгт харьяалагддаг байлаа.
Чү Сюэгийн ард есөн хүн зогсож байв. Хэдийгээр тэд “Чү” гэсэн овогтой байсан ч нарийн яривал Чүгийн гэр бүлийн гишүүд биш байлаа.
Тэд Чүгийн гэр бүлийн зарц нар байсан боловч эцэг эх нь Чүгийн гэр бүлд тодорхой байр суурьтай учир Хөх Лууны Сургуульд мөн нэгэн зэрэг элссэн байв. Хачирхалтай нь, тэр хүмүүс хүртэл Чү Фэнг дорд үздэг байлаа.
“Өө! Чи чинь Чү Фэн байна шүү дээ.”
Зэвүүцэм хоолой дахин сонсогдсон бөгөөд ярьсан хүн нь Чү Сюэгийн хажууд зогсож байсан өндөр, туранхай залуу байв.
Чү Фэн тэр хүнийг ч бас танилаа. Түүнийг Чү Гао гэдэг бөгөөд багаасаа Чү Сюэгийн хажууд наалдаж явдаг байв. Тэр Чү Сюэгийн сүүдэр мэт дагадаг нэгэн байлаа.
Энд дурдах зүйл нь, Чү Гао зарцын байр суурьтай байсан ч авьяас нь муугүй байв. Тэр Чү Юэтэй нэгэн зэрэг Хөх Лууны Сургуульд элссэн бөгөөд мөн Сүнсний шатны 4-р түвшинд байлаа.
Чү Сюэгийн бүлэг дэх Чү Гаогийн хүч боломжийн байсан тул тэр энэ бүлгийн гол хүч гэдэг нь илт байв.
Гэвч тэр залуу бас найдваргүй нэгэн байлаа. Чү Сюэ болон бусдыг дунд хүрээнд авчирснаас нь үзэхэд чадлаасаа давсан зүйлд гар дүрдэг хүн болох нь тодорхой байв.