— Одоо шууд зайл. Тэгвэл амьд үлдээнэ.
Тэр хүн хүйтэн гялалзах төмөр сэлмээ Чү Гао болон бусад руу чиглүүлэхэд, түүний өнгөнд алах санаархал илэрч байлаа.
Амь насанд нь заналхийлсэн тул Чү овгийнхон болон бусдын сэтгэл донслож, зарим нь бүр ухарч эхлэв.
Чү Шюэ тэдний эзэн нь байсан бөгөөд тэд Чү овогт асар их өртэй байлаа. Гэсэн ч өөрсдийнх нь амь нас хамаарах асуудал дээр сонголт хийхэд тун амархан байв.
— Та нар бүгдээрээ...
Үйлчлэгчид нь түүнийг орхих тухай бодож байгааг харсан Чү Шюэгийн зүрхэнд үгээр хэлшгүй гашуудал төрөв. Тэд бага наснаас нь хойш хажууд нь байж, түүний бүх тушаалыг дагаж ирсэн хүмүүс байлаа.
Тэр тэднийг загнамаар байсан ч ямар ч аргагүй байв. Учир нь өөрийгөө аль хэдийн сүйрсэн гэдгийг мэдэж байлаа.
Хөх Лууны Сургуульд түүнд ямар ч нөлөө, эрх мэдэл байсангүй. Өөрийнх нь гомдоож үл болох хүмүүсийн өмнө нэр төр нь гутаагдсан ч амьд үлдэхийг хүсэж байсан тул үүнийг тэвчихээс өөр аргагүй байв.
Шүүг!
Гэвч Чү Шюэ цөхөрч байх тэр мөчид ой дотроос нэгэн сүүдэр мангас мэт үсрэн гарч, Чү Шюэгийн өмнө газардав.
Пад пад пад!
Газардмагцаа тэр хүн аянга цахилгаан мэт хурдтай довтлов. Алах санаархал шингэсэн алганы тоо томшгүй олон сүүдэр бий болж, Сэлмийн Эвслийн гурван хүн рүү чиглэн нисэв.
Шүүг шүүг шүүг!
Гэнэтийн өөрчлөлтийг харсан Сэлмийн Эвслийн гурван гишүүн цочирдов. Тэд өлмийн үзүүрээр газрыг товшин, гэнэт хойш үсрэв.
Нүдээ төвлөрүүлэн харвал, өөрсдөд нь гэнэдүүлэн довтолсон хүн залуу эр болохыг гурвуулаа олж мэдэв.
Гэвч хамгийн их гайхсан хүн нь Чү Шюэ байлаа. Өөрийнх нь хамгийн их итгэдэг хүмүүс түүнийг орхих тухай бодож байхад Чү Фэн өөрийн аюулгүй байдлыг үл тоон түүний өмнө зогсоно гэж тэр хэзээ ч бодоогүй.
— Чи хэн бэ? Миний сайхан боломжийг тасалдуулж зүрхэлдэг хэн бэ?
Нүүр дүүрэн нүхтэй Сэлмийн Эвслийн гишүүн Чү Фэн рүү хуруугаараа заан ууртайгаар хашхирлаа.
— Миний нэрийг мэдэх эрх чамд байхгүй. Гэхдээ намайг Шударга ёс гэж дуудсан ч болно.
Чү Фэн үл ялиг инээмсэглэв.
— Шударга ёс уу? Ха!
Нүхтэй царайт эр гар дахь төмөр сэлмээ хөдөлгөхөд тоо томшгүй олон салхин ир Чү Фэн рүү нисэв.
Үүнийг харсан Чү Фэн нэг алгаараа түлхэхэд зөөлөн хүч гарч, Чү Шюэг замаас нь түлхэн холдуулав.
Дараа нь тэр хурдхан бултав. Довтолгооноос зайлсхийснийхээ дараа нүхтэй царайт эр рүү шууд давшиж, нэгэн Хуурмаг Алгаар цохив.
— Жаал минь, чи үхлээ өөрөө хайж байна.
Чү Фэн бүр сөрөг довтолгоо хийхээр зүрхэлснийг харсан нөгөө хоёр Сэлмийн Эвслийн гишүүн нуруундаа үүрсэн төмөр сэлмүүдээ сугалан авч, хачин жигтэй сэлмийн аргаар Чү Фэн рүү хатгав.
Шүүг шүүг!
Чү Фэн бултсангүй. Харин довтолгооны хэлбэрээ өөрчилж, гурван Хуурмаг Алга нэгэн зэрэг тусгаснаар гурван төмөр сэлэм хоорондоо мөргөлдөв.
Ханг ханг ханг!
Гурван хүнд дуу цуурайтаж, дөрвөн хүн бага зэрэг ухарлаа. Гэвч Чү Фэний алганд бадайрсан мэдрэмж төрөв. Чү Фэн ч бас хөмсгөө зангидан, царай нь улам хүнд болов.
Тэр гурав Сүнсний шатны 5-р түвшний мэргэжилтнүүд бөгөөд бүрэн хүчээ гаргаагүйг Чү Фэн мэдэж байв.
Сэлмийн Эвслийн гурван гишүүн ч мөн хөмсгөө зангидлаа. Тэд Чү Фэн Сүнсний шатны 4-р түвшинд байгааг аль хэдийн олж мэдсэн байв.
Гэвч Сүнсний шатны 4-р түвшний жаал тэд гурвыг ухрааж чадсан нь энэ жаалын хүчийг дутуу үнэлж болохгүй гэсэн үг байлаа.
— Хүү минь, бид хоёр бие биедээ огт хамаагүй хүмүүс. Танихгүй хүмүүсийн төлөө Сэлмийн Эвслийг гомдоох шаардлага чамд байхгүй.
— Тийм ээ. Чамд багагүй авьяас байгааг би харж байна. Хэрэв чи жаахан ухаантай байж чадвал бид чамайг Сэлмийн Эвсэлд элсүүлэхээр танилцуулж өгч болно. Ирээдүй чинь гэрэлтэй байх болно гэдгийг би баталъя.
Чү Фэн тэдний үгийг сонсоод огтхон ч хариу үйлдэл үзүүлсэнгүй. Харин Чү Шюэ улам их сандарлаа.
Тэр Чү Фэнтэй гүн холбоотой байсан бөгөөд Чү Фэнд түүнийг хамгаалах ямар ч шалтгаан үнэндээ байгаагүй. Одоо Сэлмийн Эвсэл ийм нөхцөл санал болгосон тул Чү Фэн түүнийг хойш тавиад орхичих вий хэмээн үнэхээр айж байлаа.
Гэвч Чү Фэн түүнийг хамгаална гэж найдах нь үндэслэлгүй гэдгийг тэр өөрөө ч мэдэж байв. Гэсэн ч түүний өмнө зогсож буй Чү Фэн түүнд үлдсэн цорын ганц найдвар байлаа.
— Сэлмийн Эвсэл үү? Та нарыг харахад Араатны Эвсэл гэвэл илүү зохино. Та нар шиг хогнууд намайг өөрсдийн эвсэлдээ элсүүлэх гэнэ ээ? Ха!
Чү Фэн амнаасаа шүлсээ хүчтэй нулимав.
— Чи биднийг ингэхэд хүргэж байна.
Тэдний элсүүлэх гэсэн оролдлого бүтэлгүйтэж, оронд нь доромжлуулсан тул гурвын уур дүрэлзэв. Төмөр сэлмүүдээ атгасан чигээрээ бүгд Чү Фэн рүү довтолж эхэллээ.
Энэ удаа тэд гурав жинхэнэ хүчээ гаргасан нь илт байв. Сэлэм нь хараахан хүрээгүй байхад салхи нь түрүүлэн ирж байлаа. Чү Фэн хүртэл нүдээ онийлгон, үүнийг нухацтай авч үзэхээс өөр аргагүй болов.
— Юуг хараад байгаа юм? Явахгүй юм уу? Миний мууг устгах хүчид саад болох хэрэггүй!
Чү Фэн эхлээд Чү Шюэ болон бусад руу хашхирлаа.
Дараа нь бие нь хөдөлж, гараа даллахад тоо томшгүй олон үл үзэгдэх алга агаарыг дүүргэн, гурван хүн рүү довтлов.
— Энэ бол Хуурмаг Алга байна. Болгоомжлоорой!
Тэдний нэг нь Чү Фэний Тулааны Ур Чадварыг танив. Тэр цочирсон тэр мөчдөө сэлмийн хэлбэрээ мөн өөрчиллөө. Хүйтэн гялбаа цацран гарч, гурвуулаа яг адилхан арга хэрэглэн Чү Фэнийг дунд нь бүслэв.
— Чү Фэн...
Чү Шюэ Сүнсний шатны 5-р түвшний гурван мэргэжилтэнтэй тулалдаж буй Чү Фэнийг хараад сэтгэл нь туйлын ээдрээтэй болов. Энэ нь юу гэсэн үг болохыг тэр мэдэж байлаа. Чү Фэн түүний төлөө өөрийгөө эрсдэлд оруулж байгаа бөгөөд тэр эрсдэл амь насыг нь ч авч мэдэх байв.
— Одоо хүртэл яваагүй юм уу?
Чү Шюэ тээнэгэлзэж байх тэр мөчид Чү Фэн дахин архирав.
— Хатагтай, явцгаая.
Үүний зэрэгцээ Чү овгийн хүмүүс ирж, Чү Шюэг ой руу чирэн авч явав.
— Намайг орхи.
Чү Шюэ тэднийг түлхэн холдуулаад, Чү Фэн рүү утга учир дүүрэн харцаар гүн ширтэв.
Сэлмүүдийн сүүдэрт бүслэгдэн, бүх хүчээрээ тэмцэж буй Чү Фэнийг хараад Чү Шюэ шүдээ зуун, маш хүнд шийдвэр гаргах гэж буй мэт болов.
— Яв!
Чү Фэн дахин архирлаа.
Тэр агшинд Чү Шюэгийн сул дорой бие өөрийн эрхгүй чичирч, нүднийх нь булангаас хоёр гялалзсан нулимс унав.
— Баярлалаа.
Тэр ингэж хэлээд ой руу буцан орлоо.
— Жаал минь, аманд орчих шахсан олзоо алдчихлаа. Өнөөдөр чамайг тахир дутуу болгоно!
Яг амных нь өмнө байсан олз зугтсанд гурвын уур дүрэлзэв. Тэд сэлмийнхээ үзүүрийг Чү Фэний биеийн амин чухал цэгүүд рүү чиглүүлэн, түүнийг алахыг хүсэж байлаа.
— Та нарын хүчнээс л шалтгаална.
Чү Фэний царай арай ядан тэсэж байгааг нь илтгэж байсан ч тэр ч бас дарамтыг мэдэрч байлаа. Өөрөөс нь бүтэн нэг түвшнээр дээгүүр гурван хүнтэй тулалдах нь түүнд үнэхээр хүнд байв.
Тэр гурав хэдийгээр ер бусын хүмүүс биш ч гар дахь сэлэм нь хүчтэй байлаа. Тэдний бясалгасан Тулааны Ур Чадварууд гар дахь хурц зэвсгийн хүчийг туйлд нь хүртэл ашиглах боломж олгодог байв. Дээрээс нь гурвуулаа хүчээ нэгтгэсэн тул Чү Фэн тэднийг сөрөн зогсоход нэлээд бэрх байлаа.
Хамгийн чухал нь Чү Фэн Гурван Аянгын Хэлбэрээ ил болгохыг хүсэхгүй байв. Тиймээс тэр энэ гурвуултай цааш зууралдахыг хүссэнгүй.
Шүүг шүүг!
Ингэж бодсон Чү Фэн хуурамч хөдөлгөөн хийж, дараа нь агаарт үсрэн, тэдний гурвын хүрээллээс аянга мэт гарч одов.
— Та гурван хог минь, намайг барьж үз!
Тойргоос гармагцаа Чү Фэн тэднийг өдөөн инээмсэглээд, сармагчин мэт ой руу үсрэн орлоо.
— Зугтах гэж байна уу? Хөө!
Чү Фэн зугтаж байгааг харсан тэд гурав түүнийг зүгээр орхих нь яахан? Тэд даруй араас нь хөөв.
Гэвч тэд Чү Фэнийг бас л дутуу үнэлжээ. Тэд сүнсний эрчмээ дээд хэмжээнд тултал ашиглаж, төрөл бүрийн Тулааны Ур Чадвар хэрэглэсэн ч Чү Фэнийг гүйцэх ямар ч арга байсангүй. Тэдний хооронд үргэлж тодорхой зай үлдсээр байлаа.