—Алтан-Нил Захирах Тэмдэг! Үнэхээр тэр тэмдэг мөн байна. Энэ хөгшин Лин тэр зүйлийг яаж олж авсан юм бол?
Алтан-Нил Захирах Тэмдгийн утга учир асар их байсан тул бүгдийн царай хувирав. Тэр тэмдэг Чү Фэний буцаан авчирсан Хөх Лууны Тугнаас ч илүү сүрдүүлэх хүчтэй байлаа.
Эцсийн эцэст Хөх Лууны Сургууль хэчнээн хүчирхэг болсон ч ганцхан сургууль хэвээр. Тэд хаа сайгүй орших хүчнүүдийг сүрдүүлж чадах боловч хаа сайгүй орших хүчнүүдэд тушаал өгч чадахгүй.
Харин Алтан-Нил хот өөр байв. Дотоод нөөц, хүч чадлын хувьд Хөх Лууны Сургуулиас дор байсан ч тэр нутаг дэвсгэрийнхээ ноёрхогч байлаа. “Хүчирхэг луу газарт нутагласан могойг дарангуйлж чаддаггүй” гэх үг үүнд яг тохирно.
Мөн хотууд хоорондоо харилцан холбоотой байв. Алтан-Нил хот өөрийн газар нутгийг захирдаг хоёрдугаар зэрэглэлийн хот байсан ч түүний дээр нэгдүгээр зэрэглэлийн хотууд оршдог байлаа. Хүч чадлын хувьд тэд Хөх Лууны Сургуулиас дутахааргүй.
Нэгдүгээр зэрэглэлийн хотуудын дээр бүр Вангийн өргөөнүүд байв. Вангийн өргөөний хүч чадал асар их бөгөөд Хөх Мужийн нэгдүгээр зэрэглэлийн сургууль болох Линьюнь Сургуулиас ч сул дорой биш байлаа.
Гэхдээ хамгийн чухал нь Вангийн өргөөнүүдийн ард асар том мангас байсан явдал юм. Тэр бол Есөн Мужийн ноёрхогч Жян Гүрэн байв.
Өөрөөр хэлбэл, Жян Гүрэн төрөл бүрийн хүчнүүдийн хөгжлийг хязгаарладаггүй, Есөн Мужийн газар нутгийг шууд захирдаггүй байсан ч үнэн хэрэгтээ эзэн хааны ордон Есөн Мужид бүрэн хэмжээний удирдлагын тогтолцоог аль хэдийн байгуулсан байлаа. Есөн Муж дахь бүх зүйл Жян Гүрний гарт байсан юм.
Энэ нь сургуулиуд хэчнээн хүчирхэгжсэн ч зөвхөн нэг нутаг дэвсгэрийн хүч хэвээр үлдэх нөхцөлийг бүрдүүлжээ. Харин хотууд хэчнээн сул дорой байсан ч ард нь эзэн хааны ордон түшиг болж байв.
Сургуулиуд бусад сургуулиуд руу довтолж болох ч аль ч хотыг өдөөн хатгахыг бараг хэн ч зүрхэлдэггүй байлаа. Учир нь тэд үүний үр дагаврыг дааж чадахгүй.
Тийм ч учраас Алтан-Нил хотын харьяалалд багтдаг олон гэр бүлийн хувьд Алтан-Нил хотын нэр Хөх Лууны Сургуулийн нэрээс ч илүү аймшигтай байв. Алтан-Нил Захирах Тэмдгийн сүрдүүлэх хүч Хөх Лууны Тугнаас хол илүү байлаа.
—Алтан-Нил Захирах Тэмдгийг харсан байж яагаад өвдөг сөхрөхгүй байна вэ? —Тэдний айсан төрхийг харсан Лин менежер уурсан, олныг заан чангаар хашхирлаа.
Түүний үг гарангуутаа олныг үнэхээр айлгав. Олон хүн падхийн өвдөг сөхрөв. Ялангуяа Жао болон Ли гэр бүлийнхэн аврагчаа харсан мэт газар толгойгоо мөргөж эхэллээ.
Тэр дүр зургийг харсан Чү Фэн үл ялиг хөмсгөө зангидан, бүхнийг нүдэндээ тусгав. Тэгээд тэр нэгэн үгийг гэнэт ойлголоо. Ханын орой дээрх өвс салхины аясаар найгадаг гэж юу гэсэн үг болохыг тэр мэдэж байлаа. Учир нь яг одоо түүний өмнө тийм хүмүүсийн хэсэг зогсож байв.
—Та нар яагаад бүгдээрээ өвдөг сөхрөхгүй байна? Энэ Алтан-Нил Захирах Тэмдгийг үл тоож зүрхэлж байна уу? Хотын эзнийг үл тоож зүрхэлж байна уу? —Олон хүн сөхрөөгүйг харсан Лин менежер чангаар архирав.
—Хэн түүнд өвдөг сөхрөхийг би харъя! —гэж Чү Фэн ч мөн ууртайгаар хашхирлаа.
Чү Фэний үгийг сонсоод анх өвдөг сөхрөх гэж байсан хүмүүс тээнэгэлзэн, хоёрын хооронд орлоо. Алтан-Нил хот үнэхээр сүртэй байсан ч эзэн хааны ордон уулын өндөрт алсад оршдог байв. Ганцхан захирах тэмдэгтэй байлаа гээд энэ нь ердөө багахан сүрдүүлэг үзүүлэхэд л ашиглагдана.
Харин тэдний өмнө Чү Фэн эндхийн хамгийн хүчирхэг хүн байлаа. Хэрэв тэд Чү Фэнийг уурлуулбал, түүний ааш занг бодоход бүгдийг нь алчих ч боломжтой байв.
—Чү Фэн, чиний зориг ч бас их юм! Алтан-Нил хотын дүрэм журмыг зөрчихөөр зүрхэлж байна уу? Алтан-Нил Захирах Тэмдгийг харсан атлаа өвдөг сөхрөхгүйгээр барахгүй, бусдыг сүрдүүлэхээр зүрхэлж байна. Чи Алтан-Нил хотыг эсэргүүцэж байна уу? Жян Гүрнийг эсэргүүцэж байна уу? —Лин менежер Чү Фэнийг заан хашхирлаа. Түүний үгэнд сүрдүүлгийн өнгө аяс тод байв.
—Эсэргүүцлээ гээд яах юм? Одоо чамайг алаад хаячихна гэж итгэхгүй байна уу? —Чү Фэн айсангүй. Харин ч хүйтнээр хариу хашхирлаа.
—Фэн’эр, битгий солиороод бай. Түүний Алтан-Нил Захирах Тэмдэг жинхэнэ байна. Чи түүн рүү халдаж болохгүй. Эс бөгөөс Алтан-Нил хот чамайг өршөөхгүй.
Чү Фэн үнэхээр алах санаархал гаргасныг харсан Чү Юань айж, яаран Чү Фэний ханцуйнаас татав. Тэр Чү Фэнийг Лин менежер рүү дайрчих вий хэмээн гүнээ эмээж байлаа.
—Ха ха ха, Чү Юань, чи учрыг нь ойлгож байна гэдэг харагдаж байна! —Чү Юаний хүлцэнгүй хандлагыг харсан Лин менежер солиорол мэт инээгээд чангаар хэлэв.
—Би та нарт нуухгүй. Яг одоо Алтан-Нил хотын эзэн уулын бүс дэх хар төмрийн уурхайг илрүүлсэн тухай мэдсэн. Хотын эзэн одоо цэргээ удирдан энд рүү яаран ирж байна. Тэр удахгүй энэ газарт хүрч ирнэ гэдэгт итгэж байна.
—Тиймээс одооноос эхлээд энэ уулын бүсийг Алтан-Нил хот өөрөө шууд захирах болно. Харин би бол хотын эзний биечлэн томилсон менежер.
—Чү гэр бүл хар төмрийн уурхайг илрүүлснээр нэлээд гавьяа байгуулсан. Тиймээс цаашид хар төмрийн хүдрийг олборлох ажлыг мөн Чү гэр бүл хийх болно. Гэхдээ олборлосон бүх хүдрийг Алтан-Нил хотод тушаах ёстой. Завшиж болохгүй. Үгүй бол хэн ч байсан толгойг нь авна.
Лин менежерийн үг бүхнийг тайлбарлав. Одоогоор Алтан-Нил хотын арми нааш яаран ирж байлаа. Энэ нь Чү Фэн болон бусад хүмүүс юу ч хийж болохгүй, эс бөгөөс Чү гэр бүл үхлээс мултарч чадахгүй гэсэн үг байв.
Алтан-Нил хот яагаад ирсэн нь ч тодорхой байлаа. Тэд хар төмрийн уурхайн төлөө иржээ. Харин Алтан-Нил хот хар төмрийн уурхайн тухай мэдээг яаж олж авсан нь тайлбарлахад хэцүү биш. Лин менежерийн гарт байгаа Алтан-Нил Захирах Тэмдгийг харахад л хариу нь илт байв.
Энэ хөгшин этгээд мэдээг Алтан-Нил хотод дамжуулсан нь гарцаагүй. Алтан-Нил хотын эзэн тэр нууцыг мэдээлснээр гавьяа байгуулсан гэж үзээд түүнд шагнал өгчээ. Алтан-Нил Захирах Тэмдэг болон менежерийн албан тушаал нь үүний баталгаа байлаа.
—Энэ хөгшин новш.
Чү Фэний царай огт өөрчлөгдөөгүй ч ханцуйныхаа доторх нударгууд нь чанга атгагдав. Уулын бүсэд ийм урвагч хөгшин байх болно гэж тэр үнэхээр бодоогүй байлаа.
Гэхдээ уурласан ч уурласан хэвээрээ байлаа. Чү Фэн одоо ч учир зүйтэй байсан бөгөөд энэ мөчид Лин менежер рүү дайрах ёсгүйгээ мэдэж байв. Түүний хийж чадах зүйл бол чимээгүй хүлээх явдал байлаа. Алтан-Нил хотын арми хүрч ирсний дараа л шийдвэр гаргана.
Лин менежерийн хэлсэнчлэн Налуу Уулын Хотхоны гадна хэдэн арван бээрийн зайд хуяг дуулгатай, зэвсэглэсэн, эмх зохион байгуулалттай хүмүүс болон морьт цэргүүдийн хэсэг ойртож байв.
Томоохон цэргийн бүлэгт мянга хүртэл хүн байлаа. Тэдний хүч чадлыг дутуу үнэлж болохгүй. Хамгийн сул дорой нь хүртэл Сүнсний шатны 5-р түвшинд байв. Морь унасан хүмүүс бүгд Эх Үүслийн шатны мэргэжилтнүүд байлаа. Харин тэргүүлж яваа хүний хүч чадал бүр ч ер бусын байв.
Тэр бол дунд наснаас хэтэрсэн нуруулаг эр байлаа. Тэр хуяг өмсөөгүй, зөвхөн өргөн, сул нөмрөг өмссөн байв. Нөмрөг нь нил ягаан өнгөтэй бөгөөд дээр нь луу, галт шувууг алтан утсаар хатгаж дүрсэлсэн нь тун үзэсгэлэнтэй харагдана.
Түүний хувцаслалт энгийн бус байснаас гадна царай төрх нь ч бүр ч энгийн биш байв. Түүний биеэс онцгой аура цацарч, эргэн тойрныхонд нь тийм аура огт байсангүй. Хамгийн чухал нь түүний хүч чадал байлаа. Тэр Эх Үүслийн шатны 9-р түвшний мэргэжилтэн бөгөөд ганцхан алхам урагшилбал Гүн шатанд орж чадах байв.
Тэр бол Алтан-Нил хотын эзэн Чэнь Хүй байлаа.
Сүүлийн үед Алтан-Нил хотын нөөц хомсдож, Чэнь Хүй алба татварт санаа зовж байв. Гэтэл яг тэр үед уулын бүсэд хар төмрийн уурхай илэрсэн тухай мэдээ түүнд хүрчээ. Энэ нь түүнийг баярласандаа солиорох шахтал хөөргөв. Тэр баярласандаа уг мэдээг дамжуулсан хүнд Алтан-Нил Захирах Тэмдэг олгоод зогсохгүй, өөрийн хүмүүсийг дагуулан Налуу Уулын Хотхонд биечлэн ирж үзэхээр болжээ.
Тэр одоо аяархан аялж, харьяа хүмүүсийнхээ хамт ярилцан явлаа. Гэвч гэнэт тэдний өмнө нэг хүн гарч ирэн замыг нь хаасныг олж харав.