Тулааны бурхан асура

98-р анги

98-р анги — Хүчээр хүмүүсийг дарамтлах нь

Сонсох

Тэр агшинд Чэнь Хүй болон бусад олон цэрэг, түшмэлийн нүд гэрэлтэв. Учир нь замын голд зогсоод тэдний замыг хаасан хүн нь үзэсгэлэнтэй, уян гоолиг эмэгтэй байлаа.

Тэр үнэхээр үзэсгэлэнтэй байв. Түүнийг ганц харахад л хүний зүрх өөрийн эрхгүй хурдан цохилно. Цав цагаан арьс, дур булаам үзэсгэлэнтэй царай, бахархмаар бие галбир гээд тэр бүх эрчүүдийн хүсэмжилдэг гоо үзэсгэлэнтэй эмэгтэй байлаа.

Гэвч үзэсгэлэнтэй байхаас гадна түүний биеэс ялгарах аура нь огт энгийн бус байв. Ялангуяа мянган хүнтэй армийн өмнө ганцаараа зогсож байгаа нь түүний зориг, алсын харааг харуулж байлаа. Мөн тэр сайхан санаатай ирээгүйг нь илтгэнэ.

“Энэ хатагтайн нэрийг асууж болох уу? Энд биднийг хүлээж байгаа нь ямар хэрэгтэй юм бол?”

Эцсийн эцэст Чэнь Хүй нэгэн хотын захирагч байв. Амьдралын туршлагаараа тэр өмнө нь зогсож буй үзэсгэлэнтэй эмэгтэй ямар ч сайн санаагүйг мэдэрчээ. Тиймээс тэр шуудхан асуулаа.

“Намайг Су Рөү гэдэг. Би Хөх Лууны Сургуулийн дотоод хүрээний Настан. Энд та нарыг хүлээж байгаа минь, та нараас тусламж хүсэх гэсэн юм.” Су Рөү дур булаам инээмсэглэв.

“Таны насанд Хөх Лууны Сургуулийн Настан болсон гэж бодсонгүй. Би таныг ихэд биширч байна. Хэрэв танд хэрэгтэй зүйл байвал хэлэхэд гэмгүй.”

Чэнь Хүй инээмсэглэн хариулав.

“Таны энэ аяллын зорилго Налуу Уулын Хотхонд байдаг хар төмрийн уурхайтай холбоотой гэдгийг би мэднэ. Гэвч тэр уурхайг Чү овог илрүүлсэн бөгөөд одоо тэд хариуцан ажиллаж байгаа. Харин би Чү овогтой бага зэрэг холбоотой тул та бүхнийг хар төмрийн уурхайд оролцохгүй, надад энэ удаа нүүр өгөхийг хүсэж байна.”

Су Рөү мөн инээмсэглэн хариулав. Түүний өнгө аяс ч тун эелдэг байлаа.

Эдгээр үгийг сонссон ч Чэнь Хүйн царай хувирсангүй. Тэр ер бусын тайван хэвээр байж, яаралгүй инээмсэглэв.

“Хатагтай Су Рөү, таны хэлсэн буруу байна. Энэ уулын бүс миний харьяалалд багтдаг учраас эндхийн хүмүүсийг би захирна. Уулын бүс доторх бүх зүйлийг ч мөн би захирна.”

“Тэр хар төмрийн уурхай асар их баялаг учраас би бусдад авахуулах эрхгүй. Түүнээс гадна бид огт танихгүй хүмүүс. Тиймээс би танд нүүр өгөх шаардлагагүй. Энэ бол Алтлаг Нил Ягаан хотын хэрэг. Тэр байтугай Хөх Лууны Сургуулийн тэргүүн өөрөө ирсэн ч хөндлөнгөөс оролцох эрх түүнд байхгүй.”

“Нэлээд сүртэй өнгөөр ярьж байна даа. Чи Хөх Лууны Сургуульд Алтлаг Нил Ягаан хотын хэрэгт оролцох эрх байхгүй гэж хэллээ, тийм үү? Тэгвэл өнөөдөр би, Су Рөү, оролцоно. Миний зөвшөөрөлгүйгээр та нар эндээс яаж гарахыг чинь хармаар байна.”

Гэнэт Су Рөү хуруугаа сунган өмнөх замыг заав. Үл үзэгдэх хүч дэлбэрч, замд гүн нүх цоологдов.

Нүррр

Су Рөү гараа даллахад тоос шороо хаа сайгүй хийсэв. Гүн ан цав гарч, замыг хуваан цуурч эхэллээ.

“Ямар бардам охин бэ. Би чамайг биднийг яаж хаахыг чинь үнэхээр хармаар байна.”

Су Рөүгийн үйлдлийг харсан Алтлаг Нил Ягаан хотын цэрэг, түшмэдийн уур хилэн бадарлаа. Тэд морьдоо урагш давхиулж, биеэсээ давхар давхар эх үүслийн хүч ялгаруулан Су Рөү рүү түрэн ирэв.

Нүррр, нүррр

Морьд давхиж, эх үүслийн хүч эргэлдэн, төмөр туурай болон эх үүслийн хүчний хөлд газар доргив. Хөлийнх нь доорх газар чих дүлийрэм нүргэлсэн чимээ гарган, хүчтэй чичирч эхэллээ. Тэдний үзүүлсэн сүр хүч үнэхээр аймшигтай байв.

Алтлаг Нил Ягаан хотын цэргүүдийн хөдөлгөөний өмнө Су Рөүгийн царай огт хувирсангүй. Тэр бүхнийг харж инээмсэглэсээр байлаа. Арми ан цаваар үүссэн заагийг даван гарах гэж байх үед л Су Рөүгийн царай үл ялиг өөрчлөгдөв.

Түүний цасан цагаан чипао салхинд галзуурсан мэт хийсэж, нарийхан биеэс нь давхар давхар хий ялгарлаа. Тэр хий нүдэнд ил харагдаж байв.

Тэр хий маш хүчтэй байсан тул Эх Үүслийн шатны түшмэд, цэргүүдийг бүхэлд нь бүрхэв. Тэд эмх замбараагаа алдан, хүчээр арагш шидэгдлээ.

“Гүн шат?”

Тэр агшинд Чэнь Хүйн нүд гэрэлтэв. Учир нь Су Рөүгийн биеэс ялгарч буй аура нь эх үүслийн хүч биш гэдгийг тэр аль хэдийн мэдэрсэн байлаа. Энэ бол гүн хүч байв. Өмнө нь зогсож буй залуу, үзэсгэлэнтэй эмэгтэй Гүн шатанд хүрсэн нэгэн байлаа.

Гүн шат. Хэдийгээр түүнээс Гүн шат хүртэл ганцхан нарийн зааг байгаа мэт боловч тэдний хүч хоорондоо тэнгэр газар шиг ялгаатай. Хэрэв Су Рөүгийн хүч хангалттай өндөр байвал тэдний мянган хүнтэй арми нэгэн зэрэг довтолсон ч түүнийг дийлж чадахгүй байж мэднэ. Гүн шатны хүч гэдэг ийм л байдаг.

Нэгэн цагт Гүн шатны оргилд хүрсэн хүн ганцаараа хоёрдугаар зэрэглэлийн сургуулийг бүхэлд нь устгаж байсан гэдэг. Хоёрдугаар зэрэглэлийн сургууль хэдэн зуун мянган шавьтай байхаас гадна сургуулийг хамгаалан суудаг Гүн шатны мэргэжилтнүүдтэй байсан. Гэвч тэр хүний өмнө тэд нэг цохилтыг нь ч тэсэж чадаагүй.

Тиймээс Су Рөү Гүн шатны мэргэжилтэн болохыг мэдсэнээс хойш л Чэнь Хүйн тайван царайд санаа зовнилын ул мөр анх удаа тодров. Тэр хүндэтгэлтэй өнгөөр хэллээ.

“Таныг ийм сүртэй нэгэн байна гэж бодсонгүй. Та үнэхээр Гүн шатанд байгаа тул бидний замыг хааж чадах нь аргагүй юм.”

“Гэхдээ та нэгэн сургуулийн Настан учраас сургуулиудын дүрмийг мэдэх ёстой. Ингэж бидний замыг хаавал Хөх Лууны Сургууль ирээдүйд асуудалд орохоос айхгүй байна уу?”

“Асуудал гэнэ ээ? Чи Хөх Лууны Сургуулийг нүдэндээ хийхгүй байна уу, эсвэл намайг ч бас нүдэндээ хийхгүй байна уу? Есөн Мужид сургуулиуд хотуудын хэрэгт хөндлөнгөөс оролцохыг хориглосон нийтлэг дүрэм байдаг нь үнэн. Гэхдээ энэ нь манай Хөх Лууны Сургууль чамаас айна гэсэн үг биш.”

“Би өмнө нь та нараас туслахыг эелдгээр хүссэн. Гэвч чи миний сайн санааг ойлгосонгүйгээр барахгүй, өөрийн байр суурийг ашиглан намайг сүрдүүллээ.”

“Тэгвэл яах вэ. Би одоо шийдвэрээ өөрчиллөө. Би чамаас тусламж хүсэхгүй. Харин тушааж байна.”

Су Рөү аажмаар ан цаваар үүссэн заагийг даван, Чэнь Хүй рүү алхав.

“Чи юу хийх гээд байна? Хэрэв чи надад хор хүргэвэл Хөх Лууны Сургуульд асар их гай зовлон авчирна. Чи энэ хариуцлагыг үүрч чадахгүй!”

Тэр агшинд Чэнь Хүй бүрэн сандарчээ. Гүн шатны мэргэжилтний өмнө зогсож байхдаа түүнд өчүүхэн ч итгэл байгаагүй.

“Надтай ингэж ярьсныхаа хариуцлагыг өөрөө үүрч чадна гэж бодож байна уу?”

Су Рөүгийн инээмсэглэл мөс шиг хүйтэн болов.

“Юу... юу гэсэн үг вэ?”

Су Рөүгийн хүчирхэг, ширүүн сүрийг мэдэрсэн Чэнь Хүй унаж явсан морио ухраав. Тэр өөрийн эрхгүй нөхцөл байдал сайнгүй болсныг мэдэрлээ. Өмнө нь зогсож буй үзэсгэлэнтэй эмэгтэй гаднаа харагддаг шигээ энгийн нэгэн биш байв. Тэгээгүй бол тэр ийм үг хэлэхгүй байсан.

“Би чамд хэлэх гэсэн зүйл бол энэ. Чи надтай зэрэг зиндаа, байр суурийн талаар ярилцах хэмжээнд огт хүрэхгүй.”

Су Рөү бугуйгаа эргүүлэхэд тушаалын тэмдэг гарч ирэв. Тэр тушаалын тэмдгийг харсан Чэнь Хүй болон ард нь байсан бүх түшмэлийн царай эрс хувирлаа. Тэдний нүүрэнд үгээр илэрхийлэхийн аргагүй айдас тодров.

Шуух

Гэнэт Чэнь Хүй унаж явсан мориноосоо үсрэн бууж, Су Рөүгийн өмнө падхийн сөхрөн суув. Тэр хэмжээлшгүй сандарсан өнгөөр гуйлаа.

“Хоёр дахь хатагтайг энд ирснийг би мэдсэнгүй. Би өмнө нь таныг гомдоосон байна. Намайг зохих ёсоор шийтгэж өгнө үү.”

Тэр агшинд морь унасан түшмэд ч бай, ард нь байсан цэргүүд ч бай бүгд сөхрөн сууж, алдаагаа хүлээн зөвшөөрөн Су Рөүгээс өршөөл гуйв.

Су Рөүгийн тушаалын тэмдэг мөн нэгэн хотоос гаралтай бөгөөд тэр хот нь нэгдүгээр зэрэглэлийн хот байлаа. Су Рөүгийн хувьд тэр Улаан Галт Шувуу хотын эзний хоёр охины нэг байв.

Гэвч энэ нь хамгийн чухал зүйл биш байлаа. Хамгийн чухал нь Алтлаг Нил Ягаан хот яг Улаан Галт Шувуу хотын захиргаанд харьяалагддаг байсан бөгөөд Су Рөү Чэнь Хүйн шууд дээд тушаалтан байв.

98-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура98-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах