Тулааны ертөнц

31-р анги

31-р анги — Баривчилсандаа харамссан нь

Сонсох

Линь Мин хоёр албан хаагч гартаа олстой ойртож ирэхийг хараад ханцуйгаа сэгсрэн, хүйтнээр хэлэв.

— Та нар намайг хүлэх гэж байгаа бол хүл. Гэхдээ нэгэнт хүлчихвэл та нарт сайн зүйл болохгүй шүү.

— Энэ байдлаас мултарна гэж бодоо юу? Мөрөөдөөд ч хэрэггүй! Чи миний гарт орсон л бол хэзээ ч зугтаж чадахгүй, хаха!

Ван Игао дотроо хэдэн зуун удаа баярлан инээж байлаа.

Бүх зүйл төлөвлөгөөний дагуу болж байгаа нь түүнийг хөөргөж орхив.

Хэдийгээр шархадсан хүн нь өөрөө байсан ч нүүрэн дээрх инээмсэглэл нь маш зэвүүн харагдана. Түүний үгсээс Линь Минийг шоронд оруулсны дараа ямар нэг “санамсаргүй явдал” тохиолдуулах санаа илт мэдрэгдэж байлаа.

Ван Игао толгойгоо эргүүлээд Жао Миншань өөр рүү нь тун муухай, жигшсэн харцаар ширтэж байгааг анзаарлаа.

Тэр эвгүйхэн ханиалгаад хэлэв.

— Жао ах аа, энэ хэргийг шалгахыг танд даатгая. Би зүгээр л хэт уурлаад арай дэндүүлчихлээ. Энэ өчүүхэн харх үнэхээр дэндүү даварч байна.

Линь Мин хувцасныхаа тоосыг гөвөөд Жао Миншаньд хэлэв.

— Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордны элсэлтийн шалгалтын үеэр олон нийтийн аюулгүй байдлыг хангах нь таны үүрэг. Гэтэл саяхан нэг хүн гол зам дээр жадаар намайг нэвт хатгах гэж дайрахад та ирээгүй. Хэсэг мунхаг хүмүүс намайг зодож тахир дутуу болгохоор дайрахад та бас ирээгүй. Харин би эцэст нь жад барин хариу үйлдэл үзүүлэхэд та гэнэт гарч ирлээ. Тэгээд эргэн тойрон дахь гэрчүүдээс ганц ч асуухгүйгээр намайг буруутай гэж шийдчихлээ. Та надаар тоглоод байна уу?

Линь Мин үгээ нэг нэгээр нь тод хэлэв.

Үг бүр нь зөөлөн боловч хүнд цохилт мэт байлаа.

Жао Миншаний зүрх доош суух шиг болов.

Энэ хүү үнэхээр зоригтой юм.

Ийм нөхцөлд ингэж тайван байж чаддаг гэж үү?

Тэр юунд найдаж байна вэ?

Жао Миншань Линь Минийг ширтэж хэсэг зогссоноо энэ хэргийг цааш сунгаж болохгүй гэж шийдэв. Тэр ууртайгаар хэллээ.

— Энэ бол төрийн ажил! Яаж явуулахыг чи заахгүй. Хүл!

Тушаал буухад олс Линь Миний хүзүүг аль хэдийн ороожээ.

Линь Мин чадвартай байсан ч Жао Миншань Бие бэхжүүлэх түвшний дөрөвдүгээр шаттай хүн. Тиймээс тэр эсэргүүцсэнгүй.

Яг тэр мөчид олны дундаас танил хоолой хашхирав.

— Замаа тавь! Намайг оруулаач!

Линь Мин толгой өргөн хараад гайхав.

Бүдүүндүү биетэй нэгэн залуу хүмүүсийн дундуур шахцалдан гарч ирж байлаа. Гарт нь шаржигнах хоолны хайрцаг байв.

Тэр бол Линь Шяодун.

Линь Мин саяхан бясалгалд сууж байх үед Линь Шяодун өглөөний хоол авахаар явсан бөгөөд буцаж ирээд энэ үймээнийг харжээ.

Линь Миний хүзүүнд олс ороосон байхыг хараад Линь Шяодуны уур шууд дүрэлзэв.

— Хараал ид! Та нар яагаад түүнийг хүлж байгаа юм?!

Жао Миншань энэ зоригтой бүдүүн жаал хаанаас гараад ирснийг мэдсэнгүй.

Тэр түүнийг хөөж зайлуулах тушаал өгөх гэж байтал нүднийх нь буланд бүдэг гэрэл гялсхийв.

Толгойгоо эргүүлэн харвал Линь Миний гар дотор үл мэдэг гал асаж байлаа.

Дуу дамжуулах сахиус уу?

Жао Миншаний нүд томров.

Дуу дамжуулах сахиус нь дуу хоолойг бичиж, дамжуулахад ашиглагддаг.

Энэ хүү дөнгөж сая тэдний мэдэлгүйгээр яриаг бичиж, дамжуулчихсан байна!

Энэ нөхөр!

Жао Миншань энэ залуу руу харахад тайлбарлахын аргагүй хүйтэн мэдрэмж төрөв.

Өнөөдөр тэр түүнийг өдөж орхисон.

Цаашид энэ залуу заавал өшөө авахаар ирнэ.

Иймээс Ван Игаогийн тэнэг төлөвлөгөөг дагаж, түүнийг яаж ийгээд устгах хэрэгтэй мэт санагдав.

Эс бөгөөс ирээдүйд зовлон тасрахгүй.

Гэхдээ...

Тэр сахиусыг хэнд илгээсэн юм бол?

Линь Мин мэдээж сахиусыг Му И гуайд илгээсэн байлаа.

Өмнө нь Му И, Линь Мин хоёр бичээсийн техникийн талаар ярилцаж, анд нөхөд болсон. Му И түүнд Тэнгэрийн Аз хотод Маршалын өргөө оршин байгаа цагт түүний аюулгүй байдлыг баталгаажуулна гэж хэлсэн.

Хэрэв ямар нэг асуудал гарвал дуу дамжуулах сахиус илгээхэд л хангалттай гэсэн билээ.

Линь Мин зоригтой ч бодлогогүй хүн биш.

Тэр үр дагаврыг огт тооцолгүй уур омгоороо хөдөлдөггүй.

Ван Игаог цохихоосоо өмнө тэр ийм нөхцөл байдал үүсэж болзошгүйг аль хэдийн бодсон байсан.

Ийм өчүүхэн хэрэг түүнийг зогсоохыг тэр зөвшөөрөхгүй.

Хамгийн ихдээ л Му Ид нэг өртэй болох биз.

Му И төрийн ордонд ажиллаж, угсаа залгамжлах ханхүүгийн багшийн үүрэгтэй байсан ч албан ёсны түшмэл биш.

Зүрх сэтгэлээрээ тэр чөлөөт ертөнцийн хүн хэвээр.

Харин тийм хүмүүсийн хувьд үнэнч нөхөрлөл, амласан үг хамгийн эрхэм байдаг.

Му И амархан ам гардаг хүн биш.

Тэр Линь Минтэй анд болохыг хүссэн үедээ бүх зүрх сэтгэлээрээ хэлсэн юм.

Дуу дамжуулах сахиусаар дамжсан бичлэгийг сонсоод Му И юу болж буйг ерөнхийдөө ойлгов.

Тэр зэвүүцэн санаа алдлаа.

Төрийн жижиг түшмэд, өчүүхэн албан хаагчид хүчтэй хүмүүст долигонож, шударга бус явдал хийдгийг Му И угаасаа жигшдэг.

Дээрээс нь Линь Мин түүний анд.

Түүний ард мөн хэмжээлшгүй нууцлаг багш бий.

Энэ хэрэг Линь Минтэй холбоогүй байсан ч Му И оролцох байсан биз.

Му И төрийн бичиг цаас, албаны будлиантай ажилд нэг их оролцдоггүй тул энэ асуудлыг шууд зохицуулах хүчтэй хүмүүсийг олон танихгүй.

Түүний санаанд орсон цорын ганц хүн бол шавь нь болох угсаа залгамжлах ханхүү Ян Линь байлаа.

Тэр Ян Линьд дуу дамжуулах сахиус илгээв.

Угсаа залгамжлах ханхүү Ян Линь багшаа үргэлж гүн хүндэлдэг.

Му И ямар нэг зүйл хүсвэл тэр мэдээж бүх чадлаараа биелүүлэх болно.

Тиймээс Ян Линь даруй Цагдаагийн газрын сайдад хувийн захиа илгээв.

Эзэн хаан болон угсаа залгамжлах ханхүү нар онцгой алт ягаан дуу дамжуулах сахиус ашигладаг.

Тэр мөчид сайд нэгэн татвар эмээ тэврэн инээлдэж, жаргалтай цаг өнгөрөөж байлаа.

Гэтэл алт ягаан гэрэл гялсхийхийг хараад тэр бараг сандлаасаа өнхрөн унав.

Энэ бол угсаа залгамжлах ханхүүгийн дуу дамжуулах сахиус!

Ханхүү яагаад захиа илгээснийг мэдмэгц сайдад яг л толгой дээр нь чулуу буусан мэт санагдав.

Хөл нь гуйвж, амьсгаа нь боогдон:

— Энэ өчүүхэн би сахилга хяналтаа сул тавьсандаа өршөөл хүсье. Миний хяналт үнэхээр дутжээ.

гэж хэлэв.

Хэлсэн үг бүрийнх нь ард зүрх нь хүчтэй цохилж байлаа.

Тэр мэдээж Жао Миншань ямар хүн болохыг мэднэ.

Жао Миншань генерал Ваны талын хүн.

Харин тэр залуу хүүгийн ар тал тодорхойгүй.

Ийм нөхцөлд Жао Миншань хэрхэн шийдвэр гаргах нь ойлгомжтой.

Гэтэл...

Гэтэл тэр хүү угсаа залгамжлах ханхүүгийн хүн байж таарлаа!

Жао Миншань, чи муу үхэж далд орог!

Чи намайг ийм хэрэгт чирэх гэж!

________________________________________

— Хараал ид! Та нар яагаад түүнийг хүлж байгаа юм?!

Линь Шяодун уурласандаа амьсгаадаж байлаа.

Жао Миншань гараа дохин Линь Шяодун руу заав.

— Төрийн ажилд саад хийж, Цагдаагийн хүчний ахлагчийг доромжиллоо! Хүмүүс ээ, үүнийг ч бас хүл!

Жао Миншань хоёр албан хаагчаа Линь Шяодуныг бариулахаар явууллаа.

Тэдгээр албан хаагчдын ихэнх нь Бие бэхжүүлэх түвшний хоёрдугаар шатанд хүрсэн хүмүүс.

Ван Игао шиг алхдаг төмснүүд биш.

Суурь нь бат, тулааны бэлтгэлтэй.

Линь Шяодун ердөө нэгдүгээр шатанд байсан тул эсэргүүцэж чадсангүй.

Гэвч тэр жаахан тэмцэж, уурласан нугас шиг орилсоор байв.

— Намайг барьж зүрхэлж байна уу?! Миний царайг сайн тогтоогоод ав! Би үүнийгээ хүүтэй нь буцааж төлүүлнэ шүү!

— Амыг нь тагла!

Жао Миншань бага зэрэг сандарсан өнгөөр хэлэв.

Нэг хүн Линь Шяодуны аманд даавуу чихэв.

Үр дүнд нь түүний тасралтгүй хараал зүхэл ойлгомжгүй гинших дуу болон хувирлаа.

— Явцгаая!

Жао Миншань гараа дохиход тэд Линь Мин, Линь Шяодун хоёрыг морин дээр хүлж, замаар давхив.

Удалгүй тэд хэдэн ли холдсон байлаа.

Ван Игао араас нь явах зуураа гэнэт инээгээд хэлэв.

— Жао ах аа, тэднийг буулгаад чирээд явбал яасан юм?

Тэр хоёрын биеийг давхиж буй морины ард чирүүлэхийг хүсэж байв.

Сонирхолтой санагдсан ч Жао Миншань хариу өгсөнгүй.

Яг тэр үед түүний өмнө улаан гэрэл гялсхийж, гэрлийн бөөгнөрөл болон дэлбэрэв.

Энэ бол дуу дамжуулах сахиус байлаа.

Дуу дамжуулах сахиус дууг шууд оюун санаанд дамжуулдаг тул бусад хүн сонсож чаддаггүй.

Гэрэл сарних мөчид Жао Миншаний тархинд Цагдаагийн газрын сайдын ууртай хашхираан хүчтэй цуурайтав.

— Чи муу новш, сайн сонс! Тэр хүмүүсийг даруй сулла! Чи тэр хүүгийн ард хэн байгааг мэдэж байна уу?! Угсаа залгамжлах ханхүү! Чи намайг тэрслүү хэрэгт хутгах гээ юу?! Ханхүүгийн хүнийг хүртэл барьж зүрхэлж байна уу?! Чи “үхэл” гэдэг үгийг яаж бичдэгийг мэдэхгүй юу?! Үхмээр байвал ганцаараа үх, намайг бүү чир! Жао Миншань, хэрэв энэ хэрэг надад гай тарьвал би чамайг өөрийн гараар ална гэж тангараглая!

Жао Миншань тийм хүчтэй загнуулсандаа толгой нь дэлбэрэх гэж буй мэт болов.

Бүх бие нь хөшиж, оюун санаа нь хоосорлоо.

Угсаа залгамжлах ханхүү?

Жао Миншань гэнэт морьдоо зогсоогоод Линь Мин рүү эрүү нь унжих шахам харав.

Линь Мин түүнийг мөн л өмнөх шигээ тайван, хайхрамжгүй харцаар харж байлаа.

Яг л энгийн алиа амьтан харж буй мэт.

Тэр сая Линь Миний илгээсэн дуу дамжуулах сахиусыг санав.

Тэр нь угсаа залгамжлах ханхүүд илгээгдсэн хэрэг үү?

Угсаа залгамжлах ханхүү гэж ямар оршихуй билээ?

Тэр бол ердөө нэг залуу цагдаагийн ахлагч.

Насан туршдаа ханхүүтэй холбоотой хэрэгт холбогдоно гэж санаанд нь ч орохгүй.

Зүрх нь үгээр хэлэхийн аргагүй цочирдолд автлаа.

Тэр эцэст нь Линь Миний харц ямар утгатай байсныг ойлгов.

— Жао ах аа, одоо яг тохиромжтой цаг байна. Харж байгаа хүн алга. Ямар ч байсан тэднийг чирээд явъя. Үхчихгүй байх.

Ван Игао хэ хэ хэмээн инээмсэглэн хэлэв.

Чамайг л чирье, новш минь!

Ван Игаогийн энэ тэнэг үгийг сонсоод Жао Миншань бүр сэлмээ сугалж, түүнийг хоёр хуваамаар санагдав.

Хэрэв энэ тэнэг байгаагүй бол тэр яаж ийм байдалд орох билээ?

— Бүгд мориноос буу. Тэднийг сулла.

Жао Миншань тушаахад хүмүүс нь цочирдов.

Ван Игао ч мөн гайхлаа.

Сулла гэнэ ээ?

Ван Игао бүрэн тэнэг биш.

Тэр дуу дамжуулах сахиусыг санав.

Үүнтэй холбоотой юм болов уу?

Гэвч Жао Миншань тушаалаас өөр юу ч хэлсэнгүй.

Ван Игао энэ эргэлтэд маш дургүйцэж, маргах гэж байтал өөрийнх нь өмнө бас нэг дуу дамжуулах сахиус шатаж эхлэв.

Захиаг сонссон даруйдаа Ван Игао бараг шалан дээр унах шахав.

Энэ бол эцэг нь өөрийн биеэр илгээсэн дуу дамжуулах сахиус байлаа.

Дотор нь ердөө хэдхэн үг байв.

— Даруй буцаж ир!

Ван Игао эцгийнхээ хоолой дахь хүйтэн өнгийг мэдэрч чадлаа.

Буцаж очмогцоо аймшигтай зовлон амсах нь гарцаагүй гэдэгт тэр эргэлзсэнгүй.

Нэг тал нь угсаа залгамжлах ханхүүгийн хүн.

Нөгөө тал нь генерал Ваны хүү.

Тиймээс Цагдаагийн газар мэдээж генерал Ванд нөхцөл байдлыг тайлбарласан дуу дамжуулах сахиус илгээсэн байв.

Генерал Ван ийм их уурлаж байсан удаа ховор.

Одоо хаан ширээ шилжих эмзэг цаг үе.

Гэтэл энэ Ван Игао угсаа залгамжлах ханхүүг өдөж орхих гэж!

Хэдийгээр тэр хүү ханхүүтэй ямар холбоотойг яг мэдэхгүй ч энэ аль хэдийн хэтэрсэн явдал.

Өчүүхэн хэрэг явдлаас болж ханхүү өөр хүнийг дэмжиж, түүнийг байр сууриас нь зайлуулах ч магадлалтай.

Тэр энэ хэрэггүй хүүгээ өөрийн гараар алчихмаар байлаа!

Жао Миншань Ван Игао дуу дамжуулах сахиус авмагцаа айсандаа хөшиж байгааг хараад хүмүүс рүүгээ архирав.

— Юугаа хүлээгээд байгаа юм?! Даруй сулла!

Загнуулсан албан хаагчид сандарч тэвдэн олсыг тайлж эхлэв.

Гэвч Линь Мин хүйтнээр инээв.

— Та нар намайг хүлэхийг хүссэн, тэгээд хүлсэн. Одоо суллахыг хүссэн болохоороо суллана гэнэ үү? Би аль хэдийн хэлсэн. Нэгэнт хүлсэн бол та нарт сайн үр дүн ирэхгүй гэж.

31-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны ертөнц31-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах