Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг

18-р анги

18-р анги — Хоёр нүүртний цуваа (4)

Маргааш өглөө гэхэд нөөц маань бараг дуусчихсан байлаа. Жон Хивон итгэж ядан байгаа мэт хүнсний дэлгүүрийн уутнуудыг ширтэв.

—Бурхан минь, зарагдаад дуусчихсан юм уу?

—Тийм.

—Ха, ёстой хөгийн юм. Бүгд зүгээр л хараад байсан, гэтэл одоо...

—Үгүй ээ, зөвхөн гадуурхагдсан бүлгийнхэн биш.

Шөнө дунд ирсэн хүмүүсийн дунд зөвхөн гадуурхагдсан бүлгийнхэн байсангүй.

—Ким Дугжа-ши, та хамгийн муу сонголтыг хийж байна.

Тэдний дунд Чон Инхо ч байлаа.

—Та харамсана.

Надад байсан хоолны талаас илүүг гол бүлгийнхэн авсан. Мэдээж, яг таарсан хэмжээгээр нь мөнгө төлсөн.

Энэ бүхнийг сонсоод Жон Хивоны уур буцлав.

—Түр хүлээ. Тэгвэл гол бүлгийнхэн дахиад л бүх хоолыг дангаараа эзэмших нь ээ?

—Тиймэрхүү л юм.

—Үгүй ээ, энэ чинь юу вэ? Хүмүүсийн хооронд арилжаа хийлгэж, гол бүлгийн хүчийг сулруулах гэж байсан биз дээ?

Санаанд оромгүй оновчтой санаа байлаа. Би бага зэрэг биширсэн өнгөөр хариулав.

—Яг зөв. Зорилго маань тэр байсан. Хүмүүсийг сайн дураар хөдөлгөхийг хүссэн.

—Тэгээд яагаад олонхийн бүлгийнхэнд хоол зарсан юм бэ? Нөхцөл байдал өөрчлөгдөхгүй шүү дээ!

—Өөрчлөгдсөн. Би зоос олж авсан.

—Юу?

Нийт 1,450 зоос байлаа. Нэг шөнийн дотор олсон орлого гэвэл асар их тоо.

—Үгүй ээ... Дугжа-ши яг юу бодоод байна вэ? Санъа-ши, бид энэ хүний үгэнд үнэхээр итгэж болох уу?

Олны анхаарал гэнэт түүн дээр төвлөрөхөд Ю Санъа цочсон ч удалгүй цовоо инээмсэглэв.

—Би түүнд итгэдэг.

Надад дарамт болсон.

—Дугжа-ши, өөртөө идэхээр хангалттай хоол үлдээсэн үү?

—Үгүй, зарчихсан.

Жон Хивон мэл гайхсан мэт амаа ангайлган хоцров. Тэр үед хэн нэгэн хацрыг минь хуруугаараа товшив. Би толгойгоо эргүүлээд нэг жигнэмэг олж харав.

—Юу? Намайг идээсэй гэж байна уу?

Дохиж дохив. Тэр өхөөрдөмөөр толгой дохилоо. Би инээмсэглэн жигнэмгийг авч И Гилёны аманд хийв.

—Би зүгээр ээ. Чи ид. Аан, та нарт нэг зүйл хэлэхээ мартжээ... бүгдээрээ, өчигдөр идсэн хоолноос чинь үлдсэн үү?

—Надад байна.

—Надад жаахан үлдсэн.

—Яагаад? Буцааж авах гэж байгаа юм уу? Би зарна шүү. Жон Хивон жигнэмгийг нааш цааш хөгжилтэйгээр даллав.

—Үгүй, одоо идчих.

—Юу?

—Өнөөдөр дуусахаас өмнө бүгдийг нь ид. Тэгэх хэрэгтэй. Тэгэхгүй бол харамсана гэж би дахин дахин онцоллоо.

—Яагаад... үгүй ээ, түр хүлээ. Санъа-ши, та одоо юу хийгээд байгаа юм бэ? Яагаад түүний үгэнд ороод байгаа юм?

—Дугжа-ши ингэж хэлж байгаа нь учиртай.

Ю Санъа зөөлөн инээмсэглэн жигнэмэгний уутыг задлав. И Хёнсон эргэлзсэн ч хоолоо идлээ. Харин И Гилён миний үг дуусангуут л идчихсэн байв. Тэр үг сайн сонсдог хүүхэд байлаа.

—За яах вэ... нэгийг нь үлдээчихье.

—Тэгвэл боль гэж хэлэхгүй.

Би Жон Хивоны үгийг сонсоод мөрөө хавчив. Харамсах эсэх нь өөрийнх нь хэрэг.

Өдрийн хоолны үеэр гол бүлгийнхэн томоохон зарлал хийв. Чон Инхо хүмүүсээр хүрээлүүлсэн тавцан дээр зогсоод хэллээ.

—Өнөөдрөөс эхлэн хоолны нормыг хязгаарлана. Хүн бүрт гурван жигнэмэг ногдоно. Бас—

Түүнийг яриагаа дуусгахаас өмнө хүмүүс дургүйцэж эхлэв.

—Юу? Гурван жигнэмэг гэж үү? Үүгээр бид яаж амьдрах юм?

—Тийм шүү! Тандагчид илүү их хоол авдаг биз дээ? Бид үүнийг мэдэхгүй гэж бодоо юу?

Чон Инхог харааж зүхсэн ч тэр тайван инээсээр байлаа.

—Зөв ярьж байна. Тийм ээ, тандагчид илүү их норм авдаг. Хоол хүсэж байвал тандагчаар ажиллах хүсэлт гарга.

—Тандагч болохоор гарсан хүмүүсээс буцаж ирсэн нь тун цөөхөн! Үргэлж буцаж ирдэг нь Чольдү бүлгэмийнхэн шүү дээ!

—Биднийг одоо үхээсэй гэж байгаа юм уу?

Иргэдийн ширүүн эсэргүүцлийг Чон Инхо огтхон ч тоосонгүй.

—Тэр хүмүүс зүгээр л азгүй байсан юм. Гадаа ямар аюултайг та нар мэднэ. Дургүй байгаа юм бол хоолоо өөрсдөө олж авч яагаад болохгүй гэж?

—Т-тэр чинь...

Хүмүүс мэл гайхсан мэт амаа хамхив. Одоо гадагш гарвал үхнэ. Үүнийг бүгд мэдэж байлаа.

Чон Инхо яриагаа дуусгаагүй байв.

—Аан, тандагч болохгүйгээр хоол авах арга ч бий.

—Ямар арга?

—Арилжаа. Бид үнэ цэнтэй гэж үзсэн ямар ч зүйлээр хоол дуртайяа сольж өгнө. Хүн бүр өөр өөр зүйл өгч болно. Тийм биз?

Чон Инхогийн хүйтэн харц хүмүүсийг чичрүүлэв. Тэдний ихэнх нь өчигдөр над дээр ирж хоол авсан хүмүүс байлаа.

[‘Чон Инхо’ дүр ‘Өдөөн хатгалга 2-р түвшин’ чадварыг идэвхжүүллээ.

—Уг нь би ийм зүйл хийх санаагүй байсан. Гэхдээ өчигдөр Ким Дугжа-ши надад сайхан санаа хэлж өгсөн. Тийм ээ, бүгдээрээ. Энэ хорвоод үнэгүй зүйл гэж байдаг юм уу? Хоол хүсэж байвал үнэ цэнтэй гэдгээ батал. Ийм л байдаг юм. Ха ха, надад сайхан санаа хэлж өгсөнд баярлалаа, Ким Дугжа-ши.

...Үүнийг хар даа?

Тэр агшинд хүн бүрийн анхаарал над дээр төвлөрөв. Ихэнх хүний нүдэнд хорсол дүүрэн байлаа.

—Тэр новшоос болж...

Хүмүүсийг амархан турхирч болдог, Чон Инход ч «Өдөөн хатгалга» чадвар байв. Энэ бол ихэнх сайн бүлгийн удирдагчид эзэмшсэн байдаг чадвар. Гэхдээ ингэснээр дайсагнал дахиад над руу чиглэнэ...

Би Чон Инхогийн нурууг харлаа. Түвшин нь инээд хүрмээр доогуур байлаа. Ядаж Чүнмүро болон Сөүл өртөөний хүмүүсийнхтэй харьцуулахад.

Индрийн өмнө цугласан хүмүүс аль хэдийн наймаалцаж эхэлжээ.

—Би... би зоосоор авъя. Хэдийг хүсэж байна?

—200 зоос.

—Юу? Гэхдээ надад тийм олон зоос байхгүй.

—Тэгвэл зайл.

Нэг ширхэг хоолыг 200 зоосоор. Доккэби хүртэл ухаан алдах шахна.

Хоол зарж байсан Чольдү бүлгэмийн нэг гишүүн миний харцыг анзааран чичрэв. Түүний гуяыг боосон боолттой байсан бөгөөд өчигдөр миний зодуулсан залуусын нэг бололтой.

—Өчигдөр баярлалаа гэж хэлсэн бил үү?

Би гэнэт толгойгоо эргүүлээд ойрхон зогсож байсан Жон Хивоныг харав.

—Хэлсэн гэж санаж байна.

—Гэхдээ дахиад баярлалаа гэж хэлмээр байна.

Би ямар нэг юм хэлэх гэсэн ч Жон Хивоны нүд шархадсан Чольдүгийн гишүүн дээр тогтчихсон байлаа.

—Хөлөө гэмтээсэн тэр хүн өчигдөр намайг хүчиндэхийг завдсан юм.

—...Ойлголоо.

—Би өөрөө ална. Тиймээс түүнд гар хүрч болохгүй. Ойлгов уу?

Түүний алах санаархал сүртэй байлаа. Түүнийг ивээн тэтгэгч сонгосон юм уу, эсвэл шинж нь хожуу дэлгэрч байгаа юм уу?

[Онцгой чадвар «Дүрүүдийн жагсаалт» идэвхжив.]

Энэ чадварыг ашиглахдаа бага зэрэг санаа зовж байлаа. Хэрэв би авраагүй бол энэ эмэгтэй үхэх байсан. Тэгсэн ч Дүрүүдийн жагсаалтад бүртгэгдэх болов уу?

[Дүрийн мэдээлэл]

Нэр: Жон Хивон

Нас: 27 настай.

Од эрхсийн ивээн тэтгэгч: Байхгүй (Одоогоор гурван од эрхэс энэ хүнд сонирхол үзүүлж байна).

Хувийн онцлог: Бөхийсөн дүр (Ерөнхий зэрэг)

Онцгой чадварууд: Чөтгөр устгагч 1-р түвшин, Кэндо 1-р түвшин.

Тамга: Байхгүй

Нийт үзүүлэлтүүд: Тэсвэрийн түвшин 4, Хүчний түвшин 4, Авхаалж самбааны түвшин 7, Ид шидийн хүчний түвшин 4.

Ерөнхий үнэлгээ: Тэр асар их нөөцтэй ‘Бөхийсөн дүр’ байлаа. Шинж нь хараахан дэлгэрээгүй тул уг шинжийн мэдээлэл баталгаажаагүй байна.

Аз болоход, мэдээлэл нь гарч ирэв. Энэ нь Ю Санъа, И Гилён, Хан Мёно нарынхаас өөр байлаа. Тэр анхнаасаа хаягдаагүй байсан юм болов уу? Дашрамд хэлэхэд, их сонирхолтой онцгой шинж байлаа.

‘Бөхийсөн дүр.’

Нэрнээсээ харахад сүртэй биш мэт боловч энэ нь «Сүйрлийн арга зам»-д байдаг ховорхон «супер хувьслын» шинжүүдийн нэг байлаа. «Бөхийсөн дүр» нь ерөнхий зэрэглэлийн шинж боловч нөхцөл байдлаас шалтгаалан ховор эсвэл домогт зэрэглэлд хүрч чадна.

Амьд үлдэх арга зам дахь хамгийн хүчирхэг 100 хүний нэг болох Галзуу нядлагч ‘Бөхийсөн дүр’-ээс хувьссан.

Жон Хивон... Би түүнийг зүгээр л зам зуур таарсан хүн гэж бодож байсан ч хамтрагчаараа авах эсэхээ бодох хэрэгтэй болжээ.

«Чөтгөр устгах» чадварыг нь хөгжүүлэхэд нэлээд хугацаа орох боловч зөв хөгжүүлж чадвал энэ эмэгтэй хүчирхэг хөлсний алуурчин болж чадна.

—Дашрамд, Дугжа-ши их тайван байх юм.

Тайван... Тийм л харагдаж болох юм.

—Би зохиолд гардаг иймэрхүү нөхцөл байдалд дассан.

—Юу? Энэ чинь утга учиртай юм уу... Түр хүлээ. Та хаашаа явж байгаа юм?

Би хариулалгүй тавцангаас буув. Жон Хивон надтай хамт явахыг хүссэн тул би гараа сунган түүнийг зогсоолоо.

—Зүгээр ээ.

Жон Хивон тавцангаас хөнгөн үсрэн буув.

Би төмөр замын дагуу алхаж, Яксу өртөө рүү чиглэсэн хонгилыг ажиглав. Өтгөн харанхуйд дарагдсан тул дотор нь харагдахгүй байлаа, гэхдээ муухай үнэр ханхалж байв. Цус үнэртэж байлаа.

—Та дотогш орохгүй биз дээ?

гэж Жон Хивон асуув.

—Тэр замаар явсан хүн бүр үхсэн. Хулигаан байсан ч, өөр хэн ч байсан ялгаагүй. Дотогш орсон хүн бүр гарцаагүй үхнэ.

Түүний хэлсэн буруу байлаа. Бүгд үхээгүй. Ядаж нэг хүн аль хэдийн энэ замаар уруудан, дараагийн өртөө рүү шилжсэн байв.

Бид дахиад тавцан дээр гарлаа. Нэлээд удсан ч хоол арилжих гэсэн хүмүүсийн цуваа урт хэвээр байв.

Гол бүлгийг эсэргүүцсэн зарим хүн зодуулж, бусад нь хоолны төлөө санаанд багтамгүй өндөр үнэ төлж байлаа.

Удалгүй Жон Хивон гадуурхагдсан бүлгийн хэдэн залуу эмэгтэй брезентэн халхавчны ар тал руу сэмхэн орж байхыг хараад уур нь буцав.

—Аа, үнэхээр дургүй хүргэм юм. Чи харсан уу?

—Харсан.

Үүнийг Чон Инхо өөрөө хэлсэн. «Юу ч» байсан хоолоор сольж болно гэсэн. Гэвч саяхан орж ирсэн бүсгүйчүүд юу ч барьсангүй.

Жон Хивон суудлаасаа огло үсрэн босов.

—Би үүнийг зүгээр хараад сууж чадахгүй.

—Чи яах юм?

—Зогсоо. Ямар ч нөхцөлд тэгж болохгүй гэдгийг тэдэнд хэлэх ёстой!

—Тэгвэл тэр эмэгтэйчүүд өлсөж үхнэ.

—Чи зүгээр хараад суух гэж байгаа юм уу?

—Тийм ээ, энэ удаа зүгээр харж байсан нь дээр гэж бодож байна.

—Юу гэсэн үг вэ?

Би Жон Хивоны жигшсэн харцыг чимээгүйхэн тэвчив.

—Жон Хивон-ши, тэр эмэгтэйчүүдийг зогсоолоо гээд одоогийн асуудал шийдэгдэхгүй. Одоо зогсоосон ч шөнө орой дахиад үүнтэй төстэй зүйл болно.

—...Тэгвэл би дахиад зогсооно. Зогсооно, бас зогсооно.

—Тэгвэл тэдний хоолыг яах вэ? Дөнгөж сая брезентэн халхавчинд орж ирсэн хүмүүсийн дунд хүүхэдтэй эх байна. Тэр хүүхэд өлбөрч үхвэл Жон Хивон хүүхдийн үхэлд хариуцлага хүлээх үү?

Жон Хивоны харц салганаж, царайныхаа хувирлыг нуух гэсэн мэт толгойгоо гудайлгав.

—...Тэгвэл би яах юм бэ? Өөр сонголт нь...

Би Жон Хивон руу харцаа өргөв.

Ингэж байвал Жон Хивон санаанд оромгүй зүйл хийхгүй. Тэр «Бөхийсөн дүр» хэмээх хувийн онцлог, «Чөтгөр устгах» чадвартай. Тэр хэрхэн үйлдэхээс шалтгаалаад Жон Хивон хэнийг ч ялгалгүй хөнөөдөг алуурчин болж хувирч мэднэ.

—Жон Хивон, энэ асуудлын гол түлхүүр нь хоол. Тийм биз дээ?

—...Тийм.

—Тэгвэл асуудлын шалтгааныг арилгах хэрэгтэй.

—Аан...?

Би хариу хэлэхийн оронд бугуйн цагаа харлаа. Цаг нь болсон байв.

Кважижижик!

Тийм ээ, тэр гарч ирлээ. Агаар хагарч, танил дүр тодров. Эргэн тойрноос хашхираан сонсогдов. Тэр бол энэ бүх эмгэнэлт явдлыг эхлүүлсэн хүн төрөлхтний хар дарсан зүүд байлаа.

[Х-Хүмүүс ээ, бүгдээрээ ямар байна? Та нар хэсэг хугацаанд эрх чөлөөтэй байсан биз дээ?]

Доккэби.

—А-Ааааа!

Доккэби гарч ирэхэд хүмүүс сандрав. Энэ нөхөр гарч ирэх нь хэзээ ч сайн ёр байгаагүй. Эрч хүчээр дүүрэн байдаг Жон Хивон хүртэл түрхэн зуур цочив.

Гэхдээ тэр Бихён биш байлаа. Уг нь ойролцоох бүх сувгийг Бихён хариуцдаг байсан юм. Харин энэ доккэби өөр байв. Бихёны цэвэр цагаан үснээс ялгаатай нь энэ доккэбигийн үс хар өнгөтэй байлаа.

[Э-Энэ сувгийг анх хариуцаж байсан найз маань сахилгын шийтгэл хүлээж байгаа... Т-Тиймээс энэ даалгаврыг би хариуцаж байна.]

Доккэбигийн аймхай өнгө аяс ихэд содон санагдав.

[Т-Тэгвэл, бүгдээрээ. Т-Та нар их амар тайван харагдахгүй байна уу? Т-Тэр Бихён чинь даалгаврын хүндрэлийг ийм түвшинд тогтоохын тулд л их сүртэй дүр эсгэсэн юм...]

—Ю-Юу яриад байгаа юм бэ? Юу хүсэж байгаагаа хэл!

[Х-Хик. Битгий уурлаарай, бүгдээрээ. Я-Ямар ч байсан би та нар дээр ирсэн юм...]

—Бидэн дээр гэж үү?

—Т-Тэгвэл бидэнд хоол өг!

[Х-Хоол уу? Аан...хэрэв та нар хоол хүсэж байгаа бол...]

Тэр үгээ дуусгаад гараа хөдөлгөв.

[Даалгаврын торгууль нэмэгдлээ.]

[Одооноос эхлэн хоол хүнс нөөцлөхийг хязгаарлана.]

[Өнөөг хүртэл нөөцөлсөн бүх хоол хүнс алга боллоо.]

—Ө-Өө! Юу вэ?

Яаралтай үеийн нөөц хоолтой хүмүүс хашхиралдав. Гол бүлгийнх ч бай, гадуурхагдсан бүлгийнх ч бай, «хоол» гэж нэрлэгдэх бүх зүйл агаарт хөөрөв.

[Хэ, хэ хэ. Тэгвэл бүгдээрээ. Чадахгүй шүү. Д-Даалгаврыг хэрхэн эвдэхээ бодох хэрэгтэй.]

Шусс.

Лаазалсан хоол, жигнэмэг, илчлэгийн бар гэх мэт хүмүүсийн цуглуулсан яаралтай үеийн нөөц хоол доккэбигийн ганц дохилтоор устаж үгүй болов. Хоол алга болж байгааг харсан хүмүүсийн царай барайв.

[И-Идмээр байна уу? Ямар ч байсан, дэлхийн хог новшнууд...]

Түүний өнгө аяс гэнэт хувирав. Нэрийг нь санах шиг боллоо. Эх зохиолын ертөнцийн суурь санаанд ийм нэг доккэби гардаг. Өнгө аяс нь аймхай боловч ямар ч доккэбигаас илүү харгис.

Алсад Чон Инхо намайг гайхсан харцаар ажиглаж байв.

[Одоо ингээд бүгдээрээ хөгжилдөцгөөе. Хэ хэ...]

Үүний араас системийн мэдэгдлүүд гарч ирэв.

[Даалгаврын торгууль нэмэгдлээ.]

[«Амьд үлдэх зардал» гэсэн заалт нэмэгдлээ.]

[Одооноос эхлэн «амьд үлдэх зардал»-д зориулж шөнө бүр 100 зоос хасна. «Амьд үлдэх зардал»-ыг төлж чадахгүй бол үхнэ.]

[«Амьд үлдэх зардал»-ын торгууль хоёр дахь үндсэн даалгаврыг амжилттай дуусгатал үргэлжилнэ.]

Ар араасаа гарч ирэх мэдэгдлүүдийг уншаад би инээв. Тийм ээ, одоо л «Амьд үлдэх арга зам» шиг боллоо.

18-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг18-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах