Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг

19-р анги

19-р анги — Сүүдрийн манаач (1)

[Т-Тэгвэл бүгдээрээ үүнийг хариуцаарай! Ихихихит!]

Доккэби ингэж хэлээд алга болов.

Хоолны шийтгэл болон амьд үлдэх шийтгэл. Эхний шийтгэлийн талаар би аль хэдийн мэдэж байлаа. Харин сүүлийнх нь «Амьд үлдэх арга зам»-д байгаагүй. Магадгүй энэ өрнөл Бихёнтой байгуулсан гэрээнээс минь болсон байх.

Жон Хивон халаасандаа байсан жигнэмэг алга болсныг шалгаад зөөлөн дуугаар асуув.

—Дугжа гуай, ийм зүйл болохыг та мэдэж байсан юм биш биз—

—Таамаглаж байсан. Доккэби нар хүмүүсийг хамгийн түрүүнд яаж зовоох бол гэж бодож үзсэн.

—…Чи таамаглахдаа үнэхээр сайн юм аа, тийм үү?

Би И Хёнсон болон бусдыг дуудаж ирүүлэв. Нөхцөл байдал бүрдсэн тул одоо хөдлөх цаг боллоо.

—Хоолыг маань буцааж өг!

—Яаж, яаж ийм зүйл болчихов оо?

Гадуурхагдсан бүлгийнхэн уйлалдан байв. Чон Инхо болон давамгай бүлгийнхэн ч хоол гэнэт тасарсанд цөхөрчээ. Уруулаа хазсан Чон Инхотой харц тулгарав.

[Магадгүй… чи үүнийг мэдэж байсан юм болов уу? Үгүй, боломжгүй.]

Хэрэв би түүний бодлыг уншиж чаддаг байсан бол тэр яг ингэж бодож байх байлаа.

[Та «Чон Инхо» дүрийн бодлыг үнэн зөв уншлаа.]

[Таны «Чон Инхо» дүрийн талаарх ойлголт нэмэгдлээ.]

…Ийм юмаас болоод миний ойлголт нэмэгддэг гэж үү?

Би бусдын царайны хувирлыг ажиглан, юу бодож байгааг нь таахыг оролдов. Гэвч өмнөх мэдэгдлүүд гарч ирсэнгүй.

Тэр хооронд Чон Инхо эмх замбараагүй байдлыг цэгцлэхийн тулд хүмүүсийг хурдан цуглуулав.

—Бүгдээрээ цуглар. Би яаралтай мэдэгдэл хийнэ.

Мэдэгдлийн агуулга энгийн байв: Нөхцөл байдал улам дордсон тул гадуурхагдсан бүлгээс илүү олон «тандагч» хэрэгтэй болжээ. Яарах ёстой. Одоо газар доор хоол хүнс үлдээгүй.

—Тандагчаар оролцоогүй хүмүүст хоол тараахгүй.

Ингэж хатуу мэдэгдсэн ч иргэд эсэргүүцсэнгүй. Үгүй ээ, эсэргүүцэж чадахгүй байв. Энэ нөхцөлд ийм үр дүн гарах нь зайлшгүй байлаа. Хүмүүс үүнийг ойлгоод нэг нэгээрээ тандагч болохоор сайн дураараа гарч ирэв.

Хоол хүнс алга болсон ч Чон Инхогийн царайд найдвар хэвээр байв. Нөхцөл байдал улам дордохын хэрээр давамгай бүлэгт улам их хяналт шилжиж байлаа.

И Хёнсон үүнийг хараад түгшиж, ам нээлээ.

—Дугжа гуай, одоо яах вэ?

—Мэдээж хоол хүнс олж авах хэрэгтэй.

Энэ үгийг сонсоод багийн гишүүдийн царай чангарлаа. Хоол хүнс олж авна. Энэ нь ганцхан зүйлийг л хэлж байв.

—Тэгвэл бид тандагч болох уу? Дээр гарвал хоол байгаа хэвээр шүү дээ.

—Үгүй ээ, бид дээш гарахгүй. Тэнд очвол гарцаагүй үхнэ.

Би шалан дээрх хийн багийг харлаа. Энэ урагдаж элэгдсэн хийн баг хорт мананг тогтоож чадахгүй.

—Гэхдээ хоол хүнсийг газрын дээрээс олж авах хэрэгтэй биз дээ…

—И Хёнсон гуай. Дэлхий өөрчлөгдсөн. Тэгвэл хоол хүнс ч өөрчлөгдөх хэрэгтэй.

Би Яксу өртөө рүү чиглэсэн хонгилыг харлаа.

—Түр хүлээ. Дугжа гуай… битгий хэл…

—Тийм ээ.

Энэ дэлхийд хүн төрөлхтөн хамгийн дээд махчин байхаа больсон. Бид махчин биш байсан ч заавал олз болох албагүй.

—Бид мангас агнана.

          *

Хэсэг хугацааны дараа надтай хамт гадуурхагдсан бүлгийн хэд хэдэн хүн Яксу өртөө рүү чиглэсэн хонгилын өмнө зогсож байлаа.

—Аан. Та нар төмөр замын шугам руу орох гэж байгаа юм уу?

Бид тандагчдын бүлэгт нэгдэхээс татгалзахад Чон Инхо биднийг эсэргүүцнэ гэж бодсон. Гэвч тэр намайг бүлгээс гарсанд тайвширсан бололтой. Намайг өөрийн эрх мэдэлд аюул учруулах хүн гэж боддог байж магадгүй.

—Урт хугацаанд бодож үзвэл даалгаврыг шууд сөрөн ажиллах баг хэрэгтэй. Эсэн мэнд буцаж ирээрэй.

Тэр их сонин нөхөр байлаа. Яг л ахмад нь юм шиг ярьдаг. Гэхдээ түүний мөхөх цаг ойртож байв.

[Таны «Чон Инхо» дүрийн талаарх ойлголт нэмэгдлээ.]

[Таны «Чон Инхо» дүрийн талаарх ойлголт тодорхой түвшинд хүрлээ.]

Ойлголоо… одоо учрыг нь мэдлээ. «Дүрийн ойлголт» өсдөг хоёр гол тохиолдол байдаг байжээ.

Нэг нь тухайн дүрийн таалал эсвэл итгэлийг олж авах үед. Хоёр дахь нь тухайн дүрийн юу бодож байгааг үнэн зөв таах үед. Магадгүй одоо хоёр дахь тохиолдол нь болжээ.

[«Чон Инхо» дүр таныг сэжиглэж байна.]

Хуримтлагдсан «Ойлголт»-ын хэмжээнд үндэслэн тухайн хүний сэтгэл хөдлөлийн талаар бүдэг бадаг төсөөлөл олж авч болдог байв.

—Өө, манай бүлгийн нэг гишүүн хамт явж болох уу? Довтолгооны талаар мэдээлэл авмаар байна.

Үнэхээр ч Чон Инхо биднийг тийм амархан явуулахгүй байлаа. Би түүний ард зогсох эр рүү ширтэв. Бидэнтэй хамт явах хүн нь азгүй нэгэн байлаа.

—Би-Би тэдэнтэй хамт явах юм уу?

—Яах гэж энд ирсэн юм бэ, Хан ах аа? Өчигдөр шөнө Дугжа гуайтай эвлэрэхийг хүсээгүй юм уу?

—Т-Тэр чинь…

Бидэнтэй нэгдсэн Чон Инхогийн багийн гишүүн нь Хэлтсийн дарга Хан Мёно байв.

—Д-Дугжа гуай. Хэрэв та дургүйцэхгүй бол би явъя…

—Ойлголоо. Хамт явцгаая.

Намайг шууд зөвшөөрөхөд Хан Мёно гайхав. Тэр намайг татгалзана гэж бодсон бололтой. И Хёнсон санаа зовсон царайтай байсан ч надад нэг санаа байлаа.

Ямартай ч 3807-р вагоноос амьд үлдсэн таван хүний баг буюу би, И Хёнсон, И Гилён, Ю Санъа, Хан Мёно нарын баг дахин бүрдэв.

—Би ч бас хамт явж болох уу?

—…Бие чинь бүрэн эдгээгүй байхад ч зүгээр үү?

—Ингэхэд зүгээр.

Нэг хүнээр нэмэгдэв. Жон Хивоныг оруулаад баг нийт зургаан хүнтэй боллоо. Цөөхүүлээ гэхэд нэлээд олуулаа байв.

Гүррр…

Мэдээж, удахгүй болох хямралын өмнө энэ олон хүн гэдэг юу ч биш байлаа.

[Шинэ нэмэлт даалгавар ирлээ!]

+

[Хоёрдугаар даалгавар – Хоол хүнс олж авах]

Ангилал: Дэд

Хүндрэл: E

Биелүүлэх нөхцөл: Хоол хүнс болгож болох мангасуудыг өөрсдөө агнаж, чанаж болгох.

Хугацааны хязгаар: Байхгүй

Шагнал: 500 зоос

Бүтэлгүйтэл: ???

+

Хонгилд хөл тавимагц нэмэлт даалгавар гарч ирэв.

Хоол хүнс олж авах. Хоёрдугаар үндсэн даалгаварт орохоосоо өмнө бидний заавал туулах ёстой нэмэлт даалгавар байлаа.

[Хэд хэдэн од эрхэс таны үзүүлэлтийг тэсэн ядан хүлээж байна.]

Бид арван алхам ч хийж амжаагүй байхад хонгилын харанхуй тодорхой мэдрэгдэв. Би хонгилыг гар чийдэнгээр гэрэлтүүлсэн ч эргэн тойрны хэлбэр дүрс огт харагдсангүй.

Энэ нь гэрлийг хаасан хөшиг байгаагийн нотолгоо байлаа. Жинхэнэ зүйл энэ хөшигний цаана байх ёстой.

—Дугжа гуай, түр хүлээ. Эндээс цааш үнэхээр аюултай.

Миний хажууд алхаж явсан Жон Хивон хамгийн түрүүнд зогслоо.

—Бид үнэхээр энэ замаар явах юм уу? Яаж ч харсан амиа хорлосонтой адил байна. Бас Гилён байна шүү дээ.

—Би ч анхнаасаа санаа зовж байсан. Одоо ч оройтоогүй юм чинь Гилёныг үлдээгээд явбал ямар вэ? Боломжтой бол эмэгтэйчүүдийг ч…

—И Хёнсон гуай, би тантай адил сайн биш ч зодолдох аргаа мэднэ. Би кэндогоор хичээллэж байсан.

—Гэхдээ…

Шаардлагагүй маргаан уур амьсгалыг хурцатгах гэж байсан тул би яриаг нь таслав.

—И Хёнсон гуай. Би танд өмнө нь хэлсэн. Дэлхий өөрчлөгдсөн. Эмэгтэй хүн биеийн хүчээр сул гэж үзэх нь өрөөсгөл. Одоо хүн бүр үзүүлэлтүүдээ өсгөж хүчирхэгжиж чадна. Гэхдээ Жон Хивон гуай, таны хэлсэнд бас нэг асуудал байна.

—…Юу юм бэ?

—Эмэгтэй хүн сул биштэй адил хүүхэд ч бас сул биш. Гилён, үзүүл.

И Гилён урагш гарч ирэв. Тэр хэсэг эргэн тойрноо ажигласнаа хонгилын шалан дээр сууж, гараа сунгав. Жон Хивоны нүд томров.

—Бурхан минь, тэр чинь юу вэ?

—Х-Хараал ид! Жоомнууд!

Хан Мёно айсандаа чарлав.

Алсад гарч ирсэн жоом И Гилёны хурууны үзүүртэй бүдэгхэн боловч бодит шугамаар холбогджээ. Жоом сургагдсан нохой шиг И Гилёны үгэнд орж, харанхуй руу алга болов.

—Миний шинж бол «Шавж цуглуулагч».

«Шавж цуглуулагч». И Гилён «Олон төрөлт харилцаа» чадвараараа шавжтай шууд харилцдаг ховор чадварыг эзэмшдэг байв.

—Бидний өмнө юу ч алга. Цааш зуун алхам аюулгүй.

И Гилён тандах гайхалтай чадвараа харуулж, бусад хүмүүс балмагдсан царай гаргав. И Гилён тэдэн рүү зоримог харцаар харан хэлэв.

—Санаа тавьсанд баярлалаа. Гэхдээ би та нараар асруулж хамгаалуулахын тулд дагаж ирээгүй.

—Аан, тийм.

Жон Хивон таагүй царай гарган толгой дохив. И Гилён миний хажууд ирэхэд би үсийг нь илэв.

И Гилёны шинж «Амьд үлдэх арга зам»-ын эх хувилбарт гарч байгаагүй. Түүнийг анхнаас нь аварсан минь буруу сонголт биш байлаа. Бид тунгалаг саадыг нэвтлээд жинхэнэ харанхуйд орлоо.

[Та аюултай бүсэд орлоо.]

—Ю-Ю Санъа гуай. Алхаж байхдаа миний гараас барих аюултай шүү.

—…Чи надаас илүү айж байгаа юм биш үү?

—Ү-Үгүй!

Хөшигний цаадах агаар чийгэндээ наалдамтгай болжээ.

—Гэрлийг багасга.

Ю Санъа тэр даруй гар чийдэнг халхаллаа. Энэ загварт гэрлийн хүч тохируулах функц байгаагүй тул тэр гараараа гэрлийг зохицуулах хэрэгтэй болов.

—Ай. Доош бүү тусга.

Жон Хивон газрыг хараад дотор нь муухайрав. Тэнд урж тасдуулсан цогцсууд байлаа. Энд нэвтрэхийг оролдсон хүмүүсийн цогцсууд хөл дор нь өрөөстэй байв.

Ю Санъа нүдээ чанга аньж, Хан Мёно чичирч байлаа. Бүр зоригтой гэгддэг И Хёнсон хүртэл хөлөрч эхлэв.

И Гилён хачирхалтай тайван байж, царайд нь өчүүхэн ч айдас байсангүй. Би бага зэрэг санаа зовлоо. Энэ нөхөр үүнийг бүгдийг тоглоом гэж бодож байгаа юм биш биз?

—Хүн биш зүйл байна.

И Гилёны хэлсэнчлэн газарт зөвхөн хүний цогцос байсангүй. Бүрэн өссөн чонын дайтай хэмжээтэй зүйл байлаа. Сохор номин шиг амьтдын цогцос энд тэндгүй тархжээ.

9-р зэрэглэлийн газар доорх төрөл зүйл болох газрын харх. Дэлхий дээрх шавжийг санагдуулам нэр байсан ч нэр бол нэр л байлаа. Тэд газар доорх пиранха байв. Газрын хархнууд бөөнөөрөө газар нүхлэн олз руугаа дайрдаг, уйгагүй анчид байлаа.

Гэвч газрын хархнууд бөмбөгдөлтөд өртсөн мэт нурж унажээ. Жон Хивон санаа алдав.

— …Үүнийг чөтгөр нь хэн хийчихэв ээ?

Ийм байдалд оруулж чадах хүн ганцхан байсан нь ойлгомжтой. Ю Жүнхёк. Тэр энэ замаар ганцаараа дараагийн буудал руу явсан байв.

Гэхдээ би гайхахгүй байж чадсангүй. Уг нь Ю Жүнхёк гурав дахь удаагийнхаа эргэлтээр дараагийн буудал руу өнөө орой юм уу маргааш шилжих учиртай байсан.

Яагаад ингэж яарсан юм бол? Тэвчээр нь барагдсан уу? Шалтгаан нь юу байсан бол?

— Дугжа аа, үүнийг хоол болгож болох уу?

— Даалгаварт үүнийг өөрсдөө “агнах” ёстой гэсэн байсан, тэгэхээр болохгүй байх.

— …Гэхдээ нэг л эвгүй юм. Болгож үзэх үү? Гал дээр шарах уу?

Шараад болгож болох л байв. Гэхдээ тусгай гал хэрэгтэй байлаа.

— Хивон аа, чи кэндод сайн гэсэн биз дээ?

— Өө, сайн гэж хэлэхэд арай л… Гэхдээ чи одоо юу хийж байгаа юм бэ?

Би газрын хархны сэгийг нэвт хатгаад, хутгаар зүсэж эхлэв. Романаас уншихдаа үүнийг мэдээгүй байсан ч бодсоноос минь хавьгүй амаргүй байлаа.

Хатуу арьсыг нь арай гэж хуулсны дараа нурууны ясыг салгаж чадлаа. Анх удаа хийж байгаа болохоор олон зураас үлдээсэн ч ашиглаж болохоор байв.

— Яагаад тэрийг авч байгаа юм?

— Кэндод зэвсэг хэрэгтэй.

Чулуун гахайн өргөс хангалтгүй байсан ч газрын хархны нуруу бүхэл нэг яснаас бүрддэг тул даалгаврын эхэнд нэлээд дажгүй зэвсэг болж байлаа.

Хөл рүү үргэлжилсэн мөгөөрсийг тайрч, хэлбэр оруултал яс үнэхээр хутга шиг хэлбэртэй болов. Би үүнийг Жон Хивонд өгөв.

— Баярлалаа. Гэнэт хуучин чулуун зэвсгийн үед буцаад ирчихсэн юм шиг санагдлаа.

— Ашигтай болгохын тулд дахиад бага зэрэг ирлэ. Эргэн тойронд чулуу байгаа, тиймээс ирийг нь чадварлаг зүлгэ.

— Хэхэ, ойлголоо. Ахлагч аа.

Жон Хивон бага зэрэг догдолсон өнгөөр ирийг зүлгэж эхлэв. Би толгойгоо өргөөд хартал И Хёнсон энэ дүр зургийг бага зэрэг атаархсан харцаар ажиглаж байлаа.

— Чамд нэгийг хийж өгөх үү?

— Өө, надад хийж өгөх юм уу?

— Бүгдээрээ нааш ир. Яаж хийдгийг сурчихвал дээр. Хамтдаа хийцгээе.

Үнэндээ би ч үүнийг анх удаа хийж үзэж байлаа. Амьд үлдэх арга замд нарийн ширийн бүхнийг нь бичээгүй байсан бол би ч хийж чадахгүй байх байв.

Амьд үлдэх арга зам яагаад алдартай байгаагүй вэ? Шалтгаан нь энгийн. Зохиолч нь ертөнцийн суурь зохиомжийг хэт дэлгэрэнгүй бичсэн юм.

— …Дугжа аа, чи анхлан суралцагч мөртлөө гаргууд юм.

Бид сууж байгаад зэвсгүүдээ хамтдаа хийлээ. Энэ удаа сэлэм биш, жад байв. Тэдэнд Кэндо чадвар байгаагүй тул урт жад хийх нь илүү тогтвортой гэж шийдэв.

И Хёнсоны жад хамгийн том газрын хархны нурууны ясаар хийгдсэн бол Ю Санъа, Хан Мёно хоёрын зэвсгийг дундаж хэмжээтэй газрын хархны нурууны ясаар хийв. Харин И Гилёны зэвсгийг залуу газрын хархны толгойн ясаар хийлээ.

[Та өөрөө зэвсэг олж авч чадлаа.]

[Маш цөөн од эрхэс хүн төрөлхтний анхдагч мөн чанарыг сонирхож байна.]

[Од эрхэс танд 100 зоос ивээн тэтгэлээ.]

Эдгээр мэдэгдлийг хүн бүр хүлээн авлаа.

— Иймэрхүү зүйлээс ч зоос авдаг юм байна.

— Та нар үхээсэй гэж хүсэхгүй байна. Та нарт өөрсдийн зоос байгаа юу?

— Тийм ээ, байгаа.

— Боломжтой бол амьд үлдэх зардлаа төлөхөд хүрэлцэхүйц зоос үлдээгээд, үлдсэнийг нь хүч, тэсвэр, авхаалж самбаандаа хөрөнгө оруул. Тэгэхгүй бол амьд үлдэж чадахгүй.

— Аан, үүнийг санаж явъя.

Бэлтгэлээ дуусгаад бид дахин урагшиллаа. И Гилёны дурдсан зуун алхам одоо яг өмнө маань байв.

[Нэмэлт даалгавар – Хүнс олж авах эхэллээ!]

Газрын хархнууд газраас мөлхөн гарч ирэв. Би тоог нь яаран тооллоо. Нэг, хоёр, гурав… яг арван гурав байлаа. Бодсоноос олон байв.

Гррр…

Газрын хархнууд эгнэн зогсож, биднийг сүрдүүлж эхлэв. Бид тэр шугамыг давсан мөчид тулаан эхлэх байлаа.

— Ямар ч төлөвлөгөө алга. Бид анхлан суралцагчид. Харгис сонсогдож магадгүй ч үнэнийг хэлэхэд та нарыг амьд үлдэнэ гэж найдахгүй байна.

— Т-тэр…

— Гэсэн ч бүгдээрээ амьд үлдээрэй. Гуйя.

Хан Мёно л багийнхны дундаас ганцаараа сэтгэлээр унасан байв. Бусад нь бүгд сандарсан ч шийдэмгий харагдаж байлаа. Ялангуяа Жон Хивоны харц үнэхээр гайхалтай байв.

— За, оролдоод үзье. Бүгдээрээ амьд үлдээрэй!

Ю Жүнхёк намайг шалгасантай адил би ч бас тэдэнд найдвар тавьж байлаа. Хэчнээн сайн багш байсан ч шийдэмгий бус хүн энэ дэлхийд амьд үлдэж чадахгүй.

Эцсийн эцэст хүн өөрийгөө өөрөө л аварна. Энэ боломжийг ашиглан бүгд үүнийг тодорхой ойлгох ёстой.

— Тэгвэл явцгаая.

Би бас эдгээр хүмүүсээс хэнийг нь өөртэйгөө авч явахаа мэдэж байлаа.

Бид дахиад нэг алхам хийхэд газрын хархнууд хөдөллөө. Тулаан эхэлсэн.

19-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг19-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах