Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг

45-р анги

45-р анги — Ирээдүйн дайн (4)

—Туг баригч руу зүтгээд оч!

Гүйж ирсэн зүгийг нь харахад Мёндунгийн бүлгэмийн төлөөлөгч бололтой байв. Тэд Дондэмүнтэй гар нийлсэн байжээ.

[Мёндунгийн төлөөлөгч “Ким Хёнтэ” “улаан туг”-ийн нэмэлт нөлөөг ашиглалаа!]

Тэр аль хэдийн тугны өнгийг өөрчилчихсөн нэгэн байлаа. Тэр ч бүү хэл, өнгө нь “улаан” байв.

Үнэндээ “Тугны төлөөх тэмцэл”-ийн гол түлхүүр нь тугны өнгө байлаа. Өнгө нь цагаанаас улаан, хар хөх, бор, нил ягаан, хар болж өөрчлөгдөнө. Тугны өнгө өөрчлөгдөх тусам улам сайн нөлөө үзүүлдэг байв.

[Мёндунгийн бүлгэм улаан тугийн хүч нэмэгдүүлэх нөлөөг авлаа!]

[Довтолгоо болон хамгаалалт тус бүр 5%-иар нэмэгдлээ!]

Хэрэв туг аль хэдийн улаан болсон байсан бол тэр нэг буюу түүнээс олон өртөөг эзэлсэн, эсвэл өөр өртөөний туг баригчийг алсан гэсэн үг.

Нүдийг нь харахад байлдах чадвар нь чамгүй сайн бололтой. Гэхдээ…

Чүнмүро руу онилсон нь дэмий байж дээ.

[Дүр “Гон Пильдү” “Зэвсэгт бүс 6-р түвшин”-ийг идэвхжүүллээ!]

[Дүр “Гон Пильдү” “Хувийн эзэмшил 6-р түвшин”-ийг идэвхжүүллээ!]

Гон Пильдү цаг алдалгүй хөдөллөө.

—Өчүүхэн гөлөгнүүд…!

Захирах эрхийг ашиглах шаардлагагүй болсондоо баяртай байлаа. Ийм байхад Чүнмүрогийн хамгаалалтыг Гон Пильдүд даатгаад явж болох нь.

Тугны иш рүү гүйж явсан Мёндунгийн бүлгэм рүү найман жижиг бууны цамхаг нэгэн зэрэг гал нээлээ.

—Ю-Юу вэ?

—Оваааааак!

Дүдүдүдүдү!

Махны тасархайнууд агаарт цацагдав. Гон Пильдү чинь ёстой л луйвар шиг байлаа.

—Күүүак! Бөөгнөр!

Мёндунгийн бүлгэм нягт хамгаалалтын байрлалд бөөгнөрсөн ч 6-р түвшний Зэвсэгт бүсийн суман бороог тэсэж чадсангүй. Түүнийг Яаралтай хамгаалалт даалгаврыг ганцааранг нь гүйцээлгэхээр орхисон нь зөв байсныг батлахуйц, сэтгэл ханамтай дүр зураг байлаа.

Кван! Кваан! Квааан!

Хэчнээн буудсан юм бэ? Сайжруулсан ид шидийн сумнууд Мёндунгийн бүлгэмийнхнийг цоолж орхиод нураав. Гон Пильдү дайсан байхад аймшигтай ч холбоотон байхад хүчтэй байлаа.

—Э-Энэ тухай мэдээлэл байгаагүй!

—Ухраад зугт!

Гэвч тэдэнд зугтах газар байсангүй.

—Хаашаа явж байна?

[Нугаршгүй итгэлийн тусгай сонголт идэвхжив.]

[Эфирийн шинж чанар “гал” болж хувирлаа.]

Шваааак!

Дөлөөр бүтсэн Эфирийн илд зугтах замыг нь хаасан галан хана үүсгэв. Сандарсан хүмүүс тээнэгэлзсэн тэр мөчид Гон Пильдү тэдэн рүү буудлаа.

Дүдүдүдүдү!

—Н-Нэвт цөмөл! Хурдан… хах!

Мёндунгийн төлөөлөгчийн толгойд ид шидийн сум тусаж, туг гараас нь мултарлаа.

Тугийг олж харсан Гон Пильдүгийн нүд гялалзлаа. Яана даа, энэ банди.

—Дахиад нуруун дээр чинь гишгэх үү?

Гүйж явсан Гон Пильдү хөшиж орхив.

—Хараал ид…

Би төмөр замын рельсэн дээр унасан Мёндунгийн тугийг шууд шүүрэн авлаа. Цөхөрсөн Мёндунгийн бүлгэмийн гишүүдийн нүдний гал унтарчээ.

[Та “Мёндунгийн бүлгэм”-ийн тугийг ялж авлаа.]

[Таны цагаан туг улаан тугны хуримтлагдсан амжилтуудыг өөртөө шингээлээ.]

[Таны цагаан туг улаан туг болж хувьслаа.]

Биеийн дотор минь илүү хүчтэй хүч хуйларч байгааг мэдэрлээ.

[Та Хааны замд нэг алхам ойртлоо.]

Улаан тугнаас хойших өнгийн тугнууд нь зөвхөн төлөөлөгчийн чадварыг бус, эргэн тойрны бүлгийн гишүүдийн чадварыг ч сайжруулдаг байв.

Нийт үзүүлэлтүүд эсвэл S зэрэглэлтэй болон түүнээс дээш эд зүйлсийг эс тооцвол, туг бол үндсэн байлдааны хүчийг нэмэгдүүлэх цөөн хэдэн арга замын нэг байлаа. Тиймээс бүлгүүд “зорилтот” өртөөнөөс бусад өртөөнүүдийг онилдог байв.

Хааны бусад нэр дэвшигчид тугныхаа өнгийг өөрчлөхийн тулд аль хэдийн жинхэнэ дайн эхлүүлсэн байх ёстой.

Тэд хүчирхэг болох тусам энэ ертөнцийг төдий чинээ их таашааж чадна.

[Мёндунгийн бүлгэмийн үлдсэн гишүүд таны шийдвэрийг хүлээж байна.]

Би ойр хавьд байсан шархадсан Мёндунгийн гишүүдийн нэгийг барьж аваад асуулаа.

—Яагаад Чүнмүрог онилсон юм бэ?

Кан Ильхүний үгийг анх сонсоход би нэг зүйлийг ойлгосон юм. Чүнмүро дөнгөж нээгдсэн нь үнэн ч, тэд яг хүлээж байсан мэт ингэж яаран дайран орох нь учиргүй байлаа. Бүлгийнхний ажиглалт, намайг төлөөлөгч гэдгийг мэдмэгцээ гаргасан хачин харц…

Энэ нөхөд Чүнмүрогийн талаар анхнаас нь мэдэж байсан. Би илдээ тэр эрийн хүзүүнд тулгаад асуулаа.

—Чүнмүрогийн мэдээллийг хэн өгсөн юм?

Хамгийн магадлалтай хүмүүс нь Зөнчид байв. Театрын гянданд уулзсан хүмүүс бусдын мэдэхгүй “нууц мэдээлэл”-ийн талаар ярьж байсан.

Би “Амьд үлдэх арга зам”-ыг сөхөж үзэхдээ “Зөнчид” гэдэг бүлгийн нэрийг хэзээ ч харж байгаагүй. Тэгвэл тэд хэн байсан юм бол?

Хоёр таамаг байсан.

Нэгдүгээрт, үл мэдэгдэх хувьсагчийн нөлөөгөөр Анна Крофтоос гадна шинэ Зөнч гарч ирсэн.

Хоёрдугаарт… надаас өөр нэг “уншигч” байсан.

Үнэнийг хэлэхэд, хоёр дахь таамаг нь илүү магадлалтай гэж бодож байлаа. “Зөнч” шинжийг олж авах тийм ч амаргүй. Түүнчлэн “Зөнчид” гэдэг нэр олон тооны хэлбэртэй байлаа…

За яах вэ, одооноос шалгаж болно.

Би Гон Пильдүү рүү хараад хэллээ. —Дашрамд… яагаад арай зөөлөн хандаагүй юм бэ?

—Яагаад ингэж дураараа давхиж яваа хүмүүст өршөөл үзүүлэх ёстой гэж?

Гон Пильдү дургүйцсэн янзтай харав.

Харамсалтай нь Мёндунгийн бүлгэмийнхэн хэт олон суманд өртсөн тул хариулж чадсангүй. Тэднээс асуулт асуух төдийд л цусаар хахаж, үхэцгээв.

Эцэст нь би ганцхан хүнээс асууж чадлаа. И Хёнсоны хамгаалалтад зогсож байсан Кан Ильхүн рүү би доош харав. Хүлээсний утсаар хүлүүлсэн тэрээр сандарсан янзтай нүдээ эргэлдүүлж байлаа.

Ю Санъа асуув. —Бүх зүйл анхнаасаа төлөвлөгдсөн байсан уу?

—Магадлал өндөр гэж бодсон. Өртөө нээгдмэгц хоёр бүлэг нэгдэж дайрах болно. Энэ нь урьдчилан хийсэн тохиролцоо байсан.

—Ингэж гэмгүй царай гаргачхаад…

Ю Санъагийн царай барайв.

—Уучлал гуйж байгаа юм уу? Эндээс хойш холбоо гэж байхгүй.

—…Жаахан.

—Хүмүүст хэт их бүү итгэ. Цаашдаа бүх зүйл чиний бодсон шиг амархан байхгүй.

—Мэднэ ээ. Гэсэн ч… боломжтой бол итгэмээр байсан. Би хэн нэгэнд итгэсэн учраас энд ирж чадсан.

Ю Санъа над руу харав.

—Хөөе, та хоёр хэзээ хүртэл ярих юм бэ? Мэдээллийг нь хурдан сугалж ав.

Жон Хивон бидний яриаг таслав. Үнэхээр ч одоо амьдралын зөвлөгөө өгөх цаг биш байлаа. Би Кан Ильхүний амыг таглаж байсан утсыг тайллаа.

Кан Ильхүн тайван байхыг хичээж байв.

—…Одоо надтай юу хийх вэ?

—Надад хэр их мэдээлэл өгч чадахаас шалтгаална.

—Ашигтай эсэхээр нь шалгуур тавьж байгаа юм уу?

Энэ нөхөр ийм байдалд ч ам сөрж байна, бодсоноос минь өөр ажээ. Тэгвэл хатуу арга хэрэглэхээс…

Жон Хивон хэлэв. —Ямар ч байсан од эрхэс түүнийг “хорон” гэж харж байгаа. Эрүүдэн шүүж үзэх үү?

—Яах гэж эрүүдэн шүүх вэ? Ярихгүй бол шууд алчих.

—Ха?

Би эргэлзэлгүй илдээ сугалав. Кан Ильхүн над руу дээш харж, чичирлээ.

—Одооноос гурав хүртэл тоолно. Тэр хугацаанд амаа нээхгүй бол үхнэ. Буцаах аргагүй.

Би Цагаан ариун одны энергийг зориуд идэвхжүүлээд илдээ газарт зоов.

—Нэг.

Күдүдүдүк!

Цагаан ариун одны энергийн хүчээр газар сийчигдэж, ир түүн рүү хөдөлж эхлэв. Шалны үйрмэг нүүр рүү нь цацагдлаа.

—Хоёр.

Илд хамарт нь ойртох тусам ирний халуун нүүрийг нь бүлээцүүлэв. Удалгүй Эфирийн илд нүдний алимыг нь огтлох байлаа.

—Гурав…

—Дунмё өртөө!

Би инээмсэглэв. Эрүүдэн шүүх гэж үү? Тэгэх шаардлага байсангүй.

Кан Ильхүн амьсгаадан тайлбарлав. —…Дунмё өртөөний хүмүүс бидэнд Чүнмүрогийн мэдээллийг өгсөн.

Дунмё… Тэнд хэн байсан юм бол?

—Хэн байсан юм?

—Өөрийгөө Зөнч гэж нэрлэсэн…

Гэхдээ энэ залуугийн байдал хачин байлаа. Нүд нь эргэлдэж, хэл нь үхсэн хүн шиг унжсан байв. Надад муу ёр мэдрэгдэв.

Лав “Ятгалга” биш байлтай.

—Ю Санъа, хурдан Хүлээсний утсаар амыг нь тагла!

Аз болоход Ю Санъагийн Хүлээсний утас энэ залуугийн амыг таглаж амжив. Ятгалгыг ашиглан мэдээлэл задрахаас сэргийлдэг… Тэд миний бодсоноос ч илүү нягт нямбай байлаа.

Нөгөө талаар, энэ асуудлыг шийдэхэд надад арай хялбар байв. Ятгалга бол зөвхөн нүүр тулж байж ашигладаг чадвар.

Би Кан Ильхүн рүү доош харж хэлэв.

—Чи азтай залуу юм.

Хэрэв тэр энд байсан бол Зөнчдийн нэгийг лав таньж чадна.

          *

Би жинхэнэ хайлтаа эхлэхээсээ өмнө театрын дээвэр лүү гарлаа.

—Тэр одоо ч сэрээгүй юу?

Намайг ирэхийг мэдээгүй бололтой, И Жихе чичирхийлэв. Ю Жүнхёк ухаангүй хэвээр, түүний өвдөг дээр толгойгоо тавин хэвтэж байлаа.

Новш гэж, гол дүр атлаа ямар ч зовлон туулсангүй. Харин уншигч нь би байж, ядарч туйлдсан нь бас би байлаа.

—Доор ямар байна?

—Санаа зоволтгүй, амар.

—Мастер… тэр зүгээр байх уу?

—Зүгээр болно. Гэхдээ сэтгэлд нь бага зэрэг шарх үлдэж магадгүй.

—…Сэтгэлийн шарх уу?

—Түүний сэтгэл санаа хүүхдийнхээс ч хэврэг. Сайхан унтсаны дараа арай дээрдэнэ.

—Чи их зүйл мэддэг юм шиг байна.

—Би энэ ертөнцөд түүнийг хамгийн сайн мэднэ.

Би хуурай өнгөөр хэлээд хэдэн хуудас цаас гаргаж, үзгээр бичив. Тэмдэглэлээр дүүргээд И Жихед өглөө.

—Уншихгүйгээр Ю Жүнхёк сэрэхээр нь өг. Ойлгов уу?

—…Ойлголоо.

Тэгж хэлсэн ч И Жихе үүнийг лав уншина. Гэхдээ цаасан дээр зөвхөн Ю Жүнхёк л мэдэх зүйлс бичээстэй байсан тул тэр ойлгож чадахгүй.

Дашрамд хэлэхэд, цаасан дээрх мэдээлэл од эрхсийн нүдэнд ч бас ■■■ шиг харагдсан болов уу?

[“Алтан бүслүүрт хоригдол” од эрхэс ■-г үзэн яддаг.]

Тийм ээ. Би эргэх гэж байтал И Жихе ам нээлээ.

—Дашрамд, чамаас нэг юм асууж болох уу?

—Юу?

—Түрүүн мастерын хажууд байхдаа. Мастер та хоёр...

И Жихе юу хэлэхийг нь би яагаад ч юм мэдэж байгаа мэт санагдав. Новш гэж, И Жихе ч бас Жон Хивон шиг сонсчихсон хэрэг үү?

Би тэнэг байжээ. Од эрхсийг л бодсоор, сонсож байгаа хүмүүсийг огт тооцоолоогүй. Ю Жүнхёк миний тэнэгийг хараад инээх байсан нь гарцаагүй.

Ямар шалтаг олдог юм билээ?

—Аан, тэр... та хоёрын тухай.

—Юу? Би мэдээгүй дүр эсгэхээр шийдэв.

И Жихегийн царай улам нухацтай болов.

—Ах аа, таны хэлсэн үгийг л хэлж байна.

—Тэгээд яах вэ?

—Сэрээч, тэнэг ээ! Тийм сэтгэл хөдлөлдөө бүү авт!

И Жихе миний дуу хоолойг дуурайн хашхирлаа. Миний үг өөр хүний амнаас гарахыг гэнэт сонсоод би ичмээр санагдав.

—Анхныхаа... тэр шийдэмгий байдлаа! Аль хэдийн мартчихсан юм уу?

“…?”

Ямар нэг зүйл хачин биш гэж үү? Энэ хүүхэд бараг шүүлтүүрийн түвшинд сонсчихсон юм биш үү?

—Би чиний төлөө энд ирсэн! Чи яагаад ганцаараа байгаа юм? Бид хамт байгаа шүү дээ!

—Үгүй ээ, түр хүлээ.

—Би дандаа чиний хажууд байсан! Найдвараа бүү алдаарай! Тэр хүүхдийн тухай бод!

—Тэр чинь миний хэлэх гэсэн зүйл биш...

—Чи ганцаараа юм бол би энд яах гэж ирсэн юм бэ...!

Би И Жихе рүү хэсэг ширтэв.

...Үгүй ээ, тэр яаж үүнийг ингэж сонсчихов оо?

—Т-Тиймэрхүү зүйл үү? Ах аа, мастер та хоёр...

Би санаа алдав. —Дуртайгаараа бод.

—...Тийм байна. Санаа зоволтгүй, би түүнд энэ хайрын захиаг өгчихье!

Би мөрөө хавчаад эргэв. Ард минь И Жихегийн дэмий балай яриа үргэлжилсээр байлаа.

—Хүлээ! Чи яаж хүүхэд төрүүлчихсэн юм бэ?

—Ю Жүнхёкоос асуу.

Тийм ээ, Ю Жүнхёк, бүхнийг чамд даатгалаа. Дараагийн агшинд шууд бус мессежүүд толгойд минь тэсрэн орж ирэв.

[Шүүлтүүрийн үнэн зарим од эрхэст ихээхэн нөлөөлөв.]

[“Алтан бүслүүрт хоригдол” од эрхэс таны таашаалыг хүндэлж байна.]

[“Чөтгөр мэт галын шүүгч” од эрхэс таны нөхөрлөлийг таашааж байна.]

[“Нууц хуйвалдагч” од эрхэс үүнийг инээдтэй гэж бодож байна.]

[600 зоос ивээн тэтгэгдлээ.]

...Новш гэж, өөр хэдэн тэнэг ч байж. Ямартай ч, Ю Жүнхёкт хэлэх ёстойгоо хэлчихсэн.

Би театраар яаран явлаа. Ю Жүнхёк унтаж буй ханхүү хэвээр байх зуур би аль болох их ашиг хүртэх хэрэгтэй байв.

45-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг45-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах