Солиорлын гэгээнтэн

4-р анги

4-р анги — Гү Юэ Фан Юань!

Сонсох

Нар мандаж, хурц туяа нь уулсыг гэрэлтүүлэв.

Уулын манан тийм ч өтгөн биш байсан тул нарны туяа саадгүй нэвт тусаж байлаа.

Овгийн асрын өмнө арван таван настай зуу гаруй залуус цугларчээ.

Овгийн асар тосгоны яг төвд байрлах бөгөөд таван давхар өндөр, дээврийн үзүүрүүд нь дээш сөхөгдсөн сүрлэг барилга байв. Харуул хамгаалалт ч маш чанга.

Асрын урд талд өргөн талбай бий. Харин дотор нь Гү Юэ овгийн өвөг дээдсийн нэрийн самбаруудыг залсан тахилгын танхим байрлана.

Үе үеийн овгийн тэргүүнүүд бүгд энэ асарт амьдарч иржээ.

Томоохон ёслол, чухал үйл явдал тохиох бүрд овгийн ахмадууд ч энд цуглаж, асуудлаа хэлэлцдэг байв.

Энэ газар бол бүх тосгоны эрх мэдлийн төв байлаа.

— Сайн байна. Та нар бүгд цагтаа иржээ. Өнөөдөр Сэрэх ёслол болно. Энэ бол та нарын амьдралыг өөрчлөх хамгийн чухал мөчүүдийн нэг. Илүү зүйл нуршихгүй. Намайг дага.

Өнөөдрийн ёслолыг Академийн ахмад удирдаж байлаа.

Үс сахал нь цав цагаан болсон ч цовоо сэргэлэн хэвээр өвгөн залуусыг дагуулан асар руу оров.

Гэвч тэд дээш гарсангүй.

Том танхимын үүдээр өнгөрсний дараа чулуун шатаар доош бууж, газрын гүн дэх агуй руу орлоо.

Залуусын дундаас гайхаж биширсэн дуу энд тэндгүй гарна.

Газрын доорх агуй үнэхээр үзэсгэлэнтэй байлаа.

Таазнаас унжсан чулуун унжлагууд солонгын өнгөөр гялалзаж, гэрэл нь залуусын нүүрэн дээр тусахад өнгө өнгийн туяа үзэсгэлэнтэйгээр солонгорно.

Фан Юань олны дунд чимээгүйхэн алхаж, эргэн тойронд болж буй бүхнийг ажиглаж байв.

Тэр дотроо бодлоо.

«Хэдэн зуун жилийн өмнө Гү Юэ овог Төв нутгаас Өмнөд Хил рүү нүүдэллэн ирж, Чин Мао ууланд суурьшсан. Тэр үед энэ газрын доорх агуйгаас сүнслэг булаг олсон юм.»

«Энэ сүнслэг булаг асар их хэмжээний анхдагч чулуу бий болгодог. Гү Юэ тосгоны оршин тогтнох үндэс нь бараг энэ гэж хэлж болно.»

Тэд хэдэн зуун алхам явлаа.

Цаашлах тусам улам харанхуй болж, алсаас ус урсах бүдэг чимээ сонсогдоно.

Нэг булан тойрон гарахад гуч орчим тохой өргөн газрын доорх гол өмнө нь гарч ирэв.

Энэ үед чулуун унжлагуудын өнгөлөг гэрэл аль хэдийн алга болжээ.

Гэвч харанхуйн дунд голын ус өөрөө бүдэгхэн хөх туяа цацруулна.

Шөнийн тэнгэр дэх оддын мөрөн шиг.

Гол агуйн харанхуй гүнээс урсан ирнэ. Болор мэт тунгалаг усан дотор загас, усны ургамал, бүр голын ёроолын элс хүртэл тод харагдана.

Голын нөгөө эрэгт цэцгийн далай дэлгэрчээ.

Тэр бол Гү Юэ овгийн тусгайлан тариалдаг Сарны цахирмаанууд байв.

Цэнхэр, ягаан өнгийн үзэсгэлэнт дэлбээнүүд нь хавирган сар шиг хэлбэртэй. Иш нь хаш чулуу мэт тунгалаг бөгөөд цэцгийн голоос сувд гэрэлд тусахтай адил зөөлөн туяа цацарна.

Харанхуй дэвсгэр дээрээс харахад тэрхүү цэцгийн далай хөх ногоон өнгийн аварга хивс шиг, дээр нь тоо томшгүй сувд цацсан мэт харагдана.

Сарны цахирмаа олон төрлийн Гүгийн хоол болдог.

«Энэ цэцгийн далайг овгийн бясалгалын хамгийн чухал нөөцүүдийн нэг гэж хэлж болно.»

Фан Юань дотроо мэдэмхийрэн бодов.

— Хөөх, ямар гоё юм бэ!

— Үнэхээр үзэсгэлэнтэй юм аа!

Анх удаа ийм зүйл харсан залуусын нүд гэрэлтэж, харцанд нь догдлол, түгшүүр зэрэгцэн тодорно.

— За, одоо миний дуудсан хүн голыг гаталж, нөгөө эрэг дээрх цэцгийн дундуур урагш алхана. Чадах чинээгээрээ хол яв. Мэдээж, хол явах тусам сайн. Ойлгосон уу?

— Ойлголоо! — хэмээн залуус зэрэг хариулав.

Үнэндээ энд ирэхээсээ өмнө гэр бүлийнхэн, ахмадуудаасаа энэ талаар бүгд сонссон байлаа.

Цэцгийн дундуур хэдий чинээ хол алхаж чадна, төдий чинээ төрөлхийн чадамж өндөр гэсэн үг. Ирээдүй нь ч төдий чинээ гэрэлтэй болно.

— Гү Юэ Чэнь Бо!

Академийн ахмад нэрсийн жагсаалтаас эхний хүнийг дуудлаа.

Гол өргөн ч гүн биш бөгөөд арван таван настай хүүхдийн өвдөг хүрэх төдий.

Чэнь Бо царайгаа төв болгон, голыг гаталж цэцгийн далайд хөл тавив.

Тэр даруй өмнө нь үл үзэгдэх хана босчихсон мэт дарамт мэдэрлээ. Харагдахгүй хэрнээ урагш алхах замыг нь хааж байв.

Яг тэр мөчид хөл доорх цэцгүүдээс бүдэгхэн цагаан гэрэл аслаа.

Тэр гэрлүүд Чэнь Богийн эргэн тойронд бөөгнөрөөд биед нь шингэв.

Агшин зуур түүнд ирж байсан дарамт суларч, өмнө нь байсан үл үзэгдэх хана зөөлөрсөн мэт болов.

Чэнь Бо шүдээ зуун, бүх хүчээ шавхан урагш алхлаа.

Гэвч гурван алхам хийсний дараа өмнөх хана нь ахин хатуурч, анхных шигээ хөдөлшгүй болов.

Тэр цааш нэг ч алхаж чадсангүй.

Үүнийг харсан Академийн ахмад санаа алдав.

Тэгээд үр дүнг тэмдэглэх зуураа:

— Гү Юэ Чэнь Бо. Гурван алхам. Гү бясалгагч болох төрөлхийн чадамжгүй. Дараагийнх — Гү Юэ Зао Се!

Чэнь Бо үхсэн хүн шиг цонхийж, шүдээ зуун голыг буцаад гатлав.

Төрөлхийн чадамжгүй хүн жирийн хүний амьдралаар амьдрах л хувьтай. Овгийн дотор ч хамгийн доод байр сууринд үлдэнэ.

Түүний бие үл ялиг чичирч байлаа.

Бодит байдал бүх найдвар мөрөөдлийг нь нэг мөсөн бут цохисон мэт асар хүнд цохилт болжээ.

Зарим хүн түүн рүү өрөвдсөн харцаар харав. Гэвч ихэнх хүний анхаарал аль хэдийн гол гаталж буй хоёр дахь залуу дээр төвлөрсөн байлаа.

Харамсалтай нь тэр залуу ердөө дөрвөн алхам явж чадсан тул мөн л төрөлхийн чадамжгүй нь тогтоогдов.

Хүн болгон Гү бясалгагч болох авьяастай төрдөггүй.

Ерөнхийдөө арван хүний тав нь төрөлхийн чадамжтай байвал муугүй үзүүлэлт гэж тооцогдоно.

Харин Гү Юэ овогт энэ хувь арай өндөр, арван хүнээс зургаа орчим нь чадамжтай байдаг.

Учир нь Гү Юэ овгийн өвөг дээдэс буюу нэгдүгээр үеийн овгийн тэргүүн нь домогт алдаршсан асар хүчирхэг хүн байжээ.

Түүний бясалгалын нөлөөгөөр удмын цусанд нь хүчирхэг чанар шингэсэн тул Гү Юэ овгийн хүмүүс ерөнхийдөө бусдаас арай өндөр төрөлхийн чадамжтай төрдөг.

Хоёр хүн дараалан бүтэлгүйтэхэд харанхуйд ажиглан суусан ахмадуудын царай барайж эхлэв.

Овгийн тэргүүн хүртэл хөмсгөө үл ялиг зангидлаа.

Яг тэр үед Академийн ахмад гурав дахь нэрийг дуудлаа.

— Гү Юэ Мо Бэй!

— Энд байна!

Маалинган хувцастай, адуу шиг уртавтар нүүртэй нэгэн залуу чангаар хариулан урагш алхав.

Тэр үеийнхнээсээ өндөр, бие чангатай бөгөөд төрхөөс нь зоригтой, эрэмгий байдал мэдрэгдэнэ.

Мо Бэй хэдхэн алхмаар голыг гаталж, эсрэг эрэгт хүрэв.

Арван алхам.

Хорин алхам.

Гучин алхам.

Түүнийг алхах бүрд жижигхэн гэрлүүд нэг нэгээрээ биед нь шингэсээр байлаа.

Тэр гучин зургаан алхам хүрээд л сая зогсов.

Голын эрэг дээрх залуус нүдээ том болгон алмайрчээ.

Академийн ахмад баяртайгаар:

— Сайн байна! Гү Юэ Мо Бэй, B зэрэглэлийн төрөлхийн чадамж! Наашаа ир. Анхдагч тэнгисийг чинь үзье! — гэв.

Гү Юэ Мо Бэй Академийн ахмадын дэргэд очлоо.

Өвгөн гараа сунган мөрөн дээр нь тавиад нүдээ анин, анхаарлаа төвлөрүүлэн шалгав.

Хэсэг хугацааны дараа гараа авч, толгой дохин цаасан дээр тэмдэглэл хийлээ.

Гү Юэ Мо Бэй — анхдагч тэнгис жаран зургаан хувь. Бүх хүчээр өсгөн хөгжүүлэх боломжтой.

Төрөлхийн чадамжийг дээрээс доош A, B, C, D гэсэн дөрвөн зэрэглэлд хуваана.

D зэрэглэлийн чадамжтай залууг гурван жил сайн хөгжүүлбэл туршлагатай нэгдүгээр зэргийн Гү бясалгагч болж, нэгэн гэр бүлийн суурь хүч болж чадна.

C зэрэглэлийн чадамжтай залуу хоёр жил орчим бясалгасны дараа ихэвчлэн туршлагатай хоёрдугаар зэргийн Гү бясалгагч болж, овгийн гол тулгуур хүчний нэг болдог.

Харин B зэрэглэлийн чадамжтай хүмүүсийг онцгой анхааран өсгөх шаардлагатай.

Тэд ирээдүйд ихэвчлэн овгийн ахмад болдог бөгөөд зургаа, долоон жилийн бэлтгэлээр гуравдугаар зэргийн Гү бясалгагч болж чадна.

Харин A зэрэглэлийн тухайд—

Ганцхан ийм хүн төрөхөд ч бүхэл бүтэн овгийн аз завшаан гэж үзнэ.

Түүнийг бүх хүчээрээ өсгөн хөгжүүлэх ёстой.

Ийм авьяастай хүн арав орчим жилийн дотор дөрөвдүгээр зэргийн Гү бясалгагч болох боломжтой. Тэр үед бүр овгийн тэргүүний суудлын төлөө өрсөлдөх чадвартай болно!

Өөрөөр хэлбэл Гү Юэ Мо Бэй замаасаа хазайлгүй, бүрэн өсөж чадвал ирээдүйд Гү Юэ овгийн ахмадуудын нэг болох нь бараг гарцаагүй.

Тиймээс Академийн ахмад баярлан инээсэн хэрэг.

Харанхуйд ажиглаж байсан бусад ахмадууд ч тайвширсан мэт санаа алдаад, тэдний дунд сууж байсан нэгэн өвгөн рүү атаархсан харцаар эргэн харлаа.

Тэр өвгөн мөн л адуу шиг уртавтар нүүртэй байв.

Тэр бол Гү Юэ Мо Бэйн өвөө — Гү Юэ Мо Чэнь.

Мо Чэний нүүрэнд аль хэдийн өргөн инээмсэглэл тодорчээ.

Тэр олон жилийн өрсөлдөгч рүүгээ өдөөн хатгасан харц шидээд:

— Ямар байна? Миний ач муугүй байгаа биз, Гү Юэ Чи Лянь? — гэв.

Гү Юэ Чи Лянь улаан үстэй өвгөн байлаа.

Тэр дургүйцэн хамраараа дуугарч, юу ч хариулсангүй. Царай нь барайсан нь илт.

Нэг цагийн дараа залуусын тал орчим нь цэцгийн далайг туулж дуусжээ.

Тэдний дунд C болон D зэрэглэлийн чадамжтай залуус цөөнгүй байсан ч бараг тал нь ямар ч төрөлхийн чадамжгүй байлаа.

— Хаа...

Овгийн тэргүүн гүн санаа алдав.

— Удмын цус маань улам сийрэгжиж байна. Сүүлийн хэдэн жил овогт удмын цусыг ахин хүчирхэгжүүлэх дөрөвдүгээр зэргийн бясалгагч гарсангүй. Дөрөвдүгээр үеийн овгийн тэргүүн л тавдугаар зэргийн цорын ганц хүчтэн байсан. Гэвч эцэст нь Цэцгийн Дарсны Ламтай хамт сүйрч, үр удам ч үлдээгээгүй. Гү Юэ овгийн хойч үеийн төрөлхийн чадамж үнэхээр үе ирэх тусам дордож байна.

Яг тэр мөчид Академийн ахмад чангаар:

— Гү Юэ Чи Чэн! — хэмээн дуудлаа.

Энэ нэрийг сонсмогц бүх ахмад Гү Юэ Чи Лянь руу харав.

Гү Юэ Чи Чэн бол түүний ач хүү.

Гү Юэ Чи Лянь намхан, жижиг биетэй, нүүр нь салхин цэцгийн сорвиор дүүрэн өвгөн байлаа.

Тэр гараа чанга атгаж, нүүрээр нь хөлс цувна.

Үнэхээр их сандарч байгаа нь илт.

Чи Чэн голыг гатлан нөгөө эрэгт хүрч, цэцгийн дундуур алхлаа.

Жижиг гэрлүүд түүний биед нэг нэгээрээ шингэсээр байв.

Тэр шулуухан урагш алхсаар гучин зургаан алхам дээр зогсов.

— Дахиад нэг B зэрэглэл! — хэмээн Академийн ахмад баяртайгаар зарлав.

Залуусын дунд тэр дороо шуугиан дэгдэж, бүгд Гү Юэ Чи Чэн рүү атаархсан харцаар ширтлээ.

— Ха ха ха! Гучин зургаан алхам! Яг гучин зургаа!

Гү Юэ Чи Лянь баярлан хашхирч, Гү Юэ Мо Бэй рүү бардам харлаа.

Энэ удаад харин Гү Юэ Мо Чэний царай барайв.

«Гү Юэ Чи Чэн үү...»

Олны дунд Фан Юань эрүүгээ зөөлөн илэн, бодлогоширлоо.

Түүний дурсамжид Гү Юэ Чи Чэн Сэрэх ёслолын үеэр хуурсан хэргээр овгоос хүнд шийтгэл хүртэж байсан.

Үнэн хэрэгтээ Чи Чэн ердөө C зэрэглэлийн төрөлхийн чадамжтай байжээ.

Гэвч өвөө Гү Юэ Чи Лянь нь үр дүнг хуурамчаар өөрчилж, түүнийг B зэрэглэлийн чадамжтай мэт харагдуулсан юм.

Үнэнийг хэлэхэд, хэрэв Фан Юань өөрөө хуурахыг хүсвэл тоо томшгүй олон арга бодож олж чадна. Зарим нь бүр Гү Юэ Чи Чэний хэрэглэсэн аргаас хамаагүй төгс байж чадна.

Хэрэв B эсвэл A зэрэглэлийн төрөлхийн чадамжтай гэж тогтоогдвол овог түүнийг бүх хүчээрээ дэмжинэ.

Гэхдээ нэгдүгээрт, Фан Юань дөнгөж дахин төрсөн.

Ийм богино хугацаанд хуурах арга бэлдэхэд нөхцөл хүрэлцэхгүй.

Хоёрдугаарт, хуурч чадлаа ч бясалгалын хурдаа хуурамчаар үзүүлж чадахгүй. Эрт орой хэзээ нэгэн цагт илчлэгдэх л болно.

Харин Гү Юэ Чи Чэн өөр.

Түүний өвөө Гү Юэ Чи Лянь бол овгийн хамгийн их эрх мэдэлтэй хоёр ахмадын нэг.

Ийм хүчтэй түшигтэй учраас Чи Лянь ач хүүгийнхээ нууцыг дарж чадна.

«Гү Юэ Чи Лянь, Гү Юэ Мо Чэнь хоёр үргэлж дайсагнаж ирсэн. Энэ хоёр бол овгийн доторх хамгийн хүчтэй, нөлөө бүхий ахмадууд.»

«Өрсөлдөгчөө дарахын тулд Чи Ляньд өөрийн ач хүү нь заавал өндөр төрөлхийн чадамжтай байх хэрэгтэй байсан.»

«Тэр өөрөө араас нь хамгаалж байсан болохоор Гү Юэ Чи Чэн үнэнийг нэлээд удаан нууж чадсан.»

«Миний дурсамжаар бол тэр хэрэг гараагүйсэн бол энэ нууц хэзээ ч илрэхгүй байх байсан.»

Фан Юанийн нүдэнд үл ялиг гэрэл гялсхийв.

Тэр энэ мэдээллийг хэрхэн өөртөө ашигтайгаар ашиглаж болохыг дотроо тооцоолж эхэллээ.

Хэрэв яг одоо олны өмнө үнэнийг илчилбэл овгоос багагүй шагнал хүртэж болох юм.

Гэхдээ ингэснээр асар их эрх мэдэлтэй Гү Юэ Чи Лянийг шууд дайсан болгоно.

Энэ бол ухаалаг сонголт биш.

Мөн одоогийн байр сууриараа ийм богино хугацаанд тэднийг сүрдүүлж, ашиг олох боломжгүй. Харин ч өөрт нь эргээд гай болно.

Фан Юань ийн бодолд автаж байтал гэнэт Академийн ахмадын дуу сонсогдов.

— Гү Юэ Фан Юань!

4-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Солиорлын гэгээнтэн4-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах
Унших заавар, тусламж