Гурван амьдралын заяа

3-р анги

3-р анги — Миний хувьд Саньшэн л цорын ганц

Сонсох

Нийслэл хот надад танихгүй газар биш.

Урьд нь өнөөх хөгшин ламд хөөгдөн энд бүтэн гурван сар гаруй тойрон гүйж байсан болохоор очих ёстой газруудаар бүгдээр нь явж, үзэх ёстой бүхнээ үзсэн байлаа. Надад сонирхох юм бараг үлдээгүй.

Мосиг олмоор яарч байсан ч өөрт нь би ингэтлээ санадаг гэдгээ мэдэгдэхийг хүссэнгүй. Тиймээс ил тод эрж хайхаас жаахан санаа зовж байв.

Тэр түшмэлээр дэвшүүлэгдээд удаагүй. Ажил амьдрал нь дөнгөж эхэлж байгаа болохоор нэр хүнд ч төдийлөн тогтоогүй байх. Би гудамжаар хэсэж, хүнээс хүн сурагласан ч хэн ч түүний талаар мэдэхгүй байлаа.

Заримдаа бүр ордон руу очоод хайчихъя гэж бодсон ч эзэн хааны гэр бүлийг хүрээлсэн сүр хүчтэй хааны хийморь надад амьсгал авах ч зай өгөхгүй шахдаг тул эцэст нь энэ санаагаа орхив.

Удаан бодсоны эцэст өдрийн цагаар аз таарахыг хүлээж, шөнөдөө өндөр албан тушаалтнуудын гэрээр орж Мосигийн сураг гаргахаар шийдлээ.

Өөрийн биеэр хайсан нь азад найдахаас илүү үр дүнтэй гэж бодож байсан ч энэ удаа миний аз санаанд оромгүй сайн байжээ.

Тэр өдөр нийслэл нарлаг сайхан байв.

Би хайрын романаа гартаа барьж, дээр нь нэг иш ногоон сонгиноор тогшингоо гудамжаар зугаалж явлаа.

Гэтэл урд талд шуугиан дэгдэж, хүмүүс бөөгнөрч эхлэв.

Сониуч зан хөдөлж, номоо өвөртөө хийж, сонгиноо хаяад юу болж байгааг харахаар очлоо.

Үзүүлбэр нь үнэхээр сонирхолтой байв.

Яг л “урсгал ус цэцгийн сэтгэлийг үл тооно” гэдэг хайр дурлалын эмгэнэлт жүжиг.

Тэр “хайхрамжгүй ус” нь миний нөхөр Моси.

Харин “унаж буй цэцэг” нь миний буруу биш бол жанжны эрх охин Ши Цяньцянь байлаа.

Би яаж мэдсэн бэ гэж үү?

Гол нь түүний өрөөн дэх гоёл чимэглэл муугүй үнэд хүрдэг байсан юм.

Сүүлийн үед би нэлээд их үнэт эдлэл зарсан бөгөөд хамгийн өндөр үнэд хүрсэн нь түүнийх байлаа.

Ши Цяньцянь газар сэтгэлээр унан сууж байв.

Шагайгаа гэмтээсэн бололтой.

Нулимсаар дүүрсэн тоорын дэлбээ мэт нүдээр Моси руу ширтэнэ.

Харин Моси түүн рүү ердөө хүйтэн харц чулуудаад цааш эргэв.

Тэгтэл Ши Цяньцянь гэнэт ухасхийн хувцасных нь хормойноос зуурч авахыг оролдлоо.

Даанч Моси цахилгаан мэт бултаж, бүсгүй газар унан нүүр амаа шороонд хутгав.

Эргэн тойрны хүмүүс өрөвдөн санаа алдав.

Ши Цяньцянь эвгүй байдалтай хэвтсэн чигээрээ уруулаа зуулан, нүд нь час улайжээ.

Тийм эмзэг харагдсан болохоор бүр надад хүртэл өрөвдөлтэй санагдав.

Гэтэл Моси огт хөдөлсөнгүй.

Нүдний булангаар ч түүн рүү харалгүй шууд алхсаар холдов.

Би эрүүгээ илэн бодлоо.

Моси есөн настайгаасаа миний гар дээр өссөн цагаас хойш надад хэзээ ч ийм харц гаргаж байгаагүй.

Гэрээсээ хол явахаараа ийм хүйтэн сэтгэлтэй эр болчихдог гэж мэдсэнгүй.

Тэр охин ч бас нэлээд зөрүүд нэгэн байлаа.

Моси явсны дараа хүмүүс босгохыг оролдсон ч хэний ч гарыг авсангүй. Өөрөө босохоор зүтгэв.

Мосид дурласан хүн юм чинь лав зөв бурууг ялгадаг, сэтгэл сайтай охин байлгүй гэж бодоод би жаахан шид хэрэглэн гэмтсэн шагайг нь эдгээчихэв.

Түүний гайхсан харцыг үл тоон эргээд өөрийн Мосигийн араас явлаа.

Моси нэгэн жижигхэн дарсны газарт орж байв.

Байшингийн хажуу дахь унжгар бургасны доор би зог туслаа.

Өнөөдөр тэр дарсны газар ердийнхөөсөө өөр болсон байв.

Эзэн хааны ордныхтой адил хүчтэй хааны хийморь тэндээс цацарч байлаа.

Би хоёрдугаар давхар луу харав.

Цэнхэр хувцастай нэгэн эр цонх түшин ганцаараа дарс ууж сууна.

Эзэн хаан.

Энэ ертөнцийн хаан нэлээд ухаалаг захирагч байв.

Улс оронд амар амгалан тогтож, ард иргэд тайван амьдарч байлаа.

Гэвч жанжин нь хэт их цэргийн эрх мэдэл атгасан тул залуу хаан шөнө нойргүй хонож, түүний цэргийн эрхийг хэрхэн салгаж авах талаар арга бодож байгаа.

Моси нийслэлд ирээд удаагүй атлаа аль хэдийн эзэн хаантай нууцаар уулзаж чаджээ.

Хааны сэтгэлийг зовоосон энэ том асуудлыг шийдэх сайн арга олсон бололтой.

Мосигийн ухааныг дотроо биширч байтал дарсны газрын хажуугийн нарийн гудамжнаас бумбын хувцастай нэгэн эр гэнэт гарч ирэв.

Эзэн хааны бумба.

Энэ ертөнцийн хамгийн хүчтэй бумба.

Би түүнийг тэр дор нь танилаа.

Урьд нь намайг хөөсөн хөгшин лам ч энэ хүнээс тусламж гуйж байсан юм.

Дахиад л түүнтэй таарсан болохоор өөр нэгэн тэмцэл болох нь дээ гэж бодлоо.

Амьдрал ямар гайтай юм бэ гэж дотроо гасалж байтал тэр санаанд оромгүйгээр над руу нэг хараад, юу ч хэлэлгүй эргээд явчихав.

Би гайхан хоцорч байтал хоёрдугаар давхраас намуухан дуу сонсогдов.

— Саньшэн!

Цонхоор намайг харсан Моси байлаа.

Нуух газар ч үлдээгүй тул түүн рүү инээмсэглэв.

— Өдөр бүрийн мөч бүрд чамайг санаад, шөнө болгон чамгүй дэндүү урт санагдаад ирлээ. Моси, хуримаа жаахан наашлуулъя.

Миний үг дуусмагц гудамж хэсэг зуур нам гүм болов.

Урт чимээгүйн дунд Мосигийн нүүр улайлаа.

— Ха ха ха!

Араас нь эзэн хаан чангаар инээв.

— Ямар зоримог үзэсгэлэнт бүсгүй вэ! Моси, чамд үнэхээр аз тохиожээ!

Моси эзэн хаанд ёслоод яаран доош буув.

Би түүн рүү инээмсэглэн зогслоо.

Моси над руу ирэхдээ баярласнаа арай гэж нууж байгаа мэт харагдав.

Хөмсгөө зангидан:

— Яагаад ингэж хурдан намайг хайгаад ирчихэв? Би дахиад дор хаяж хагас жил хүлээнэ гэж бодсон. Ганцаараа ирсэн юм уу? Замд их ядрав уу? Ямар нэгэн асуудал тохиолдсон уу? Өлсөж байна уу? Амрах уу? — гэж нэг амьсгаагаар асуулаа.

Би юу ч хэлэлгүй инээмсэглэн харсаар байв.

Моси намайг хэсэг ажигласнаа:

— Дэмий санаа зовжээ. Саньшэн өөрийгөө хэзээ ч зовоохгүй. Харин намайг яаж олсон юм?

— Сая гудамжинд чамайг харсан.

Мосигийн инээмсэглэл үл ялиг хөшив.

Тэр яаран:

— Саньшэн, тэр...

— Мэднэ ээ. Чамд дуртай охин.

Тэр миний царайг анхааралтай ажиглав.

Би:

— Царай муугүй юм. Гэхдээ жаахан намхан. Чамд тохирохгүй, — гэлээ.

Моси инээлээ.

— Мэдээж. Миний хувьд Саньшэн л цорын ганц.

Би баяртайгаар мөрөн дээр нь алгадав.

— Тэгж мэдэж байвал боллоо.

— Би эрхэм дээдэстэй салах ёс хийгээд, дараа нь чамайг гэртээ аваачиж амраая.

— За.

Моси ордонд амьдардаггүй, бас ямар нэгэн сайдын гэрт буугаагүй байв.

Харин нам гүмхэн жижиг байшин худалдаж авчээ.

Байшингийн зохион байгуулалт нь бидний өмнө амьдарч байсан чавганы цэцэгтэй хашаатай тун адилхан байлаа.

Оройн хоолны дараа би Мосиг татан жижиг цэцэрлэгээр зугаалав.

— Нийслэл бидний амьдарч байсан жижиг хотоос их өөр юм. Ганцаараа энд амьдрахад дасахад хэцүү байсан уу?

— Тийм ч их дасах зүйл байгаагүй. Харин өглөө босоход таны надад бэлдэж тавьсан хоол харагдахгүй, орой гэртээ ирэхэд асааж үлдээсэн лааны гэрэл байхгүй үе байсан. Тэгээд таныг гэрт ганцаараа үлдсэн гэж бодохоор өөрийгөө яаж арчилж байгаа бол гэж санаа зовж, жаахан гунигладаг байлаа.

Би инээд алдлаа.

Зүрх минь баяр хөөрөөр дүүрэв.

Түүний гараас барин, дээр гялалзах оддыг ширтэж, алхах зуураа гараа аяархан савлав.

— Моси.

— Тийм ээ.

— Моси.

— Аан?

— Моси.

— Юу вэ?

— Зүгээр л нэрийг чинь дуудмаар байна.

Би инээмсэглэв.

— Чамайг дуудах бүрд чи хариулдаг. Ийм аз жаргалыг олж авах тийм ч амар биш юм байна гэж гэнэт бодогдлоо.

Моси үл ялиг инээмсэглэв.

Би үргэлжлүүлэн:

— Нийслэлд ирээд түшмэлээр ажиллах амаргүй байгаа биз?

Моси хэсэг дуугүй байснаа:

— Өөрийн хүчээр тусламж хэрэгтэй хүмүүст тусалж чадна. Өөрийн гараар сэтгэлдээ хүсдэг сайн үйлээ бодит болгож, миний хийсэн зүйлээс болж хэн нэгэн аз жаргалтай болж чадна. Ордны дотоод тэмцэл жаахан төвөгтэй ч олсон эрх мэдлээ ард олны төлөө ашиглаж чадвал...

Тэр над руу харав.

— Саньшэн, ийм сэтгэл ханамжийг та ойлгох уу?

Би өөрийн эрхгүй чичирхийлэн толгой өргөж түүн рүү харлаа.

Нүдэнд нь өмнө хэзээ ч харж байгаагүй тод гэрэл асаж байв.

Тэр мөчид би үхэгсдийн ертөнцөд гэрэл дагуулан хүрч ирсэн Тэнгэрийн Дайны бурхныг дахин харсан мэт болов.

Энэ л жинхэнэ Моси.

Гэнэт олон жилийн өмнө Жя-гийн хэлсэн үг санаанд орлоо.

“Моси эрхэм бол Тэнгэрийн Дайны бурхан. Энэ хорвоод боломжгүй зүйл гэж үгүй ч түүний санаа тавьдаг ганц зүйл нь хамаг амьтны амар амгалан. Зүрх сэтгэл нь ард олноор дүүрэн байхад хайр дурлалд зай үлдэх үү?”

Тэр үед би энэ үгийг төдийлөн тоогоогүй.

Харин өнөөдөр Мосигийн харцыг хараад Жя нэлээд холыг хардаг нэгэн байсныг ойлгов.

Моси ямар дүр төрхтэй байсан ч...

түүний зүрх ард олны төлөө цохилдог юм байна.

Маргааш нь Моси ордон руу явав.

Би ч урьдын адил гэртээ үлдэн ном уншлаа.

Хоёр дахь хуудсаа ч эргүүлж амжаагүй байтал хашаан дотроос хөнгөн боловч жигд алхаа сонсогдов.

Цэргүүд үү?

Сүнслэг ухамсартай болсноосоо хойш би уг нь тун номхон сүнс байсан.

За яах вэ...

Намайг сүнс барьж байсан.

Яньван загнаж байсан.

Лам хөөж байсан.

Бумба дайрч байсан.

Гэхдээ төрийн цэргүүдэд баривчлагдаж үзээгүй юм байна.

Анхны удаа болох гэж байсан тул бүр жаахан догдлов.

Тэд хаалгыг эвдэн орж ирээд намайг бүслэн барих байх гэж хүлээж, ямар арга хэрэглэхийг нь сонирхон суув.

Гэтэл нэлээд удаан хүлээсний эцэст хаалгыг маш журамтайгаар хэдэнтээ тогшихоос өөр юм болсонгүй.

Сэтгэл жаахан гонсойв.

Ёс журмын дагуу арга буюу хаалга тайлахаас өөр арга байсангүй.

Цэргүүд хаа нэгтээ нуугдсан бололтой.

Хаалганы өмнө царайлаг нэгэн бүсгүй л зогсож байв.

Би нэлээд удаан харж байж сая танилаа.

Өчигдөр Моси гудамжинд бултаж унагаасан өнөөх Ши Цяньцянь биш гэж үү?

Намайг хаалга тайлахыг хараад тэр яг аянгад ниргүүлсэн мэт хөшив.

— Үнэхээр эмэгтэй хүн байна...

гэж өөртөө бувтнав.

— Тэр үнэхээр эмэгтэй хүн гэртээ авчирчихсан байна.

Эр хүнд дурлах нэг хэрэг.

Харин хүний гэрт ирж хэрүүл хийх өөр хэрэг.

Энэ охины сэтгэл хөдлөл хэтэрч болохгүй гэж бодоод би гараа цээжин дээрээ зөрүүлэн, хаалганы хүрээ түшиж зогсоод:

— Тийм ээ. Би түүний эмэгтэй. Бид багаасаа нэг оронд унтаж, өөр олон зүйл ч хамт хийж ирсэн. Хэлэх юм байна уу? — гэв.

Юу ч мэдэхгүй залуу охин миний үгийг сонсоод цочирдож, хоёр алхам ухран бараг газар уначихав.

Би хөмсгөө өргөлөө.

Жаахан хэрцгий санагдсан ч бас сэтгэлд нэг л таатай байв.

Яг тэр үед хажуу талаас дунд эргэм насны эмэгтэй үсрэн гарч ирээд над руу хуруугаараа заан:

— Манай авхайг дээрэлхэж зүрхлэхгүй шүү! Бузар үгээрээ чихийг нь бүү бохирдуул! — гэж загнав.

Би үнэхээр гэмгүй байлаа.

— Өөрөө асуусан болохоор нь л хариулсан. Миний хэлсэн бүхэн үнэн. Юу нь бузар гэж?

Ши Цяньцянийн царай бүр ч цонхийв.

Өнөөх эмэгтэй улам чангаар:

— Ичгүүргүй янхан! Манай авхайд бүдүүлэг хандаж зүрхэлнэ гэнэ ээ! Хүмүүс ээ, бариад ав!

Би духаа илэн санаа алдав.

Энд хамгийн их асуудал үүсгээд байгаа хүн нь өөрөө биз дээ.

Түүнтэй учир зүйгээ ололцъё гэж бодож байтал хөх дүрэмт хувцастай хэсэг цэрэг гэнэт хаа сайгүйгээс гарч ирэв.

— Өө!

Миний нүд гялалзан, баярласандаа дуу алдлаа.

Өнөөх эмэгтэй:

— Далд зэвсгээ гаргах гэж байна! Авхайг хамгаал! — гэж орилов.

Илднүүд хуйнаасаа зэрэг сугарах хурц чимээнд гарын минь үс хүртэл бослоо.

Би амаа нээж:

“Эвтэйхэн байцгаая...”

гэж ч амжаагүй байтал том сэлэм яг толгой руу минь бууж ирэв.

Хүний ертөнцөд хэдэн жил амьдарсны хүчинд ааш минь анх ирсэн үеийнхээс нэлээд номхорсон.

Гэхдээ ингэж дээрэлхүүлээд зүгээр суухгүй.

Нүүр минь тэр дороо хүйт оргиж, хамгийн түрүүнд над руу дайрсан цэргүүд рүү ширүүн харлаа.

Шидийн эрдэм огт сураагүй жирийн хүмүүс миний ганц хүйтэн харцанд л хөдөлж чадахгүй хөшөөд, өвдөг сөхрөн амь өршөөхийг гуйн мөргөдөг.

Гэтэл арын хүмүүс сургамж авсангүй.

Бөөнөөрөө над руу шавсаар байлаа.

Би тарни уншаад гараа аяархан дохив.

Намайг бүслэхээр дайрсан цэргүүд бүгд агаарт хийсэн шидэгдэв.

Би санаа алдан:

— Хүн болж амьдарч байгаа юм чинь ядаж нөхцөл байдлаа ажиглаж сурвал яасан юм бэ? — гэв.

Харанхуйн хүчний давалгаанд Ши Цяньцянь, өнөөх эмэгтэй хоёр ч хөл алдан газар унав.

Хоёулаа над руу балмагдан ширтэж байлаа.

Би урагш очоод өнөөх эмэгтэйг татаж босгохоор гараа сунгатал тэр:

— Мангас!

гэж орилоод мөлхөх шахам зугтав.

Арга буюу Ши Цяньцянь руу эргэлээ.

Харин тэр намайг татаж босгоход эсэргүүцсэнгүй.

Би нүүрэн дээрх тоосыг нь арчаад:

— Хэн нэгэнд хэчнээн дуртай байсан ч өөрийгөө хүндэтгэх хэрэгтэй. Дахиж хүний гэрт ирж үймээн бүү тарь. Нэр хүндээ л унагаана, бас ямар ч хэрэггүй.

Би жаахан бодсоноо нэмж хэлэв.

— Өө, бас Мосигийн гурван амьдрал ч надтай хувь заяагаар холбогдсон. Үнэхээр түүнийг өөртөө татахыг хүсэж байгаа бол дахиад гурван амьдралын дараа ирээрэй.

Миний хэлсэн бүхэн үнэн байсан.

Гэтэл түүний чихэнд өөрөөр сонсогдоно гэж огт бодсонгүй.

Ши Цяньцянийн нүд улайж, эргэж харалгүй уйлан гүйгээд явчихав.

Би гэрээ сайтар шүүрдэж цэвэрлээд юу ч болоогүй мэт ном руугаа буцлаа.

Хаана хүртэл уншсанаа санав.

Хос анх уулзахдаа бүсгүй гол дүрийн залууг үнсдэг хэсэг.

Миний бодлоор...

арай жаахан илүү амттай бичиж болох л байж дээ.

3-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Гурван амьдралын заяа3-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах